تسجيل الدخولمشاركة
เสียแรงที่รัก บทที่8
تاريخ النشر:
2026-05-10 11:33:38
أحدث فصل
เสียแรงที่รัก เสียแรงที่รัก บทที่ 31
“ฉันจะถือว่านี่คุณอยากให้ลูกเป็นของขวัญ แต่อย่าพยายามแสดงตัวอย่าทำอะไรมากกว่านี้จนฉันอึดอัดและต้องหนีคุณอีกเป็นครั้งที่สอง” คนตัวเล็กสูดลมหายใจเข้าปอด เธอเกลี่ยน้ำตาด้วยตนเองไม่ร้องขอเขาเหมือนวันวาน มือบางฉวยถุงแบรนด์หรูเอาไว้เพราะอย่างไรเสียเขาก็ตั้งใจจริงมิเช่นนั้นคงไม่อุกอาจปีนรั้วยามวิกาล เหมือนไหมเห็นแก่คนเคยผูกพันเธอจะนำของขวัญชิ้นนี้มอบให้ลูกเองกับมือ“ไหมผม…”“ดึกแล้วฉันขอตัว”ภควัตคว้าได้เพียงอากาศเหมือนไหมหันหลังทั้งยังก้าวเดินจากไป นัยน์ตาแดงก่ำหวนถึงอดีตแสนหวานจะคิดถึงพร่ำเพ้ออย่างไรแต่คืนวันเหล่านั้นไม่สามารถหวนคืนมาใหม่ โอกาสที่หลุดลอยจากเขาไปไกลปฏิเสธไม่ได้ว่าตนเป็นคนทิ้งเองกับมือชายหนุ่มมองแม่ของลูกด้วยใจเหม่อลอย พละกำลังมหาศาลเลือนหายดื้อ ๆ ไม่รู้ว่าตนเองหมุนร่างสง่าฝ่าฝนห่าใหญ่ตั้งแต่เมื่อไร หยาดน้ำเบื้องบนเปื้อนผิวกายผสมหยดน้ำตาสมองพร่าเบลออย่างคนไม่มีสติ ใจลอยคว้างกลางอากาศก็ยังคงพยายามปีนลงข้างล่างทั้งที่อ่อนล้าเต็มทีเท้ายังไม่ทันสัมผัสพื้นเฉอะแฉะประจวบกับความลื่นทำให้ทั้งร่างกระแทกพื้นเต็มเปา ศีรษะฟาดพื้นคอนกรีตปรากฏเลือดแดงฉาน สายตาค่อย ๆ พร่าลงไม่รู้เพราะหยาด
เสียแรงที่รัก เสียแรงที่รัก บทที่ 30
ภควัตเฝ้ามองกระทั่งอาหารมื้อสุขสันต์สิ้นสุดลง ชายหนุ่มรอสองหนุ่มสาวเมืองกรุงพาเต็มรักขึ้นชั้นสองของบ้าน เหลือเพียงเหมือนไหมซึ่งเอาแต่ขะมักเขม้นเก็บกวาดความเรียบร้อย รู้ดังนั้นฝีเท้าย่องเบาเหยียบพื้นดินมือสากจับแนวรั้วไม้ความสูงไม่ถึงช่วงเอวพยายามปีนป่ายเอี้ยวตัวกระโดดข้ามยังอีกฟากฝั่งด้วยท่าทีว่องไวไฟเบื้องล่างดับสนิททุกดวงบ่งบอกว่าภารกิจปัดกวาดเสร็จสิ้นลง อีกไม่ช้าคงถึงเวลาเข้านอน ภควัตจำได้เคยคุยกับบุตรสาวถามไถ่ชีวิตประจำวันเกี่ยวกับเด็กน้อยและมารดา เต็มรักก็เล่าว่าก่อนปิดเปลือกตาท่องดินแดนแห่งนิทราเหมือนไหมมักมีนิทานกล่อมนอนทำให้เจ้าตัวแสบฝันดีเสมอนัยน์ตาเรียวเฉี่ยวแหงนสังเกตตรงระเบียงห้องนอน เห็นผ้าม่านสีหวานสัญชาตญาณรู้ทันทีนั่นคือห้องเหมือนไหมและลูกสาวแน่นอน ภควัตใช้เวลาไม่นานตามประสาคนชอบออกกำลังกายเป็นกิจวัตรก็สามารถพาตนเองเหยียบพื้นระเบียงมือสากวางถุงกระดาษบนพื้นอย่างทะนุถนอม เขาอุตส่าห์หิ้วมาอย่างยากเย็นเพราะอยากมอบของขวัญชิ้นนี้ให้ลูกด้วยตนเอง กายกำยำแนบลู่ผนังขณะสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ใจระส่ำเต้นไม่เป็นจังหวะสมองคิดหาวิธีว่าจะทำเช่นไรดี ลมกลางคืนเหน็บหนาวแต่ช่างร้อนอบอ้
เสียแรงที่รัก เสียแรงที่รัก บทที่ 29
ขณะฝั่งคุณแม่ยังสาวไม่คิดเรื่องไร้สาระเช่นภควัตสักนิดเดียว เธอขับรถไปรับน้ำว้าและปองกุลตามสัญญาซึ่งเคยตกลงกันไว้หลายเดือนก่อน ทั้งคู่บ่นคิดถึงหลานใจแทบขาดเมื่อสบโอกาสหยุดยาวหนำซ้ำยังเป็นวันเกิดเต็มรักจึงหาข้ออ้างมาร่วมฉลองพร้อมกัน บรรยากาศพลบค่ำเย็นสบายเมื่อสายลมแผ่วเบาพัดผ่านเนื่องด้วยบ้านหลังเล็กค่อนข้างอยู่ใกล้ละแวกเชิงเขา“พี่ตั้งเตานอกบ้านนะไหม เห็นเจ้าขาบอกว่าปิ้งหมูกระทะกันปกติกินตรงนั้นใช่ปะ” ปองกุลว่าก่อนลงไม้ลงมือแบกหม้อขนาดใหญ่พร้อมปลั๊กสามตาเตรียมจัดสถานที่สำหรับอาหารมื้อเย็น“ฝากพี่ป้องด้วยนะคะเดี๋ยวไหมทำน้ำจิ้มเสร็จแล้วพี่ยกออกไปเลย ว้าช่วยเจ้าขาอาบน้ำอยู่ข้างบนใกล้หกโมงกว่าแล้วแกลงมาคงพร้อมกินพอดี”เต็มรักทานอาหารในแต่ละมื้อตรงเวลาเสมอ เด็กน้อยค่อนข้างมีกฎระเบียบชัดเจนไม่ว่าจะเป็นอาบน้ำ แปรงฟัน ทุกอย่างมักถูกกะเกณฑ์ไว้เป๊ะ แม้เหมือนไหมเลี้ยงลูกง่าย ๆ ส่งเสริมให้ทำอะไรก็ได้อย่างที่ใจอยาก แต่บางเรื่องเธอก็ไม่ลืมเคร่งครัดเพราะอยากฝึกนิสัยเต็มรักตั้งแต่วัยเยาว์“รับทราบ! ว้าบ่นกับพี่ตลอดว่าอยากแวะมาหาเจ้าขาทุกอาทิตย์แต่งานที่บริษัทนี่สิแทบไม่ว่างเลย เดี๋ยวนี้เหนื่อยกว่าเดิม
เสียแรงที่รัก เสียแรงที่รัก บทที่ 28
รถคันหรูจอดแช่ไว้ตั้งแต่ช่วงบ่ายเพราะภควัตเข้าใกล้เจ้าขาที่โรงเรียนไม่ได้ เหมือนไหมเล่นไม้แข็งออกคำสั่งห้ามเขาใกล้ชิดบุตรสาวเด็ดขาด คุณครูประจำชั้นเต็มรักจึงจำต้องกีดกันสายสัมพันธ์พ่อลูกวันนี้เขามาดักรอเจ้าขาเลิกเรียนพร้อมมือขวาคนสนิทอย่างณดล หลังประกาศกร้าวพร้อมทวงคืนทั้งลูกทั้งเมียภควัตก็ขยันมาวนเวียนใกล้ ๆ โดยการเหมาห้องนอนที่รีสอร์ตภูผาอิงดาวเป็นระยะเวลาหลายเดือน หญิงสาวใจแข็งถ้าอยากง้อสำเร็จคงใช้เวลาเนิ่นนาน เผลอ ๆ อาจล่วงเลยเกินปีด้วยซ้ำท่าทีผลีผลามทำเอาเจ้าสัวภูวเดชก่นด่าลูกชายไม่เว้นแต่ละวัน ท่านขยันโทร. มาถามความคืบหน้าภารกิจง้อเมียผ่านณดลทีแรกเจ้าสัวก็ไม่เห็นด้วยเท่าไร แต่พอจำได้ว่าหลายปีก่อนลูกชายจะเป็นจะตายกระนั้นหัวอกคนเป็นพ่อก็ต้องยอมรับแต่โดยดีภายนอกพ่อลูกคู่นี้อาจดูเหมือนลิ้นกับฟันแต่ท่านรักภควัตไม่น้อยกว่าแม่ผู้ให้กำเนิด ก่อนหน้านี้บุตรชายเหมือนมีชีวิตแต่ไร้หัวใจท่านก็เจ็บปวดไม่น้อยกว่าเขา เหตุการณ์เหล่านี้ทำให้ภาพจำเลวร้ายหวนสู่จุดเริ่มต้น…“คุณปลาโทร. หาผมสายแทบไหม้เมื่อวาน เธอทราบแล้วนะครับว่านายมาเช็กอินที่รีสอร์ต โวยวายขอคุยกับนายใหญ่เลย วันนี้ก็โทร. มาอีกให้ผ
เสียแรงที่รัก เสียแรงที่รัก บทที่ 27
ปึ้ก! เพียะ!หญิงสาวกดรองเท้าส้นสูงลงน้ำหนักบดขยี้รองเท้าหนังชั้นดี ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกเมื่ออาการเจ็บปวดมาเยือนแต่เธอยังสาแก่ใจไม่พอมือนิ่มจึงอาศัยจังหวะทีเผลอฟาดวงหน้าหล่อสุดแรง“ตบนี้เพื่อเตือนให้คุณตื่นว่าอย่าคิดเอาเรื่องนี้มาขู่ฉันอีก เจ้าขาไม่เคยมีคุณเป็นพ่อลูกคุณน่ะตายตั้งแต่วันงานแต่งนั่นแล้ว!”“ไหม! คุณพูดแบบนี้ได้ยังไง คุณเองก็รู้อยู่แก่ใจว่าเจ้าขาต้องการพ่อแค่ไหน”ใช่ เด็กทุกคนต้องการพ่อฉันรู้ดีแต่ไม่ใช่ผู้ชายทุกคนจะเป็นพ่อที่ดีได้ ฉันเลี้ยงเจ้าขามาเองกับมือเรามีความสุขกันแบบสองคนแม่ลูกมาตลอด อย่าคิดจะมาทำให้ลูกฉันสับสน ถ้าคุณรู้ว่าตอนนั้นฉันกับลูกผ่านอะไรมาบ้างคุณจะไม่ปากมอมพูดแบบนี้”“โทษผมฝ่ายเดียวได้ยังไงตอนนั้นผมเองก็กินไม่ได้นอนไม่หลับตามหาคุณตลอดแต่คุณเลือกปิดบังทิ้งทุกอย่างเอง!” ประโยคนี้ทำเอาหญิงสาวแย้มยิ้มขมขื่น“หึ…คุณนี่มันไม่เคยเปลี่ยนไปเลยจริง ๆ ต่อให้นานแค่ไหนคุณก็ไม่เคยเปลี่ยน” ริมฝีปากกระจับยกขึ้นประหนึ่งพร้อมเย้ยหยันเสียเต็มประดา“โทษทุกคนยกเว้นตัวเอง ฉันถามหน่อยเถอะวันนั้นฉันบอกว่ารักคุณจะเป็นจะตายคุณเคยฟังบ้างมั้ย ไม่เลยคุณไม่สนใจฉันสักนิดแถมยังหน้าไม่อาย
เสียแรงที่รัก เสียแรงที่รัก บทที่ 26
การแวะเวียนมาหาเต็มรักกลายเป็นกิจวัตรประจำวันของภควัตเสียแล้ว มือสากถือถุงขนมที่ลูกชอบมุ่งหน้าทางสนามเด็กเล่นที่นัดหมายประจำระหว่างสองเรา หากไม่ทันถึงปลายทางชายหนุ่มจำต้องหยุดชะงัก…เขาไม่เจอเต็มรักมีเพียงเด็กคนอื่นวิ่งเล่นส่งเสียงเจื้อยแจ้วปกติเมื่อปราศจากเงาลูกสาวทำเอาอาการร้อนรุ่มแผ่ซ่านกลางใจ ฉันพลับร่างสง่าหมุนกายเบี่ยงปลายเท้าหาครูประจำชั้นรวดเร็วเพราะใจคอไม่ดีกลัวว่าลูกอาจไม่สบายหรือเผชิญปัญหาบางอย่าง“เจ้าขา วันนี้มาหรือเปล่าครับ” ใบหน้าหล่อเหลาเจือแววกังวล น้ำเสียงแหบพร่าติดสั่นเครือผลมาจากความรีบเร่ง“น้องเจ้าขามาปกตินะคะ เพียงแต่…”“น้องไม่สบายเหรอครับ หรือมีอะไรติดขัดตรงไหนคุณครูสามารถบอกผมได้นะ”“น้องปกติดีค่ะ” คุณครูสาวตอบพลางระบายลมหายใจหนักหน่วง“แต่คุณแม่น้องไม่อนุญาตให้คุณมาพบลูกสาวของเธออีกค่ะ” เฉลยดังกล่าวเล่นเอาคนใจไม่ดีขมวดคิ้วปมใหญ่ ชายหนุ่มลำคอตีบตันทันใดไม่รู้ว่าจะเอ่ยต่อบทสนทนาอย่างไรยอมรับว่าตนเองทำไม่ถูกที่แอบลอบพบเต็มรักโดยพลการแต่เหมือนไหมก็ใจร้ายไม่แพ้กัน กีดกันพ่อกับลูกหญิงสาวกล้าทำแบบนั้นได้อย่างไร!นักธุรกิจหนุ่มรู้ดีคนตัวเล็กชิงชังเขาขั้นสุด แต่ลูก…
เสียแรงที่รัก เสียแรงที่รัก บทที่ 25
“หนู…”“เจ้าขาค่ะ ชื่อเจ้าขา อายุห้าขวบ” ร่างเล็กส่ายหน้าปฏิเสธ เด็กน้อยพูดเสียงเจื้อยแจ้วตบอกแนะนำตนเองด้วยทีท่าภาคภูมิใจ“เจ้าขาชื่อน่ารักเหมือนหน้าตาหนูเลย ลุงชื่อภาคนะครับ” ภควัตไม่บอกสถานะแท้จริงเพราะเกรงว่าเหมือนไหมอาจไม่พอใจ เผลอ ๆ เธอคงรีบหอบลูกหนีแทบไม่ทัน เขาจะค่อย ๆ ทำความรู้จักเต็มรักโด
เสียแรงที่รัก เสียแรงที่รัก บทที่ 23
“โอเคว้า เช็กอินช่วงวันที่ยี่สิบเก้าใช่มั้ย เดี๋ยวพี่บุ๊กกิงให้นะ” ปลายเสียงหวานกรอกผ่านสมาร์ตโฟนคุยกับน้องสาวคนสนิท ใกล้เวลาสิ้นปีทีไรเหมือนไหมค่อนข้างวุ่นวายพอสมควรเพราะลูกค้าต่างแวะเวียนเข้ามาจองห้องพักเพื่อชมทิวทัศน์คืนข้ามปี หนึ่งในนั้นคือน้ำว้าหล่อนรีเควสต์เมื่อหลายเดือนก่อนว่าปีนี้อยากเคานต์ด
เสียแรงที่รัก เสียแรงที่รัก บทที่ 20
ไม่ถึงชั่วโมงเหมือนไหมก็เนรมิตญดารินจนหวานฉ่ำ ใบหน้างดงามฉาบด้วยเครื่องสำอางเบาบาง ทว่าแอบเสริมลูกเล่นตรงเปลือกตาด้วยกลิตเตอร์ ริมฝีปากกระจับได้รูปทาลิปสติกโทนเดียวกับเดรสตัวสวยญดารินหมุนสำรวจร่างกายและใบหน้าตนเองผ่านกระจกก็อดตกตะลึงไม่ได้ หล่อนโผกอดพี่สาวคนสนิททั้งยังไม่ลืมยกนิ้วโป้งชื่นชม“ฝีมือ
เสียแรงที่รัก เสียแรงที่รัก บทที่ 19
“ทำอะไรคะคนเก่ง” หลังเตรียมกระเป๋านักเรียนใบจิ๋วให้ลูกสาวเสร็จ ก็เบี่ยงปลายเท้าชะโงกหน้าหอมแก้มนุ่มนิ่มเติมพลังทันที“แม่ขา สวยมั้ยคะ” เจ้าขายิ้มกว้าง น้ำเสียงเจื้อยแจ้วถามพลางชูกระดาษในมือ“วาดอะไรเหรอคะ” เหมือนไหมย่นคิ้วด้วยดูรูปนี้ไม่ค่อยออกเท่าไรนัก ภาพนี้มีหมีสามตัวใหญ่ยิ้มแฉ่งหน้าตาพิลึกตามลา
قد تعجبك أيضًا
วิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์77.0K وجهات النظرCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI93.5K وجهات النظرคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์210.3K وجهات النظرเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์80.6K وجهات النظرลวงรักสาวน้อย
รินธารา116 وجهات النظرว่าไงครับคุณเพื่อนสนิท
จูนเน็กซ์278 وجهات النظرอาญาร้ายพิศวาสหวาม
ปลายทางฝัน19 وجهات النظرCEO's Regret | หย่ารักประธานอย่าหวง
ชะนีติดมันส์528 وجهات النظر
