Accueil / โรแมนติก / เหนือหัวใจภาคี / บทที่ 6 อะไรของแม่เนี่ย

Partager

บทที่ 6 อะไรของแม่เนี่ย

last update Date de publication: 2024-12-19 15:31:55

นิสิตสาวเดินลงมาจากตึกคณะโบกมือลาเพื่อน ๆ ในกลุ่มจากนั้นตรงไปที่ร้านน้ำปั่นเจ้าโปรดเพื่อสั่งข้าวโพดนมสดปั่น แต่ขาเจ้ากรรมกลับสะดุดกึก เพราะห่างจากเธอไม่กี่เมตรคือ สารถีรูปหล่อสุดฮ็อตที่กำลังยืนกินหม่าล่าอยู่ข้าง ๆ ร้านน้ำปั่น โดยที่รอบตัวเขามีแต่นักศึกษาชายหญิงที่กำลังยืนห้อมล้อมราวกับพบดาราดัง

"ทั้งหมดเท่าไหร่ครับ ผมขอแสกนจ่ายนะ" ภาคีล้วงหาโทรศัพท์เพื่อแสกนจ่าย แต่ทันใดนั้นดาวมหาลัยอย่างลินินก็เสนอตัวด้วยการยื่นแบงค์พันส่งให้ชายหนุ่ม

"หนึ่งร้อยบาทจ้ะพ่อหนุ่ม นี่จ้ะ" ป้าแม่ค้าบอกพลางหยิบคิวอาร์โค้ดให้ลูกค้าหนุ่มแสกนจ่าย

"เดี๋ยวลิเลี้ยงมื้อนี้เองค่ะ" นิสิตคนสวยกล่าวด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจ เหนือฟ้าที่ยืนมองดูอยู่นั้นได้แต่ลอบถอนหายใจอย่างเซ็ง ๆ แล้วรีบยกกระเป๋าปิดหน้าเดินไปสั่งน้ำข้าวโพดแก้วโปรดโดยไม่สนใจภาคี

"ไม่เป็นไรครับ ผมมีเงิน" ภาคีตัดบทแล้วหยิบโทรศัพท์มาแสกนจ่าย สายตาที่เขาตวัดมองลินินนั้นดูเย็นชาและแฝงด้วยความน่ากลัว

โชคดีที่เธอแชตมาสั่งมาน้ำปั่นกับแม่ค้าก่อน พอไปถึงก็ได้รับน้ำข้าวโพดปั่นกลิ่นหอมพอดี ทำให้เธอสามารถหลบหลีกการปะทะกับผู้หญิงจำนวนมากที่เดินตามถ่ายรูปภาคีจนกระทั่งมาถึงลานจอดรถ

เหนือฟ้านั่งดูดน้ำข้าวโพดแล้วใช้เสื้อคลุมไหมพรมโพกหัวเพื่อปิดหน้าปิดตาของตนเอง ทว่าภาคีที่เดินสับเท้ามาถึงซุ้มศาลานั่งพักหน้าตึกกลับจดจำได้ว่าหุ่นเหมือนขนุนน่ารักนั่นคือ แฟนสาวขี้อายของเขานั่นเอง

"บะหนุนน้อย" เขาโผล่หน้ามาจนจมูกชนกับหน้าผากเธอ เหนือฟ้าสะดุ้งเฮือก

"พี่คี ขึ้นรถเร็วค่ะ" นิสิตสาวหันซ้ายหันขวาแล้วลากแขนภาคีไปขึ้นรถ เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรเดินตามเธอไปอย่างว่านอนสอนง่าย

ทันทีที่ทั้งสองขึ้นมาอยู่บนรถ สาวอวบก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ภาคีจึงสตาร์ทรถแล้วขับออกจากมหาลัยเพื่อให้ห่างไกลจากจุดสนใจ ก่อนที่เขาจะหยุดจอดหน้าร้านสะดวกซื้อ แล้วยกแขนเท้าพวงมาลัยหันไปมองเหนือฟ้าที่มีท่าทางเลิ่กลั่กตลอดเวลา

"ทำไมต้องรีบขนาดนั้น เหนือหึงเหรอ"

ผู้ชายคนนี้ช่างหน้าหนาเสียจริง "อือ....เฮ้ย เอ่อคือไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่นะคะ"

เหนือฟ้าโบกไม้โบกมือปฏิเสธ ภาคีจึงขยับตัวเข้ามาใกล้แล้วผูกปมของผ้าคลุมหัวให้แน่นกว่าเดิม ทำให้แก้มขาวอมชมพูยิ่งดูป่องคล้ายกับแก้มปลาทองมากกว่าเก่า

"หึหึ" เขาขำแล้วช้อนตามองเธอ ทุกครั้งที่เขามองแบบนี้ โรคหัวใจแพ้ผู้ชายขี้อ่อยก็กำเริบขึ้นมาทันที

"ขำอะไรคะ" เหนือฟ้าบึนปากแล้วหยิบน้ำข้าวโพดปั่นมาดูดต่อ

"ก็ขำเหนือนั่นแหละ" เขาใช้นิ้วจิ้มลงบนหน้าผากเธอ

"เหนือคงจะตลกมากสินะ คงไม่สวยเหมือนยัยดาวหมานั่น" เหนือฟ้าจิกกัดลินินดาวมหาลัยไฮโซ

"อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับใคร ความสวยที่แท้จริงอยู่ที่การกระทำ ทำดีก็ยิ่งสวย ถ้าสวยระดับจักรวาลแค่ไหน แต่นิสัยไม่ดี ก็คือคนไม่สวย สวยแต่รูปจูบไม่หอม พี่ไม่คบหรอก ดังนั้นเหนือก็ทำดีกับพี่ให้มาก ๆ นะ ดีก่อเจ้า คนงามแต๊ ๆ "

"ไม่ต้องมาชมเลยค่ะ เหนือรู้ว่าเหนือสวยได้แค่นี้แหละ อื้อ"

จู่ ๆ เขาก็บีบแก้มเธอจนบู้บี้ทำให้พูดต่อไม่ได้

"อ่อยเอื่ออ๊ะอี้อี" เหนือฟ้าเริ่มตะบึงตะบอน ภาคีจึงหยิบแก้วน้ำข้าวโพดปั่นที่เสียบอยู่ในช่องใส่เครื่องดื่มข้างประตูของน้ำเหนือมาดูดจนหมดไปครึ่งแก้ว เจ้าของน้ำปั่นมองตาเหลือก

"อร่อยอะ" เขายอมปล่อยแล้วตั้งตาตั้งตาดูดไปเรื่อย ๆ

"นี่มันของเหนือนะ มากินของคนอื่นเขาได้ไง"

"ก็เพราะเหนือดูดน้ำแก้วนี้ไง อ้ายก็เลยอยากกิ๋น" เขาชอบต่อล้อต่อเถียงกับเธอเป็นภาษาเหนือ ทุกครั้งที่เขาพูดเหนือความน่ารักเพิ่มระดับเป็นล้านเท่า จนต้องยอมแพ้ทุกรอบ

"เดี๋ยวพี่ขับรถก่อน เหนือกินหม่าล่าไปก่อนนะ เดี๋ยวถึงคอนโดก่อนพี่จะทำมื้อเย็นให้กิน" ภาคีหยิบถุงหม่าล่าส่งให้เหนือฟ้าแล้วมุ่งหน้าไปที่คอนโดหรูที่แม่เคยอยู่สมัยมีอาชีพเป็นนางแบบ

เหนือฟ้าไม่เคยไปไหนมาไหนกับผู้ชายสองต่อสองโดยปราศจากเพื่อนมาก่อน ถึงแม้เธอเคยมีแฟนสมัยเรียนมัธยมปลายแต่ก็ไปไหนเป็นหมู่คณะ หญิงสาวจึงแชตไปบอกพ่อกับแม่ว่าจะกลับบ้านมืดหน่อย

"แม่คะ เหนือกลับบ้านดึกหน่อย เหนือมากับพี่คีค่ะ"

"จริงเหรอ ดี ๆ อยู่นั่นแหละ เอาเสื้อผ้าไหมจ๊ะเดี๋ยวแม่ให้ลูกน้องพ่อเอาไปให้ที่คอนโด"

"อะไรของแม่เนี่ย เหนือยังเรียนอยู่นะ เหนือยังเป็นแค่นักศึกษาเวอร์จิ้นอยู่เลย"

"เอาน่า ทุกคนต่างก็ต้องมีครั้งแรก ยังไงก็ถุงยางกลิ่นข้าวเหนียวมะม่วงเด็ดสุดดีสุดต้องห้ามพลาดนะลูกจ๋า แม่ไปละ วันนี้วันครบรอบแต่งงานของแม่กับสุดที่รัก แม่จะไปล่องเรือริมแม่น้ำเจ้าพระยากับผัว แล้วเราสองคนก็จะไปป่ำปั๊มกันที่โรงแรม บ๊ายบาย"

แชตของเหนือฟ้าจบลงอย่างงงวย หญิงสาวเกาหัวแก้เขิน ผิวแก้มขาวเนียนเห่อแดงเหมือนผลมะเขือเทศสุก ดวงตากลมโตเหลือบมองคนขับรถด้านข้างที่กำลังเลี้ยวรถเข้าคอนโด

"มองพี่อีกแล้ว" ภาคีดับรถแล้วหันหน้ามาสบตา "มีอะไรก็พูดกับพี่ตรง ๆ"

"อ...เอ่อ ฮ่าฮ่า คือแม่บอกว่า แม่เหนือ"

ครืด!! ครืด!!

เสียงโทรศัพท์ของภาคีสั่นดัง เขารีบกดรับแล้วฉีกยิ้มกว้างทันที "ครับ อ้อเดี๋ยวผมจัดการหาของอร่อย ๆ ให้น้องกินเอง ใส่เสื้อผ้าผมก็ได้ครับ ขอบคุณนะครับที่ไว้วางใจให้ผมดูแลเหนือ"

"ใครโทรมาคะ อย่าบอกนะว่าแม่ของเหนือ"

"จะมีใครอีกที่ห่วงลูกสาวถึงขนาดบอกว่าให้พี่ถนอมลูกสาวด้วย จะทำอะไรก็อย่าลืมป้องกันให้ดี"

"หาาาา แม่พูดแบบนั้นเหรอคะ"

"ใช่ แต่ไม่ต้องห่วงนะ พี่คงจะไม่ทำอะไรแบบนั้นกับเหนือ"

ทำไมเธอรู้สึกน้อยใจกับประโยคที่เขาพูด ทั้งที่นาน ๆ จะพบคนที่มีความเป็นสุภาพบุรุษสักคนหลงพลัดถิ่นเข้ามา เธอก็ควรดีใจสิ

เหนือฟ้าเดินตามภาคีเข้ามาในลิฟต์มุ่งตรงสู่ห้องพักชั้นที่เก้า เขาแตะคีย์การ์ดแล้วเปิดประตูนำเธอเข้าไปก่อน พร้อมกับรินน้ำส้มใส่แก้วให้ดื่ม

"พี่คั้นน้ำส้มไว้เมื่อเช้า ส้มนี่ส่งมาจากสวนบนดอย รับรองได้ว่าปลอดสารพิษแน่นอน"

"ขอบคุณค่ะ" เหนือฟ้ารับแก้วมาจากมือ ทำให้มือกับมือสัมผัสกันเล็กน้อย ทั้งสองต่างขนลุกเกรียว ภาคีจึงรีบเดินหนีกลบเกลื่อน

"อ้อ เดี๋ยวแม่ของเหนือบอกว่าจะแวะเอากระเป๋าเสื้อผ้ามาให้ ถ้าเหนือไม่อยากค้างที่นี่ พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรนะครับ พี่ขับรถไปส่งเหนือที่บ้านได้"

"เหนืออยากค้างค่ะ ก็แค่ค้างไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้น อีกอย่างเหนือมีรายงานต้องทำด้วย เผื่อพี่คีจะช่วยเป็นติวเตอร์ให้เหนือได้" สาวอวบยิ้มกว้างแล้วเดินหอบแฟ้มรายงานที่ทำค้างไว้ยังไม่เสร็จส่งให้ภาคีดู เขารับมาแล้วเปิดดูอย่างตั้งใจ

"รายงานการจัดงานแสดงสินค้าและนิทรรศการ เหนือเรียกอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเหรอครับ"

"ใช่ค่ะ เหนืออยากเป็นนักจัดอีเว้นท์ค่ะ อยากทำได้ทุกรูปแบบ"

"แล้วอยากจัดธีมไหน"

"อืม อีเว้นท์ส่งเสริมสินค้าเกษตรดีไหมคะ เพราะพี่คีก็ถนัดทางนี้อยู่แล้ว"

"รู้ประวัติการศึกษาพี่ด้วยเหรอบ่ะหนุนน้อย" ภาคีวางแฟ้มลงสาวเท้าเข้ามาจนเหนือฟ้าต้องรีบถอยหลังกรูด จนแผ่นหลังชนกับกำแพง

"ก็มันโชว์หราอยู่ตามโซเชียลเยอะแยะ ใคร ๆ ก็รู้ทั้งนั้นแหละค่ะ" เหนือฟ้าหาข้อแก้ตัว

"โชว์หราอยู่ในโซเชียล หรือว่าหัวใจเหนือกันแน่" เขาพยายามต้อนให้จนมุม สาวอวบจึงรีบกระเถิบตัวหนีแล้วหยิบแฟ้มรายงานมากอดแน่น

"เหนือไม่คุยกับพี่คีแล้ว เหนือนั่งทำงานที่ไหนได้บ้างคะ" นิสิตสาวมองหาโต๊ะทำงาน

"เดินเลี้ยวไปที่ห้องซ้ายมือ มีโต๊ะคอม เหนือเปิดใช้ได้ตามสบาย ยังไงเหนือทำรายงานไปก่อนนะ พี่จะทำกับข้าวให้กิน" เขายิ้มพลางกะพริบตาข้างหนึ่งส่งให้เพื่อโปรยเสน่ห์ แล้วหยิบผ้ากันเปื้อนมามัดรอบเอวเพื่อสวมวิญญาณพ่อครัวหัวป่าก์

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 234 แต่งงานฉบับฟันน้ำนม

    งานแต่งจำลองที่จงใจสร้างขึ้นเพื่อนำไปโพรโมตโฆษณาแพคเกจจัดงานแต่งในไร่พิทักษ์มหิงสา ซึ่งมีหมูยอเป็นเจ้าบ่าวและเมี่ยงคำเป็นเจ้าสาวตัวน้อยถูกตกแต่งเสร็จเรียบร้อยภายในสองวัน การตกแต่งหลักจะเน้นไปที่อมยิ้มสายรุ้ง มีลูกโป่งเจ็ดสีและกระโปรงเจ้าสาวตัดเย็บต่อเติมด้วยผ้าตาข่ายเจ็ดสีเย็บเข้ากับเนื้อผ้ากระโปรงสีขาวอีกที บนหัวของเมี่ยงคำตัวน้อยประดับด้วยดอกกุหลาบผ้าสายรุ้งแบบเดียวกับชุดดูน่ารักสดใสตามวัยส่วนหมูยอนั้นใส่สูทสีดำผูกโบว์หูกระต่ายเซ็ตผมหยิกหยองเสยไปด้านหลังดูหล่อเหลาผิดกับหมูหยองผมยุ่งคนเดิม ในงานแต่งกุ๊กกิ๊กน่ารักนี้มีพี่น้องทั้งหกคนร่วมเป็นสักขีพยาน โดยมะต๋าวทำหน้าที่เดินนำโปรยกลีบดอกไม้มาพร้อมกับพริกหอมที่ถูกชักชวนให้มาร่วมพิธีแต่งานสมมุตินี้ด้วย ส่วนบะแต๋ง นิ่มฟ้า น่านฟ้า แป้งจี่ และน้ำเงี้ยวนั้นเดินต่อแถวโปรยดอกไม้มาทีละคนจากนั้นทุกคนจึงไปนั่งประจำที่คอยให้กำลังใจน้องชายเมื่อฤกษ์มงคลมาถึงเมี่ยงคำตัวน้อยจึงเดินมาพร้อมกับเวธัส เพื่อให้พ่อทำหน้าที่ส่งเด็กหญิงตัวน้อยไปให้เจ้าบ่าววัยห้าขวบ ครั้นบ่าวสาวฟันน้ำนมยืนคู่กันอยู่หน้าแท่นพิธีซึ่งมีเวธัสทำหน้าที่เป็นบาทหลวงจำเป็นและกล่าวคำ

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 233 บาทหลวงกับนายอำเภอ

    ภารกิจของการแจกน้ำมันเขียวให้พ่อค้าแม่ค้าที่มาจัดบูธงานวันวาเลนไทน์จบลงภายในสองชั่วโมง หมูยอถึงกับบ่นปวดขาขณะที่เมี่ยงคำนั้นไม่บ่นสักแอะ ไม่มีการฟูมฟายงอแงแถมยังเอาใจพี่ด้วยการหาโน่นหานี่มาให้กินนั่นเป็นเพราะว่าเธอฝึกบัลเล่ต์วันละหลายชั่วโมงจึงทำให้กล้ามเนื้อขามีความยืดหยุ่นแข็งแรงกว่าพี่"โอ๊ยยย" หมูยอโวยวายเพราะน้องเตรียมจะบีบน่องขา ทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไรเพียงแค่แตะมือลงไปแต่พี่ก็แหกปากร้องเหมือนควายออกลูกเสียแล้ว"เบ่งฟายในปากเหยอ เงี่ยงยังมะได้ตำไยตาหยองเยยนะ" เมี่ยงคำพ่นลมหายใจแล้วเริ่มขยำขาพี่อย่างกระฉับกระเฉง หมูยอแอบมองน้องแล้วโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ๆ ใช้จังหวะนี้หอมแก้มน้องให้เร็วที่สุดฟอดดดเมี่ยงคำเบิกตาโพลงตวัดมองหน้าพี่"แอบแต๊ะเอียเก๊าบั่บนี้ ลาวไปตดตะเบียงกันเยยดีฟ่าตาหยอง ไพเยว" เมี่ยงคำลุกพรวดดึงแขนพี่ขึ้น"เขาเรียกแต๊ะอั๋งบ่าใจ้ก๊ะเมี่ยงคำน้อย" น่านฟ้าที่กำลังนั่งกินของมากมายที่พ่อค้าแม่ค้าให้มารีบทักท้วงคำศัพท์ที่น้องเพิ่งพูดผิดไป"ฮะ ไปตดตะเบียงคืออะหยังก๊ะอ้ายน่าน" หมูยอไม่เข้าใจ"คือ จดทะเบียนสมรสเวลาที่สามีภรรยาเขาไปจดกันตอนแต่งงานไงล่ะ" น่านฟ้าอธิบาย"ปุ๊ดโทะ! ยาย

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 232 เขาเป็นของเดี๊ยนย่ะ

    สัปดาห์นี้ที่ไร่พิทักษ์มหิงสาจัดงานวันวาเลนไทน์จึงมีการเปิดให้พ่อค้าแม่ขายในนครนายกเข้ามาจับจองพื้นที่ออกร้านขายสินค้ามากมายเกือบร้อยกว่าร้านค้า แก๊งหมอผีละอ่อนจึงถูกพ่อกับแม่มอบหมายหน้าที่สำคัญ"หมูยอ แป้งจี่ น้ำเงี้ยวหนูไปคอยเดินตรวจตราถามคุณลุงคุณป้าว่าระบบไฟใช้ได้ไหมกับลุงยอดนะลูก ลุงยอดเป็นช่างไฟของไร่แล้วก็เอาถุงน้ำมันเขียวในกระเป๋าย่ามที่ป้อให้ไปคนละสามสิบถุงให้พวกลุงป้าที่เขามาขายของด้วยนะครับ ถือเป็นของขวัญที่ระลึกของไร่""ได้เลยปาขี้ แล้วยายเงี่ยงไปจ้วยดอได้ก่อ" เมี่ยงคำยังอยู่เที่ยวที่ไร่อีกหลายวันกว่าจะกลับบ้าน ช่วงนี้ไปไหนมาไหนหมูยอจึงพกพาน้องไปด้วยเสมอ จากคนที่กัดกันตลอดทุกครั้งที่เจอหน้าปัจจุบันกลายเป็นคนที่ขาดกันไม่ได้"แหม หวานมดขบเชียวนะ ชิ!" แป้งจี่หมั่นไส้พี่ชาย เพราะเธอเองก็อยากชวนพี่บรูซมาแต่ช่วงนี้เขากำลังเริ่มเป็นดาราเด็กที่กำลังมีชื่อเสียงในวงการ เธอจึงไม่อยากไปรบกวนตารางงานของเขาเท่าไหร่"เฮาฉองกนก็เหมือนกันนั่นแหละปี้ฉี่" น้ำเงี้ยวโอบไหล่พี่สาวเข้ามากอด เธอเองก็อยู่ห่างกับพี่ฝุ่นมาก จากนครนายกไปชัยภูมินั้นก็หลายกี่โล จะโทรไปหาพี่ก็เกรงใจ"งั้นจะพาเมี่ยงคำไปห

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 231 หม่าม้าวัยกระเตาะ

    หลังเสร็จธุระจากการทัวร์รอบไร่ ภาคึจึงพาทุกคนมารับประทานอาหารที่ภัตตาคารของรีสอร์ตพริกหอมที่คอยโอ๋มะต๋าวมาตลอดทางที่นั่งรถกลับมาทำให้ทุกคนพากันแปลกใจ"มานั่งกะปิ๊ก" พริกหอมดึงมะต๋าวนั่งลงข้าง กาย แถมยังเอาผ้าเช็ดหน้าลายดอกไม้ไปชุบน้ำแล้วมาซับหน้าซับตาให้พี่"เอ๊ะ....ทำไมพริกหอมถึงประคบประหงมมะต๋าวจังเลยล่ะคะคุณอาเดีย" เหนือฟ้างง"เดียเล่าเรื่องมะต๋าวให้ลูกฟังค่ะ เขาก็เลยเห็นอกเห็นใจน้องมะต๋าว" อาเดียเอ่ย"อ๋อ น่ารักจังเลยค่ะ" เหนือฟ้าดีใจที่มีคตเอ็นดูมะต๋าวเพิ่มเมื่ออาหารมาเสิร์ฟจนครบมะต๋าวที่กำลังจะลุกไปนั่งกับแม่เพราะรู้สึกเกรงใจพริกหอม กลับถูกน้องกักตัวไว้"ท๋าวไพคิ๋นก้าวกะนุ๋งนะ" มะต๋าวบอก"ปิ๊กมะให้ไพ ท๋าวเพงเบบี๋ก๋องปิ๊ก ปิ๊กจาผ้อนก้าวให้" พริกหอมตักข้าวผัดทะเลในจานของตนเองแล้วเป่าไล่ความร้อนส่งให้มะต๋าวกิน"ท๋าวมะหยักเพงเบบี๋" มะต๋าวส่ายหน้าแล้วเหลือบตามองแม่กับบรรดาพี่ ๆ เพื่อขอความช่วยเหลือ"ปิ๊กเพงมะม้า ท๋าวท่องเพงยวกจาย เพงเดะดีนะหม่ำก้าวเยว" พริกหอมจ่อช้อนข้าวที่ปากมะต๋าว สุดท้ายหนูน้อยจึงต้องยอมกินแต่โดยดีเพราะน้องกำลังจิกตาเขียวปัดใส่กลับจากภัตตาคารภาคีพารุสลันไปส่งที

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 230 ลูกชิดของพริกหอม

    มะต๋าวนั่งด้านข้างพริกหอม และพยายามเอาใจน้องด้วยการตักเค้กป้อน ส่วนเด็กหญิงที่เห็นเรื่องกินเป็นเรื่องสำคัญก็อ้าปากรอคอยเค้กรสละมุนจากมือเด็กชายโดยไม่ปฎิเสธให้เสียน้ำใจ"หย่อย" พริกหอมบอก "อาวอีก" เด็กหญิงถูกใจเค้กโยเกิรต์หน้าไหม้ตัวดังทำให้มะต๋าวต้องคอยตักป้อนบริการจนหมดชิ้น"นี่ท๋าวนะ" เด็กชายแนะนำตัวแล้วเริ่มกินเครปเย็นของตัวเองจนครีมเลอะปาก"ท๋าวเหยอ นี่ปิ๊กนะ" พริกหอมแนะนำตัวกลับ "ผากเยะ" น้องบอกแล้วเหนี่ยวคอพี่เข้าไปหา"หือ" มะต๋าวหน้าสั่นนึกถึงตอนที่พ่อกับแม่กำลังจุ๊บกัน"เชะผาก ผากเยะ" พริกหอมเลียขอบปากของมะต๋าวเหมือนตอนที่ผักหมทำ"โอ๊ะ" หนูน้อยอุทานหน้าแดงก่ำรีบตวัดหน้าไปหาเหนือฟ้ากับภาคีเพื่อขอความช่วยเหลือ"งุ้ย กู้ปิ้งกู้ใหม่ก๋องงิ้วแหละ" น้ำเงี้ยวประสานมือขึ้นพร้อมกับบิดตัวไปมา เด็กหญิงชอบใจที่น้องชายถูกสาวจู่โจม"เอาก๋องทัวเองให้ยอดก่อนดีฟ่า" แป้งจี่เตือนน้องสาว"ปี้ฝุ่งบอกว่าซอบงิ้วแล้วเน้อ แต่ปี้บูดล่ะบอกแล้วก๊ะ" เด็กหญิงเยาะเย้ยพี่สาว"ยังมะบอกแต่ว่าปี้ฮู้ว่าเก๊าท่องซอบปี้ชัวร์" แป้งจี่ค่อนข้างมั่นใจว่าบรูซชอบเธอเช่นกัน"แล้วหมูยอไปหาเมี่ยงคำเหรอ อ้ายแต๋งพาไปก๊ะ" นิ่มฟ

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 229 ต๋าวถูกใจใช่เลย

    คร่อก คร่อกกกเหนือฟ้านอนกรนอยู่บนแผ่นอกของภาคีขณะที่มะต๋าวนั้นตื่นเช้ากว่าพี่น้องทุกคน เพราะหนูน้อยพึงระลึกได้ว่าเมื่อคืนกำลังดูพ่อกับแม่ขี่กันแล้วจากนั้นก็จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นมะต๋าวจึงรีบก้าวขาลงจากเตียงนอนขนาดเล็กของตนแล้วเดินไปสะกิดผักหมที่นอนเฝ้าอยู่บนเบาะหมาปลายเตียง"โหมไพกะท๋าว" มะต๋าวชวนผักหมไปห้องพ่อกับแม่ด้วยกัน เนื่องจากฟ้ายังไม่สว่างดีหนูน้อยจึงค่อนข้างหวาดกลัวเจ้าสุนัขโกลเด้นหาวปากกว้างแล้วมุดลอดช่องหมาออกไป มะต๋าวจึงลอดออกตามไปด้วย ผักหมไปถึงหน้าห้องเจ้านายแล้วยกเท้าเขี่ยแคว่ก ๆ สองทีทว่าคนในห้องกลับเงียบกริบมันจึงตัดสินใจลอดช่องหมานำมะต๋าวเข้ามาก่อน เมื่อทั้งคนและหมาเข้ามาได้สำเร็จมะต๋าวจึงเดินเตาะแตะไปกดเปิดสวิตซ์ไฟหัวเตียง ส่วนผักหมนั้นทำหน้าที่เลียหน้าเลียตาให้มนุษย์ชายหญิงที่เพิ่งเสร็จกิจเมื่อตอนตีสามรีบตื่นขึ้นมาเลี้ยงมนุษย์เด็กที่กำลังนั่งหัวโด่อยู่แผล๊บ แผล๊บภาคีปรือตาเพ่งดูสิ่งมีชีวิตตรงหน้าที่ปลุกให้เขาตื่นจากนิทรา มะต๋าวจึงชะโงกหน้าเข้ามาอรุณสวัสดิ์พ่อ "ยุงกวักเพาะขี้""ยุงอะไรหว่า" คนที่กำลังงัวเงียคิดว่าเป็นความฝันขานรับแล้วหลับต่อผักหมถอนหายใจใส่ภ

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 210 อสูรเมี่ยงปราบป้อหมอหมูยอ

    กระบะทรายทรงสี่เหลี่ยมที่ตีล้อมด้วยไม้ไผ่ยาวขนาดหนึ่งเมตรกลายเป็นที่เล่นของเด็กชายและเด็กหญิงที่ไม่ค่อยจะชอบพอกันนัก ระหว่างที่หมูยอกำลังเอาอุปกรณ์ตักทรายออกมาแบ่งให้เมี่ยงคำเลือก เด็กหญิงก็แอบชำเลืองตามองหาจุดอ่อนพี่ตลอดเวลา"ผ่อดอเพราะว่าดอหย่อล่ะสิ" หมูยอเห็นว่าเมี่ยงคำเอาแต่จ้องหน้าก็เ

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 209 กิจกรรมเชื่อมไมตรี

    อาหารสดผักและผลไม้ถูกส่งมาจากตลาดในตัวเมืองน่าน นอกจากนี้ยังมีผลผลิตทางการเกษตรที่ชาวบ้านข้างเคียงและคนงานของไร่กฤตกล้าธนาดรนำมาฝากเพื่อต้อนรับครอบครัวคนเลี้ยงควาย"ป้อเลี้ยงเฮาบ่อป๊ะกั๋นจ๊าดเมิน ป้อเลี้ยงสบายดีบ๋อ" คุณลุงคนดูแลกล่าวทักทายขณะวางไกกะละมังใหญ่บนโต๊ะที่หนุ่ม ๆ กำลังช่วยกันเตร

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 201 ฟ้อนขันบิน

    ช่วงบ่ายบรูซกับพ่อแม่เดินทางมาถึงพร้อมกับของกินมากมายที่เอามาฝากครอบครัวคนเลี้ยงควาย ทันทีที่เด็กชายลงมาจากรถแป้งจี่ที่หายเข้าไปแต่งหน้าทาปากก็กลับออกมาพร้อมขันเงินใบขนาดเท่าฝ่ามือผู้ใหญ่ซึ่งดอกหญ้าเอาไว้จนพูนล้น"สบายดีบ๋อเจ้าหยวงพิบูด" แป้งจี่รีบวางขันลงกับพื้นแล้วนั่งพนมมือพับเพียบทักทา

  • เหนือหัวใจภาคี   บทที่ 199 ครัวไข่ไข่

    เด็กชายกับเด็กหญิงกอดกันกลมมีเพียงมะต๋าวคนเดียวที่หัวเราะเอิ๊กอ๊ากไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรกับเขา ขณะที่พลพรรคไก่สายโฉดกำลังย่างสามขุมเข้ามาประจันหน้ากับเด็กน้อยทั้งสามคน"โฮ่งโฮ่ง" แก๊งหมาช่วยกันเห่าไล่ไก่หน้ามืดที่กำลังโกรธจัด"กระต๊าก" เจ้าไก่ตัวหัวหน้ากระโจนเข้าใส่พร้อมกางกรงเล็

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status