Beranda / วัยรุ่น / เล่ห์รักวิศวะจอมโหด / ตอนที่3 มีแฟนได้แล้ว

Share

ตอนที่3 มีแฟนได้แล้ว

last update Tanggal publikasi: 2026-03-27 02:02:02

"เฮ้ย!! กูว่าแรงไปแล้วนะ"มังกรลุกขึ้นพูด หันมองหน้าเพื่อนตัวเล็กด้วยความสงสาร

"เออ...ถ้าหงุดหงิดมากขนาดนั้นพวกกูกลับก็ได้วะ"เป็นไคโรที่ลุกขึ้นบ้าง ทั้งสองคนรีบหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่ให้เรียบร้อยและเดินไปปลุกขนมจีนให้ลุกขึ้น

"ลุกขึ้นได้แล้ว เจ้าของบ้านเขาไล่แล้ว"

มินตาหันมองหน้าสายฟ้าด้วยแววตาตัดพ้อ เธอรีบหยิบสัมภาระของตัวเองทั้งหมดขึ้นและเป็นคนแรกที่เดินลงไปชั้นล่าง

ไม่นานไคโร มังกรและขนมจีนที่เดินลงมาด้วยท่าทางงัวเงีย ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาเธอ

"อย่าโกรธมันเลยนะ ไอ้สายมันคงไม่ได้ตั้งใจพูดหรอก"มังกรทำสีหน้าลำบากใจ ยกมือขึ้นตบไหล่บางของเพื่อนตัวเล็กเบา ๆ อย่างปลอบใจ

"เออ...ปกติมันก็ไม่ใช่คนแบบนี้นี่หว่า เป็นไปได้ไหมวะ ว่ามันจะโกรธที่เมื่อคืนมันคงอยากไปต่อกับน้องเจ้าขา"

"มีเรื่องอะไรกันอ่ะ"ขนมจีนที่ยืนเกาหัวแกรก ๆ เพราะไม่เข้าใจที่เพื่อนสามคนกำลังยืนทำหน้าเครียดคุยกันอยู่ เลยเอ่ยถามออกมา

"เพราะเธอนั่นแหละ เมาไม่รู้เรื่องต้องให้คนอื่นแบกกลับทุกที ทำให้ไอ้สายมันไม่พอใจเลยเห็นไหม มันอยากจะไปต่อกับผู้หญิงของมัน สุดท้ายต้องมาส่งเธอที่เมาไม่รู้เรื่องกลับมานอนที่นี่"

"แล้วเกี่ยวอะไรกับฉันว่ะ ถ้ามันอยากจะไปกับผู้หญิงก็ไปสิ ยังไงฉันก็กลับมาได้อยู่แล้ว ชอบยุ่งไม่เข้าเรื่อง"

เพราะความงัวเงียจากการนอนหลับไม่เต็มตื่น ทำให้ขนมจีนเองก็เอ่ยออกไปอย่างไม่พอใจเหมือนกัน ที่ไคโรมาพูดว่าเป็นความผิดของเธอ ทั้งที่ปกติเวลาเพื่อนผู้ชายสามคนจะไปไหนต่อ พวกเธอสองคนก็ไม่เคยยุ่ง อยากจะไปกับผู้หญิงคนไหนก็ไป เธอไม่เคยต่อว่าหรือห้ามทั้งนั้น

"หยุดเถียงกันสักทีง่วงแล้วอ่ะ ฉันอยากกลับไปนอน"มินตารีบเอ่ยแทรกออกมา ก่อนที่ทั้งสองคนจะเถียงกันไปมากกว่านี้ "จีนแกจะกลับกับมังกรหรือว่าจะเรียกแท็กซี่กลับกับฉัน"

"เรียกแท็กซี่กลับทำไม เดี๋ยวฉันไปส่งเอง"

"ไม่เป็นไร ฉันไม่อยากให้นายต้องอ้อมไปส่งฉัน นายไปส่งขนมจีนด้วยละกัน เดี๋ยวฉันเรียกรถจากในแอปเอง"

ขนาดที่ทั้งสี่คนกำลังยืนพูดคุยกันอยู่ที่หน้าร้าน หน้าต่างบานหนึ่งบนชั้นสอง มีร่างสูงของสายฟ้ายืนแอบมองอยู่จากตรงนั้น เขาเห็นสีหน้าของมินตาดูจะไม่พอใจมากกับคำพูดที่เขาพูดออกไป

แต่แล้วยังไงในเมื่อสิ่งที่เขาพูดมันคือเรื่องจริง ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมาทุกคนต้องคอยปกป้องเธออยู่ตลอดเวลา จนบางครั้งก็สูญเสียความเป็นตัวเอง แต่สุดท้ายเธอกลับพูดว่าอยากมีแฟน เหมือนเธอมองไม่เห็นความเป็นห่วงของเพื่อน

สุดท้ายแล้วมินตากับขนมจีนก็เรียกรถแท็กซี่จากในแอปมาจริง ๆ ระหว่างที่กำลังนั่งอยู่ในรถขนมจีนมองหน้าเธอด้วยความสงสัย ก่อนจะเริ่มซักถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างที่เธอกำลังนอนหลับอยู่

"เกิดอะไรขึ้นว่ะ ฉันพลาดอะไรไปหรือเปล่า"

"....."

"แกกับไอ้สายฟ้ามีเรื่องอะไรกัน หรือว่ามันปากหมาอะไรใส่แกอีก"

"ต่อไปฉันจะไม่ไปผับกับพวกนั้นอีกแล้ว แกด้วยนะจีน เวลาไปแกดื่มเยอะแล้วเมา มันเป็นภาระของคนอื่น บางคนเขาเต็มใจก็ไม่เป็นไร แต่บางคนเขาก็ไม่ได้เต็มใจที่จะอยากให้เราเป็นภาระแบบนั้น แกเข้าใจที่ฉันพูดหรือเปล่า"

"เรื่องนี้เองเหรอว่ะ แล้วมันพูดว่าอะไรบ้าง?"

"ที่เขาพูดมันก็ถูก อีกอย่างเวลาไป ฉันก็ไม่ได้อยากกินเหล้าด้วย ก็แค่ไปนั่งเป็นเพื่อนแก เพราะไม่อยากให้แกเป็นผู้หญิงคนเดียวไปนั่งอยู่กับกลุ่มผู้ชายแบบนั้น ถึงพวกนั้นมันจะเป็นเพื่อนสนิทของเรา แต่อย่างว่าตอนนี้มันไม่ใช่เด็กอายุสิบเจ็ดสิบแปดเหมือนเมื่อก่อนแล้ว มันคงอยากมีเวลาส่วนตัวของมันบ้าง เราก็อย่าไปตามติดพวกมันนักเลย"

ขนมจีนมองหน้าเพื่อนสนิทด้วยความไม่เข้าใจ ปกติเราทุกคนก็อยู่ด้วยกันตลอดเวลาอยู่แล้ว ไม่เห็นเมื่อก่อนเคยมีปัญหาอะไร เธออยากรู้จริง ๆ ว่าตอนนี้ปัญหามันอยู่ที่ตรงไหน ระหว่างคำพูดของสายฟ้าหรือความคิดของเพื่อนเธอที่ดูจะจริงจังมากเกินไปหน่อย

"แกยังไม่ชินกับปากไอ้สายอีกเหรอว่ะ คบกันมาเป็นเกือบสิบปีแล้วนะ มันเป็นคนพูดจาห่าม ๆ แบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร หน้ามันก็ดูเหมือนคนไม่รับแขก แต่ที่จริงแล้วแกก็รู้ว่ามันรักเพื่อนมาก บางทีที่มันพูดแบบนั้นอาจจะมีเหตุผลอะไรบางอย่างแอบแฝงอยู่ก็ได้"

"แกไม่ได้ยินแกไม่รู้หรอกตอนมันพูด มันไม่ได้มีแววล้อเล่นเลยนะ ฉันว่ามันคงพูดออกมาจากความรู้สึกจริง ๆ นั่นแหละ"

"แล้วก่อนหน้านั้น ก่อนที่มันจะโมโหอ่ะ พวกแกสามคนพูดเรื่องอะไรกัน"

มินตาทำสีหน้าครุ่นคิด เธอนึกย้อนไปถึงตอนที่เขาเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ ตอนนั้นเขายืนอยู่ที่ริมหน้าต่างหันหน้ามามองพวกเธอสามคนที่กำลังนั่งคุยกันเรื่องที่เธอบอกกับเพื่อนว่าอยากมีแฟน แต่คิดไปคิดมาเรื่องนี้มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขา อีกอย่างเขาจะมาโมโหเธอทำไม ในเมื่อมันก็แค่เรื่องทั่วไปที่เพื่อนสนิทคุยกัน

"ตอนนั้นไคโรถามถึงเรื่องที่เห็นฉันยืนคุยอยู่กับวินเนอร์ ตอนหมดคาบอาจารย์ประจักษ์ เขาคิดว่าวินเนอร์มาจีบฉัน แต่แกก็รู้ว่ามันไม่ใช่ เขาก็แค่มาขอหัวข้อรายงานก็แค่นั้น แล้วเรื่องมันก็ลามไปถึงการพูดคุยเรื่องมีแฟน ฉันก็บอกไปตามความจริงว่าแกบอกว่าฉันมีแฟนได้แล้ว"

ฟังจบขนมจีนก็กรอกตามองบนเหนื่อยใจกับความไม่ประสาของเพื่อน ภายนอกมินตาอาจดูเหมือนผู้หญิงที่แก่น ๆ บางครั้งก็ดูเรียบร้อยเธอเป็นคนค่อนข้างมีหลายบุคลิก แต่ทว่าความจริงแล้วยังเป็นคนที่หัวอ่อนและไม่ทันคน ไม่รู้ทันความคิดของคนอื่น แค่เธอฟังเธอก็รู้แล้วว่าเหตุผลที่สายฟ้าโมโหและพูดออกมาแบบนั้นมันเกิดจากอะไร แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะยังไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่

"ถ้าแกอยากมีแฟนตามคำพูดของฉัน ก็ขอบอกเลยว่าให้หยุดคิดไปซะ ดูเหมือนแกยังไม่พร้อมว่ะ แกยังไม่รู้ทันความคิดของผู้ชายเลยยัยมิน แกจะไปมีแฟนได้ยังไง ฉันก็แค่พูดไปอย่างนั้นแหละอย่าจริงจังกับคำพูดฉันนักเลย"

"ตอนนั้นแกบอกว่าอยากให้ฉันมี พอตอนนี้มาบอกว่าอย่าจริงจัง"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เล่ห์รักวิศวะจอมโหด   ตอนพิเศษ3

    หลายเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว อาการแพ้ท้องของปลายฟ้าค่อย ๆ ทุเลาลงในช่วงไตรมาสที่สอง เธอเริ่มทานได้มากขึ้น หน้าตาสดใสขึ้น แก้มเริ่มป่อง ท้องเริ่มกลมโตอย่างเห็นได้ชัด คนเป็นสามียังคงดูแลเธออย่างใกล้ชิด ทุกครั้งที่เธอเหนื่อย เขาจะนวดหลัง นวดขาให้ หรือแค่นั่งกอดเธอจากด้านหลัง มือลูบไล้ท้องกลมที่ใหญ่ขึ้นทุกวัน จนกระทั่งวันหนึ่งในช่วงเช้าตรู่ ท้องฟ้ายังมืดครึ้ม ปลายฟ้าตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดท้องบิดเกร็ง เธอจับมือปอร์เช่แน่น “พี่คะ ฉันปวดท้องค่ะ”เสียงหวานสั่นเครือ เอ่ยปลุกคนเป็นสามี ที่แค่ได้ยินเสียงก็ลุกพรวดทันที ใบหน้าหล่อเหลาซีดเผือด แต่พยายามทำใจให้นิ่งเข้าไว้ “เดี๋ยวพี่พาไปโรงพยาบาล อดทนไว้ก่อนนะ” เขารีบเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธออย่างรวดเร็ว หยิบข้าวของที่เตรียมเอาไว้สำหรับวันคลอด ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นรถ แล้วขับตรงไปโรงพยาบาลเอกชนที่เธอฝากครรภ์เอาไว้ ระหว่างทาง ปลายฟ้าส่งเสียงครางออกมาตลอดเวลา เธอปวดท้องบิดเกร็งเป็นพัก ปวด ๆ หาย ๆ แต่ปวดมากจนต้องกัดฟันแน่น จับมือปอร์เช่จนเล็บจิกเนื้อ “ใจเย็นนะเมีย ใกล้ถึงแล้วนะ” เมื่อถึงโรงพยาบาล ทีมแพทย์ตรวจแล้วบอกว่าเธอสามารถคลอดธรรมชาติแบบที่ตั้งใจได้

  • เล่ห์รักวิศวะจอมโหด   ตอนพิเศษ2

    ร่างเล็กพยักหน้า มือบางลูบไล้ตัวเองอย่างเชื่องช้า“ใช่ค่ะ...ฉันอยากให้พี่มีความสุข” ปอร์เช่ขึ้นคร่อมเธอทันที มือใหญ่จับข้อมือเธอขึ้นเหนือศีรษะ ก้มลงจูบเธอแรง ๆ ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากนุ่ม เกี่ยวพันกับลิ้นเล็กของเธออย่างหิวกระหาย “เมียสวยเกินไปแล้วว่ะ”เขาครางในลำคอ ขณะที่มืออีกข้างเลื่อนลงไปลูบไล้เรียวขา ขึ้นไปตามต้นขา แล้วสอดเข้าใต้ชุดนอนบางเบา สัมผัสเนินอวบอิ่มที่ชุ่มฉ่ำ “อ๊ะ อื้อ~"เสียงหวานครางแผ่ว ก่อนเขาจะถอดผ้าเช็ดตัวออก เอ็นร้อนแข็งคัดดีดเด้งออกมา เขาจับขาเธอกางออก แล้วสอดใส่เข้าไปลึกสุดด้ามในครั้งเดียว “อ๊าสสส” เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ขยับสะโพกทันที ตามอารมณ์กระสันที่ถูกเธอยั่วยวนจนแตกกระเจิง กระแทกในจังหวะที่ทั้งดิบเถื่อนและรุนแรง ราวกับจะระบายทุกความต้องการที่สะสมมา “เธอเป็นเมียพี่แล้ว เป็นของพี่คนเดียวตลอดไป”เสียงทุ้มพึมพำคำหวานออกมาไม่หยุด ขณะที่สะโพกก็ยังรัวกระหน่ำอย่างเร่าร้อน “ค่ะ ฉันเป็นของพี่ อ๊ะ อ่ะ เสียวมาก”ปลายฟ้าจิกเล็บลงบนแผ่นหลังเขาแน่น ร่างกายเกร็งตามจังหวะกระแทกของเขา ที่เคลื่อนไหวช่วงล่างเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงจุดสุดยอดพร้อมกัน ร่างสูงกระแทกแรงสุดครั

  • เล่ห์รักวิศวะจอมโหด   ตอนพิเศษ1

    สี่ปีผ่านไป หลังจากพิธีรับปริญญาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มและน้ำตาแห่งความภาคภูมิใจ ปลายฟ้าในชุดครุยสีดำยังคงรู้สึกเหมือนฝัน เธอเดินออกมาจากหอประชุม มองเห็นปอร์เช่ยืนรออยู่ข้างรถสปอร์ตสีดำคันโปรดของเขา ร่างสูงยิ้มกว้างให้เธอ ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนพับและกางเกงยีนส์สบาย ๆ ดูเรียบง่ายแต่มีเสน่ห์จนปลายฟ้าต้องหันไปมองบริเวณรอบ ๆ เพราะเริ่มมีผู้หญิงหลายคนหันมองเขา “พร้อมไปฉลองหรือยัง?”เขาเอ่ยถามเสียงนุ่ม ก่อนจะเปิดประตูรถให้เธอ “ไปไหนเหรอคะ?” “ไปพักผ่อนไง ไหนบอกอยากให้พี่พาไปทะเล” ปอร์เช่ตอบ ก่อนจะขับรถออกจากตัวเมือง มุ่งหน้าสู่เกาะของทางใต้ เป็นการขับรถที่ยาวนานกว่าสิบสองชั่วโมง แต่ทว่าเต็มไปด้วยความสุข ปลายฟ้าเป็นผู้หญิงที่ชอบการท่องเที่ยวมาก โดยเฉพาะทะเล ตลอดเวลาที่คบกันมา เราสองคนเที่ยวทะเลกันบ่อยที่สุด ยิ่งหลังจากเขาเรียนจบและเริ่มทำงาน เธอก็มักจะอ้อนให้เขาพาไปบ่อยครั้ง ทั้งสองคนมาถึงภูเก็ตเกือบรุ่งเช้า ก่อนจะนอนพักเอาแรงที่โรงแรมจนถึงตอนเย็น ปลายฟ้าจึงอ้อนให้ปอร์เช่พาเธอไปดูพระอาทิตย์ตก ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีจากสีครามเป็นโทนอมส้ม ปอร์เช่จอดรถบริเวณลานจอดที่แหลมพรหมเทพ เสียงคลื่นจ

  • เล่ห์รักวิศวะจอมโหด   ตอนที่42 คลั่งรักเธอ

    ร่างสูงของปอร์เช่เดินจับมือไปกับร่างเล็กของปลายฟ้าตลอดทางเดินมาจากลานจอดรถที่ประจำ เขาเดินมาส่งเธอถึงโต๊ะที่มีใบข้าวเพื่อนสนิทนั่งรออยู่ ซึ่งทันทีที่ใบข้าวเห็นก็ถึงกับอ้าปากเหวอ ยกมือขึ้นปิดปากอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง ก่อนจะเอ่ยแซวออกมาเสียงดัง "อะไรยังไงค่ะเพื่อน เปิดตัวกันแล้วเหรอว่ะ" "เออ..กูมีแฟนแล้วนะ" ใบข้าวเบะปากใส่เพื่อนทันทีด้วยความอิจฉา"นี่มึงขิงกูเหรอว่ะ กูก็คิดไว้แล้วล่ะว่ามันต้องเป็นแบบนี้ ตั้งแต่คืนนั้นที่ผับ" "พี่ไปเรียนเถอะค่ะ ฉันจะนั่งกับใบข้าวตรงนี้แหละ" เธอหันไปเอ่ยบอกเขาเพราะว่าเขามีเรียนตอนเก้าโมงเช้า ร่างสูงจึงพยักหน้าให้กับเธอและเดินจากไปทันที ปอร์เช่เดินมาที่โต๊ะประจำที่มีธามนั่งรออยู่กับปลายฝน มองจากสายตาก็รู้ว่าสองคนนี้คงมีเรื่องอะไรจะคุยกับเขา "เมื่อวานนายรู้หรือเปล่าว่าน้องฉันต้องเจอกับอะไรบ้าง" "ฉันจะเข้าไปเองอยู่นะ แต่น้องเธอไม่ให้เข้าไป บอกว่าจะขอโทษทุกคนด้วยตัวเอง" "หลังจากนี้ถ้านายทำน้องสาวฉันเสียใจอีกนะ ฉันจะเอาน้องฉันคืน นายจะไม่มีวันได้แก้ตัวอะไรอีก" ปลายฝนพูดคล้ายข่มขู่ปอร์เช่ ก่อนเธอจะหันไปเอ่ยลาแฟนหนุ่มและเดินไปหาเพื่อนสนิทของเธอ "มึง

  • เล่ห์รักวิศวะจอมโหด   ตอนที่41 สารภาพผิด

    ปลายฟ้าก้มหน้า น้ำตาเอ่อขึ้นอีกครั้ง แต่เธอพยักหน้าอย่างยอมรับว่าทุกอย่างคือเรื่องจริง “จริงค่ะ แต่ไม่ใช่แอบอีกแล้ว” เธอเงยหน้าขึ้น มองสบตาคนเป็นพี่ชายด้วยความสำนึกผิด เธอรู้ว่าที่พี่ชายไม่พอใจ อาจจะคิดว่าเธอยังเด็ก แต่ทว่าที่จริงแล้วเธอมั่นใจว่าตัวเองโตพอที่จะมีความรักได้ “พรุ่งนี้ฟ้าจะเล่าทุกอย่างให้ทุกคนฟังค่ะ รวมถึงพ่อกับแม่ ปู่ย่ายายด้วย” สกายชะงัก มองน้องสาวนานหลายวินาที ก่อนจะถอนหายใจยาว หันไปมองปอร์เช่ด้วยสายตาที่ยังไม่เป็นมิตรนัก “ถ้ามึงทำให้น้องกูเสียใจอีกครั้ง แม้แต่ครั้งเดียว กูไม่ปล่อยมึงแน่ จำไว้” “ผมเข้าใจครับและผมสัญญา ว่าจะไม่ทำร้ายเธออีก” สกายมองน้องสาวอีกครั้ง ที่เขาโมโหขนาดนี้เพราะมองจากสภาพก็รู้ว่าน้องสาวของเขากับผู้ชายคนนี้ไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว คงไม่ใช่แค่คบกันใส ๆ ทั่วไป "ขึ้นห้องไปได้แล้วแล้วก็เตรียมคำพูดไว้ให้ดี ๆ ล่ะ ฟ้าก็รู้ว่าพ่อเป็นยังไง" สกายหันไปมองปอร์เช่อีกครั้ง“ส่วนมึง กลับไปก่อน เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยมาคุยกันให้รู้เรื่อง” “เจอกันพรุ่งนี้นะ”เขาหันมามองปลายฟ้า สายตาอ่อนโยนลงกว่าที่เคยเป็นมา “ค่ะ พี่ขับรถดี ๆ นะคะ” วันต่อมา บ้านหลังใหญ่ของครอ

  • เล่ห์รักวิศวะจอมโหด   ตอนที่40 รักที่สุดเลย🔥(Nc++)

    เธอเอ่ยท้าทายเขาออกไป ดวงตากลมโตมองเขากลับเต็มไปด้วยไฟปรารถนาที่ยังไม่หมดลง "แน่ใจนะ เธออย่าร้องขอชีวิตก็แล้วกัน" มุมปากหนายกยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นจากเตียง พลิกตัวเธอให้หันหลัง แล้วดึงเธอให้ลุกตามขึ้นมาด้วยกัน ทั้งคู่ยืนเปลือยเปล่าตรงกลางห้อง ใกล้หน้าต่างบานใหญ่ที่มองออกไปเห็นท้องทะเลกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ร่างสูงยืนอยู่ด้านหลัง โอบเอวเธอแน่น มืออีกข้างหนึ่งเลื่อนลงไปลูบไล้ร่องรักที่ยังคงชุ่มฉ่ำและบวมเป่งจากเมื่อครู่ อีกข้างยกขึ้นบีบอกอวบอิ่มที่ยังมีคราบน้ำรักของเขาเปรอะเปื้อน เขาก้มลงกัดเบา ๆ ที่ติ่งหูเธอ แล้วกระซิบเสียงพร่า “ยืนดี ๆ นะ พี่จะเอาเธอแบบนี้” ปลายฟ้าพยักหน้าขึ้นลง เข้าใจความต้องการของเขาดี มือทั้งสองข้างยกขึ้นเกาะขอบหน้าต่างที่อยู่ตรงหน้าเพื่อทรงตัว ขณะที่ปอร์เช่จับสะโพกเธอให้ยกขึ้นเล็กน้อย แล้วกดเอ็นร้อนแข็งขืนของตัวเองเข้าไปช้า ๆ จากด้านหลัง “อ๊าสสส พะ พี่”เสียงครางหวานหลุดออกมาทันทีเมื่อส่วนหัวร้อนผ่าวสอดแทรกเข้าไปในช่องทางรักที่ตอดรัดแน่น เขาดันเข้าไปจนสุดลำ แล้วหยุดนิ่งให้เธอปรับตัว ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกอย่างเชื่องช้า ถอนออกจนเกือบสุด แล้วกระแทกกลับ

  • เล่ห์รักวิศวะจอมโหด   ตอนที่6 ร้อนรุ่มในใจ

    “นายมีธุระหรือเปล่าล่ะ”เธอพูดเสียงเบา“ถ้านายมี...” “ไม่มี”เขาเอ่ยตัดบททันควัน“ขึ้นรถ” มินตายังลังเล แต่เขาไม่รอให้เธอปฏิเสธอีก เดินไปหยิบหมวกกันน็อกสีขาวที่แขวนไว้กับแฮนด์รถ แล้วยื่นให้เธอ “ใส่หมวก” มินตารับหมวกมากุมไว้แน่น หมวกใบนี้เป็นหมวกที่เธอใส่ทุกครั้งเวลาซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์ของเขา ยังนึ

  • เล่ห์รักวิศวะจอมโหด   ตอนที่5 หวงในฐานะเพื่อน

    มินตาเดินตามขนมจีนเข้าไปในห้องเรียนโดยไม่พูดอะไรสักคำ มือที่ถูกเพื่อนดึงไว้นั้นเย็นเฉียบจนขนมจีนอดสังเกตุไม่ได้ เธอเลือกที่นั่งมุมหลังห้องเหมือนเคย เป็นปกติของกลุ่มผู้ชายที่ไม่ชอบนั่งแถวหน้า แม้ว่าเธอจะชอบแต่ก็โดนเพื่อนลากกลับมานั่งแถวหลังอยู่ดี เมื่อนั่งลงขนมจีนหันมามองหน้าเพื่อนสนิทเต็มตา ก่อนจะ

  • เล่ห์รักวิศวะจอมโหด   ตอนที่4 คนนี้มาวิน

    สองวันต่อมา วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรก หลังจากวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ตั้งแต่วันนั้นที่กลับจากร้านของสายฟ้า มินตาก็ไม่ได้เจอกับเพื่อนเลย ช่วงวันหยุดเธอได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากแชทกลุ่มดังอยู่หลายครั้ง แต่ทว่าเธอไม่ได้เปิดอ่านมันเลย ยอมรับว่ายังรู้สึกโกรธเคืองสายฟ้า ที่พูดอะไรไม่รักษาน้ำใจเธอเลยสักนิด

  • เล่ห์รักวิศวะจอมโหด   ตอนที่1 กลุ่มเพื่อนสนิท

    “อุ๊บ! โอ้ก! แหวะ!” เสียงอาเจียนดังลั่นอยู่หน้าร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ของสายฟ้า ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็คือขนมจีนเพื่อนผู้หญิงในกลุ่มเดียวกันกับเขานั่นเอง ส่วนผู้หญิงที่กำลังทำหน้าที่ลูบหลังขนมจีนอยู่นั้นคือมินตา เพื่อนสนิทอีกคนในกลุ่ม ขนาบข้างด้วยเพื่อนผู้ชายอีกสองคนคือไคโรและมังกร ทั้งห้าคนค

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status