ตอนที่ 72 คุณท่านเป็นหมาโบ้ โฮ่งๆ

"อึ้ย! ไม่เอาครับ อย่ามาเรียกแก้วว่านายหญิงนะ ไม่งั้นแก้วจะโกรธคุณชญานนท์ แล้วคุณท่านก็หยุดทำตัวน่ารำคาญได้แล้ว แก้วยิ่งเกลียดคุณท่านมากกว่าเดิม"

"อึก แก้ว"

ทำเอาคุณท่านรู้สึกจุกที่อก แล้วเจ็บปวดเป็นอย่างมากที่ใบแก้วพูดออกมาด้วยความโกรธและโมโห เพราะว่ารำคาญและเกลียดคุณท่านมาก จนคุณท่านถึงกับพูดไม่ออก ชญานนท์ยิ่งแล้วใหญ่ อึ้งแล้วตกใจกับท่าทางของคุณท่านที่ถูกใบแก้วว่า ซ้ำยังตัวของเขาก็จะโดนโกรธอีก 

"อ..เอ่อ คือว่านายหญิงครับ"

"อย่าเรียกแก้วว่านายหญิงนะ ไม่งั้นแก้วจะโกรธจริงๆ ด้วย"

"ก..ก็ได้ครับ ขอโทษด้วยนะครับนาย" 

ชญานนท์หันไปมองหน้าของคุณท่านที่ตอนนี้มีสีหน้าที่ซึมเศร้า และพูดขอโทษคุณท่าน ที่ตัวเขาจะต้องทำตามที่ใบแก้วบอก เพราะไม่อยากให้ใบแก้วโกรธ เพราะตอนนี้ใบแก้วดูไม่พอใจเป็นอย่างมาก 

"....."

คุณท่านนิ่งเงียบและมีสีหน้าที่เศร้า เมื่อได้ยินคำพูดของใบแก้วที่พูดออกมาด้วยความเกลียด มันทำให้หัวใจของคุณท่านปวดร้าวไปหมด แต่คุณท่านก็ยังมองใบแก้วด้วยสายตาที่เป็นห่วงและรักใคร่ แต่ก็แฝงไปด้วยความเจ็บปวดเช่นกัน 

"กลับไปเลยครับ แก้วจะไปหายายแล้ว"

"พ..พี่ขออยู่สักสิบนาทีได้ไหม"

"ไม่ได้! กลับไปเลย! แก้วเห็นหน้าคุณท่านแล้วจะอาเจียน แก้วขยะแขยงคุณท่าน"

ใบแก้วพูดน้ำเสียงดังเต็มไปด้วยความโกรธและโมโหที่มีต่อคุณท่านในตอนนี้ ตัวของใบแก้วไม่อยากจะเห็นหน้าหรือได้ยินเสียงของคุณท่านอีก เพราะคุณท่านในตอนนี้ดูอ่อนโยนและสำนึกผิด มันทำให้ตัวของใบแก้วยิ่งรู้สึกเจ็บปวด 

"แก้ว...."

"อึก แก้วจะเข้าไปดูยายแล้ว ขอตัวก่อนนะครับ" 

ใบแก้วสะอึกออกมาด้วยความรู้สึกเจ็บปวด เมื่อได้ยินน้ำเสียงที่อ่อนโยนและความเศร้าของคุณท่าน มันทำให้ใบแก้วไม่สามารถทนได้ ก่อนจะรีบเดินเข้าบ้านด้วยสีหน้าที่เฉยชา แววตากลับเต็มไปด้วยความเศร้าโศก และไม่หันมามองคุณท่านที่อยู่ด้านหลังเลย มีแต่คุณท่านที่มองใบแก้วไม่ละสายตา

"อ..เอ่อ คุณท่าน คือเรื่องมันเป็นยังไงเหรอครับ" 

ผมถามกับคุณท่านที่ตอนนี้ดูเศร้าและเสียใจมาก และมันทำให้ตัวผมรู้สึกตกใจที่ได้เห็นคุณท่านในสภาพนี้ แล้วไหนจะเรื่องที่คุณท่านและคุณใบแก้วจดทะเบียนสมรสกันอีก คุณท่านคงรู้หัวใจตัวเองแล้ว น่าสงสารจังเลยครับ 

"ฉันไม่ใช่คนชนะ แต่ฉันแพ้แล้ว ฉันรักใบแก้วมาโดยตลอด" 

สิ่งที่ทำมามันกำลังลงโทษตัวฉัน เพราะความโง่ที่ไม่รู้หัวใจของตัวเอง ว่าฉันต้องการใบแก้วมาโดยตลอด แต่ฉันก็ดันหลอกตัวเองว่าไม่ได้คิดกับใบแก้วนอกจากของเล่นและคู่นอน ฉันรักใบแก้วเต็มหัวใจ และมันก็สายเกินไปแล้ว

"ค..คุณท่าน ไหนบอกว่าไม่รักคุณใบแก้วไงครับ ไหนคุณท่านบอกว่าคิดกับคุณใบแก้วเป็นแค่ของเล่นไง แล้วทำไมจู่ๆ ถึงได้รัก แล้วยังไปจดทะเบียนสมรสกันอีก"

"ก็เพราะฉันมันโง่ไง แล้วฉันก็เป็นหมา เหมือนกับที่นายคิดไงชญานนท์ ขนาดนายยังรู้เลย ว่าตัวฉันคิดยังไงกับใบแก้ว แต่เป็นตัวฉันเองเสียมากกว่าที่หลอกตัวเอง"

"เฮ้อ สิ่งที่ผมกลัว ก็มาแล้วสินะ คุณท่านเป็นหมาโบ้" 

"ใช่ ฉันเป็นหมา และฉันเจ็บปวดมาก ที่ใบแก้วเกลียดฉัน แต่ฉันก็สมควรโดนเกลียด เพราะฉันทำร้ายใบแก้วมามาก" 

ฉันไม่คิดว่ามันจะเจ็บปวดมากขนาดนี้ เพียงแค่คนที่เรารักเกลียดเรา เพราะฉันทำร้ายใบแก้วอย่างสาหัส โดยเฉพาะเรื่องบังคับขืนใจ ที่ผ่านมาฉันไม่ได้สนใจความรู้สึกของใบแก้วเลย และไม่แปลกใจถ้าใบแก้วจะเกลียดฉันมากขนาดนี้ แต่มันเป็นความเจ็บที่ทุกข์ทรมานที่สุดในชีวิตของฉันเลย 

"แล้วจะทำยังไงดีล่ะครับ ตอนนี้คุณใบแก้วดูเกลียดคุณท่านมากเลยนะ แล้วคุณท่านจะสมหวังไหม หรือว่าคุณท่านจะปล่อยคุณใบแก้ว"

 "ไม่! ฉันจะไม่ปล่อยใบแก้วไปไหน ต่อให้ใบแก้วจะเกลียดฉันก็ตาม"

"แต่คุณท่านรับได้เหรอครับ คุณใบแก้วจะเกลียดคุณท่านมากกว่าเดิมนะ ขนาดตอนนี้ก็ดูเกลียดมากด้วย"

"อึก ฉันรับไม่ได้ แม้ว่าจะเจ็บปวด แต่การที่ไม่มีใบแก้วอยู่ในชีวิต มันเจ็บปวดเสียมากกว่า"

และฉันเห็นแก่ตัวและกลัวการเจ็บปวดกับการที่ไม่มีใบแก้วอยู่ในชีวิต ฉันไม่มีทางรับได้แน่ ใบแก้วกลายเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิตของฉันแล้ว แม้ว่าใบแก้วจะเกลียดฉันมากก็ตาม ฉันก็จะยอมรับกับความเจ็บปวดนี้ 

"ผมยอมรับการตัดสินใจของคุณท่านครับ จากที่ผมเห็นสีหน้าของคุณใบแก้ว เหมือนคุณใบแก้วจะรู้สึกดีกับคุณท่านนะครับ"

"อืม ใบแก้วบอกกับฉันว่ารู้สึกดีที่ฉันอ่อนโยน และฉันคิดว่าถ้าหากทำดีกับใบแก้ว ใบแก้วอาจจะยกโทษให้ฉันกับเรื่องที่ผ่านมา"

"แต่มันก็ไม่ใช่อย่างนั้น คุณใบแก้วคิดว่าคุณท่านหลอก แถมคุณท่านยังใช้ยายของคุณใบแก้วเพื่อที่คุณใบแก้วจะยอมจดทะเบียนสมรสใช่ไหมครับ"

"ใช่ การที่ฉันรักใบแก้ว มันทำให้ใบแก้วเจ็บปวด ฉันมันโง่ และเห็นแก่ตัว ต..แต่ฉันรักใบแก้วมาก และอยู่ไม่ได้ถ้าหากไม่มีใบแก้ว" 

ฉันรู้ว่ามันเป็นวิธีที่ขี้ขลาดและเหมือนกับคนโง่ที่ไม่มีทางหาวิธีแก้ไขได้ นอกจากจะเป็นวิธีที่ต้องบังคับจิตใจของใบแก้ว นั่นก็คือยายของใบแก้วที่เป็นครอบครัวคนเดียวและเป็นคนที่ใบแก้วรัก ฉันหลอกใช้ใบแก้ว แล้วก็ยังไม่สนใจความรู้สึก ขอแค่ใบแก้วได้เป็นของฉันก็พอ สุดท้ายความจริงก็คือฉันยังเลวและเห็นแก่ตัว

"ถ้าอยากให้ความรักครั้งนี้สมหวัง ก็ต้องอยู่ที่ตัวคุณท่านแล้วครับ คุณท่านต้องพิสูจน์ให้คุณใบแก้วได้เห็น ว่าคุณท่านรักคุณใบแก้ว และจะไม่ทำให้คุณใบแก้วเสียใจอีก"

"ฉันจะทำแบบนั้นอย่างแน่นอน แม้ว่าใบแก้วจะเกลียดฉันมากแค่ไหนก็ตาม"

ฉันจะพิสูจน์ให้ใบแก้วได้เห็นว่าฉันรักใบแก้วมากแค่ไหน ต่อให้ใบแก้วจะเกลียดและขยะแขยงฉันมากแค่ไหนก็ตาม ฉันก็จะอดทนและพิสูจน์ให้ได้ ว่าตัวฉันจะไม่กลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน ฉันจะไม่ทำร้ายใบแก้วอีก เพราะต่อจากนี้ ฉันจะมอบความรักที่ฉันมี ให้กับใบแก้วคนเดียว

"ผมเอาใจช่วยนะครับ แล้วคุณท่านจะกลับเลยใช่ไหมครับ"

"ใช่ ใบแก้วไม่อยากให้ฉันอยู่ที่นี่ด้วย แล้วไม่อยากจะเห็นหน้าฉัน แต่พรุ่งนี้เช้า ฉันจะมารับใบแก้ว และนายก็ต้องนั่งรถไปกับฉันด้วย"

"ทำไมล่ะครับ? มีผมอยู่ด้วยมันจะดีเหรอครับ"

"ก็เพราะว่าใบแก้วไม่อยากอยู่กับฉันสองต่อสอง เพราะรู้สึกอาเจียนเมื่อเห็นหน้าฉันไงล่ะ ฉันเลยต้องให้นายมานั่งด้วย"

"โห้! คุณใบแก้วเกลียดนายมากน่าดูเลยนะครับ" 

ทำเอาผมรู้สึกอึ้งไปเลย เพราะไม่คิดว่าคุณใบแก้วจะเกลียดคุณท่านได้มากขนาดนี้ เห็นหน้าคุณท่านแล้วรู้สึกอยากจะอาเจียน นายของผมคงจะเจ็บปวดมากเลยสินะครับ แต่ว่าผมเข้าข้างคุณใบแก้วมากกว่า เพราะว่านายก็ทำกับคุณใบแก้วเจ็บปวดอย่างหนัก 

"ทั้งขยะแขยงและรังเกียจฉันเหมือนกับขยะข้างทาง ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนในชีวิต"

"มันก็ต้องแน่นอนสิครับ ก็เพราะคุณท่านไม่เคยถูกใครปฏิบัติแบบนี้มาก่อน นอกจากคุณใบแก้ว"

"ฉันก็สมควรที่จะถูกเกลียด ฉันจะไปแล้ว และฝากดูแลเมียฉันให้ดีด้วย อย่าให้เมียฉันเหนื่อย วันนี้เมียฉันเจ็บปวดมาก เพราะตัวของฉันเอง" 

ใจจริงคุณท่านอยากจะดูแลใบแก้ว แต่เพราะใบแก้วไม่ต้องการเห็นหน้าของเขา เพราะมันทำให้ใบแก้วเจ็บปวด 

"ได้สิครับนาย ผมจะดูแลคุณใบแก้วให้ดีครับ เพราะงั้นนายไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ นายเป็นห่วงตัวเองเถอะครับ สภาพตอนนี้ของนายแย่มากเลย" 

ผมรู้สึกเป็นห่วงนายแล้วสิ สภาพของนายดูไม่ได้เลย ใบหน้าดูซีดและเศร้าเสียใจ ทั้งที่นายไม่เคยเสียใจกับเรื่องอะไรมาก่อน ผมไม่อยากจะซ้ำเติมนายเลย แต่นายก็สมควรโดนครับ 

"ฉันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ แต่ก็คงไม่เท่ากับความเจ็บปวดของใบแก้วหรอก คืนนี้ฉันจะไปผับมหิงค์ศร และจะดื่มนิดหน่อย" 

"จะดีเหรอครับนาย ให้ผมไปเป็นเพื่อนด้วยไหมครับ ที่นั่นอันตรายจะตาย" 

ชญานนท์เอ่ยน้ำเสียงเป็นห่วงคุณท่าน เพราะสภาพจิตใจตอนนี้ของคุณท่านย่ำแย่ แล้วยังจะไปสถานที่อันตรายที่เต็มไปด้วยสิ่งไม่ดี แต่คงไม่มีใครกล้ามาทำอะไรคุณท่านหรอก เพราะเป็นเพื่อนกับเสี่ยมหิงค์ศร

"ไม่ต้อง ที่นั่นมีไอ้เสี่ยอยู่ ฉันจะไปพูดคุยกับมัน ดูแลใบแก้วให้ดี แล้วพรุ่งนี้ฉันจะมารับ"

"ก็ได้ครับ ขับรถให้ดีนะครับนาย" 

คุณท่านไม่ได้พูดอะไรต่ออีก เพียงแค่พยักหน้าเท่านั้น ก่อนจะเดินหันหลังจากชญานนท์ไปด้วยสีหน้าที่เจ็บปวด และขึ้นรถด้วยท่าทางที่อิดโรย ทำเอาชญานนท์รู้สึกเป็นห่วงคุณท่าน 

"เฮ้อ คุณท่านเป็นหมา โฮ่ง ๆ แล้ว"

---