เสี่ยครับ… อย่าเพิ่งฟื้น

เสี่ยครับ… อย่าเพิ่งฟื้น

last updateآخر تحديث : 2026-02-21
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
7فصول
251وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

“ผมชื่อว่านครับ เป็นพยาบาลพิเศษที่ถูกจ้างมาดูแลคุณตอนที่คุณยังไม่รู้สึกตัว" "ขอบใจนะ...แต่ถ้าจะให้ดี... มึงขึ้นมาขย่มค.ว.ย กูเหมือนวันก่อน ๆ อีกสิ” เมื่อ 'ว่าน' พยาบาลหนุ่มวัย 25 ปี ต้องมารับหน้าที่ดูแลคนไข้พิเศษอย่าง 'เสี่ยกันต์' เจ้าของสวนมะพร้าวร่างยักษ์ที่นอนแน่นิ่งเป็นเจ้าชายนิทรา  ท่ามกลางความเงียบสงัดในห้อง VIP กลิ่นกายชายหนุ่มและกล้ามเนื้อที่อัดแน่นกลับปลุกเร้าอารมณ์ดิบในตัวพยาบาลหน้าใสให้ตื่นขึ้น  จากการดูแลตามหน้าที่ กลายเป็นความร่านสวาทที่เขาใช้ร่างคนป่วยเป็นที่ระบายความใคร่ แต่ยิ่งถลำลึกเท่าไหร่ หัวใจที่เต้นรัวบนจอมอนิเตอร์กลับดูเหมือนจะบอกว่า... คนบนเตียงอาจไม่ได้หลับลึกอย่างที่เขาคิด!  

عرض المزيد

الفصل الأول

สวัสดีครับ

On a rainy day in September, drizzle moisturized a mountain town and washed clean the stone streets with a refreshing earthy smell in the air.

An eighteen-year-old girl was on her way to the principal’s office at the only high school in the town center.

She dressed austerely, but it did not hide the fact that she was beautiful. However, her emotionless eyes made her look sullen and unapproachable.

“Mr. Barrett, here comes Nicole.” Class teacher, Ms. Mills, led the way for Nicole.

Nicole Wallace looked at her with some surprise, wondering why Ms. Mills was suddenly so nice to her. Ms. Mills was someone who placed great importance on family background in the selection of class committee members.

“Let her in.” The principal was equally excited; even his voice was a little trembling.

Nicole slowly chuckled as soon as she stepped into the principal’s office.

It turned out to be because of him.

On the VIP sofa in the principal’s office sat a tall man, dressed in an expensive suit, looking like a social elite, but his facial features were like hers.

Nicole was studying the man just as the man was studying her.

He initially planned to go to the hospital with her for a DNA test, but now it seemed unnecessary.

She was a dead ringer for her mother with the same fine facial features and fair and delicate skin. Her beauty was hard to conceal, even if she dressed casually.

Yet the most striking thing was her eyes.

She was only seventeen or eighteen, but there was a hint of unfathomable iciness in her eyes.

Seeing him staring at herself, Nicole frowned and asked, “Who are you?”

She had always known that she was not her grandmother’s biological granddaughter, and she had thought that one day her birth family would come looking for her.

She thought her biological parents would come. This man was way too young.

A hint of frustration flashed in the man’s deep-set eyes, and he said, “I am your elder brother.”

“Nicole, why have you never mentioned to us that your brother is the general manager of the Riddle Corporation in San Joto?” Mr. Barrett could not help but say.

Nicole rolled her eyes secretly; she had just learned that, for god’s sake.

Three years ago, her parents had died in a car accident, and only then her grandmother told her the truth — she was adopted by them when she was a child. No wonder her adoptive parents had been so cold to her and left her in the countryside.

After the death of her adoptive parents, her grandma registered her at the welfare office, waiting for her biological family to come to reunite with her. Nicole did not expect that this day would come, much less her brother was the general manager of Riddle Corporation, a famous name in San Joto.

“Are you really my brother?” Nicole had a hard time believing such a plot twist.

“Yeah, you have four brothers besides me,” the man named Sean Riddle spoke gently.

“Four?” Nicole frowned. It turned out that things were far from what she had imagined all this time. She could hardly imagine what it would be like to have four elder brothers. It would probably be noisy.

Seeing that Nicole was deep in thought, Mrs. Wallace Sr. said to Sean politely, “Nicole is more introverted. She needs time to adapt. Hope you don’t mind.”

“Mrs. Wallace, I won’t mind.” Sean got up with a polite smile and then took out a gift box from his backpack. “Nicole, this is the first time we met. This is for you.”

Mr. Barrett quickly stood up and tried to butter Nicole up. “It is so nice of your brother, Nicole. You should accept the gift. I can see that you and your brother are really close. Please remember your classmates and us after the school transfer.”

Hearing Mr. Barrett’s words, Sean’s face turned stony, and he glanced back at Mr. Barrett and said indifferently. “Mr. Barrett, Great Oak High School has nurtured my sister for so many years, and we will return the favor by donating money to build the campus.”

The Riddle family would owe no one debt of gratitude.

Mr. Barrett’s eyes lit up. “That is great! Thank you, Mr. Riddle.”

His brother’s generosity impressed Nicole, who at last accepted the gift out of politeness.

Mr. Barrett gave some more flattery talks before he and his headteacher saw them out.

There was a Rolls-Royce parked up in front of the school, surrounded by other luxury cars, which had long attracted attention.

Regina Wynn was stopped by her buddy as soon as she got out of a car. “Regina, here you are!”

She rolled her eyes at her buddy, yet her attention was on the Rolls-Royce. “Whose car is that?”

As the daughter of a member of the school’s board of directors, she got all the attention all the time until today, when this Rolls-Royce came along.

“I heard that the general manager of Riddle Corporation came to our school.”

"Riddle Corporation?" Regina thought, 'It is San Joto’s biggest corporation. Even my dad couldn’t find a way to work with them. What is the guy from Riddle Corporation doing here? Invest in this poor school?'

“No, I heard he came to pick up his sister.”

“Pick up his sister?” Regina was stunned. “Are you sure about that? Why would someone from the Riddle family want to study at this goddamn school?”

While the two people were talking, behind them, the principal and a group of headteachers were accompanying a tall man and Nicole to walk out of the school.

“Regina, the tall man is the general manager of Riddle Corporation,” her buddy said with a trembling voice.

Regina was astounded as she turned around. If that man was the general manager of Riddle Corporation, then the girl next to him should be his sister.

But that girl turned out to be Nicole, the bumpkin she hated and despised the most.

Regina’s face changed drastically. She could not believe that Nicole was actually from the Riddle family.

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
7 فصول
สวัสดีครับ
แนะนำตัวละคร ว่าน (อายุ 25 ปี)พยาบาลหนุ่มหน้าใส ซื่อตาใสในสายตาเพื่อนร่วมงาน แต่ลึก ๆ กลับมีความต้องการที่ซ่อนเร้น เขาถูกส่งตัวมาดูแลคนไข้ VIP เพราะพยาบาลสาว ๆ รับมือกับร่างยักษ์ของคนไข้ไม่ไหว ว่านที่ดูภายนอกเรียบร้อยนอบน้อม กลับใช้ความเงียบสงัดในห้องพักผู้ป่วยระบายความใคร่ของตัวเองลงบนร่างกายของคนไข้ที่นอนนิ่ง เสี่ยกันต์ (อายุ 35 ปี)เจ้าของสวนมะพร้าวรายใหญ่ ร่างกายกำยำ เต็มไปด้วยกล้ามเนื้ออัดแน่นตามฉบับชายหนุ่มที่ทำงานหนัก ประสบอุบัติเหตุจนกลายเป็นเจ้าชายนิทรานอนนิ่งมาเป็นเดือน แม้ร่างกายจะขยับไม่ได้ แต่ประสาทสัมผัสกลับรับรู้ได้ถึง ความร้อนรุ่มและสัมผัสจาบจ้วงของพยาบาลหนุ่มที่ปรนเปรออยู่บนตัวเขาทุกวันคำเตือนเนื้อหานิยายสำหรับผู้ใหญ่ (NC 18+): มีฉากบรรยายร่วมเพศอย่างละเอียดDubious Consent: การยินยอมที่คลุมเครือ (ตัวละครหนึ่งอยู่ในสภาวะไม่รู้สึกตัว)Unprofessional Conduct: พฤติกรรมผิดจรรยาบรรณวิชาชีพ (พยาบาลกับคนไข้)Sexual Harassment: การล่วงเกินทางร่างกายเนื้อหาในเรื่องเป็นเพียงเหตุการณ์สมมติ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านลิขสิทธิ์ชื่อเรื่อง: เสี่ยครับ… อย่าฟื้นตอนผมเงี่ยนผู้แต่ง
last updateآخر تحديث : 2026-02-21
اقرأ المزيد
บทที่ 1หน้าที่ดูแล🔥🔞
บทที่ 1หน้าที่ดูแล🔥🔞ท่ามกลางกลิ่นสะอาดสะอ้านของน้ำยาฆ่าเชื้อภายในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง ‘ว่าน’ พยาบาลหนุ่มวัย 25 ปี ยืนตรวจเช็กความเรียบร้อยของเครื่องแบบสีขาวสะอาดตา วันนี้เป็นวันแรกที่เขาต้องรับหน้าที่ดูแลคนไข้พิเศษ ในห้องวีไอพีชั้นบนสุด ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความละเอียดอ่อนและต้องใช้แรงกายมากกว่าปกติสาเหตุที่เขาถูกย้ายด่วนมาที่นี่ ไม่ใช่เพราะความผิดพลาดในการทำงาน แต่เป็นเพราะ ขนาดตัวของคนไข้ที่พยาบาลสาว ๆ ในแผนกต่างพากันถอดใจ การขยับร่างกายชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเพื่อเช็ดตัวหรือเปลี่ยนเสื้อผ้านั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับผู้หญิงร่างเล็ก“มาพอดีเลยน้องว่าน” เสียงใสของฝน พยาบาลหัวหน้าแผนกเอ่ยทักทายเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา“สวัสดีครับพี่ฝน” ว่านยกมือไหว้ด้วยความนอบน้อมรอยยิ้มบาง ๆ ประดับบนใบหน้าใสซื่อตามฉบับเจ้าตัว“จ้ะ มาก็ดีแล้ว พี่ฝากดูแลคุณกันต์ต่อหน่อยนะ เขาประสบอุบัติเหตุจนกลายเป็นเจ้าชายนิทรามาเป็นเดือนแล้วล่ะ หน้าที่หลัก ๆ ของเราก็คือเช็ดตัว เปลี่ยนสายน้ำเกลือ ดูแลความเรียบร้อยทั่วไป แล้วช่วงสาย ๆ จะมีญาติเขาเข้ามาเยี่ยม ยังไงก็เตรียมความพร้อมไว้หน่อยนะ”“รับทราบครับพี่ฝน
last updateآخر تحديث : 2026-02-21
اقرأ المزيد
บทที่ 2 ของเล่นชิ้นใหม่ 🔥🔞
บทที่ 2 ของเล่นชิ้นใหม่ 🔥🔞นับตั้งแต่วันนั้น ร่างกายของว่านก็เหมือนเครื่องจักรที่เสพติดรสสัมผัสจากคนไข้พิเศษไปเสียแล้ว ทุกวันที่ญาติพี่น้องของเสี่ยกันต์กลับไปจนหมด ความเงียบเชียบในวอร์ดวีไอพีจะกลายเป็นช่วงเวลาสวรรค์ของเขา พยาบาลหนุ่มเดินไปล็อกประตูห้องอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะรูดม่านทึบ แต่วันนี้... ว่านไม่ได้มาตัวเปล่า"เสี่ยครับ... วันนี้ว่านมีของเล่นมาอวดด้วยแหละ ไซส์มันสูสีกับของเสี่ยเลยนะ"เขาหยิบ 'ดิลโด้' ขนาดมหึมาที่เพิ่งแอบสั่งซื้อมาออกมาจากกระเป๋าพยาบาล ผิวสัมผัสซิลิโคนมันวาวนั่นดูดุดันไม่ต่างจากแก่นกายของเจ้าของสวนมะพร้าวที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง ว่านจัดการปลดชุดพยาบาลออกจนเปลือยเปล่า ผิวขาวเนียนละเอียดตัดกับเตียงสีขาวสะอาดตา เขาคลานขึ้นไปคร่อมทับบนร่างหนาของเสี่ยกันต์ พลางใช้สายตาฉ่ำปรือจ้องมองใบหน้าคมเข้ม"วันนี้เสี่ยคอยดูว่านนะ... ดูว่านโดนของใหญ่ๆ ของเสี่ยกระแทกจนรูฉีก"ว่านพึมพำกระซิบข้างหูคนป่วยด้วยถ้อยคำหยาบโลนตามจินตนาการที่ฟุ้งซ่าน เขาละเลงเจลหล่อลื่นลงบนช่องทางรักสีหวานและของเล่นชิ้นเขื่องก่อนจะค่อย ๆ กดสะโพกลงไปช้า ๆ"ซี๊ดดด... อ่า... เสียวรูฉิบหายเลยเสี่ย... ดันเข้
last updateآخر تحديث : 2026-02-21
اقرأ المزيد
บทที่ 3 ชุดเสว🔥🔞
บทที่ 3 ชุดเสว🔥🔞บรรยากาศภายในห้องพักฟื้นวีไอพียังคงเต็มไปด้วยความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศครางแผ่วเบา หลังจากเหตุการณ์เฉียดตายเมื่อวานที่หมอเข้ามารุมล้อมตรวจร่างกายเสี่ยกันต์ ทุกอย่างก็กลับเข้าสู่สภาวะปกติอย่างน่าประหลาด ผลตรวจบอกว่าร่างกายของเสี่ยเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองมากขึ้น ซึ่งนั่นแทนที่จะทำให้ว่านกลัว เขากลับยิ่งได้ใจมากกว่าเดิมพยาบาลหนุ่มเดินนวยนาดเข้ามาหยุดอยู่ที่ข้างเตียง สายตาคมจ้องมองร่างหนาที่นอนสงบนิ่งพลางเลียริมฝีปากตัวเองอย่างกระหาย“เสี่ย... ว่านว่าเสี่ยตื่นมาได้แล้วนะ นอนกินแรงว่านมานานพอแล้ว” ว่านโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูคนป่วย เสียงนุ่มนวลแต่เนื้อความกลับเปี่ยมไปด้วยตัณหา “ถ้าเสี่ยตื่นมาตอนนี้ได้นะ ว่านจะยอมให้เสี่ยเอาควยใหญ่ ๆ ของเสี่ยกระแทกรูว่านให้แตกจนเดินไม่ไหวเลยเอาไหม...”ว่านใช้นิ้วเรียวกรีดกรายไปตามแผงอกกว้าง ลากต่ำลงมาจนถึงขอบกางเกงนอนที่ปิดกั้นสิ่งมหึมาเอาไว้“ตื่นมาใช้ควยหน่อยเร็วเสี่ย... แค่ว่านพูดถึงมัน รูว่านก็แฉะไปหมดแล้วเนี่ย... อยากโดนเสี่ยเ×็ดจะแย่แล้ว”พยาบาลหนุ่มหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ก่อนจะหันไปจัดการภารกิจเดิมที่ทำจนชินมือ เขาเด
last updateآخر تحديث : 2026-02-21
اقرأ المزيد
บทที่ 4 ฟื้น🔥🔞
บทที่ 4 ฟื้น🔥🔞เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยบรรยากาศที่ดูจะปกติเหมือนทุกวัน ว่านจัดเตรียมกะละมังน้ำอุ่นและผ้าสะอาดเพื่อทำกิจวัตรเดิม ๆ สายตาพยาบาลหนุ่มจ้องมองเป้ากางเกงที่นูนเด่นของเสี่ยกันต์ด้วยความย่ามใจ เขาวางผ้าลงแล้วกำลังจะเอื้อมมือไปปลดกางเกงนอนเพื่อหวังจะขึ้นไป ควบขย่มให้หนำใจเหมือนอย่างที่แอบทำมาตลอดหนึ่งเดือนทว่า... มือเรียวกลับต้องชะงักค้าง เมื่อเห็นเปลือกตาหนาของชายร่างยักษ์บนเตียงค่อยๆ ขยับยิบๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นช้าๆ"ขอ...น้ำ...หน่อย" เสียงทุ้มแหบพร่าแต่ทรงพลังดังขึ้นจากลำคอแกร่ง"คะ...ครับ! รอสักครู่นะครับเสี่ย!" ว่านสะดุ้งสุดตัว ใจหล่นวูบไปที่ตาตุ่ม เขารีบกุลีกุจอเทน้ำใส่แก้วให้คนไข้ดื่มด้วยอาการลนลาน ก่อนจะรีบกดกริ่งเรียกทีมแพทย์มาตรวจอาการยกใหญ่ผ่านไปเกือบชั่วโมง หลังจากหมอและพยาบาลตรวจเช็กจนแน่ใจว่าเสี่ยกันต์ฟื้นคืนสติอย่างปาฏิหาริย์และสรุปว่าต้องทำกายภาพบำบัดอีกระยะถึงจะกลับบ้านได้ ทุกคนก็ทยอยออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่น่าอึดอัดระหว่างพยาบาลหนุ่มกับเจ้าของสวนมะพร้าวผู้ทรงอิทธิพล"เป็น...เป็นยังไงบ้างครับเสี่ย รู้สึกปวดตรงไหนไหม" ว่านถามออกไปเสียงสั่น พยายามรัก
last updateآخر تحديث : 2026-02-21
اقرأ المزيد
บทที่ 5 กายภาพ🔥🔞
บทที่ 5 กายภาพ🔥🔞เมื่อถึงเวลาทำกายภาพบำบัดช่วงบ่าย บรรยากาศในห้องพักฟื้นกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง ว่านต้องฝืนสวมวิญญาณพยาบาลผู้ซื่อสัตย์ ทั้งที่ใต้ชุดยูนิฟอร์มสีขาวนั้นเขายัง รู้สึกถึงความแฉะชื้นจากการช่วยตัวเองเมื่อครู่ยังทำให้เขารู้สึกสยิวทุกครั้งที่ก้าวเดิน"เสี่ยครับ... ได้เวลาฝึกขยับขาแล้วครับ เดี๋ยวว่านจะช่วยพยุงเสี่ยลุกนั่งก่อนนะ" ว่านพูดเสียงเบาพลางเลื่อนกายเข้าไปใกล้เตียง"ขาข้างซ้ายกูมันไม่มีแรงเลยว่ะว่าน... เหมือนมันตายไปแล้ว มึงมาพยุงกูใกล้ ๆ หน่อยสิ" เสี่ยกันต์แสร้งตีหน้าเศร้า พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าดูน่าสงสาร แต่ดวงตาคมกริบกลับจ้องมองไปที่สะโพกมนของพยาบาลหนุ่มอย่างมีเลศนัยว่านโน้มตัวลงไป แขนเรียวโอบรอบแผ่นหลังกว้างเพื่อพยุงให้ร่างยักษ์ลุกขึ้นนั่ง แต่เสี่ยกันต์กลับทิ้งน้ำหนักตัวลงมาทั้งหมด จนหน้าอกของว่านบดเบียดเข้ากับหัวไหล่แกร่งอย่างจัง"อ๊ะ! เสี่ย... ระวังครับ""ขากูมันก้าวไม่ออกจริง ๆ ว่ะ... มึงต้องเข้ามาพยุงกูแบบประคองกอด แล้วเอาขาของมึงสอดเข้ามาแทรกตรงกลางขาของกูไว้ จะได้เป็นฐานพยุงกู..." เสี่ยกันต์สั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยคำสั่งว่านไม่มีทางเลือก เขาต้อ
last updateآخر تحديث : 2026-02-21
اقرأ المزيد
บทที่ 6 บ้านหลังใหม่ 🔥🔞
บทที่ 6 บ้านหลังใหม่ 🔥🔞รถหรูสีดำขลับจอดรออยู่ที่หน้าอาคารผู้ป่วยวีไอพี วันนี้เป็นวันที่เสี่ยกันต์ได้รับอนุญาตให้กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้แล้ว ร่างหนานั่งอยู่บนรถเข็นโดยมีว่าน พยาบาลหนุ่มคู่กายคอยอำนวยความสะดวกให้ไม่ห่าง สายตาคมดุของเสี่ยจ้องมองแผ่นหลังบางของคนที่กำลังจัดการเอกสารการออกจากโรงพยาบาลด้วยความหิวกระหายทันทีที่อยู่กันลำพังในห้องพักครู่สุดท้าย เสี่ยกันต์ก็คว้าข้อมือว่านให้เข้ามายืนระหว่างขาของเขา"ว่าน... มึงไปอยู่กับกูที่บ้านไหม" เสี่ยกันต์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาฉ่ำปรือของพยาบาลหนุ่มว่านชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจเต้นรัว "ผมไปได้เหรอครับเสี่ย... ผมยังมีกะที่ต้องเข้า ต้องทำงานตามหน้าที่นะ""เดี๋ยวกูเลี้ยงมึงเอง" เสี่ยพูดสวนขึ้นมาทันทีพลางบีบเฟ้นสะโพกมนผ่านเนื้อผ้าพยาบาลอย่างแรง "มึงไม่ต้องเหนื่อยมาคอยรองมือรองเท้าหมอหรือใครที่นี่อีก หน้าที่ของมึงมีแค่อย่างเดียว... คือดูแลกู และคอยอ้าขาให้กูกระแทกเวลาที่กูเงี่ยน"ว่านหน้าร้อนผ่าว ลมหายใจเริ่มติดขัดกับคำพูดที่แสนจะดิบเถื่อนนั้น "จริงเหรอครับเสี่ย... เสี่ยจะเลี้ยงว่านจริง ๆ นะ""จริง... กูอยากให้มึงไปอยู่กับ
last updateآخر تحديث : 2026-02-21
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status