Masukในตอนนี้แม้ว่าพวกเขาอาจจะยังไม่เข้าใจเรื่องความเป็นความตายอย่างถ่องแท้ แต่เรื่องราวของดวงดาวผู้พิทักษ์ก็ได้ปลูกฝังความรัก ความทรงจำ และความอบอุ่นไว้ในหัวใจดวงน้อยของทั้งสามคน...และสายใยของครอบครัวก็จะยังคงส่องสว่างนำทางพวกเขาต่อไป...ตราบนานเท่านาน... กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไปอีกครั้ง จาก
หลายปีผ่านไปหลังจากนั้น...กาลเวลาได้ถักทอเรื่องราวบทใหม่ให้กับทุกคนในครอบครัวใหญ่ กิจการ "บ้านหลี่" เติบโตและมั่นคงอย่างถึงที่สุด หม่าหลี่หยวนได้พิสูจน์ตัวเองในฐานะนักบริหารหนุ่มผู้เก่งกาจ ส่วนหลี่เมี่ยวและโจวยี่เหิงก็ได้สร้างชื่อเสียงในแวดวงวิชาการและวงการแพทย์ของตนเองจนเป็นที่ยอมรับในร
สองปีถัดมา หลังจากที่ทุกคนในครอบครัวทั้งตระกูลหลี่ ตระกูลเซี่ย และตระกูลหม่า ต่างก็เร่งรัดและส่งเสริมให้หม่าหลี่หยวนรีบแต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝาเสียที ในที่สุดวันนี้ที่ทุกคนในครอบครัวรอคอยก็มาถึง งานวิวาห์ระหว่างหม่าหลี่หยวน นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงผู้สืบทอดกิจการของสองตระกูล และ หลินเยว่ พนักงาน
หลายปีแห่งการเติบโตและการทำงานอย่างหนักในเส้นทางของตนเองได้ผ่านพ้นไป...โจวยี่เหิงในตอนนี้ไม่ได้เป็นเพียงแพทย์ประจำบ้านอีกต่อไปแล้ว แต่เขาได้กลายเป็นศัลยแพทย์สมองหนุ่มผู้มีชื่อเสียง และเป็นอาจารย์พิเศษที่ได้รับความเคารพอย่างสูงในคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเจียวทงเซี่ยงไฮ้ บุคลิก
ข่าวด่วนในเช้าวันหนึ่งของเมืองปักกิ่ง ข่าวนี้ได้สร้างความสะเทือนใจไปทั่วแวดวงวิชาการและเทคโนโลยี...ได้มีคนพบศพนักศึกษาสาวอัจฉริยะในอพาร์ตเมนต์ของเธอเอง ร่างของเธอเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด มีบาดแผลฉกรรจ์จากการถูกมีดแทงที่กลางหน้าอกอย่างเหี้ยมโหด จากการสืบสวนของเจ้าหน้าที่ตำรวจอย่
คำกระซิบที่แผ่วเบาแต่ก้องกังวานอยู่ในหัวใจของหลี่เมี่ยวทำให้เธอตัวแข็งทื่อยิ่งกว่าเดิม ใบหน้างามแดงก่ำจนลามเลียไปถึงใบหู เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาคมกล้าที่เต็มไปด้วยความรัก ความจริงจัง และการรอคอยอย่างเปี่ยมล้นคู่นั้น...น้ำตาแห่งความตื้นตันใจค่อย ๆ เอ่อคลอขึ้นมาอย่างสุดจะกลั้น เธอไม่ได้
วันนี้หลี่หานตัดสินใจจะไม่ไปเดินเตร็ดแตร่ตามตรอกเหมือนเช่นเคยเพราะเขามีเป้าหมายใหม่นั่นคือการไปทางทิศใต้ของเมืองเพื่อดูของเก่าโดยมีกู้ยวี่ตามติดไปด้วยซึ่งเรื่องนี้เสี่ยวหม่าวเองก็ได้รายงานให้หลี่เมี่ยวที่กำลังแสดงวิธีทำโจทย์วิชาคณิตศาสตร์ของครูหวังอยู่หน้าชั้นเรียนเจ้านาย กู้ยวี่คนนั้นกำลังพาพ่อขอ
หลี่หานจึงตัดสินใจเอ่ยถามขึ้นเพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์ของเด็กหนุ่มให้มากขึ้น"กู้ยวี่ แล้วนาย...หลังจากนี้มีแผนจะทำยังไงต่อล่ะ? จะหาทางกลับบ้านหรือว่าจะลองหางานทำแถว ๆ นี้ดู?"กู้ยวี่เงยหน้าขึ้นสบตาหลี่หานด้วยแววตาสลด "ผมยังไม่รู้เลยครับคุณอา เงินที่เตรียมมาลงทุนก็โดนชิงไปหมด จะกลับบ้านที่เซินเจิ้น
เซี่ยอวิ๋นซือกลับมาพร้อมกล่องยาในมือที่มีทั้งขวดยาแดง ขวดแอลกอฮอล์ สำลี และยาหม่อง เธอค่อย ๆ บรรจงทำความสะอาดแผลถลอกที่ข้อศอกและหัวเข่าให้กู้ยวี่อย่างเบามือ ชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็กล่าวขอบคุณเสียงเบา"ขอบคุณครับคุณน้า""ไม่เป็นไรหรอก ทนเจ็บหน่อยนะ" เซี่ยอวิ๋นซือตอบพลางทายาแดงให้ "ส่วนรอยฟกช้ำ เด
(ไม่เป็นไร ค่อยเป็นค่อยไปก็ได้ อย่างน้อยตอนนี้พ่อก็มีทิศทางแล้ว ส่วนแม่ก็ยังทำงานมีรายได้ประจำอยู่ ขั้นต่อไปคือทำให้กิจการของพ่อมั่นคงก่อนที่โรงงานของแม่จะปิดตัวแบบฟ้าผ่า) เธอคิดอย่างมุ่งมั่นความตื่นเต้นดีใจจากการซ่อมทีวีได้เมื่อครู่ถูกปรับเปลี่ยนให้กลายเป็นความมุ่งมั่นและความเข้าใจในสถานการณ์ที่เป







