เสี่ยครับ… อย่าเพิ่งฟื้น

เสี่ยครับ… อย่าเพิ่งฟื้น

last updateÚltima actualización : 2026-02-21
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
7Capítulos
151vistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

“ผมชื่อว่านครับ เป็นพยาบาลพิเศษที่ถูกจ้างมาดูแลคุณตอนที่คุณยังไม่รู้สึกตัว" "ขอบใจนะ...แต่ถ้าจะให้ดี... มึงขึ้นมาขย่มค.ว.ย กูเหมือนวันก่อน ๆ อีกสิ” เมื่อ 'ว่าน' พยาบาลหนุ่มวัย 25 ปี ต้องมารับหน้าที่ดูแลคนไข้พิเศษอย่าง 'เสี่ยกันต์' เจ้าของสวนมะพร้าวร่างยักษ์ที่นอนแน่นิ่งเป็นเจ้าชายนิทรา  ท่ามกลางความเงียบสงัดในห้อง VIP กลิ่นกายชายหนุ่มและกล้ามเนื้อที่อัดแน่นกลับปลุกเร้าอารมณ์ดิบในตัวพยาบาลหน้าใสให้ตื่นขึ้น  จากการดูแลตามหน้าที่ กลายเป็นความร่านสวาทที่เขาใช้ร่างคนป่วยเป็นที่ระบายความใคร่ แต่ยิ่งถลำลึกเท่าไหร่ หัวใจที่เต้นรัวบนจอมอนิเตอร์กลับดูเหมือนจะบอกว่า... คนบนเตียงอาจไม่ได้หลับลึกอย่างที่เขาคิด!  

Ver más

Capítulo 1

สวัสดีครับ

“Pembunuh!”

“Wanita jahat! Hukum dia!”

“Penggal kepalanya!”

Suara-suara itu bergema tajam di telinga, bagaikan dengungan ribuan lebah. Setiap teriakan disertai tatapan kebencian, hinaan, dan jijik yang menghujam lebih tajam daripada pedang mana pun.

Di tengah lapangan eksekusi, seorang gadis muda berdiri dengan tangan terikat ke belakang, rambut panjangnya kusut, hanfu yang dikenakannya jauh dari kata layak.

Gadis itu akan dihukum, karena kesalahan yang tidak dilakukannya. Mencelakai Putri Kanaya, dengan mengirimkan bandit pada gadis itu untuk diperkosa, untungnya Putra Mahkota Daniel datang tepat waktu menyelamatkan gadis itu. Ini semua telah direkayasa oleh seseorang.

Elena memandang sekeliling, mencari satu tatapan iba sekadar bukti bahwa ia tidak sepenuhnya sendirian di dunia ini. Namun yang ia temukan hanyalah tatapan kebencian.

‘Aku benar-benar sendirian?’ batinnya dengan mata yang berkaca-kaca.

Tidak ada keluarga Adipati Dirgantara, tidak ada orang yang mencintainya. Hanya orang-orang yang menunggu kematiannya dengan senyum lebar.

Di ujung pandangan, algojo mengangkat pedang besar yang memantulkan sinar matahari. Bilahnya terlihat berkilau dan tajam.

‘Jadi sampai di sini jalanku?’ batin Elena.

Elena menutup mata rapat, kini ia pasrah. Sebuah bilah pedang menyentuh kulitnya.

Crash!

Seketika semuanya terlihat gelap.

"Tidak!"

“Hosh! Hosh!”

Elena terbangun dengan teriakan tertahan. Napasnya tersengal-sengal, keringat dingin membasahi kening. Tangannya refleks meraih lehernya masih utuh, tanpa luka, tanpa darah. Jantungnya berdegup kencang seperti hendak pecah.

Pintu kamar terbuka dengan cepat, seorang gadis pelayan berambut cokelat masuk tergesa-gesa mendengar teriakan dari dalam.

“Nona! Apa yang terjadi?!” serunya panik, matanya melebar melihat nona mudanya menggigil di atas ranjang.

Elena menoleh cepat, pandangannya langsung terpaku. “Cani?” suaranya serak, nyaris tidak percaya apa yang dilihatnya.

Pelayan itu berhenti di ambang pintu. “Iya, Nona. Ini aku. Kenapa? Anda terlihat sangat pucat. Apa hari ini Nona kurang sehat?” tanyanya dengan khawatir.

Elena tidak menjawab, hanya menatap pelayan muda itu lekat-lekat, seolah takut gadis itu akan menghilang kapan saja. Di kehidupan sebelumnya, Cani pelayan setianya telah meneguk racun untuk menggantikan dirinya, gadis itu mati di pelukannya, tetapi sekarang?

“Kau masih hidup?” tanya Elena, suaranya bergetar.

Cani mengerutkan kening bingung. “Tentu saja, Nona. Apa nona bermimpi buruk?”

Elena mengabaikan pertanyaan itu, tangannya kembali meraba leher, memastikan sekali lagi bahwa kepalanya tidak terpisah. Semuanya nyata, panas tubuhnya, detak jantungnya, semuanya hidup.

“Cani!” Elena menatapnya dengan tatapan penuh kegelisahan, “tahun berapa sekarang?”

Cani terdiam heran, namun tetap menjawab, “Tahun 261 M, Nona. Kenapa bertanya seperti itu?”

Dunia seakan berhenti berputar, Elena menahan napasnya. Tahun 261 M itu adalah tiga tahun sebelum kematiannya. Hari ketika Kanaya datang ke rumah Adipati Dirgantara untuk pertama kalinya, hari ketika segalanya mulai runtuh.

Mata Elena membulat sempurna. ‘Aku … aku kembali? Dewa apakah ini kesempatan kedua?’ batinnya berdegup kencang.

“Nona?” Cani melangkah mendekat, pelayan itu bertanya kembali, “Apa Anda—”

Belum sempat menyelesaikan kalimatnya, Elena tiba-tiba menarik pelayan itu ke dalam pelukannya.

“Cani,” bisik Elena.

Tangis Elenaa pecah, penuh rasa kehilangan yang baru saja dihapus oleh keajaiban. “Kau hidup … kau benar-benar hidup.”

Cani membeku, kaget dengan pelukan hangat yang tiba-tiba itu. “Nona apa yang sebenarnya terjadi? Anda jangan menakutiku.”

Elena menahan air mata yang nyaris jatuh. Di kehidupannya yang lalu, Cani mati, kini ia bersumpah dalam hati tak akan membiarkan hal itu terulang.

“Tidak apa-apa,” kata Elena dengan suara bergetar, mencoba tersenyum. “aku hanya sangat bersyukur.”

Cani menatap wajah nona mudanya yang pucat, masih diliputi kebingungan. “Nona harus menenangkan diri. Adipati memerintahkan agar Anda bersiap ke aula utama. Katanya pagi ini ada tamu penting.”

Ucapan Cani itu menghantam kesadaran Elena. Aula utama, ingatan masa lalunya melintas jelas di ingatannya. Hari ini adalah hari Kanaya putri kandung Adipati Dirgantara akan datang. Hari di mana dirinya dipaksa menyerahkan paviliun pribadinya, fi kehidupan lalu, ia menolak dengan keras, dan berakhir dihukum.

Tapi kini Elena menarik napas panjang, tidak lagi ia menjadi bodoh. Ia tidak akan mengulang kesalahan yang sama.

Elena melepaskan pelukan pada Cani dan menatapnya penuh tekad kuat. “Baik. Bantu aku bersiap.”

Cani mengangguk, masih ragu namun tetap patuh. “Ya, Nona. Saya akan menyiapkan air hangat lebih dulu.”

Saat Cani bergegas ke kamar mandi. Elena menatap bayangan dirinya di cermin besar. Gadis berambut hitam panjang itu dengan mata biru kehijauan menatap balik. Di balik kelembutan wajahnya, kini terpantul sesuatu yang baru, tekad keras yang lahir dari kematian.

Elena menggenggam jemarinya erat. “Kesempatan kedua ini,” gumamnya pelan, “akan kupakai untuk merebut kembali hidupku.”

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
7 Capítulos
สวัสดีครับ
แนะนำตัวละคร ว่าน (อายุ 25 ปี)พยาบาลหนุ่มหน้าใส ซื่อตาใสในสายตาเพื่อนร่วมงาน แต่ลึก ๆ กลับมีความต้องการที่ซ่อนเร้น เขาถูกส่งตัวมาดูแลคนไข้ VIP เพราะพยาบาลสาว ๆ รับมือกับร่างยักษ์ของคนไข้ไม่ไหว ว่านที่ดูภายนอกเรียบร้อยนอบน้อม กลับใช้ความเงียบสงัดในห้องพักผู้ป่วยระบายความใคร่ของตัวเองลงบนร่างกายของคนไข้ที่นอนนิ่ง เสี่ยกันต์ (อายุ 35 ปี)เจ้าของสวนมะพร้าวรายใหญ่ ร่างกายกำยำ เต็มไปด้วยกล้ามเนื้ออัดแน่นตามฉบับชายหนุ่มที่ทำงานหนัก ประสบอุบัติเหตุจนกลายเป็นเจ้าชายนิทรานอนนิ่งมาเป็นเดือน แม้ร่างกายจะขยับไม่ได้ แต่ประสาทสัมผัสกลับรับรู้ได้ถึง ความร้อนรุ่มและสัมผัสจาบจ้วงของพยาบาลหนุ่มที่ปรนเปรออยู่บนตัวเขาทุกวันคำเตือนเนื้อหานิยายสำหรับผู้ใหญ่ (NC 18+): มีฉากบรรยายร่วมเพศอย่างละเอียดDubious Consent: การยินยอมที่คลุมเครือ (ตัวละครหนึ่งอยู่ในสภาวะไม่รู้สึกตัว)Unprofessional Conduct: พฤติกรรมผิดจรรยาบรรณวิชาชีพ (พยาบาลกับคนไข้)Sexual Harassment: การล่วงเกินทางร่างกายเนื้อหาในเรื่องเป็นเพียงเหตุการณ์สมมติ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านลิขสิทธิ์ชื่อเรื่อง: เสี่ยครับ… อย่าฟื้นตอนผมเงี่ยนผู้แต่ง
last updateÚltima actualización : 2026-02-21
Leer más
บทที่ 1หน้าที่ดูแล🔥🔞
บทที่ 1หน้าที่ดูแล🔥🔞ท่ามกลางกลิ่นสะอาดสะอ้านของน้ำยาฆ่าเชื้อภายในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง ‘ว่าน’ พยาบาลหนุ่มวัย 25 ปี ยืนตรวจเช็กความเรียบร้อยของเครื่องแบบสีขาวสะอาดตา วันนี้เป็นวันแรกที่เขาต้องรับหน้าที่ดูแลคนไข้พิเศษ ในห้องวีไอพีชั้นบนสุด ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความละเอียดอ่อนและต้องใช้แรงกายมากกว่าปกติสาเหตุที่เขาถูกย้ายด่วนมาที่นี่ ไม่ใช่เพราะความผิดพลาดในการทำงาน แต่เป็นเพราะ ขนาดตัวของคนไข้ที่พยาบาลสาว ๆ ในแผนกต่างพากันถอดใจ การขยับร่างกายชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเพื่อเช็ดตัวหรือเปลี่ยนเสื้อผ้านั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับผู้หญิงร่างเล็ก“มาพอดีเลยน้องว่าน” เสียงใสของฝน พยาบาลหัวหน้าแผนกเอ่ยทักทายเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา“สวัสดีครับพี่ฝน” ว่านยกมือไหว้ด้วยความนอบน้อมรอยยิ้มบาง ๆ ประดับบนใบหน้าใสซื่อตามฉบับเจ้าตัว“จ้ะ มาก็ดีแล้ว พี่ฝากดูแลคุณกันต์ต่อหน่อยนะ เขาประสบอุบัติเหตุจนกลายเป็นเจ้าชายนิทรามาเป็นเดือนแล้วล่ะ หน้าที่หลัก ๆ ของเราก็คือเช็ดตัว เปลี่ยนสายน้ำเกลือ ดูแลความเรียบร้อยทั่วไป แล้วช่วงสาย ๆ จะมีญาติเขาเข้ามาเยี่ยม ยังไงก็เตรียมความพร้อมไว้หน่อยนะ”“รับทราบครับพี่ฝน
last updateÚltima actualización : 2026-02-21
Leer más
บทที่ 2 ของเล่นชิ้นใหม่ 🔥🔞
บทที่ 2 ของเล่นชิ้นใหม่ 🔥🔞นับตั้งแต่วันนั้น ร่างกายของว่านก็เหมือนเครื่องจักรที่เสพติดรสสัมผัสจากคนไข้พิเศษไปเสียแล้ว ทุกวันที่ญาติพี่น้องของเสี่ยกันต์กลับไปจนหมด ความเงียบเชียบในวอร์ดวีไอพีจะกลายเป็นช่วงเวลาสวรรค์ของเขา พยาบาลหนุ่มเดินไปล็อกประตูห้องอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะรูดม่านทึบ แต่วันนี้... ว่านไม่ได้มาตัวเปล่า"เสี่ยครับ... วันนี้ว่านมีของเล่นมาอวดด้วยแหละ ไซส์มันสูสีกับของเสี่ยเลยนะ"เขาหยิบ 'ดิลโด้' ขนาดมหึมาที่เพิ่งแอบสั่งซื้อมาออกมาจากกระเป๋าพยาบาล ผิวสัมผัสซิลิโคนมันวาวนั่นดูดุดันไม่ต่างจากแก่นกายของเจ้าของสวนมะพร้าวที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง ว่านจัดการปลดชุดพยาบาลออกจนเปลือยเปล่า ผิวขาวเนียนละเอียดตัดกับเตียงสีขาวสะอาดตา เขาคลานขึ้นไปคร่อมทับบนร่างหนาของเสี่ยกันต์ พลางใช้สายตาฉ่ำปรือจ้องมองใบหน้าคมเข้ม"วันนี้เสี่ยคอยดูว่านนะ... ดูว่านโดนของใหญ่ๆ ของเสี่ยกระแทกจนรูฉีก"ว่านพึมพำกระซิบข้างหูคนป่วยด้วยถ้อยคำหยาบโลนตามจินตนาการที่ฟุ้งซ่าน เขาละเลงเจลหล่อลื่นลงบนช่องทางรักสีหวานและของเล่นชิ้นเขื่องก่อนจะค่อย ๆ กดสะโพกลงไปช้า ๆ"ซี๊ดดด... อ่า... เสียวรูฉิบหายเลยเสี่ย... ดันเข้
last updateÚltima actualización : 2026-02-21
Leer más
บทที่ 3 ชุดเสว🔥🔞
บทที่ 3 ชุดเสว🔥🔞บรรยากาศภายในห้องพักฟื้นวีไอพียังคงเต็มไปด้วยความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศครางแผ่วเบา หลังจากเหตุการณ์เฉียดตายเมื่อวานที่หมอเข้ามารุมล้อมตรวจร่างกายเสี่ยกันต์ ทุกอย่างก็กลับเข้าสู่สภาวะปกติอย่างน่าประหลาด ผลตรวจบอกว่าร่างกายของเสี่ยเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองมากขึ้น ซึ่งนั่นแทนที่จะทำให้ว่านกลัว เขากลับยิ่งได้ใจมากกว่าเดิมพยาบาลหนุ่มเดินนวยนาดเข้ามาหยุดอยู่ที่ข้างเตียง สายตาคมจ้องมองร่างหนาที่นอนสงบนิ่งพลางเลียริมฝีปากตัวเองอย่างกระหาย“เสี่ย... ว่านว่าเสี่ยตื่นมาได้แล้วนะ นอนกินแรงว่านมานานพอแล้ว” ว่านโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูคนป่วย เสียงนุ่มนวลแต่เนื้อความกลับเปี่ยมไปด้วยตัณหา “ถ้าเสี่ยตื่นมาตอนนี้ได้นะ ว่านจะยอมให้เสี่ยเอาควยใหญ่ ๆ ของเสี่ยกระแทกรูว่านให้แตกจนเดินไม่ไหวเลยเอาไหม...”ว่านใช้นิ้วเรียวกรีดกรายไปตามแผงอกกว้าง ลากต่ำลงมาจนถึงขอบกางเกงนอนที่ปิดกั้นสิ่งมหึมาเอาไว้“ตื่นมาใช้ควยหน่อยเร็วเสี่ย... แค่ว่านพูดถึงมัน รูว่านก็แฉะไปหมดแล้วเนี่ย... อยากโดนเสี่ยเ×็ดจะแย่แล้ว”พยาบาลหนุ่มหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ก่อนจะหันไปจัดการภารกิจเดิมที่ทำจนชินมือ เขาเด
last updateÚltima actualización : 2026-02-21
Leer más
บทที่ 4 ฟื้น🔥🔞
บทที่ 4 ฟื้น🔥🔞เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยบรรยากาศที่ดูจะปกติเหมือนทุกวัน ว่านจัดเตรียมกะละมังน้ำอุ่นและผ้าสะอาดเพื่อทำกิจวัตรเดิม ๆ สายตาพยาบาลหนุ่มจ้องมองเป้ากางเกงที่นูนเด่นของเสี่ยกันต์ด้วยความย่ามใจ เขาวางผ้าลงแล้วกำลังจะเอื้อมมือไปปลดกางเกงนอนเพื่อหวังจะขึ้นไป ควบขย่มให้หนำใจเหมือนอย่างที่แอบทำมาตลอดหนึ่งเดือนทว่า... มือเรียวกลับต้องชะงักค้าง เมื่อเห็นเปลือกตาหนาของชายร่างยักษ์บนเตียงค่อยๆ ขยับยิบๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นช้าๆ"ขอ...น้ำ...หน่อย" เสียงทุ้มแหบพร่าแต่ทรงพลังดังขึ้นจากลำคอแกร่ง"คะ...ครับ! รอสักครู่นะครับเสี่ย!" ว่านสะดุ้งสุดตัว ใจหล่นวูบไปที่ตาตุ่ม เขารีบกุลีกุจอเทน้ำใส่แก้วให้คนไข้ดื่มด้วยอาการลนลาน ก่อนจะรีบกดกริ่งเรียกทีมแพทย์มาตรวจอาการยกใหญ่ผ่านไปเกือบชั่วโมง หลังจากหมอและพยาบาลตรวจเช็กจนแน่ใจว่าเสี่ยกันต์ฟื้นคืนสติอย่างปาฏิหาริย์และสรุปว่าต้องทำกายภาพบำบัดอีกระยะถึงจะกลับบ้านได้ ทุกคนก็ทยอยออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่น่าอึดอัดระหว่างพยาบาลหนุ่มกับเจ้าของสวนมะพร้าวผู้ทรงอิทธิพล"เป็น...เป็นยังไงบ้างครับเสี่ย รู้สึกปวดตรงไหนไหม" ว่านถามออกไปเสียงสั่น พยายามรัก
last updateÚltima actualización : 2026-02-21
Leer más
บทที่ 5 กายภาพ🔥🔞
บทที่ 5 กายภาพ🔥🔞เมื่อถึงเวลาทำกายภาพบำบัดช่วงบ่าย บรรยากาศในห้องพักฟื้นกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง ว่านต้องฝืนสวมวิญญาณพยาบาลผู้ซื่อสัตย์ ทั้งที่ใต้ชุดยูนิฟอร์มสีขาวนั้นเขายัง รู้สึกถึงความแฉะชื้นจากการช่วยตัวเองเมื่อครู่ยังทำให้เขารู้สึกสยิวทุกครั้งที่ก้าวเดิน"เสี่ยครับ... ได้เวลาฝึกขยับขาแล้วครับ เดี๋ยวว่านจะช่วยพยุงเสี่ยลุกนั่งก่อนนะ" ว่านพูดเสียงเบาพลางเลื่อนกายเข้าไปใกล้เตียง"ขาข้างซ้ายกูมันไม่มีแรงเลยว่ะว่าน... เหมือนมันตายไปแล้ว มึงมาพยุงกูใกล้ ๆ หน่อยสิ" เสี่ยกันต์แสร้งตีหน้าเศร้า พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าดูน่าสงสาร แต่ดวงตาคมกริบกลับจ้องมองไปที่สะโพกมนของพยาบาลหนุ่มอย่างมีเลศนัยว่านโน้มตัวลงไป แขนเรียวโอบรอบแผ่นหลังกว้างเพื่อพยุงให้ร่างยักษ์ลุกขึ้นนั่ง แต่เสี่ยกันต์กลับทิ้งน้ำหนักตัวลงมาทั้งหมด จนหน้าอกของว่านบดเบียดเข้ากับหัวไหล่แกร่งอย่างจัง"อ๊ะ! เสี่ย... ระวังครับ""ขากูมันก้าวไม่ออกจริง ๆ ว่ะ... มึงต้องเข้ามาพยุงกูแบบประคองกอด แล้วเอาขาของมึงสอดเข้ามาแทรกตรงกลางขาของกูไว้ จะได้เป็นฐานพยุงกู..." เสี่ยกันต์สั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยคำสั่งว่านไม่มีทางเลือก เขาต้อ
last updateÚltima actualización : 2026-02-21
Leer más
บทที่ 6 บ้านหลังใหม่ 🔥🔞
บทที่ 6 บ้านหลังใหม่ 🔥🔞รถหรูสีดำขลับจอดรออยู่ที่หน้าอาคารผู้ป่วยวีไอพี วันนี้เป็นวันที่เสี่ยกันต์ได้รับอนุญาตให้กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้แล้ว ร่างหนานั่งอยู่บนรถเข็นโดยมีว่าน พยาบาลหนุ่มคู่กายคอยอำนวยความสะดวกให้ไม่ห่าง สายตาคมดุของเสี่ยจ้องมองแผ่นหลังบางของคนที่กำลังจัดการเอกสารการออกจากโรงพยาบาลด้วยความหิวกระหายทันทีที่อยู่กันลำพังในห้องพักครู่สุดท้าย เสี่ยกันต์ก็คว้าข้อมือว่านให้เข้ามายืนระหว่างขาของเขา"ว่าน... มึงไปอยู่กับกูที่บ้านไหม" เสี่ยกันต์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาฉ่ำปรือของพยาบาลหนุ่มว่านชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจเต้นรัว "ผมไปได้เหรอครับเสี่ย... ผมยังมีกะที่ต้องเข้า ต้องทำงานตามหน้าที่นะ""เดี๋ยวกูเลี้ยงมึงเอง" เสี่ยพูดสวนขึ้นมาทันทีพลางบีบเฟ้นสะโพกมนผ่านเนื้อผ้าพยาบาลอย่างแรง "มึงไม่ต้องเหนื่อยมาคอยรองมือรองเท้าหมอหรือใครที่นี่อีก หน้าที่ของมึงมีแค่อย่างเดียว... คือดูแลกู และคอยอ้าขาให้กูกระแทกเวลาที่กูเงี่ยน"ว่านหน้าร้อนผ่าว ลมหายใจเริ่มติดขัดกับคำพูดที่แสนจะดิบเถื่อนนั้น "จริงเหรอครับเสี่ย... เสี่ยจะเลี้ยงว่านจริง ๆ นะ""จริง... กูอยากให้มึงไปอยู่กับ
last updateÚltima actualización : 2026-02-21
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status