ตอนที่ 75 แก้วไม่เชื่อว่าคุณท่านรักแก้ว

ชญานนท์ไม่รอช้ารีบเดินออกไปดูใบแก้วภรรยาของคุณท่านที่เดินออกไปด้วยสีหน้าที่ซีด เหมือนคนจะเป็นลม บอกว่าให้อยู่ในห้องของยาย แต่ก็ไม่อยากจะรบกวนยายของตัวเอง ทำให้ชญานนท์รู้สึกเป็นห่วงใบแก้วมาก เพราะคุณท่านกำชับให้ดูแลภรรยาของเขาให้ดี ถ้าหากดูแลไม่ดีคงได้โดนโกรธแน่ ถึงจะวันเดียวก็เถอะ แต่คุณท่านก็ยังเป็นห่วง เพราะไม่อยากทำให้ใบแก้วทุกข์ใจในเรื่องอื่น ๆ แค่เรื่องของคุณท่านก็ทำเอาใบแก้วเจ็บปวดมากพอแล้ว

"คุณท่านอยากจะดูเมีย แต่เมียเกลียดขี้หน้าเข้าแล้ว"

ชญานนท์ก็อดสงสารคุณท่านไม่ได้ คุณท่านรู้หัวใจของตัวเองแล้ว แต่มันก็สายเกินไป คุณท่านอยากจะดูแลและมอบความรักให้กับใบแก้ว แต่ใบแก้วก็เกลียดเข้าไส้จนเหม็นขี้หน้าคุณท่าน แม้ว่าตอนนี้คุณใบแก้วจะเกลียดคุณท่าน จนคุณท่านน้ำตาคลอและหน้าหงอยเป็นหมาไซบีเรียน คุณท่านก็ยังไม่คิดที่จะยอมแพ้

"สู้ ๆ นะครับคุณท่าน"

ภาวนาให้ความรักในครั้งนี้ให้สมหวังดั่งใจคุณท่าน ไม่งั้นคงได้น้ำตาตกทุกวันแน่ แค่โดนเมียอย่างคุณใบแก้วดุ ก็ทำเอาคุณท่านที่มาดนิ่งหล่อกระแทกใจสาวหลาย ๆ คน ถึงกลับหน้าหงอยเหมือนหมาเมื่อถูกคนที่รักเกลียด แต่ก็สมควรที่จะโดนใบแก้วเกลียด

"นายหญิง" 

เมื่อชญานนท์เห็นร่างบางของใบแก้วนั่งพิงกับโซฟาด้วยสีหน้าที่ซีด และหลับตาลงเหมือนกำลังพักสายตา ตัวของชญานนท์ก็ไม่รอช้า เอ่ยเรียกใบแก้วด้วยความเป็นห่วง และก้าวขาเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว

"คุณชญานนท์...แก้วบอกแล้วไงครับ ว่าอย่าเรียกแก้วแบบนั้น" 

น้ำเสียงหวานของใบแก้วเอ่ยออกมาด้วยความเบาและอ่อนล้า นัยน์ตากลมสวยลืมตามองมาที่ชญานนท์ด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย ที่มักเผลอลืมตัวเรียกตัวของเขาว่า นายหญิง หลายครั้ง จนใบแก้วกลัวว่ายายจะสงสัย 

"ขอโทษครับ ผมชอบลืมตัว พอผมนึกถึงคุณท่าน ก็มักจะเผลอเรียกนายหญิงตลอด เป็นยังไงบ้างครับ ให้ผมเรียกหมอมาให้ดีไหม"

"ม..ไม่ต้องครับ แต่ช่วยเอายาดมยาหอมมาให้แก้วหน่อยได้ไหม แก้วอยากดม"

"ได้ครับคุณใบแก้ว อยากได้อะไรอีกไหมครับ ผมจะรีบไปเอามาให้เลย"

"ไม่มีแล้วครับ" 

"โอเคครับ คุณใบแก้วรอผมสักแป๊บนะครับ" 

ชญานนท์เมื่อได้รับรู้สิ่งที่ใบแก้วต้องการ ก็ไม่รอช้ารีบไปหายาดมยาหอมมาให้ใบแก้ว ที่มีฐานะเป็นนายหญิงของเขาทันที เมื่อชญานนท์ไปแล้ว ก็จะเหลือแต่ใบแก้วที่นั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าที่ยังไม่สู้ดีนัก

"อึก หยุดคิดถึงคุณท่านได้แล้ว ทำไมจะต้องไปคิดถึงคนอย่างคุณท่านด้วย" 

น้ำเสียงหวานเอ่ยออกมาด้วยความหงุดหงิดและเศร้าใจ ที่อาการไม่ดีรู้สึกพะอืดพะอมและเวียนหัว นั่นก็เป็นเพราะว่า ในหัวคิดถึงแต่คุณท่าน จนใบแก้วรู้สึกรำคาญใจที่ไม่สามารถตัดภาพในหัวได้ 

"คนเลว คนหลอกลวง คนเห็นแก่ตัว คนนิสัยไม่ดี คนน่ารำคาญใจ แก้วเกลียดคุณท่าน"

หยุดรู้สึกดีได้แล้ว แค่คุณท่านอ่อนโยนเพียงไม่กี่ครั้ง แก้วก็โง่หวั่นไหวกับคนที่ขืนใจและทำร้ายแก้วได้ง่าย ทำไมจะต้องรู้สึกดีด้วย ที่คุณท่านเปลี่ยนไปก็เพราะอยากควบคุมชีวิตของแก้ว และให้แก้วเชื่อฟังคำสั่งก็เท่านั้น เพื่อที่จะทำให้แก้วใจอ่อน แต่ก็ยังมาอ้างว่ารักแก้ว 

"คนอย่างคุณท่านจะรักใครได้ คนที่เอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว และยังไม่สนใจความรู้สึกของแก้ว คนอย่างคุณท่านเข้าใจความรักด้วยเหรอ" 

แก้วไม่เชื่อหรอก ว่าคุณท่านจะมารักแก้ว คุณท่านแค่อยากเอาชนะแก้ว และอยากจะนอนกับแก้วก็เท่านั้น รุนแรงกับแก้ว จนแก้วเจ็บตัวจนล้มป่วย เป็นคนที่ไม่เคยมาสนใจความรู้สึกของแก้วเลยสักนิด แต่ตอนนี้กลับมาสนใจ เพราะหวังอะไรกับแก้วสักอย่างแน่ ถ้าคิดว่าทำดีแล้วแก้วจะยกโทษให้ อย่าหวังเลย แก้วจะไม่เชื่อฟังอะไรคุณท่านอีกแล้ว

พรึบ!

"!!!"

"นายหญิง! รอนานไหมครับ นี่ครับยาดม" 

ชญานนท์รีบวิ่งจนเกือบจะลื่นล้ม แต่ยังคงทรงตัวได้อยู่ ทำเอาใบแก้วรู้สึกตกอกตกใจมาก เพราะกลัวจะลื่นล้มหัวฟาดพื้น ก่อนที่ชญานนท์จะรีบยื่นยาดมให้กับใบแก้วนายหญิงของเขา

"ขอบคุณครับ วันหลังอย่าวิ่งแบบนั้นนะครับ เดี๋ยวก็ล้มหรอก"

"ขอบคุณที่เป็นห่วงผมครับ แต่ผมเป็นห่วงนายหญิงมากกว่า ถ้าผมดูแลนายหญิงไม่ดี คุณท่านได้โกรธผมเเน่"

"เฮ้อ เรียกแก้วนายหญิงอีกแล้ว แต่ช่างเถอะ แต่ขออย่าเรียกตอนที่มีคนอื่นอยู่นะครับ ถือว่าแก้วขอ" 

ดูแล้วคุณชญานนท์คงเรียกแก้วธรรมดาไม่ได้แน่ เผลอตัวลืมตลอดเลยนะครับ แก้วเองก็ไม่อยากจะจริงจังกับคุณชญานนท์มากด้วย กลัวว่าจะกดดัน แค่คุณท่านสั่งงานคุณชญานนท์ก็คงจะเหนื่อยมากแล้ว แต่ขออย่าเรียกต่อหน้าคนอื่นก็พอ

"อุ๊ย! ขอโทษจริง ๆ ครับ ผมชอบเผลอลืมตัวตลอด จนนายหญิงเหนื่อยเตือนซะแล้ว งั้นผมจะพยายามนะครับ จะไม่เรียกตอนที่อยู่กับคุณยายแค่คนเดียว เพราะว่าคนใช้ทุกคนรู้หมดแล้ว"

"อะไรนะครับ! ทำไมถึงรู้ล่ะ แก้วไม่ได้อยากให้คนอื่นรู้เยอะเลยนะครับ แก้วกับคุณท่านไม่ได้รักกัน"

"แต่คุณท่านรักคุณใบแก้วนะครับ ผมอยากให้นายหญิงเชื่อคำนี้ของคุณท่าน"

"ไม่ครับ"

ใบแก้วส่ายหัวอย่างไม่เชื่อ ไม่คิดว่าคนอย่างคุณท่านจะมารักเขาเลยด้วยซ้ำ ที่อ่อนโยนและใจดีก็เพราะหวังผลเท่านั้น 

"นายหญิง...ตอนนี้จะไม่เชื่อก็ได้ครับ แต่อีกไม่นาน นายหญิงจะทราบเอง ว่าคุณท่านรักนายหญิงมาก ๆ"

"รัก? แก้วบอกแล้วไง ว่าไม่เชื่อ คุณท่านทำร้ายแก้วมาก่อน แล้วตอนนี้ก็ยังทำร้ายแก้ว ทำไมไม่ปล่อยแก้วไป ถ้ารู้สึกผิด ก็ควรจะทำตามที่แก้วต้องการสิ" 

ยังไงคุณท่านก็เป็นคนเห็นแก่ตัว สนใจแต่ความรู้สึกของตัวเอง ไม่สนใจความรู้สึกของแก้วเลยสักนิด แก้วไม่อยากเป็นของคุณท่าน แก้วไม่อยากเห็นหน้าหรืออยากได้ยินเสียงคุณท่านอีก แล้วแก้วก็ไม่เชื่อด้วย ว่าคนอย่างคุณท่านจะมีหัวใจรักใครเป็น 

---