บทที่ 2 ของเล่นชิ้นใหม่ 🔥🔞

บทที่ 2 ของเล่นชิ้นใหม่ 🔥🔞

นับตั้งแต่วันนั้น ร่างกายของว่านก็เหมือนเครื่องจักรที่เสพติดรสสัมผัสจากคนไข้พิเศษไปเสียแล้ว ทุกวันที่ญาติพี่น้องของเสี่ยกันต์กลับไปจนหมด ความเงียบเชียบในวอร์ดวีไอพีจะกลายเป็นช่วงเวลาสวรรค์ของเขา พยาบาลหนุ่มเดินไปล็อกประตูห้องอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะรูดม่านทึบ แต่วันนี้... ว่านไม่ได้มาตัวเปล่า

"เสี่ยครับ... วันนี้ว่านมีของเล่นมาอวดด้วยแหละ ไซส์มันสูสีกับของเสี่ยเลยนะ"

เขาหยิบ 'ดิลโด้' ขนาดมหึมาที่เพิ่งแอบสั่งซื้อมาออกมาจากกระเป๋าพยาบาล ผิวสัมผัสซิลิโคนมันวาวนั่นดูดุดันไม่ต่างจากแก่นกายของเจ้าของสวนมะพร้าวที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง ว่านจัดการปลดชุดพยาบาลออกจนเปลือยเปล่า ผิวขาวเนียนละเอียดตัดกับเตียงสีขาวสะอาดตา เขาคลานขึ้นไปคร่อมทับบนร่างหนาของเสี่ยกันต์ พลางใช้สายตาฉ่ำปรือจ้องมองใบหน้าคมเข้ม

"วันนี้เสี่ยคอยดูว่านนะ... ดูว่านโดนของใหญ่ๆ ของเสี่ยกระแทกจนรูฉีก"

ว่านพึมพำกระซิบข้างหูคนป่วยด้วยถ้อยคำหยาบโลนตามจินตนาการที่ฟุ้งซ่าน เขาละเลงเจลหล่อลื่นลงบนช่องทางรักสีหวานและของเล่นชิ้นเขื่องก่อนจะค่อย ๆ กดสะโพกลงไปช้า ๆ

"ซี๊ดดด... อ่า... เสียวรูฉิบหายเลยเสี่ย... ดันเข้ามาเบา ๆ หน่อยสิครับ"

เขาจินตนาการไปเองว่ามือหนาที่วางนิ่งอยู่นั้นกำลังจับสะโพกเขาให้กลืนกินสิ่งแปลกปลอมเข้าไป ว่านบดโยกกายอยู่บนหน้าท้องแกร่งของเสี่ยกันต์อย่างบ้าคลั่ง ความอึดอัดขยายตัวจนถึงขีดสุดเมื่อของเล่นชิ้นยาวถูกดันเข้าไปจนสุดโคน

"อื้อออ... ควยเสี่ยใหญ่จัง... ใหญ่จนรูว่านจะพังอยู่แล้วเนี่ย!"

พยาบาลหนุ่มครางชื่อคนใต้ร่างสลับกับคำหยาบคายที่ขุดขึ้นมาปรนเปรอตัณหาตัวเอง เขาคว้ามือหนาของเสี่ยกันต์ขึ้นมาวางแหมะลงบนหน้าอกตัวเอง พยายามสร้างภาพหลอนว่าเขากำลังถูกชายหนุ่มร่างยักษ์คนนี้ย่ำยีอย่างรุนแรง

"งื้อ... เสี่ย... อึดอัดจัง... กระแทกเข้ามาแรง ๆ เลยได้ไหม กระแทกให้รูว่านฉีกไปเลย!"

มือเรียวสาวรูดของเล่นเข้าออกอย่างถี่รัว เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องสลับกับเสียงครางกระเส่า ว่านขย่มกายอย่างไม่เกรงใจคนป่วยที่นอนเป็นผัก สะโพกมนบดเบียดลงไปครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างหิวกระหาย

แรงอารมณ์ที่พุ่งสูงทำเอาว่านลืมสิ้นทุกความกลัว เขาขยับโยกสะโพกมนกดทับลงไปบนความแข็งขรึมของร่างยักษ์ใต้ร่างอย่างหนักหน่วง พลาวสาวรูดดิสโก้ชิ้นเขื่องเข้าออกจนเกิดเสียงหยาบโลนผสมปนเปกับเสียงเฉอะแฉะของน้ำหล่อลื่น

“พั่บ! พั่บ! พั่บ!”

“ซี๊ดดด... เสี่ย... ควยปลอมมันไม่มันเท่าควยเสี่ยเลยอ่ะ อ๊ะ! กระแทกรูว่านแรง ๆ แบบนี้สิ... แรง ๆ!”

ว่านครางระงมพลางบิดเร้ากายอย่างย่ามใจ มือเล็กเอื้อมไปดึงแขนแกร่งของเสี่ยกันต์ที่วางอยู่ข้างลำตัวให้ขึ้นมาโอบรอบเอวตัวเองไว้ ทว่าจังหวะที่เขากำลังขยับกายอย่างบ้าคลั่งอยู่นั้น ความผิดปกติบางอย่าง ก็เกิดขึ้นจนเขาต้องชะงักไปครู่หนึ่ง

เขาสัมผัสได้ถึงความอุ่นจัดที่หน้าขา... ไม่ใช่จากของเล่นในมือ แต่มันมาจากร่างหนาที่นอนอยู่เบื้องล่าง แก่นกายมหึมาของเสี่ยกันต์ที่เคยสงบนิ่ง มันกลับขยายขนาดจนดุนดันกางเกงนอนออกมาอย่างเห็นได้ชัด แถมยังร้อนจัดจนสัมผัสได้ผ่านเนื้อผ้า

“หือ... เสี่ย... เสี่ยตั้งเหรอครับ?”

ว่านเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้นผสมความสยิว เขาโน้มตัวลงไปลูบไล้ส่วนที่กำลังชูชันของคนป่วยผ่านกางเกง หัวใจของพยาบาลหนุ่มเต้นรัวแรงยิ่งกว่าเครื่องมอนิเตอร์ที่ส่งเสียง ติ๊ด ติ๊ด ถี่รัวอยู่ข้างหู

“ขนาดนอนหลับยังเงี่ยนตามว่านเลยเหรอ... ร่านเหมือนกันนะเนี่ยเสี่ยกันต์”

ว่านหัวเราะร่าในลำคออย่างชอบใจ ก่อนจะตัดสินใจทำในสิ่งที่ท้าทายกว่าเดิม เขาถอดของเล่นในมือออกอย่างรวดเร็ว แล้วจัดการรูดกางเกงนอนของเสี่ยกันต์ลงจนพ้นทาง ทันทีที่แก่นกายยักษ์ดีดผุดออกมาต่อหน้า ว่านก็ไม่รอช้าที่จะกดสะโพกกลืนกินความยิ่งใหญ่ของจริงเข้าไปแทนที่

“สวบ! อ๊าาาาาาาา! จุก... จุกรูไปหมดแล้วเสี่ย!”

น้ำตาแห่งความเสียวซ่านคลอเบ้าตาคู่สวย รูรักที่เพิ่งถูกเบิกทางมาอย่างดีตอดรัดสิ่งที่ใหญ่กว่าดิสโก้หลายเท่าจนแน่นขนัด ว่านขยับสะโพกขึ้นลงอย่างทุลักทุเลเพราะขนาดที่เกินกำลัง แต่ความดิบเถื่อนของอารมณ์กลับสั่งให้เขากระแทกตัวลงมาอย่างไม่ยั้งแรง

“อื้อออ! ควยจริงมันแน่นแบบนี้นี่เอง... กระแทกรูว่านให้แตกไปเลยนะเสี่ย... อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ!”

ว่านขย่มกายอย่างหนักหน่วงจนเตียงพยาบาลส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดบวกกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ "พั่บ! พั่บ! พั่บ!" ดังก้องไปทั่วห้องที่ปิดม่านมิดชิด ความร้อนแรงพุ่งสูงจนแผ่นหลังของว่านโชกไปด้วยเหงื่อ ใบหน้าหวานแหงนเชิดขึ้น ลำคอระหงสั่นระริกตามแรงกระแทกที่ตัวเองเป็นคนคุมจังหวะ

“ซี๊ดดด... เสี่ย... ทำไมควยมันใหญ่ขนาดนี้ อ๊ะ! อ๊า! แน่น... แน่นจนจะหายใจไม่ทันอยู่แล้ว!”

ว่านโน้มตัวลงไปใช้มือยันแผงอกที่แน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของเสี่ยกันต์เอาไว้ แล้วเริ่มเร่งจังหวะสะโพกถี่รัว เขาบดคลึงส่วนอ่อนไหวลงไปบนหน้าท้องแกร่งสลับกับการกดสะโพกกลืนกินตัวตนของเสี่ยกันต์เข้าไปจนสุดโคนครั้งแล้วครั้งเล่า ความเสียวซ่านที่ได้รับจากของจริงมันรุนแรงจนดิสโก้ชิ้นไหนก็เทียบไม่ได้

“อื้อออ! ตอดดีจังเลยรูว่านเนี่ย... ชอบใช่ไหม? ชอบควยใหญ่ ๆ ของเสี่ยใช่ไหมลูกสาว... อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ!”

พยาบาลหนุ่มครางเรียกชื่อตัวเองอย่างหยาบโลนพลางใช้คำพูดปลุกปั่นอารมณ์ดิบในกาย เขาขย่มกายจนเตียงสั่นสะเทือนสอดรับกับเสียงเครื่องช่วยหายใจที่ดังพร่าพราย ราวกับว่าคนใต้ร่างกำลังพยายามขยับเขยื้อนตามสัญชาตญาณแต่ก็ยังไม่สามารถลืมตาขึ้นมาได้

“เสี่ย... เสี่ยต้องตื่นมาดูนะ ว่าพยาบาลคนนี้มันร่านแค่ไหน... อื้อออ! ดูสิว่ารูว่านมันอมควยของเสี่ยไว้มิดแค่ไหนแล้ว!”

ว่านบดสะโพกเน้นๆ ลงไปที่จุดกระสันข้างในจนตัวเกร็งกระตุก ลิ้นเล็กเลียริมฝีปากตัวเองอย่างกระหาย ความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วทุกเส้นประสาทจนเขาแทบจะครองสติไว้ไม่อยู่

เขาก้มลงไปกระซิบที่ข้างหูของเสี่ยกันต์ที่ยังนอนเป็นเจ้าชายนิทรา ลมหายใจร้อนผ่าวรดรินใบหูคนป่วย

“เสี่ยครับ... ควยเสี่ยเนี่ย... มันเกิดมาเพื่อรูของว่านจริง ๆ เลยนะ”

ว่านขยับกายเข้าออกอย่างรุนแรงอีกพักใหญ่ จนกระทั่งความต้องการพุ่งขึ้นมาถึงจุดสูงสุด เขาเกร็งสะโพกค้างไว้แล้วกดกระแทกตัวลงมาอย่างหนักหน่วงเป็นครั้งสุดท้าย ร่างบางสั่นเทิ้มเหมือนคนขาดใจ กดย้ำความอุ่นร้อนสีขาวขุ่นให้พุ่งทะลักเข้าไปข้างในช่องทางจนล้นปรี่

“อ๊าาาาาาาา! เสี่ย... เสี่ยกันต์... อ๊ะ!”

เขาล้มพับลงนอนซบหน้าบนอกกว้างอย่างหมดแรง ลมหายใจหอบถี่กระชั้นปนเสียงสะอึกสะอื้นเล็กน้อยจากความสุขที่ท่วมท้น โดยไม่ทันได้สังเกตเลยว่า... ในความเงียบสงัดนั้น ลมหายใจของเสี่ยกันต์กลับสะดุดไปจังหวะหนึ่ง และกล้ามเนื้อหน้าท้องที่ว่านหนุนนอนอยู่ก็เริ่มหดเกร็งเหมือนคนที่กำลังข่มอารมณ์บางอย่างไว้จนสุดกำลัง...

ว่านยังคงนอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนแผงอกกว้าง ความร้อนผ่าวและกลิ่นกามารมณ์คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เขาหลับตาพริ้มเสพสุขกับความขยับขยายภายในที่ยังไม่จางหายไป แต่แล้ว...

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

"น้องว่าน! อยู่ในห้องหรือเปล่า ทำไมล็อกประตู?"

เสียงของพี่ฝนพยาบาลหัวหน้าแผนกดังขึ้นหน้าห้อง ตามด้วยเสียงขยับกลอนประตูที่ถูกล็อกไว้จากด้านใน ว่านสะดุ้งสุดตัวจนหน้าถอดสี ความเสียวซ่านเมื่อครู่หายวับไปกลายเป็นความหวาดกลัวที่พุ่งขึ้นสมอง

"ฉะ...ฉิบหายแล้ว!" ว่านสบถเสียงแผ่ว ใบหน้าซีดเผือด

เขาหันไปมองร่างของเสี่ยกันต์ที่ยังนอนนิ่ง แต่ที่น่ากลัวกว่าคือร่างกายของเขากับเสี่ยยัง 'ฝเชื่อมติดกันอยู่ แถมคราบน้ำกามสีขาวขุ่นยังเลอะเทอะไปทั้งหน้าท้องแกร่งและซอกขา ว่านรีบกระชากตัวออกอย่างรวดเร็วจนเกิดเสียงดัง แฉะชวนน่าอาย

"อ๊ะ... น้องว่าน! ได้ยินพี่ไหม เปิดประตูหน่อย พี่จะเข้ามาดูอาการคุณกันต์พร้อมกับหมอเจ้าของไข้!"

เสียงพี่ฝนเริ่มมีความสงสัยมากขึ้น เมื่อไม่มีเสียงตอบรับจากข้างใน ว่านลนลานจนทำอะไรไม่ถูก เขาคว้ากางเกงพยาบาลมาสวมอย่างเร่งรีบ มือสั่นพะวับพะแว้งขณะคว้าทิชชู่มาเช็ดคราบกามารมณ์บนตัวเสี่ยกันต์แบบส่งเดช

"คะ...ครับพี่ฝน! แป๊บนึงครับ พอดีผม...ผมกำลังทำความสะอาดเตียงอยู่ครับ!" ว่านตะโกนตอบกลับไป เสียงสั่นพร่าจนแทบคุมไม่อยู่

เขารีบดึงกางเกงนอนของเสี่ยกันต์ขึ้นมาสวมให้เข้าที่ แต่ด้วยความรีบทำให้เขาไม่ทันสังเกตว่า ส่วนนั้นของเสี่ยยังไม่สงบลงดีนัก มันยังคงนูนเด่นอยู่ภายใต้ผ้ากางเกงเนื้อบาง ว่านรีบคว้าผ้าห่มมาคลุมทับร่างหนาไว้จนถึงอก ก่อนจะรีบกวาดของเล่นและอุปกรณ์เซ็กส์ทอยลงกระเป๋าพยาบาลแล้วซ่อนไว้ใต้เตียง

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ปรับสีหน้าให้ดูปกติที่สุด แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ก่อนจะเดินไปปลดล็อกประตู

แกร๊ก...

ประตูเปิดออกพร้อมกับพี่ฝนที่ยืนทำหน้ามุ่ยอยู่หน้าห้อง โดยมีคุณหมอหนุ่มยืนรออยู่ข้างหลัง

"ทำไมต้องล็อกประตูด้วยน้องว่าน พี่ตกใจหมด" พี่ฝนปรายตามองพยาบาลหนุ่มที่หน้าแดงก่ำและมีเหงื่อซึมตามไรผม

"แล้วนี่ทำไมหน้าแดงจัง ไม่สบายหรือเปล่า?"

"อ๋อ...เปล่าครับพี่ พอดีแอร์ห้องนี้มันเสียหรือเปล่าไม่รู้ครับ ผมขยับตัวเช็ดตัวให้คุณกันต์เลยร้อนนิดหน่อย" ว่านโกหกคำโต พลางหลบสายตา

คุณหมอเดินเข้าไปใกล้เตียงเพื่อตรวจอาการเบื้องต้น ขณะที่ว่านยืนลุ้นตัวโก่งจนแทบไม่กล้าหายใจ เขาภาวนาไม่ให้คุณหมอเปิดผ้าห่มขึ้นมาเห็นความผิดปกติ... หรือได้กลิ่นคาวกามารมณ์ที่ยังจางๆ อยู่ในอากาศ

แต่ในจังหวะที่คุณหมอกำลังตรวจเช็กม่านตาอยู่นั้น เครื่องมอนิเตอร์หัวใจของเสี่ยกันต์กลับส่งเสียง 'ติ๊ด...ติ๊ด...ติ๊ด' เร็วขึ้นมาอีกครั้ง อย่างไม่มีสาเหตุ

"หือ... หัวใจเต้นเร็วขึ้นเหรอ?" คุณหมอขมวดคิ้ว

"คนไข้อาจจะมีปฏิกิริยาตอบสนองบางอย่าง"

ว่านใจหล่นวูบไปที่ตาตุ่ม เขาเหลือบมองเสี่ยกันต์ที่ยังนอนหลับตาพริ้ม แต่ในใจแอบคิดด้วยความหวาดระแวง…

'เสี่ย... เสี่ยไม่ได้กำลังตื่นมาฟ้องหมอใช่ไหม?'