Se connecterบทที่ 3 ชุดเสว🔥🔞
บรรยากาศภายในห้องพักฟื้นวีไอพียังคงเต็มไปด้วยความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศครางแผ่วเบา หลังจากเหตุการณ์เฉียดตายเมื่อวานที่หมอเข้ามารุมล้อมตรวจร่างกายเสี่ยกันต์ ทุกอย่างก็กลับเข้าสู่สภาวะปกติอย่างน่าประหลาด ผลตรวจบอกว่าร่างกายของเสี่ยเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองมากขึ้น ซึ่งนั่นแทนที่จะทำให้ว่านกลัว เขากลับยิ่งได้ใจมากกว่าเดิม พยาบาลหนุ่มเดินนวยนาดเข้ามาหยุดอยู่ที่ข้างเตียง สายตาคมจ้องมองร่างหนาที่นอนสงบนิ่งพลางเลียริมฝีปากตัวเองอย่างกระหาย “เสี่ย... ว่านว่าเสี่ยตื่นมาได้แล้วนะ นอนกินแรงว่านมานานพอแล้ว” ว่านโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูคนป่วย เสียงนุ่มนวลแต่เนื้อความกลับเปี่ยมไปด้วยตัณหา “ถ้าเสี่ยตื่นมาตอนนี้ได้นะ ว่านจะยอมให้เสี่ยเอาควยใหญ่ ๆ ของเสี่ยกระแทกรูว่านให้แตกจนเดินไม่ไหวเลยเอาไหม...” ว่านใช้นิ้วเรียวกรีดกรายไปตามแผงอกกว้าง ลากต่ำลงมาจนถึงขอบกางเกงนอนที่ปิดกั้นสิ่งมหึมาเอาไว้ “ตื่นมาใช้ควยหน่อยเร็วเสี่ย... แค่ว่านพูดถึงมัน รูว่านก็แฉะไปหมดแล้วเนี่ย... อยากโดนเสี่ยเ×็ดจะแย่แล้ว” พยาบาลหนุ่มหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ก่อนจะหันไปจัดการภารกิจเดิมที่ทำจนชินมือ เขาเดินไปล็อกกลอนประตูห้องอย่างแน่นหนา รูดม่านทึบแสงจนห้องทั้งห้องตกอยู่ในความสลัวราง มีเพียงแสงไฟสลัวที่ทำให้เห็นเงาร่างของคนบนเตียง “เอ่อ... แต่วันนี้ว่านไม่ได้มาตัวเปล่านะ เสี่ยรู้ไหมว่าว่านเตรียมชุดอะไรมาโชว์” ว่านเอ่ยพลางหยิบถุงกระดาษที่ซ่อนไว้ในล็อกเกอร์ออกมา “รับรอง... ถ้าเสี่ยลืมตามาเห็นชุดที่ว่านใส่ตอนนี้ ควยเสี่ยต้องแข็งจนปวดควยแน่ ๆ” ว่านเริ่มจัดการเปลื้องผ้าตัวเองออกทีละชิ้น ชุดพยาบาลสีขาวสะอาดตาถูกโยนลงพื้นอย่างไม่ใยดี ทิ้งไว้เพียงร่างเปลือยเปล่าขาวโพลนท่ามกลางแสงสลัว เขาหยิบชุดเสียวที่แอบสั่งมาออกมาชูดู มันคือชุดซีทรูบางเฉียบที่มีเพียงสายรัดรั้งไขว้ไปมา เน้นโชว์ทุกสัดส่วนโดยเฉพาะช่วงล่างที่เปิดโล่งไว้รอรับสัมผัส “ก่อนเสี่ยจะตื่น... ว่านขอเปลี่ยนชุดแป๊บหนึ่งนะจ๊ะเสี่ยขา” ว่านค่อย ๆ สวมชุดบางหวิวหุ้มร่างกายตัวเองอย่างใจเย็น เขาจงใจสะบัดสะโพกและลูบไล้ร่างกายตัวเองต่อหน้าเสี่ยกันต์ที่ยังหลับใหล เมื่อชุดรัดรึงเข้าที่จนเห็นยอดอกและรอยจีบสี หวานชัดเจน เขาก็คลานขึ้นไปบนเตียงอีกครั้ง เขาสะบัดก้นวนไปมาอยู่เหนือหน้าท้องแกร่งของเสี่ยกันต์ กลิ่นน้ำหอมยั่วยวนผสมกับกลิ่นกายของพยาบาลจอมร่านอบอวลไปทั่ว “ชุดนี้ถูกใจไหมเสี่ย... รูว่านมันเปิดรอให้ควยเสี่ยมาเสียบแล้วนะเนี่ย... ดูสิ มันขยิบเรียกหาเสี่ยใหญ่เลย” ว่านจ้องมองความยิ่งใหญ่ที่นูนเด่นอยู่ใต้กางเกงนอนด้วยสายตาหิวกระหาย ชุดซีทรูบางเฉียบที่เขาใส่อยู่ยิ่งขับให้ผิวขาวเนียนดูยั่วยวนขึ้นไปอีก พยาบาลหนุ่มโน้มตัวลงไปจนอกบางเบียดชิดกับหน้าท้องแกร่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปกระชากกางเกงนอนของเสี่ยกันต์ลงจนพ้นทาง “ซี๊ดดด... ดูสิเสี่ย ขนาดนอนเป็นผัก ควยเสี่ยยังชูชันต้อนรับชุดใหม่ของว่านเลย” มือเรียวเล็กคว้าหมับเข้าที่แก่นกายร้อนผ่าวที่ขยายขนาดจนเต็มพิกัด ว่านออกแรงบีบเฟ้นโคนหนาหนัก ๆ ก่อนจะเริ่มสาวรูดขึ้นลงอย่างเนียนมือ ความร้อนจัดจากท่อนเนื้อแกร่งทำเอาพยาบาลหนุ่มถึงกับสั่นสะท้าน “อื้อออ... ใหญ่ฉิบหายเลยเสี่ย จับกี่ทีก็ไม่พอรูว่านเลยจริง ๆ” ว่านเริ่มเร่งจังหวะมือให้เร็วขึ้น พร้อมกับก้มลงไปใช้ลิ้นชื้นแฉะเลียวนรอบส่วนหัวหยักบานที่ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำปริ่มกาม เขาปรนเปรอให้เสี่ยกันต์อย่างบ้าคลั่ง ทั้งใช้มือสาว สลับกับการห่อริมฝีปากดูดกลืนความยิ่งใหญ่เข้าไปจนสุดโคน “อ่อก... อ่อก... อื้อออ...” และในจังหวะที่ว่านกำลังใช้ปากปรนเปรออย่างเมามันอยู่นั้นเอง เสียงที่เขาไม่คิดว่าจะได้ยินก็ดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอหนาของคนที่นอนแน่นิ่ง “อืมมม... ซี๊ดดด...” ว่านชะงักกึก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจผสมความเสียวสยิว เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมเข้มของเสี่ยกันต์ที่ยังคงปิดเปลือกตาสนิท แต่คิ้วเข้มกลับขมวดมุ่นเข้าหากัน ลมหายใจที่เคยสม่ำเสมอเปลี่ยนเป็นหอบพร่าปนเสียงครางทุ้มต่ำในลำคอ “อ๊ะ... เสี่ย... เสี่ยครางเหรอ?” ว่านถามเสียงสั่น แต่แทนที่จะหยุด เขากลับยิ่งได้ใจ มือเรียวเร่งจังหวะสาวรูดให้หนักหน่วงกว่าเดิม “ครางออกมาอีกสิเสี่ย ครางดัง ๆ ว่าเสียวควยแค่ไหนที่โดนว่าน อมให้แบบนี้!” “อ่าาา... ซี๊ดดด... เสียว...” เสียงทุ้มแหบพร่าดังออกมาชัดเจนขึ้นทุกที แม้เสี่ยกันต์จะยังไม่ลืมตาขึ้นมาแต่มือแกร่งทั้งสองข้างที่เคยพาดนิ่งอยู่ข้างลำตัว กลับเริ่มขยับเกร็งจนเส้นเลือดปูดโปน ฝ่ามือหนาขยุ้มลงบนผ้าปูเตียงจนยับย่นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูง “อื้อออ! รูว่านมันเงี่ยนจนทนไม่ไหวแล้วเสี่ย เสี่ยเสียวควยจนอยากกระแทกรูพยาบาลคนนี้แล้วใช่ไหม... อ่าา!” "ชุดนี้ว่านสั่งมาเพื่อเสี่ยเลยนะ... ดูสิครับ รูว่านมันตื่นเต้นจนขยิบเรียกหาควยเสี่ยไม่หยุดเลย" เขาไม่รอช้า ใช้มือเรียวเล็กคว้าหมับเข้าที่ส่วนกลางกายยักษ์ ออกแรงบีบเฟ้นจนคนใต้ร่างที่ยังไม่ลืมตาส่งเสียงคราง "ซี๊ดดด..." ในลำคอออกมาอย่างแผ่วเบา นั่นยิ่งทำให้ว่านได้ใจ เขาหยัดกายขึ้นสูง จับจ่อส่วนหัวหยักบานที่แฉะเยิ้มเข้ากับรอยจีบสีหวานที่เปิดอ้าต้อนรับ "สวบ... อ๊าาาาาาา!"ว่านทิ้งสะโพกลงไปทีเดียวจนมิดลำ ความใหญ่โตที่บดเบียดเข้ามาทำเอาเขาเบิกตากว้าง ลำคอระหงแหงนเชิดขึ้นจนเส้นเลือดปูดพ้นผิวขาว ร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งร่างเมื่อความอุ่นจัดเข้าถึงส่วนที่ลึกที่สุด "อ๊างงง! เสี่ย... มันลึก... มันลึกจนจะทะลุถึงท้องแล้วเสี่ย! อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ!" ว่านเชิดหน้าครางระงมพลางเริ่มควบขย่มร่างกายกำยำอย่างบ้าคลั่ง ชุดซีทรูที่ใส่อยู่รัดรึงไปกับสัดส่วนจนเห็นยอดอกที่บดเบียดกับแผงอกแกร่ง ทุกจังหวะที่ว่านกระแทกตัวลงมา เสียงเนื้อกระทบกันดัง "พั่บ พั่บ พั่บ" หยาบโลนก้องไปทั่วห้องพักฟื้น เสี่ยกันต์ที่ยังไม่ฟื้นคืนสติกลับตอบสนองตามสัญชาตญาณดิบ ลมหายใจของเขาหอบกระชั้นถี่ ร่างกายขยับไหวตามแรงโยกของคนบนร่าง เสียงครางทุ้มต่ำในลำคอ "อืมมม... ซี๊ดดด..." ดังออกมาไม่ขาดสาย ยิ่งกระตุ้นให้ว่านร่อนสะโพกถี่รัวขึ้นไปอีก "เสี่ย... ควยเสี่ยดีจัง... กระแทกรูว่านแรง ๆ แบบนี้แหละ อ่าาา! จะออก... ว่านจะออกแล้ว!" ว่านบดสะโพกเน้น ๆ ลงไปที่จุดกระสันข้างในอย่างหนักหน่วง มือเรียวทั้งสองข้างยันลงบนหน้าอกแกร่งเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว สายตาจ้องมองใบหน้าคมเข้มที่ยังคงปิดสนิทแต่ทว่ากลับมีเหงื่อซึมตามไรผมจากการตรากตรำศึกกาม "ซี๊ดดด... อ๊ะ! อ๊ะ! เสี่ย... เสี่ยจะแตกแล้วเหรอ? มันกระตุก... มันกระตุกใหญ่เลยเสี่ย!" ว่านสัมผัสได้ถึงความร้อนแรงข้างในที่เริ่มเต้นตุบ ๆ ราวกับภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิด พยาบาลหนุ่มเร่งจังหวะสุดท้ายขย่มกายลงไปอย่างไม่ยั้งแรง จนกระทั่งร่างหนาของเสี่ยกันต์เกร็งกระตุกกะทันหัน "อ่าาาาาาาาาห์!!" เสียงครางยาวเหยียดดังออกมาจากลำคอของเสี่ยกันต์ พร้อมกับลาวาความใคร่สีขาวขุ่นที่ฉีดพุ่งเข้าไปในตัวของว่านจนล้นทะลัก ร่างบางเบิกตากว้าง สั่นสะท้านไปทั้งตัวเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุที่พุ่งปรี๊ดเข้ามาในส่วนลึกที่สุด "อ๊าาาาาา! เสี่ย... เต็ม... เต็มรูไปหมดเลย..." ว่านซบหน้าลงกับอกเสี่ยกันต์ หอบหายใจจนตัวโยน น้ำรักสีขาวบางส่วนไหลย้อนออกมาตามง่ามขาขยับรวมกับคราบเหงื่อจนเละเทะไปหมด เขานอนแช่อยู่แบบนั้นพลางรู้สึกถึงแรงตอดรัดที่ยังไม่หายไป พยาบาลหนุ่มนิ่งค้างอยู่บนร่างหนา หัวใจเต้นระทึกจนแทบจะหลุดออกมานอกอก สายตาจดจ้องใบหน้าคมเข้มของเสี่ยกันต์อย่างไม่วางตาเพื่อมองหาพิรุธ แต่ดวงตาคู่นั้นก็ยังปิดสนิท ลมหายใจกลับมาเป็นจังหวะสม่ำเสมอเหมือนคนหลับสนิททั่วไป มีเพียงฝ่ามือหนากร้านแดดเท่านั้นที่ยังคงวางทาบอยู่บนบั้นท้ายขาวเนียนที่สวมชุดซีทรูบางเฉียบเอาไว้ “สงสัย... ร่างกายคงตอบสนองไปเองมั้ง” ว่านพยายามปลอบใจตัวเองพลางผ่อนลมหายใจออกมา มือเรียวเอื้อมไปจับมือของเสี่ยกันต์ออกเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้นเพื่อถอนตัวตนออก ความรู้สึกวูบโหรงที่มาพร้อมกับน้ำรักสีขาวขุ่นที่ไหลย้อนออกมาตามง่ามขาทำเอาเขาซี้ดปากออกมาด้วยความเสียวดาย “อึก... ทะลักออกมาเยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย เสี่ยไปเอาแรงมาจากไหนเนี่ยขนาดนอนเป็นผัก” เขามองดูสภาพเตียงพยาบาลที่บัดนี้ยับย่นและเลอะเทอะไปด้วยคราบกามารมณ์ ว่านรีบลงจากเตียงแล้วคว้าผ้าชุบน้ำอุ่นมาจัดการทำความสะอาดร่างกายให้คนไข้พิเศษอย่างเร่งรีบ เขาเช็ดไปตามหน้าท้องแกร่งและส่วนกลางกายที่เริ่มอ่อนตัวลงทีละนิดด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปมันไม่ใช่แค่หน้าที่... แต่เขากลับรู้สึกหลงใหลในร่างกายนี้จนยากจะถอนตัว “ถ้าเสี่ยฟื้นขึ้นมาจริงๆ แล้วรู้ว่าโดนว่านทำแบบนี้... เสี่ยจะฆ่าว่าน หรือจะจับว่านกระแทกคืนดีนะ?” ว่านพูดไปยิ้มไปพลางทำความสะอาดส่วนนั้นอย่างแผ่วเบาบทที่ 6 บ้านหลังใหม่ 🔥🔞รถหรูสีดำขลับจอดรออยู่ที่หน้าอาคารผู้ป่วยวีไอพี วันนี้เป็นวันที่เสี่ยกันต์ได้รับอนุญาตให้กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้แล้ว ร่างหนานั่งอยู่บนรถเข็นโดยมีว่าน พยาบาลหนุ่มคู่กายคอยอำนวยความสะดวกให้ไม่ห่าง สายตาคมดุของเสี่ยจ้องมองแผ่นหลังบางของคนที่กำลังจัดการเอกสารการออกจากโรงพยาบาลด้วยความหิวกระหายทันทีที่อยู่กันลำพังในห้องพักครู่สุดท้าย เสี่ยกันต์ก็คว้าข้อมือว่านให้เข้ามายืนระหว่างขาของเขา"ว่าน... มึงไปอยู่กับกูที่บ้านไหม" เสี่ยกันต์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาฉ่ำปรือของพยาบาลหนุ่มว่านชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจเต้นรัว "ผมไปได้เหรอครับเสี่ย... ผมยังมีกะที่ต้องเข้า ต้องทำงานตามหน้าที่นะ""เดี๋ยวกูเลี้ยงมึงเอง" เสี่ยพูดสวนขึ้นมาทันทีพลางบีบเฟ้นสะโพกมนผ่านเนื้อผ้าพยาบาลอย่างแรง "มึงไม่ต้องเหนื่อยมาคอยรองมือรองเท้าหมอหรือใครที่นี่อีก หน้าที่ของมึงมีแค่อย่างเดียว... คือดูแลกู และคอยอ้าขาให้กูกระแทกเวลาที่กูเงี่ยน"ว่านหน้าร้อนผ่าว ลมหายใจเริ่มติดขัดกับคำพูดที่แสนจะดิบเถื่อนนั้น "จริงเหรอครับเสี่ย... เสี่ยจะเลี้ยงว่านจริง ๆ นะ""จริง... กูอยากให้มึงไปอยู่กับ
บทที่ 5 กายภาพ🔥🔞เมื่อถึงเวลาทำกายภาพบำบัดช่วงบ่าย บรรยากาศในห้องพักฟื้นกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง ว่านต้องฝืนสวมวิญญาณพยาบาลผู้ซื่อสัตย์ ทั้งที่ใต้ชุดยูนิฟอร์มสีขาวนั้นเขายัง รู้สึกถึงความแฉะชื้นจากการช่วยตัวเองเมื่อครู่ยังทำให้เขารู้สึกสยิวทุกครั้งที่ก้าวเดิน"เสี่ยครับ... ได้เวลาฝึกขยับขาแล้วครับ เดี๋ยวว่านจะช่วยพยุงเสี่ยลุกนั่งก่อนนะ" ว่านพูดเสียงเบาพลางเลื่อนกายเข้าไปใกล้เตียง"ขาข้างซ้ายกูมันไม่มีแรงเลยว่ะว่าน... เหมือนมันตายไปแล้ว มึงมาพยุงกูใกล้ ๆ หน่อยสิ" เสี่ยกันต์แสร้งตีหน้าเศร้า พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าดูน่าสงสาร แต่ดวงตาคมกริบกลับจ้องมองไปที่สะโพกมนของพยาบาลหนุ่มอย่างมีเลศนัยว่านโน้มตัวลงไป แขนเรียวโอบรอบแผ่นหลังกว้างเพื่อพยุงให้ร่างยักษ์ลุกขึ้นนั่ง แต่เสี่ยกันต์กลับทิ้งน้ำหนักตัวลงมาทั้งหมด จนหน้าอกของว่านบดเบียดเข้ากับหัวไหล่แกร่งอย่างจัง"อ๊ะ! เสี่ย... ระวังครับ""ขากูมันก้าวไม่ออกจริง ๆ ว่ะ... มึงต้องเข้ามาพยุงกูแบบประคองกอด แล้วเอาขาของมึงสอดเข้ามาแทรกตรงกลางขาของกูไว้ จะได้เป็นฐานพยุงกู..." เสี่ยกันต์สั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยคำสั่งว่านไม่มีทางเลือก เขาต้อ
บทที่ 4 ฟื้น🔥🔞เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยบรรยากาศที่ดูจะปกติเหมือนทุกวัน ว่านจัดเตรียมกะละมังน้ำอุ่นและผ้าสะอาดเพื่อทำกิจวัตรเดิม ๆ สายตาพยาบาลหนุ่มจ้องมองเป้ากางเกงที่นูนเด่นของเสี่ยกันต์ด้วยความย่ามใจ เขาวางผ้าลงแล้วกำลังจะเอื้อมมือไปปลดกางเกงนอนเพื่อหวังจะขึ้นไป ควบขย่มให้หนำใจเหมือนอย่างที่แอบทำมาตลอดหนึ่งเดือนทว่า... มือเรียวกลับต้องชะงักค้าง เมื่อเห็นเปลือกตาหนาของชายร่างยักษ์บนเตียงค่อยๆ ขยับยิบๆ ก่อนจะลืมตาขึ้นช้าๆ"ขอ...น้ำ...หน่อย" เสียงทุ้มแหบพร่าแต่ทรงพลังดังขึ้นจากลำคอแกร่ง"คะ...ครับ! รอสักครู่นะครับเสี่ย!" ว่านสะดุ้งสุดตัว ใจหล่นวูบไปที่ตาตุ่ม เขารีบกุลีกุจอเทน้ำใส่แก้วให้คนไข้ดื่มด้วยอาการลนลาน ก่อนจะรีบกดกริ่งเรียกทีมแพทย์มาตรวจอาการยกใหญ่ผ่านไปเกือบชั่วโมง หลังจากหมอและพยาบาลตรวจเช็กจนแน่ใจว่าเสี่ยกันต์ฟื้นคืนสติอย่างปาฏิหาริย์และสรุปว่าต้องทำกายภาพบำบัดอีกระยะถึงจะกลับบ้านได้ ทุกคนก็ทยอยออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่น่าอึดอัดระหว่างพยาบาลหนุ่มกับเจ้าของสวนมะพร้าวผู้ทรงอิทธิพล"เป็น...เป็นยังไงบ้างครับเสี่ย รู้สึกปวดตรงไหนไหม" ว่านถามออกไปเสียงสั่น พยายามรัก
บทที่ 3 ชุดเสว🔥🔞บรรยากาศภายในห้องพักฟื้นวีไอพียังคงเต็มไปด้วยความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศครางแผ่วเบา หลังจากเหตุการณ์เฉียดตายเมื่อวานที่หมอเข้ามารุมล้อมตรวจร่างกายเสี่ยกันต์ ทุกอย่างก็กลับเข้าสู่สภาวะปกติอย่างน่าประหลาด ผลตรวจบอกว่าร่างกายของเสี่ยเริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองมากขึ้น ซึ่งนั่นแทนที่จะทำให้ว่านกลัว เขากลับยิ่งได้ใจมากกว่าเดิมพยาบาลหนุ่มเดินนวยนาดเข้ามาหยุดอยู่ที่ข้างเตียง สายตาคมจ้องมองร่างหนาที่นอนสงบนิ่งพลางเลียริมฝีปากตัวเองอย่างกระหาย“เสี่ย... ว่านว่าเสี่ยตื่นมาได้แล้วนะ นอนกินแรงว่านมานานพอแล้ว” ว่านโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูคนป่วย เสียงนุ่มนวลแต่เนื้อความกลับเปี่ยมไปด้วยตัณหา “ถ้าเสี่ยตื่นมาตอนนี้ได้นะ ว่านจะยอมให้เสี่ยเอาควยใหญ่ ๆ ของเสี่ยกระแทกรูว่านให้แตกจนเดินไม่ไหวเลยเอาไหม...”ว่านใช้นิ้วเรียวกรีดกรายไปตามแผงอกกว้าง ลากต่ำลงมาจนถึงขอบกางเกงนอนที่ปิดกั้นสิ่งมหึมาเอาไว้“ตื่นมาใช้ควยหน่อยเร็วเสี่ย... แค่ว่านพูดถึงมัน รูว่านก็แฉะไปหมดแล้วเนี่ย... อยากโดนเสี่ยเ×็ดจะแย่แล้ว”พยาบาลหนุ่มหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ก่อนจะหันไปจัดการภารกิจเดิมที่ทำจนชินมือ เขาเด
บทที่ 2 ของเล่นชิ้นใหม่ 🔥🔞นับตั้งแต่วันนั้น ร่างกายของว่านก็เหมือนเครื่องจักรที่เสพติดรสสัมผัสจากคนไข้พิเศษไปเสียแล้ว ทุกวันที่ญาติพี่น้องของเสี่ยกันต์กลับไปจนหมด ความเงียบเชียบในวอร์ดวีไอพีจะกลายเป็นช่วงเวลาสวรรค์ของเขา พยาบาลหนุ่มเดินไปล็อกประตูห้องอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะรูดม่านทึบ แต่วันนี้... ว่านไม่ได้มาตัวเปล่า"เสี่ยครับ... วันนี้ว่านมีของเล่นมาอวดด้วยแหละ ไซส์มันสูสีกับของเสี่ยเลยนะ"เขาหยิบ 'ดิลโด้' ขนาดมหึมาที่เพิ่งแอบสั่งซื้อมาออกมาจากกระเป๋าพยาบาล ผิวสัมผัสซิลิโคนมันวาวนั่นดูดุดันไม่ต่างจากแก่นกายของเจ้าของสวนมะพร้าวที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง ว่านจัดการปลดชุดพยาบาลออกจนเปลือยเปล่า ผิวขาวเนียนละเอียดตัดกับเตียงสีขาวสะอาดตา เขาคลานขึ้นไปคร่อมทับบนร่างหนาของเสี่ยกันต์ พลางใช้สายตาฉ่ำปรือจ้องมองใบหน้าคมเข้ม"วันนี้เสี่ยคอยดูว่านนะ... ดูว่านโดนของใหญ่ๆ ของเสี่ยกระแทกจนรูฉีก"ว่านพึมพำกระซิบข้างหูคนป่วยด้วยถ้อยคำหยาบโลนตามจินตนาการที่ฟุ้งซ่าน เขาละเลงเจลหล่อลื่นลงบนช่องทางรักสีหวานและของเล่นชิ้นเขื่องก่อนจะค่อย ๆ กดสะโพกลงไปช้า ๆ"ซี๊ดดด... อ่า... เสียวรูฉิบหายเลยเสี่ย... ดันเข้
บทที่ 1หน้าที่ดูแล🔥🔞ท่ามกลางกลิ่นสะอาดสะอ้านของน้ำยาฆ่าเชื้อภายในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง ‘ว่าน’ พยาบาลหนุ่มวัย 25 ปี ยืนตรวจเช็กความเรียบร้อยของเครื่องแบบสีขาวสะอาดตา วันนี้เป็นวันแรกที่เขาต้องรับหน้าที่ดูแลคนไข้พิเศษ ในห้องวีไอพีชั้นบนสุด ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความละเอียดอ่อนและต้องใช้แรงกายมากกว่าปกติสาเหตุที่เขาถูกย้ายด่วนมาที่นี่ ไม่ใช่เพราะความผิดพลาดในการทำงาน แต่เป็นเพราะ ขนาดตัวของคนไข้ที่พยาบาลสาว ๆ ในแผนกต่างพากันถอดใจ การขยับร่างกายชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเพื่อเช็ดตัวหรือเปลี่ยนเสื้อผ้านั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับผู้หญิงร่างเล็ก“มาพอดีเลยน้องว่าน” เสียงใสของฝน พยาบาลหัวหน้าแผนกเอ่ยทักทายเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา“สวัสดีครับพี่ฝน” ว่านยกมือไหว้ด้วยความนอบน้อมรอยยิ้มบาง ๆ ประดับบนใบหน้าใสซื่อตามฉบับเจ้าตัว“จ้ะ มาก็ดีแล้ว พี่ฝากดูแลคุณกันต์ต่อหน่อยนะ เขาประสบอุบัติเหตุจนกลายเป็นเจ้าชายนิทรามาเป็นเดือนแล้วล่ะ หน้าที่หลัก ๆ ของเราก็คือเช็ดตัว เปลี่ยนสายน้ำเกลือ ดูแลความเรียบร้อยทั่วไป แล้วช่วงสาย ๆ จะมีญาติเขาเข้ามาเยี่ยม ยังไงก็เตรียมความพร้อมไว้หน่อยนะ”“รับทราบครับพี่ฝน







