ตอนที่ 12 ฝ่ายรุกหรือฝ่ายรับ

"ใบแก้ว เป็นอะไรหรือเปล่า"

สมพรเอ่ยถามกับใบแก้วทันที ที่ลงมาจากห้องทำงานของคุณท่าน เพราะสีหน้าของใบแก้วดูไม่ค่อยดีจนสมพรรู้สึกเป็นห่วง

"แก้วไม่ได้เป็นอะไรครับ แก้วแค่..."

คำพูดของคุณท่านวนในหัวของใบแก้วตลอดเวลา จนใบแก้วรู้สึกพะอืดพะอมอยากจะอาเจียน กับคำพูดของคนที่สมพรและกล้วยหอมต่างเคารพนับถือเพราะเป็นคนที่ใจดีและช่วยเหลือทั้งสอง 

"หืม แค่อะไรเหรอ"

"แก้วแค่หิวข้าวครับ"

ถ้าผมพูดออกไป ว่าคุณท่านอนุญาตให้ยายผมเข้ามาอยู่ได้แล้ว แต่สิ่งที่ผมจะต้องจ่ายก็คือการมีเซ็กส์ พี่สมพรจะเชื่อผมไหม เพราะพี่เขาเองดูเคารพคุณท่านเป็นอย่างมาก เพราะคุณท่านช่วยเหลือพี่สมพรและครอบครัว แถมยังส่งเสียกล้วยหอมให้ได้เรียนหนังสืออีก แต่ทำไมผมถึงกับโดนแบบนี้กันล่ะ ผมพูดไปพี่สมพรคงไม่เชื่อแน่ๆ เพราะงั้นอย่าพูดเลยจะดีกว่า ผมเองก็ไม่อยากผิดใจกับพี่สมพร 

"งั้นไปกินข้าวเถอะ ดูหน้าสิ ซีดหมดแล้ว เดี๋ยวจะเป็นลมเป็นแล้งเอานะใบแก้ว"

"งั้นแก้วไปกินข้าวก่อนนะครับ แล้วมีอะไรให้แก้วทำอีกไหม"

"ก็ช่วงบ่ายนี่แหละ แก้วไปเสิร์ฟของว่างให้คุณท่านนะ แก้วจะได้ถามเรื่องยายของแก้วไง ว่าจะให้พักที่นี่ได้ไหม"

"เรื่องนี้แก้วเปลี่ยนใจแล้วครับ แก้วว่าจะหาคนมาดูแลยายครับ แก้วไม่อยากรบกวนคุณท่านครับ"

ผมบอกกับพี่สมพรไป ผมจะไม่มีเซ็กส์กับคุณท่านอย่างแน่นอน ผมจะหาคนมาดูแลยายหรืออาจจะหาที่พักสำหรับคนที่ดูแลผู้สูงอายุ ผมไม่อยากจะขึ้นไปหาคุณท่านอีกเลย เพราะผมไม่ชอบคุณท่าน 

"แก้วยังไม่ลองถามคุณท่านเลยนะ ฉันว่าคุณท่านต้องให้ยายของแก้วมาอยู่แน่นอน"

"อึก ไม่ดีกว่าครับ"

คุณท่านเป็นคนที่ไม่ดี สิ่งที่คุณท่านพูดมาทำให้ผมแทบช็อก ผมคิดว่าคุณท่านเป็นคนที่ดี และไม่คิดว่าคุณท่านจะกลายเป็นคนแบบนี้ คำพูดของคุณท่านมันยังดังในหัวของผมไม่หยุด ผมไม่อยากจะออกจากที่นี่ กว่าจะได้งานที่มันเหมาะกับผม และเงินเดือนที่ได้มากกว่าที่ผมคิดไว้ มันไม่ได้หามาง่าย ๆ เลย

"งั้นผมขอตัวไปกินข้าวก่อนนะครับพี่พร"

"อืม ไปกินข้าว เดี๋ยวจะไม่สบายเอา"

พอสมพรพูดจบ ใบแก้วนั้นก็เดินจากไปทันที ด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีสักเท่าไหร่ มันทำให้สมพรรู้สึกอดเป็นห่วงใบแก้วไม่ได้เลย 

"ตอนแรกนายก็ยังดี ๆ อยู่นะ แต่ทำไมถึงดูไม่ค่อยดีเลยล่ะ หรืออาจจะติดไข้จากนางอ้อนกันนะ"

สมพรเองก็สงสัยเพราะตอนแรกใบแก้วยังดี ๆ อยู่เลย ยังมีสีหน้าที่ยิ้มแย้มสดใสกับกล้วยหอม แต่พอหลังจากที่ขึ้นไปเสิร์ฟอาหารมื้อกลางวันให้คุณท่าน ใบแก้วก็มีสีหน้าที่ซีดเซียว เหมือนกับคนจะเป็นลม 

"ป้าสมพร!"

สมพรที่คิดเป็นห่วงใบแก้วนั้น ก็ต้องหยุดคิดทันทีเมื่อได้ยินเสียงแหลมจนแสบแก้วหูของนางชมพู่ที่เดินเข้ามาหาตนด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจเป็นอย่างมาก คงไม่พ้นเรื่องของคุณท่านอย่างแน่นอน 

"มีอะไรของแก ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าเสียงดัง คุณท่านก็บอกอยู่ว่าไม่ชอบ"

"ชิ! คุณท่านไม่ได้ยินหรอก ป้าไม่ต้องมาพูดดีเลย ทำไมถึงให้อีเด็กนั่นไปเสิร์ฟอาหารมื้อเที่ยงให้คุณท่าน"

"ฉันจะให้ใครเสิร์ฟมันก็เรื่องของฉัน มันไปหนักหัวแกตรงไหนล่ะ"

สมพรเอ่ยน้ำเสียงไม่พอใจชมพู่ ที่ทำตัวน่ารำคาญไม่พอใจที่ใบแก้วเป็นคนไปเสิร์ฟอาหารมื้อกลางวันให้คุณท่าน ทั้งที่สมพรจะให้ใครขึ้นไปเสิร์ฟก็ได้ นับวันยิ่งทำตัวน่ารำคาญ อยากได้ในสิ่งที่ไม่มีทางเป็นไปได้ อย่างการเป็นเมียคุณท่าน 

"นี่ป้า! ก็หน้าที่เสิร์ฟอาหารให้คุณท่าน มันเป็นของฉัน แล้วป้าให้อีเด็กนั่นไปเสิร์ฟทำไม"

"อะไรของแก ก็ฉันบอกแล้วไง ว่าฉันจะให้ใครเสิร์ฟก็ได้ ถ้าไม่พอใจมากก็ไปเรียกร้องกับคุณท่านสิ ถ้าแกไม่กลัวคุณท่านจะว่านะ"

"ทำไมป้าชอบขัดขวางฉัน ทั้ง ๆ ที่ก็รู้ว่าฉันคิดยังไงกับคุณท่าน คราวหลังอย่าให้อีเด็กนั่นมาเสิร์ฟอีก ฉันจะเป็นคนเสิร์ฟอาหารให้คุณท่านเอง"

ชมพู่ยังเอ่ยน้ำเสียงแว๊ดใส่สมพรอย่างหน้าไม่อาย ไม่รู้จักเด็ก ไม่รู้จักผู้ใหญ่ มาทำตัวไร้มารยาท หึงหวงคุณท่าน ทั้งที่คุณท่านก็ไม่ได้คิดอะไรกับชมพู่เลย แต่ก็ยังไม่หยุดคิดที่จะอยากเป็นเมียคุณท่าน ทั้ง ๆ ที่คุณท่านไม่ได้เหลียวแล มันทำให้สมพรรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก ที่ชมพู่เอาแต่หึงหวงออกหน้าออกตาอยากได้คุณท่าน 

"ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงาซะบ้าง ว่าคนอย่างแกคู่ควรกับคุณท่านไหม คุณท่านไม่เอาคนรับใช้มาเป็นเมียหรอกนะ ถ้าเขาจะเอาแกคงเอาไปตั้งนานแล้ว"

"อ๋อ แล้วอีเด็กนั่นล่ะ ป้าไม่คิดบ้างเหรอ ว่ามันอยากได้คุณท่าน"

"ใบแก้วไม่ใช่คนอย่างเเก ไม่ได้มีนิสัยที่ต่ำทราม ไม่ทำการทำงาน วัน ๆ เอาแต่มองหาคุณท่าน สาระแนแต่งตัวไม่ดูตัวเองบ้างเลย ว่ามีฐานะเป็นแค่คนใช้"

"กรี๊ด! ป้าอย่ามาสะเออะเรื่องของฉัน ฉันอยากได้คุณท่าน มันก็ไม่ใช่เรื่องของป้าที่จะต้องมายุ่งด้วย แล้วอีกอย่างนะ อีเด็กนั่นมันก็อยากได้คุณท่านเหมือนกับฉันนั่นแหละ"

ชมพู่กรี๊ดโวยวายด้วยความเจ็บจี๊ดที่ใจกับคำพูดของสมพรที่ด่าว่าเธอว่าต่ำทราม ไม่ว่าเธอจะทำอะไรหรือหาจังหวะที่เข้าหาคุณท่าน สมพรก็มักจะขัดขวางเธอตลอดเสมอ เพราะกลัวว่าเธอจะได้ดีกว่าน่ะสิ แล้วมั่นใจได้ยังไงว่าใบแก้วจะไม่คิดอยากได้คุณท่าน เพราะคนที่มาสมัครงานกันทุกคน ก็หวังอยากเจอคุณท่าน อยากจะทำให้คุณท่านหลงใหลในตัวของพวกเธอเอง เพราะถ้าใครเป็นเมียคุณท่าน ก็มีแต่จะสุขสบาย เป็นเด็กเลี้ยงก็ยังดีด้วยซ้ำ

"เสียงเปรตที่ไหนจ๊ะแม่ ทำไมมันดังโหยหวนแบบนี้นะ ต้องบอกให้คุณท่านให้พระมาขับไล่พรมน้ำมนต์ที่บ้านซะแล้ว"

"กรี๊ด! อีผีตานี! ปากแกนี่มันดีเหมือนกับแม่ของแกจริงๆ อีเด็กบ้าหาว่าฉันเป็นเปรต"

"แกก็เหมือนเปรตจริง ๆ นะอีนางชมพู่ เอาแต่กรีดร้องโหยหวนอยู่ได้ มันน่ารำคาญ ถ้าคุณท่านได้ยินคงไล่แกออกจริงๆแน่"

"นี่ป้าสมพร!"

"ไปกันเถอะแม่ กล้วยกลัวผีเปรต ยังโหยหวนไม่หยุดเลยอ่ะ"

กล้วยหอมเอ่ยกับสมพรผู้เป็นแม่ มือก็กระตุกจับที่แขนเบา ๆ แต่สายตากลับมองชมพู่ด้วยความเยาะเย้ย ก็มันน่าตลกดีนี่นาที่ชมพู่กรี๊ดโวยวาย อยากจะได้คุณท่านเป็นสามี ทั้งที่คุณท่านไม่สนตั้งแต่แรก แต่ก็ยังไม่หยุดความคิดนั้นสักที 

"อีผีตานี! นี่แกว่าฉันเป็นเปรตอีกแล้ว"

"เปรตพูดมากอีกแล้ว ไปกันเถอะแม่ กล้วยไม่อยากอยู่ตรงนี้แล้ว อีกอย่างพ่อก็เรียกด้วย"

"เอาสิ ฉันก็รำคาญเสียงเปรตเต็มที"

สมพรและกล้วยหอมนั้นไม่รอช้ารีบเดินออกไปทันที เพราะถ้าอยู่นานคงได้ต่อปากต่อคำกับนางชมพู่แน่ ชมพู่เมื่อเห็นทั้งสองเดินออกไป ก็รู้สึกเจ็บใจไม่น้อย

"กรี๊ด! อีพวกบ้า ฉันไม่ยอมพวกแกแน่"

ณ ห้องครัว

"แก้ว"

"เอ๊ะ! พี่กล้า"

น้ำเสียงหวานใสตกใจทันทีเมื่อเก่งกล้าเอ่ยเรียกตัวเอง จากที่เหม่อลอยและคิดเรื่องที่คุณท่านพูด มันก็ทำให้ใบแก้วมีสติขึ้นมา ก่อนจะหันมามองเก่งกล้าที่นั่งกินข้าวอยู่ 

"เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมสีหน้าไม่ดี"

"ป..เปล่าครับพี่ แก้วแค่หิวข้าวเฉย ๆ"

"นั่งเลย ๆ เดี๋ยวพี่ตักก๋วยเตี๋ยวให้"

เก่งกล้าเอ่ยน้ำเสียงเป็นห่วงใบแก้ว ก่อนจะลุกขึ้นไปตักก๋วยเตี๋ยวให้ทันที ยังไม่ทันที่ใบแก้วจะพูดอะไรเลย เก่งกล้าก็รีบทำให้ใบแก้วซะแล้ว

"พี่กล้าเดี๋ยวแก้วทำเอง"

"ไม่ต้องทำ เดี๋ยวพี่ทำให้เอง แก้วทำอาหารให้คุณท่านก็เหนื่อยมากแล้ว"

"แก้วไม่เหนื่อยเลยครับ แก้วแค่หิวข้าวเฉย ๆ นะ"

ผมยิ้มให้กับพี่เก่งกล้าที่ดูจะเป็นห่วงผมมาก แค่ทำอาหารให้คุณท่านทาน ผมไม่เหนื่อยเลยสักนิด แต่ผมรู้สึกไม่ดีต่างหากกับสิ่งที่คุณท่านเอ่ยคำพูดที่ไม่สมควรจะเอ่ยออกมากับลูกจ้างอย่างผม เพราะผมก็ต้องทำงานอยู่ที่นี่อีกนาน คุณท่านไม่คิดเลยว่าผมจะรู้สึกอึดอัดมากแค่ไหน มองผมเป็นคนแบบไหนกัน ถึงได้ดูสนุกกับเรื่องที่ไม่สนุก 

"ทำไมคิ้วขมวดเข้าหากันแบบนั้นล่ะแก้ว ไม่สบายใช่ไหม"

"ม..ไม่ใช่ครับ"

"ใช่เหรอ ไหนพี่ขอแตะหน่อยนะ"

พอเก่งกล้าเอ่ยจบฝ่ามือใหญ่ก็สัมผัสที่หน้าผากมนของใบแก้วอย่างเบามือเพื่อวัดอุณหภูมิว่าตัวร้อนไหม แต่พอสัมผัสไปแล้วนั้นก็ปกติดี ใบแก้วเองก็แอบตกใจที่เก่งกล้ามาสัมผัส แต่ใบแก้วนั้นก็ไม่ได้หันหนีเพราะรู้ว่าเก่งกล้าเป็นห่วงตน

"ตัวไม่ร้อนเลยนะ"

"ก็แก้วบอกแล้วไง ว่าแก้วสบายดี"

"แต่ทำไมแก้วถึงมีสีหน้าไม่ดี มีเรื่องอะไรหรือเปล่าหรอ บอกพี่ได้นะ"

เก่งกล้าเอ่ยถามใบแก้วด้วยความเป็นห่วง พอเห็นใบแก้วมีสีหน้าที่ไม่ดีแบบนี้ มันก็ทำให้เก่งกล้ารู้สึกเจ็บที่ใจ เพราะเก่งกล้าชอบใบแก้วที่ยิ้มแย้มสดใส ถ้าใบแก้วมีเรื่องทุกข์ใจอะไร เก่งกล้าเองก็อยากจะช่วยเหลือและให้คำปรึกษากับใบแก้ว 

"ขอบคุณนะครับพี่"

ผมเองรู้สึกดีนะที่พี่เก่งกล้าเป็นห่วงผม แต่ผมก็ไม่อยากบอกเรื่องนี้กับพี่เก่งกล้า เพราะถ้าผมบอกไป พี่เก่งกล้าก็อาจจะไม่ชอบคุณท่าน ผมไม่อยากให้มีปัญหาในการทำงานอีกด้วย เพราะยังไงคุณท่านก็เป็นนายจ้างที่จ้างพวกเรา 

แต่ผมก็สงสัยนะ คุณท่านไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงเหรอ หรือว่าคุณท่านชอบผู้ชาย มันทำให้ผมรู้สึกตกใจ เพราะผมคิดว่าคุณท่านคงไม่ได้ชอบผู้ชาย แม้ว่าสมัยนี้โลกจะเปิดกว้าง แต่ผมเองก็ยังรู้สึกแปลกใจ เพราะตัวผมนั้นไม่ได้ชอบผู้ชาย แล้วผมก็ไม่รู้ว่าการมีแฟนเป็นผู้ชายมันเป็นยังไง ถึงแม้ว่าจะมีแต่ผู้ชายมาจีบผมก็ตามเถอะ แล้วพี่กล้าเคยมีแฟนเป็นผู้ชายใหม่นะ 

"พี่กล้าเคยมีแฟนเป็นผู้ชายไหมครับ"

"มีสิ พอดีพี่ชอบผู้ชาย"

"!!!"

ทำเอาผมตกใจมาก ไม่คิดว่าพี่เก่งกล้าจะมีแฟนเป็นผู้ชาย แล้วการมีแฟนเป็นผู้ชาย พี่กล้าเป็นฝ่ายรุกหรือฝ่ายรับกันนะ ทำเอาผมอดสงสัยไม่ได้เลย ถ้าผมถามออกไปจะเสียมารยาทไหม

"ดูทำหน้าเข้าสิ ตกใจใหญ่เลยนะ"

"ก็แก้วไม่คิดว่าพี่จะมีแฟนเป็นผู้ชาย"

"แฟนเก่าพี่เป็นผู้ชาย แต่พี่เลิกกับเขาไปแล้วแหละ"

"เลิกไปแล้วเหรอครับ ทำไมล่ะครับ"

"พอดีพี่กับเขาไม่เข้าใจกัน ก็เลยไปกันต่อไม่ได้ แล้วแก้วถามพี่ว่าเคยมีแฟนเป็นผู้ชายทำไมเหรอ"

"แก้วไม่รู้ว่าการมีแฟนผู้ชายมันเป็นยังไง มันแตกต่างจากการมีแฟนเป็นผู้หญิงไหมครับ แล้วไหนจะการมีเพศสัมพันธ์อีก"

"หึ ไม่แตกต่างหรอกครับ ส่วนเรื่องเพศสัมพันธ์นั้นว่าจะเป็นฝ่ายรุกฝ่ายรับ อีกอย่างนะก็มีรูเหมือนกัน"

"เหรอครับ"

เก่งกล้าหัวเราะออกมาเล็กน้อยกับสีหน้าของใบแก้วที่เต็มไปด้วยความสงสัย มันดูน่ารักมากจนเก่งกล้าถึงกับยิ้มตลอด ตั้งแต่ที่ใบแก้วมีสีหน้าตกใจแล้ว ทำเอาเก่งกล้ารู้สึกใจเต้นแรง ที่คนตรงหน้าเขาทั้งสวยทั้งน่ารัก และยังใส่ซื่อจนเก่งกล้ารู้สึกเอ็นดู

"ฝ่ายรุกกับฝ่ายรับ แล้วพี่กล้าเป็นฝ่ายอะไรเหรอครับ"

"ฮ่า ๆ แล้วแก้วคิดว่าที่เป็นฝ่ายไหน"

"เอ่อ แก้วคิดว่าพี่กล้าน่าจะเป็นฝ่ายรุก เพราะพี่ดูเท่มาก"

ผมบอกพี่เก่งกล้าไปแบบนั้น ก็เพราะพี่เก่งกล้าดูเท่มาก รูปร่างที่ใหญ่ และตัวสูง หน้าตาพี่เขาก็หล่อ แถมก็มีนิสัยพี่ดี น้ำเสียงที่ทุ่มแต่อบอุ่น ดูใส่ใจคนรอบข้าง มันทำให้ผมรู้สึกชอบ แล้วก็แอบเขินนิดหน่อย เวลาอยู่ด้วยกันแล้วผมรู้สึกปลอดภัย 

"แล้วทำไมถึงคิดว่าพี่เป็นฝ่ายรุก เพราะว่าพี่เท่เหรอครับ"

"ก็แก้วคิดแบบนั้น หรือว่าพี่ไม่ใช่ฝ่ายรุก"

"พี่เป็นฝ่ายรุกครับ เพราะพี่ชอบสอด"

"ส..สอดเหรอครับ"

ผมมองหน้าพี่เก่งกล้าที่ตอนนี้ยิ้มหวานกับผมอย่างเป็นมิตร แต่ทำไมผมรู้สึกว่าพี่เขายิ้มเหมือนเจ้าเล่ห์ เพราะแววตาพี่เขามองมาที่ผมเหมือนกับเด็กน้อย จนผมเองรู้สึกเขินนิดหน่อย แม้ว่าคุณท่านจะมองผมอย่างเจ้าเล่ห์ แต่ผมกลับรู้สึกขนลุกและแอบกลัว 

"ป..เป็นรุกต้องสอดใส่ตรงไหนล่ะครับ"

"หึ แล้วผู้ชายมีรูอะไรล่ะครับ ต้องให้พี่บอกไหมว่าเป็นรูอะไร"

เก่งกล้าหัวเราะอีกครั้ง กับสิ่งที่ใบแก้วเอ่ยถามเก่งกล้าที่ทำให้เขารู้สึกเอ็นดู เพราะถ้าใบแก้วไม่ได้ไร้เดียงสาและใสซื่อขนาดนี้ เขาคงเข้าใจว่าใบแก้วกำลังยั่วยวนเขาแน่ ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นได้ยินใบแก้วพูดแบบนี้ คงกำลังคิดว่าใบแก้วอยากมีเซ็กส์

"อ..อ่อๆ แก้วรู้แล้ว ก็แก้วไม่คิดว่าจะใส่ตรงนั้นน่ะ แล้วมันจะไม่เจ็บเหรอครับ"

"ก็น่าจะเจ็บนะ ขึ้นอยู่กับขนาดด้วยสิ ถ้าใหญ่มากก็คงจะฉีกขาด"

"ท..ทำไม่น่ากลัวจังครับ แล้วแฟนพี่ไม่เจ็บเหรอ"

"แฟนเก่าพี่เคยมีแฟนมาก่อนที่จะมาคบกับพี่ ผ่านการมีเซ็กส์มาแล้ว เวลาพี่ทำกับเขา เขาก็ไม่ได้เจ็บนะครับ แต่ก็อาจจะเจ็บนิดหน่อยเพราะของพี่ใหญ่"

ใหญ่ของผู้ชายเนี่ย มันใหญ่เท่าไหร่ถึงจะรู้สึกเจ็บ ทำเอาผมรู้สึกกลัวขึ้นมาแล้วสิ ขนาดของผมมันก็ไม่ได้เล็กนะ หรือว่าเล็กกันนะ แสดงว่าพี่เก่งกล้าใหญ่มากแน่ แฟนพี่เขาถึงได้เจ็บ แล้วมันจะรู้สึกดีตรงไหนล่ะ 

"เอ่อ แล้วถ้าแก้วมีแฟนเป็นผู้ชาย แก้วควรจะเป็นฝ่ายไหนเหรอครับ"

"แก้วหน้าตาสวยแบบนี้ ตัวเล็กแบบนี้ จะให้เป็นรุกก็ไม่น่าเหมาะนะ พี่ว่าเป็นรับจะดีกว่า"

"แต่แก้วไม่อยากเป็นรับ แก้วไม่อยากเจ็บนะพี่กล้า"

"เจ็บแค่ครั้งแรก แต่หลังจากนั้นก็จะรู้สึกดีครับ เพราะงั้นแก้วอย่ากลัวการมีแฟนกับผู้ชายเลยนะ ถ้าแก้วเป็นแฟนพี่นะ พี่จะทะนุถนอมแก้วแน่นอน"

"แหะๆ พี่กล้าพูดเล่นเหรอ แก้วไม่เหมาะกับพี่หรอกครับ อีกอย่างแก้วชอบผู้หญิงนะ แก้วแค่ถามเฉยๆ ว่าการมีแฟนเป็นผู้ชายมันเป็นยังไง"

"ถ้าตรงนี้ไม่ใช่พี่แล้วเป็นผู้ชายคนอื่น แล้วแก้วมาถามแบบนี้ เขาคงไม่ปล่อยแก้วแน่ๆ ครับ"

"ท..ทำไมล่ะ ก็แก้วแค่อยากรู้เฉยๆนะ"

"ก็เพราะแก้วทั้งสวยทั้งน่ารัก และไม่เคยมีแฟนหรือผ่านการมีเซ็กส์มาก่อน แล้วยังใสซื่ออีก  เพราะครั้งแรกมันสดใหม่และเร้าอารมณ์"