ห้ามทำเค้า

“กลับบ้านไปตอนนี้ไม่ได้ เดี๋ยวคุณป๋าเป็นห่วงเสียเปล่าๆ” สภาพตอนนี้เธอดูได้ซะที่ไหนกัน ตัวเปียกโชกจนเบาะรถมีหยุดน้ำไหลติ๋งๆ ลงพื้นรถอยู่เนี่ย แถมตายังบวม ปากซีดอีก ถ้ากลับบ้านตนที่พึ่งจากมาก็ยิ่งแล้วใหญ่ หล่อนไม่พร้อมจะเจอหน้าใครจริงๆ แม้ตอนนี้ลูกน้องพี่ชายจะเห็นไปแล้วคนหนึ่งก็ตาม

“ไปส่งฉันที่หัวหินที” เสียงแหบแห้งเอ่ยออกมาจนเจ้าตัวเองก็ตกใจ นี่หล่อนร้องไห้เกินไปสินะ

“แต่ว่า..” เขากำลังจะออกปากแย้งแต่โดนคุณหนูขัดขึ้นเสียก่อน

“กลับบ้านไปตอนนี้ไม่ได้ เดี๋ยวคุณป๋าเป็นห่วงเสียเปล่าๆ” สภาพตอนนี้เธอดูได้ซะที่ไหนกัน ตัวเปียกโชกจนเบาะรถมีหยุดน้ำไหลติ๋งๆ ลงพื้นรถอยู่เนี่ย แถมตายังบวมปากซีดอีก ถ้ากลับบ้านตนที่พึ่งจากมาก็ยิ่งแล้วใหญ่ หล่อนไม่พร้อมจะเจอหน้าใครจริงๆ แม้ตอนนี้ลูกน้องพี่ชายจะเห็นไปแล้วคนหนึ่งก็ตาม

ชนัญชิดาเองไม่แปลกใจท่าไหร่นักเมื่อเจอคนของชินดนัยที่นี่ พี่ชายใหญ่คงส่งคนมาตามดูแล

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมพาคุณหนูแวะโรงแรมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนดีไหมครับ” เขาเหลือบตามองกระจกมองหลังเพื่อสังเกตเธอเป็นระยะๆ

“ก็ดี” ไปทั้งอย่างนี้มีหวังไข้ขึ้นแน่ๆ

คนของชินดนัยขับเลี้ยวเข้าโรงแรมแห่งหนึ่ง ทั้