บทที่ 4 ฟื้น🔥🔞

บทที่ 4 ฟื้น🔥🔞

เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยบรรยากาศที่ดูจะปกติเหมือนทุกวัน ว่านจัดเตรียมกะละมังน้ำอุ่นและผ้าสะอาดเพื่อทำกิจวัตรเดิม ๆ สายตาพยาบาลหนุ่มจ้องมองเป้ากางเกงที่นูนเด่นของเสี่ยกันต์ด้วยความย่ามใจ เขาวางผ้าลงแล้วกำลังจะเอื้อมมือไปปลดกางเกงนอนเพื่อหวังจะขึ้นไป ควบขย่มให้หนำใจเหมือนอย่างที่แอบทำมาตลอดหนึ่งเดือน

ทว่า... มือเรียวกลับต้องชะงักค้าง เมื่อเห็นเปลือกตาหนาของชายร่างยักษ์บนเตียงค่อยๆ ขยับยิบๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นช้าๆ

"ขอ...น้ำ...หน่อย" เสียงทุ้มแหบพร่าแต่ทรงพลังดังขึ้นจากลำคอแกร่ง

"คะ...ครับ! รอสักครู่นะครับเสี่ย!" ว่านสะดุ้งสุดตัว ใจหล่นวูบไปที่ตาตุ่ม เขารีบกุลีกุจอเทน้ำใส่แก้วให้คนไข้ดื่มด้วยอาการลนลาน ก่อนจะรีบกดกริ่งเรียกทีมแพทย์มาตรวจอาการยกใหญ่

ผ่านไปเกือบชั่วโมง

หลังจากหมอและพยาบาลตรวจเช็กจนแน่ใจว่าเสี่ยกันต์ฟื้นคืนสติอย่างปาฏิหาริย์และสรุปว่าต้องทำกายภาพบำบัดอีกระยะถึงจะกลับบ้านได้ ทุกคนก็ทยอยออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่น่าอึดอัดระหว่างพยาบาลหนุ่มกับเจ้าของสวนมะพร้าวผู้ทรงอิทธิพล

"เป็น...เป็นยังไงบ้างครับเสี่ย รู้สึกปวดตรงไหนไหม" ว่านถามออกไปเสียงสั่น พยายามรักษากิริยาพยาบาลผู้เรียบร้อย

"เธอเป็นใคร" เสี่ยกันต์ปรายตาคมดุจ้องมองใบหน้าหวาน นิสัยดุดันเริ่มกลับมาทำงานทันทีที่ฟื้น

"ผมชื่อว่านครับ เป็นพยาบาลพิเศษที่ถูกจ้างมาดูแลคุณตอนที่คุณยังไม่รู้สึกตัว" ว่านตอบเลี่ยง ๆ ไม่กล้าสบตา

"ขอบใจนะ..." เสี่ยกันต์เว้นจังหวะ ก่อนจะเหยียดยิ้มร้ายที่มุมปาก

"แต่ถ้าจะให้ดี... มึงขึ้นมาขย่มควยกูเหมือนวันก่อน ๆ อีกสิ"

คำพูดนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางหัวของว่าน หน้าที่เคยแดงระเรื่อกลับซีดเผือดสลับเขียว

"เอ่อ... เสี่ยพูดเรื่องอะไรครับ ผมไม่เข้าใจ คนไข้คงจะเพ้อเพราะเพิ่งฟื้น..."

"ทำเป็นไก่วัดนะมึง... กูได้ยินทุกคำที่มึงพ่นออกมาข้างหูกู และกูก็รู้สึกตอดตลอดเวลาที่มึงเอารูร่าน ๆ ของมึงมาบดควยกู" เสี่ยกันต์เค้นเสียงคำราม

"มึงนึกว่ากูหลับแล้วมึงจะทำอะไรกับร่างกายกูก็ได้เหรอฮะ? มึงด่ากูว่าอะไรนะ... อ้อ ร่านเหมือนกันใช่ไหมเสี่ยกันต์..."

"เสี่ย! ผม...ผมขอโทษครับ!" ว่านเข่าอ่อนรีบทรุดลงยกมือไหว้ปลก ๆ

"อย่าบอกเรื่องนี้กับใครเลยนะครับ ผมขอร้อง ผมจะโดนไล่ออก ผมจะหมดอนาคต..."

เสี่ยกันต์แค่นหัวเราะในลำคอ สายตาคมจ้องมองพยาบาลหน้าซื่อแต่ใจร่านตรงหน้าอย่างหิวกระหาย ร่างกายท่อนล่างของเขาแม้จะยังขยับไม่ได้คล่องนัก แต่ความตื่นตัวของความเป็นชายมันพุ่งพล่านจนปวดหนึบไปหมด

"กูไม่บอกใครก็ได้... แต่มีข้อแม้" เสี่ยกันต์กระตุกข้อมือว่านให้เข้ามาใกล้เตียง

"มึงเอาปากเน่า ๆ ที่มึงชอบใช้ชมควยกูเนี่ย มาอมมันเดี๋ยวนี้ ทำให้กูแตก... แล้วกูจะจดจำไว้แค่ว่ามึงเป็นพยาบาลที่ดี"

"ได้ครับเสี่ย... ว่านจะทำให้ เดี๋ยวนี้เลยครับ" ว่านรีบรับคำเหมือนคนจนแต้ม แต่ลึกๆ ในใจกลับสั่นสะท้านด้วยความเสียวซ่านที่ถูกเจ้าของตัวจริงตราหน้า

"มานี่สิ... งัดออกมาอมให้กูดูหน่อยว่าที่มึงเก่งนักเก่งหนาตอนกูหลับ พอตื่นมามึงจะทำได้ดีแค่ไหน!"

"ครับ...ครับเสี่ย"

ว่านสั่นไปทั้งตัว เขาค่อยๆ คลานขึ้นไปบนเตียง มือเรียวสั่นเทาเอื้อมไปปลดกางเกงนอนของเสี่ยกันต์ออก ทันทีที่แก่นกายยักษ์ที่เขาคุ้นเคยดีดผุดออกมาต่อหน้าเจ้าของที่กำลังจ้องมองเขาอยู่ ว่านก็กลืนน้ำลายอึกใหญ่

ก่อนค่อยๆ ก้มหน้าลงไปหาความแข็งขืนที่ร้อนผ่าวตรงหน้า มือเรียวสั่นระริกขณะจับแก่นกายหนาเข้าหาปาก ริมฝีปากอิ่มค่อย ๆ อ้าออก ก่อนจะค่อย ๆ กลืนกินส่วนหัวหยักบานเข้าไปช้าๆ

“อื้อออ...” เสียงครางแผ่วออกมาจากลำคอของว่าน แต่ยังไม่ทันจะได้โชว์ลีลาที่เคยทำยามเสี่ยนิทรา

หมับ!

ฝ่ามือหนาของเสี่ยกันต์พุ่งเข้าตะครุบท้ายทอยของว่านอย่างแรง ก่อนจะออกแรงกดศีรษะให้จมลงไปจนสุดโคนลิ้น!

“อ่อก! อื้อออออ!”

ว่านตาเหลือกด้วยความจุก เสี่ยกันต์กระแทกกายเข้ามาราวกับจะสั่งสอน รสชาติเค็มปร่าผสมกับกลิ่นกายชายฉกรรจ์คละคลุ้งเต็มโพรงปากจนเขาสำลัก แต่แรงกดจากมือของเสี่ยก็ไม่ผ่อนลงเลยแม้แต่น้อย

“มึงชอบของใหญ่ไม่ใช่เหรอวะ? ทำไมทำเป็นสำออย! อมลงไปให้ลึกกว่านี้อีก!” เสี่ยกันต์คำรามเสียงต่ำ ดวงตาคมกริบจ้องมองว่านที่กำลังดิ้นรนอยู่ภายใต้อำนาจของเขา

ว่านพยายามเงยหน้าขึ้นหายใจ แต่ก็ถูกแรงจากมือเสี่ยกดลงไปซ้ำๆ จนแก้มป่องไปหมด ด้วยความหวาดกลัวและต้องการเอาตัวรอด พยาบาลหนุ่มจึงตัดสินใจงัดทุกกระบวนท่าที่เคยฝึกปรือมาในยามเสี่ยหลับออกมาใช้ เขากดปลายลิ้นเลียวนรอบส่วนหัวหยักบาน สลับกับการขยับโคนลิ้นเพื่อรูดรั้งความใหญ่โตนั้นขึ้นลงอย่างชำนาญ

“แผล่บ... แผล่บ... จ๊วบ... อื้อออ...”

เสียงดูดกลืนดังหยาบโลนไปทั่วห้อง ยิ่งว่านโชว์ลีลามากเท่าไหร่ มือหนาที่กดอยู่ท้ายทอยก็ยิ่งผ่อนแรงลงช้า ๆ แต่กลับเปลี่ยนเป็นลูบไล้กลุ่มผมนุ่มอย่างแผ่วเบาแทน

“อืมมม... ซี๊ดดดด... เก่งนี่หว่า... ไม่คิดว่ามึงจะทำได้ขนาดนี้” เสี่ยกันต์ครางออกมาเสียงแหบพร่า ใบหน้าคมเข้มแดงก่ำด้วยความเสียวซ่านที่ถูกปรนเปรออย่างถึงใจ

ว่านเงยหน้าขึ้นมาสบตาเสี่ยกันต์ชั่วครู่ ดวงตาฉ่ำปรือของเขาส่งความออดอ้อนและยั่วยวนกลับไปให้คนป่วย ก่อนจะก้มลงไปปรนเปรอให้เสี่ยอีกครั้งอย่างเต็มอกเต็มใจ คราวนี้เขายอมกลืนกินเข้าไปจนสุดโคนลิ้นอย่างชำนาญ ขยับหัวเข้าออกเป็นจังหวะรัวเร็ว

“อ่อก... อ่อก... แผล่บ! อื้ออออ...”

“อ๊าาา... ซี๊ดดดด! ว่าน... มึงแม่ง... อึ๊บ! โคตรเก่งเลยว่ะ! อื้ออออ!”

เสี่ยกันต์ครางลั่นห้องด้วยความเสียวซ่าน มือหนาเปลี่ยนจากการลูบไล้มาเป็นกระชากกลุ่มผมของว่านให้เชิดขึ้น กดลงแรง ๆ ตามจังหวะที่เขาต้องการ ว่านรับรู้ได้ถึงแรงกระแทกกระทั้นที่รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนกรามแทบหลุด แต่เขาก็ไม่กล้าขัดขืน ยิ่งเสี่ยครางชื่อเขาออกมาดังเท่าไหร่ ร่างกายของเขาก็ยิ่งสั่นระริกด้วยความตื่นเต้นปนความหวาดกลัว

เสี่ยกันต์หอบหายใจถี่ จ้องมองพยาบาลหนุ่มที่เพิ่งผละริมฝีปากออกมาจากแก่นกายของเขาจนน้ำลายยืดเป็นสาย ดวงตาคมกริบฉายแววความดิบเถื่อนอย่างปิดไม่มิด มือหนาที่ขยุ้มหัวว่านอยู่ค่อย ๆ ปล่อยออก ก่อนจะเลื่อนลงไปตบหน้าขาขาวเนียนดัง เพียะ!

“พอ... แค่นี้กูยังไม่สะใจ” เสียงทุ้มพร่าเอ่ยสั่ง

“มึงอยากโชว์นักใช่ไหมชุดนี้... งั้นมึงถอยออกไปนั่งตรงปลายเตียง ให้กูเห็นมึงชัด ๆ”

ว่านทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย เขาคลานถอยร่นไปนั่งที่ปลายเตียงในสภาพที่ไม่ได้ปกปิดอะไรเลย สายตาของเสี่ยกันต์จ้องมองรอยจีบสี

หวานที่เปียกแฉะจากการแอบทำมาก่อนหน้านี้อย่างจาบจ้วง

“แยกขาออก... แล้วเอานิ้วมึงแหย่เข้าไปในรูร่าน ๆ ของมึงให้กูดูเดี๋ยวนี้”

“เสี่ย... จะให้ว่านทำจริง ๆ เหรอครับ” ว่านเอ่ยถามเสียงสั่น พยายามทำหน้าซื่อตาใส แต่ปลายนิ้วกลับเริ่มเขี่ยวนรอบปากทางรักอย่างเชื่องช้า

“อย่ามาสำออย! เมื่อกี้มึงยังจะขย่มกูอยู่เลย ทำเหมือนที่มึงเคยทำ... แต่คราวนี้กูจะดูมึงช่วยตัวเองจนกว่ากูจะพอใจ ทำ!”

ว่านกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เขาค่อย ๆ แยกขาออกกว้างจนเห็นความลับสีหวานที่ฉ่ำวาว มือเรียวเล็กเอื้อมลงไปหยิบเจลหล่อลื่นบนหัวเตียงมาชโลมนิ้วกลางกับนิ้วนางจนชุ่ม ก่อนจะค่อย ๆ กดแทรกเข้าไปในช่องทางที่ตอดรัดรออยู่แล้ว

“อ๊ะ... อ่าาา... เสี่ย... เสี่ยดูสิครับ มันกินนิ้วว่านเข้าไปแล้ว”

ว่านครางระงมพลางจ้องตาเสี่ยกันต์กลับอย่างท้าทาย เขาเริ่มขยับนิ้วเข้าออกช้า ๆ ก่อนจะค่อย ๆ เพิ่มความเร็วและกระแทกเน้น ๆ เข้าไปที่จุดกระสันข้างในจนตัวสั่นสะท้าน เสียงเนื้อกระทบกันและเสียงแฉะชื้นของเจลหล่อลื่นดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบ

“ซี๊ดดด... ดูสิเสี่ย... รูว่านมันหลวมเพราะควยเสี่ยหรือเปล่าครับ แหย่เข้าไปตั้งสามนิ้วยังตอดแน่นขนาดนี้เลย อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊าาา!”

เสี่ยกันต์จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยลมหายใจที่ติดขัด มือหนาเลื่อนลงไปกำแก่นกายของตัวเองแล้วสาวรูดตามจังหวะที่ว่านกำลังใช้นิ้วรุกรานตัวเองอยู่

“แหย่เข้าไปลึกๆ!”

ว่านครางระงมพลาบิดเร้ากายอย่างเสียวซ่าน เขาเพิ่มนิ้วเข้าไปเป็นสามนิ้วแล้วขยับรัวแรงจนหน้าอกหน้าใจกระเพื่อมไหวตามจังหวะ ยอดอกที่ตั้งชันจากการถูกกระตุ้น สายตายั่วยวนที่ส่งให้เสี่ยกันต์ทำเอาบรรยากาศในห้องร้อนระอุขึ้นจนแทบระเบิด

"อ๊ะ! อ๊ะ! เสี่ย... ดูสิครับ รูว่านมันกลืนนิ้วลงไปลึกขนาดนี้เลย..."

ว่านเชิดหน้าครางลั่นพลางเร่งจังหวะนิ้วอย่างบ้าคลั่ง เสียงเนื้อกระทบกันดัง "แฉะ! แฉะ! แฉะ!" สลับกับเสียงหอบพร่าหยาบโลน เขาสะบัดเอววนไปมาโชว์รอยจีบสีหวานที่ตอดรัดนิ้วตัวเองอย่างถี่รัวต่อหน้าต่อตาเสี่ยกันต์ที่นอนจ้องมองด้วยตาแดงก่ำ

"เออ... ร่านฉิบหาย แหย่เข้าไปแรงๆ! ให้กูเห็นว่ามึงเงี่ยนจนจะขาดใจตายเพราะควยกูขนาดไหน!" เสี่ยกันต์คำรามสั่งพลางสาวรูดแก่นกายของตัวเองตามไปด้วยอย่างหนักหน่วง

"ซี๊ดดด... จะออก... เสี่ยครับ ว่านจะออกแล้ว! อื้ออออ!"

ร่างบางสั่นกระตุกอย่างรุนแรง ว่านขยับนิ้วกระแทกเน้น ๆ เข้าไปที่จุดกระสันข้างในรัว ๆ เป็นจังหวะสุดท้าย ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างพลางแหงนคอระหงขึ้นจนเส้นเลือดปูด ก่อนจะเกร็งสะโพกค้างไว้พร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นให้พุ่งกระเด็นออกมาเลอะหน้าท้องตัวเองและผ้าปูเตียงจนเปรอะเปื้อนไปหมด

"อ๊าาาาาาาาาาห์! เสี่ย... อ๊ะ... แตก... แตกแล้วครับ..."

เสี่ยกันต์จ้องมองพยาบาลจอมร่านที่เพิ่งเสร็จสมไปต่อหน้าด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกระหาย มือหนากำแก่นกายที่ยังคงแข็งค้างและปวดหนึบของตัวเองไว้แน่น

"เก่งดีนี่หว่า... แตกต่อหน้ากูเลยนะมึง" เสี่ยกันต์เค้นเสียงพร่า

ว่านที่ยังนอนหอบหายใจโรยรินอยู่ปลายเตียงถึงกับสะดุ้งสุดตัว เมื่อหูแว่วได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ และเสียงพูดคุยที่คุ้นเคยดังมาจากโถงทางเดินหน้าห้อง

“เดี๋ยวพี่เข้าไปเช็กความเรียบร้อยของคุณกันต์หน่อยนะ เห็นว่าฟื้นแล้วต้องดูใกล้ชิดหน่อย” เสียงพี่ฝนดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ

“ฉิบหายแล้ว!” ว่านอุทานเสียงหลง หน้าซีดเผือดสลับเขียว เขารีบถอนนิ้วออกจากร่าง น้ำรักที่เพิ่งปลดปล่อยออกมาไหลเปรอะเต็มหน้าท้องและผ้าปูเตียงขาวสะอาดเป็นวงกว้าง แถมกลิ่นคาวกามารมณ์ยังตลบอบอวลไปทั้งห้อง

“เสี่ย! พี่ฝนมาแล้ว ช่วยว่านด้วย!” ว่านลนลานคว้าชุดพยาบาลที่กองอยู่บนพื้นมาสวมอย่างรวดเร็ว แต่มันทั้งชื้นเหงื่อและยับยู่ยี่จนดูผิดปกติ

เสี่ยกันต์จ้องมองพยาบาลจอมร่านที่กำลังสติแตกด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ เขาไม่ได้ดูตระหนกเลยสักนิด กลับกันเขายังคงนอนโชว์แก่นกายที่แข็งค้างอยู่อย่างนั้น

“หึ... มึงทำตัวมึงเองนะว่าน” เสี่ยกันต์พูดเสียงต่ำ

“รีบเอากระดาษทิชชู่มาเช็ดคราบตรงหน้าท้องกูเร็ว! แล้วเอาผ้าห่มคลุมไว้!”

ว่านทำตามคำสั่งอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ เขาคว้ากระดาษทิชชู่มาปาดคราบน้ำขาวขุ่นออกจากตัวเสี่ยและตัวเขาเองแบบลวก ๆ ก่อนจะโยนทิชชู่เน่า ๆ เข้าไปซ่อนใต้เตียง แล้วสะบัดผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมทับร่างเสี่ยกันต์ไปจนถึงหน้าอกเพื่อปิดบังทั้งคราบเลอะและควยที่ยังตั้งตรง

แกร๊ก!

เสียงลูกบิดประตูหมุนออกพอดีกับที่ว่านหยิบกะละมังน้ำขึ้นมาถือไว้ในมือ ทำท่าเหมือนกำลังจะเอาไปเปลี่ยนน้ำพอดี

“อ้าว น้องว่าน ยังอยู่เหรอจ๊ะ?” พี่ฝนเดินเข้ามาพร้อมชาร์ตคนไข้ สายตาคมกริบของพยาบาลหัวหน้าแผนกกวาดมองไปทั่วห้อง

“คะ...ครับพี่ฝน พอดีผมเพิ่งเช็ดตัวเสร็จครับ กำลังจะเอาไปเปลี่ยนน้ำพอดี” ว่านตอบพลางพยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น แต่มือที่ถือกะละมังกลับสั่นจนน้ำกระเพื่อม

พี่ฝนเดินเข้ามาใกล้เตียง พลางสูดจมูกฟุดฟิด

“ทำไมในห้องกลิ่นแปลกๆ เหมือนกลิ่นน้ำยาอะไรสักอย่าง... แล้วทำไมหน้าเราแดงจัง เหงื่อแตกซิกเลยนะว่าน”

“อ๋อ...แอร์มันน่าจะสู้แดดไม่ได้มั้งครับพี่ ผมขยับตัวเยอะเลยร้อน” ว่านโกหกคำโต พลางเหลือบมองเสี่ยกันต์ที่นอนหลับตาพริ้มทำเนียนเหมือนคนเพิ่งฟื้นที่ต้องการพักผ่อนพี่ฝนเดินเข้าไปใกล้เสี่ยกันต์แล้วทำท่าจะเลิกผ้าห่มขึ้นตรวจดูขา

“ไหนดูสิ หมอบอกว่าขาคุณกันต์ยังไม่มีแรง...”

“อย่าครับพี่!” ว่านโพล่งออกมาจนพี่ฝนชะงัก

“ทำไมล่ะ?”

“เอ่อ...คือ เสี่ยเพิ่งหลับไปครับ เมื่อกี้แกบ่นว่าเพลียมาก ถ้าไปขยับแกตอนนี้กลัวแกจะหงุดหงิดครับ พี่ฝนก็รู้ว่าเสี่ยแกดุขนาดไหน” ว่านรีบหาข้ออ้างร้อยแปด

เสี่ยกันต์ที่นอนเนียนอยู่ แกล้งส่งเสียงครางฮือในลำคอเบาๆ เหมือนคนรำคาญ ทำให้พี่ฝนยอมปล่อยมือจากผ้าห่ม

“เออจริง... งั้นเดี๋ยวพี่ค่อยมาตรวจใหม่ตอนแกตื่นเต็มที่แล้วกัน ว่านก็จัดการห้องให้เรียบร้อยนะ กลิ่นมันตุๆ ยังไงไม่รู้ เปิดเครื่องฟอกอากาศแรงๆ หน่อย”

“ครับพี่ฝน!”

ทันทีที่ประตูห้องปิดลง ว่านแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น เขาปาดเหงื่อที่หน้าผากพลางถอนหายใจยาวเหยียด แต่ยังไม่ทันได้พักใจ เสียงทุ้มดุจากบนเตียงก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“เกือบไปแล้วนะมึง... มานี่สิ มาทำความสะอาด

รูมึงให้เรียบร้อย ก่อนที่กูจะใช้ควยกูสวนเข้าไปล้างให้มึงเองในรอบถัดไป!” เสี่ยกันต์ลืมตาขึ้นมามองอย่างผู้ชนะ