Masukพา
ตอนที่ 123: สัมผัสใต้เงาสลัวบรรยากาศภายในห้องน้ำสไตล์หลุยส์อันอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้และกลิ่นไวน์จางๆ ร้อนระอุขึ้นในพริบตา เบียร์ตีกรอบร่างระหงของเกรซไว้กับขอบอ่างล้างหน้าหินอ่อน แสงไฟวอร์มไลท์สะท้อนใบหน้าคมคายและนัยน์ตาคู่คมที่ทอประกายความหึงหวงอย่างไม่ซ่อนเร้น"เกรซ... รู้ตัวไหมว่าคืนนี้เกรซเซ็กซี่มาก..." เบียร์กระซิบเสียงพร่าข้างใบหู ลมหายใจร้อนรินรดผิวคอเนียนจนเกรซขนลุกซู่ "พี่หึงจะแย่อยู่แล้วนะ... ที่เห็นนั่งอยู่ข้างๆ คุณคาร์ลอสทั้งคืนแบบนั้น"เกรซช้อนสายตากลมโตขึ้นสบตาชู้รักสาวมาดเท่อย่างไม่ยอมแพ้ ริมฝีปากอิ่มที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดคลี่ยิ้มยั่วเย้า "พี่เบียร์เองก็ใช่ย่อยนี่คะ... เป็นขวัญใจทั้งหนุ่มทั้งสาวเต็มงานไปหมด เกรซเห็นนะคะว่าเมื่อกี้มีสาวๆ แอบมาขอหอมแก้มพี่เบียร์ตรงข้างเวทีด้วย""ยัยตัวแสบ..."สิ้นคำ
ตอนที่ 122: รัตติกาลพรมแดง และความลับในเงามืดแสงไฟสปอตไลท์หลากสีสาดส่องตัดผ่านความยามค่ำคืน เนรมิตให้ลานสนามหญ้ากว้างหน้าสถาปัตยกรรมตัวปราสาทสไตล์ยุโรปอันโอ่อ่าดูราวกับฉากในภาพยนตร์ฮอลลีวูด ผืนพรมแดงสีสดถูกปูเป็นทางยาวต้อนรับเหล่าพนักงานและแขกเหรื่อผู้มีเกียรติ เสียงชัตเตอร์กล้องและแสงแฟลชดังระรัวสลับกับเสียงดนตรีคลอบรรยากาศที่ฟังดูเรียบหรูรถตู้หรูวีไอพีเคลื่อนตัวเข้ามาจอดสนิทที่จุดส่งตัว ประตูสไลด์อัตโนมัติค่อยๆ เปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'คาร์ลอส' ผู้จัดการโรงงานหนุ่มใหญ่ชาวอังกฤษ ใบหน้าคมเข้มทรงเสน่ห์ไร้ที่ติในชุดทักซิโด้สีดำสนิท เขาก้าวลงมาจากรถอย่างสุภาพ ก่อนจะยื่นมือแกร่งไปประคอง 'เกรซ' ที่ก้าวตามลงมาเรือนร่างระหงของเกรซในชุดราตรียาวผ้าซาตินเนื้อนุ่มสีแชมเปญโกลด์ที่ดีไซน์เปิดไหล่ผ่าสูง สะท้อนแสงไฟจนผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดทอประกายงามจับตา คาร์ลอสจูงมือเกรซเดินเคียงคู่กันไปตามผืนพรมแดงด้วยกิริยานอบน้อมแต่เปี่
ตอนที่ 121: รัตติกาลพรมแดงแสงอาทิตย์ยามเย็นค่อยๆ ลับขอบฟ้า ท้องฟ้าเหนือพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมอมตะนครเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีส้มอมม่วงสลัว บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเสียงพูดคุยจอแจของผู้คน เนื่องจากเป็นค่ำคืนสุดท้ายของการทำงานก่อนเข้าสู่เทศกาลวันหยุดยาวส่งท้ายปี บริษัทได้เนรมิตพื้นที่จัดงานเลี้ยงสังสรรค์ในธีมสุดหรูหราอลังการอย่าง "พรมแดง (Red Carpet)" ณ บริเวณสนามหญ้ากว้างหน้าสถาปัตยกรรมตัวปราสาทสไตล์ยุโรปโบราณอันโอ่อ่าตระหง่านตา แสงไฟสปอตไลท์หลากสีสาดส่องกระทบผืนพรมสีแดงสดที่ปูยาวนำทางเข้าสู่บริเวณงาน เผยให้เห็นความอลังการและเสียงดนตรีคลอเบา
ตอนที่ 120: พรมแดงแห่งปลายปีแสงแดดอ่อนๆ ของวันอาทิตย์ทอดผ่านอาคารเรียนในมหาวิทยาลัย บรรยากาศเงียบสงบผ่อนคลายต่างจากความจอกแจกจอแจของวันทำงานปกติ เกรซเดินทางมาเรียนตามปกติ โดยมี ‘พี่เทพ’ เพื่อนรุ่นพี่คนสนิทของต้น สามีของเธอ ขี่รถจักรยานยนต์คาวาซากิ นินจา 300 มารับมาส่งเช่นเคย ภาพที่พี่เทพคอยดูแลและมารับส่งเธออย่างสม่ำเสมอ กลายเป็นภาพคุ้นตาของคนรอบข้าง ทว่าไม่มีใครรู้เลยว่าภายใต้ความเรียบง่ายนั้น มีความลับและความสัมพันธ์อันซับซ้อนที่เกรซซ่อนไว้เบื้องหลังรอยยิ้มเมื่อถึงเวลาเลิกเรียนในช่วงเย็น เกรซเดินออกมาจากห้องเรียนพร้อมกับ ‘นับดาว’ รุ่นน้องสาวคนสนิท นับดาวเอื้อมมือมากระชับแขนของเกรซไว้พลางส่งสายตาวาววับและรอยยิ้มมีเลศนัย ก่อนจะเอ่ยปากชวนด้วยน้ำเสียงออดอ้อน"พี่เกรซ... คืนนี้ไปนอนค้างที่ห้องนับดาวไหม? คืนนี้นับดาวอยู่คนเดียวด้วยนะ"ความทรงจำในคืนก
ตอนที่ 119: เงาของอดีต และรอยแผลที่ซ่อนเร้นหลังจากคลื่นอารมณ์เสน่หาอันเร่าร้อนและบทรักสามคนอันลุ่มลึกสงบลง ความเงียบงันอันอบอุ่นก็เข้าปกคลุมทั่วทั้งห้องโถงกว้าง ร่างกายของทั้งสามคนที่เปียกชุ่มด้วยเหงื่อไคลค่อยๆ ขยับตัวแยกย้ายกันลุกขึ้นสวมใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยเพื่อเตรียมตัวกลับคืนสู่ความเป็นจริง โจซึ่งมีภาระกิจและธุระส่วนตัวต้องจัดการต่อ ขยับกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชายหนุ่มหันมามองสองสาวด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะคว้าร่างของเบียร์และเกรซเข้ามาสวมกอดไว้แนบอกพร้อมกันทั้งคู่ พร้อมกับก้มลงจูบลาที่หน้าผากและเรียวปากนุ่มของแต่ละคนอย่างดูดดื่ม"ขอตัวไปจัดการธุระก่อนนะ... แล้วเดี๋ยวเราค่อยเจอกันใหม่" โจกระซิบเสียงทุ้มต่ำก่อนจะผละตัวเดินออกไปจากบ้าน ทิ้งให้บรรยากาศภายในห้องเหลือเพียงความเงียบสงบที่มีแค่เกรซกับพี่เบียร์อยู่ตามลำพังเกรซนั่งกอดเข่าบนโซฟาเบดตัวใหญ่ มองตามแผ่นหลังของชายหนุ่มจนลับสายตา ก่อนหันไปหาเบียร์ที่กำลังจัดเ
ตอนที่ 118: ท่วงทำนองแห่งไวน์แดงภายในห้องโถงกว้างของบ้านพักส่วนตัว กลิ่นหมักอมหวานของไวน์แดงยังคงตลบอบอวลผสมผสานกับไออุ่นแห่งความปรารถนาที่คุกกรุ่น แสงแดดยามบ่ายทอดเงาสลัวผ่านม่านบางเบา ทาบทับลงบนเรือนร่างของคนทั้งสามบนโซฟาเบดตัวใหญ่ บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยความเงียบสงบภายนอก ทว่าภายในกลับร้อนรุ่มราวกับถูกแผดเผาด้วยไฟเสน่หาที่ไร้ขอบเขตร่างระหงเปลือยเปล่าของเบียร์นั่งคล่อมบนตักของโจและขย่มท่อนเอ็นใหญ่โตด้วยความเร่าร้อน ควบคุมทำนองรักที่บรรเลงอย่างหนักหน่วง นัยน์ตาคู่คมวาววับไปด้วยประกายแห่งความหลงใหลและดุดันดุจจ็อกกี้สาวผู้ชำนาญการควบม้าแข่ง เธอขยับกายรับส่งจังหวะอันเร่าร้อนและทรงพลัง สะโพกงอนได้รูปโยกย้ายเป็นจังหวะหนักแน่น ลมหายใจหอบกระชั้นเป่ารดผิวเนื้อของชายหนุ่ม"มองเบียร์ไว้นะโจ... ห้ามละสายตาเด็ดขาด… อื้ออ" เบียร์กระซิบเสียงพร่ายั่วยวนข้างหูของชายหนุ่ม พร้อมกับโน้มตัวลงไปประคองใบหน้าคมสัน







