นางร้ายเกิดใหม่หมายรักตัวประกอบ

นางร้ายเกิดใหม่หมายรักตัวประกอบ

last updateآخر تحديث : 2026-05-22
لغة: Thai
goodnovel16goodnovel
لا يكفي التصنيفات
46فصول
825وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

โปรยปราย... องค์หญิงเถียนเอ๋อร์ คือราชทินนามที่นางได้รับจากองค์จักรพรรดิ ซึ่งมาพร้อมหน้าที่อันใหญ่ยิ่งที่ ซ่งผิงซื่อ ต้องใช้ทั้งกายและใจแลกมาก หากแต่เมื่อได้มาแล้ว นางกลับต้องพานพบกับความเจ็บปวด ตามเนื้อเรื่องในหน้านิยาย และต้องสูญเสียทุกสิ่งไปเพียงเพราะความแค้น ทว่าเมื่อ ซ่งผิงซื่อ ครูสาวผู้มาจากปี 2025 มาเกิดใหม่ในร่างนี้ นางจึงขอเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของนางร้ายที่น่าสงสารผู้นี้เสียใหม่ และจะขอเป็นเพียงสตรีตัวประกอบที่มีความสุขอย่างเรียบง่ายในนิยายเรื่องให้ได้

عرض المزيد

الفصل الأول

บทนำ 1 องค์หญิงเถียนเอ๋อร์

-รื-อ-น-ลั-บ ของคุณนายร่าน

ในเซตนี้ประกอบด้วย

1 รือนลับของคุณนายร่าน 

2 หลงลีลาคนส่งแก๊ส

3 ลุงนิโกรข้างบ้าน

4 ความลับของเมียร่าน

นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น

                            

ผู้​เขียน กาสะลอง

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​

หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ

เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

……….

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์

ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง

ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

*เราเตือนท่านแล้ว*

          2568 หัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

         ที่เรือนไทยหลังใหญ่ตั้งอยู่ริมทะเล

ตอนใกล้ค่ำ

เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นที่ดังออกมาจากห้องพระ คลอไปกับเสียงลมทะเลและเสียงคลื่นสาดกระแทกโขดหิน  ทำให้ ‘ลุงแก้ว’ ชายร่างกำยำที่ทำงานเป็นคนรับใช้อยู่ในบ้านหลังใหญ่แห่งนี้มานานหลายปี ต้องเดินอ้อมไปทางหน้าต่างด้านหลังด้วยความสงสัย

ลุงแก้วสอดสายตาคมกริบ มองลอดช่องหน้าต่างที่แง้มเอาไว้เข้ามาในห้อง เห็นคุณนาย ‘มยุรี’ กำลังนั่งขดกายร้องไห้อยู่หน้ากรอบรูปขาวดำของสามีและโกฐกระดูกสีทองอร่าม

ลุงแก้วมองภาพด้วยความรู้สึกเวทนาจับใจ…

ก่อนที่ความรู้สึกนั้นจะเปลี่ยนเป็นหื่นกระหายเข้ามาแทนที่ เพราะว่าเรือนร่างของคุณนายช่างเอิบอิ่มเย้ายวน

เสื้อสีดำไว้ทุกข์ที่หล่อนสวมใส่มาตลอดเริ่มหลุดลุ่ย แลเห็นเต้านมขนาดใหญ่ ปลิ้นออกมาเมื่อหล่อนตะแคงขดกายน้ำตาไหล

โดยหารู้ไม่ว่าคนที่แอบดูกำลังเอามือรูดสาวลำเอ็นยาใหญ่มหึมาของตัวเองไปพลาง ไม่นานมีน้ำหล่อลื่นสีใสไหลปุดๆ ออกมาอาบเลื่อมหัวเอ็นสีม่วงถอกบานใหญ่ราวกำปั้นมือเด็ก

“คุณท่านไม่น่ารีบจากฉันไป… ฮือๆ… ”

เสียงคุณนายร้องไห้คร่ำครวญ…

ก่อนจะพลิกกายที่กำลังตะแคงเปลี่ยนเป็นนอนหงาย หลังจากกลิ่นน้ำใคร่จากหัวเอ็นของผู้ชายชาตรีอย่างลุงแก้วโชยตามลมมากระทบจมูกยิ่งปลุกความกระสันให้หล่อนได้อย่างเหลือเชื่อ

“กลิ่นนั้น… อ๊า… ”

คุณนายสูดกลิ่นน้ำใคร่ของลุงแก้วโดยไม่รู้ว่าที่มาของกลิ่นอยู่ตรงไหน แต่มันเร่งเร้าให้เข่าทั้งสองข้างของหล่อนตั้งชัน จากนั้นค่อยๆ สอดมือเข้ามาใต้ชายเสื้อที่หลุดลุ่ยอวดปทุมคู่งาม บีบเคล้นเต้านมตัวเองจนปลายยอดชูชันชี้ฟ้า  

“โอ๊ววว… แม่คุณเอ๊ย… ”

ลุงแก้วถึงกับร้องอุทานกับภาพที่เห็น…

เป็นเพราะว่ามุมที่แกกำลังแอบมองนี้อยู่ด้านหลังของคุณนายพอดี

ทำให้ลุงแก้วมองเห็นกลีบสวาทโหนกนูนเด่นชัดเป็นรูปเป็นร่างอยู่ใต้กางเกงในลายลูกไม้บางๆ เห็นร่องพูแอ่นอ้าขึ้นมาท่ามกลางเส้นไหมสีดำระยับ

“อู้ววว… คุณนายคงเหงา”

ลุงแก้วครางเบาๆ…

แสงแดดสาดลอดบานหน้าต่างเข้ามากระทบง่ามขาคุณนาย เห็นน้ำหล่อนลื่นใสๆ ของหล่อนหลั่งออกมาอาบชุ่มสองกลีบ สะท้อนเป็นมันวาวเพราะกางเกงในเนื้อบางแนบเน้นพูสวาท คัดทรงเป็นรูปเป็นร่างอวบอูม ชุ่มไปด้วยเมือกคาวน้ำใคร่ซึมซ่านออกมาตามแรงกระสัน กลิ่นนั้นลอยไปกระทบจมูกลุงแก้วเช่นกัน

“อู้ววว… น้ำคาวใคร่ของคุณนายช่างหอมเหลือเกิน”

ลุงแก้วสูดหายใจแรงลึก…

โดยที่คุณนายหารู้ไม่ว่าภาพหล่อนที่เห็นอยู่นี้กำลังยั่วราคะของคนแอบมอง ทำเอาเลือดกำเดาลุงแก้วแทบสาดทะลักออกมา

“น่าสงสารจัง… คุณนายคงเหงา… ”

ลุงแก้วพึมพำ…

มือหยาบใหญ่ข้างหนึ่งยังกำลำเนื้อสีน้ำตาลแข็งจัดขนาดใกล้เคียงกับท่อนแขนเด็ก รูดชักซ่วบๆ ลงมาสุดตอโคนอวบหนามหึมา ทั้งลำโอบล้อมไว้ด้วยเส้นเลือดลายเอ็นปูดโปนดูราวกับดุ้นมะระจีนใหญ่ๆ

“อ่า… ผมอยากจับเอ็นกระแทกรูคุณนายเหลือเกิน”

สายตาของลุงแก้วยังไม่ละจากภาพเรือนร่างขาวผ่องของคุณนาย หล่อนกำลังบิดกายไปมา แม้แววตาดูเศร้าลึกจากความสูญเสียสามี แต่บางทีก็มีประกายความเงี่ยนวาบวาวออกมาอย่างไม่อาจเก็บซ่อน เพราะหล่อนยังสาวและเปี่ยมไปด้วยตัณหาอันแรงกล้า

“อ๊า… คุณท่านขา… ”

คุณนายมยุรีร้องครางเรียกชื่อของเถ้าแก่ ‘เดโช’ สามีชราผู้ล่วงลับของหล่อน สองมือบีบขยำสองเต้าใหญ่มหึมาของตัวเองที่ไม่โดนจูบไซ้มานาน บีบบี้จนปลายหัวนมแดงเรื่อชูชันกระสันหาริมฝีปากบุรุษเพศดูดเลีย

“โถ… น่าสงสารเหลือเกินแม่คุณ”

ลุงแก้วเท่านั้นที่เข้าใจดีว่าตอนนี้คุณนายคงไม่ใช่แค่เหงา แต่ยังพยายามข่มกลั้นความ ‘เงี่ยน’ เอาไว้จนต้องแอบเข้ามาปลดปล่อยช่วยตัวเองอยู่ในห้องเก็บกระดูกของสามีอย่างที่เห็นอยู่ในตอนนี้

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
46 فصول
บทนำ 1 องค์หญิงเถียนเอ๋อร์
ขอฝากนิยายเรื่องใหม่ของแป้งด้วยนะคะ บทนำ 1บททดสอบของมนุษย์ต้องเกิดขึ้นสักกี่ครั้งกี่หนกัน... ซ่งผิงซื่อจิกเล็บลงบนราวระเบียงที่ทำจากหินอย่างเจ็บแค้น ยามมองไปยังภาพของชายหญิงคู่หนึ่งที่อยู่ห่างไปไม่กี่จั้ง ฝ่ายบุรุษคือคนที่นางปักใจรักมาเนิ่นนาน หากแต่อีกหนึ่งคือสตรีที่นางเคยยึดถือว่าเป็นสหาย พวกเขาแอบพลอดรักกันอย่างหน้าด้านลับหลังนาง ทั้งที่วันนี้คือวันแต่งงานของนางกับเขา ช่างใจร้ายนัก... ซ่งผิงซื่อคิดอย่างเจ็บช้ำ ตัวนางเองจะว่าไปแล้วก็มีฐานะไม่ด้อยเป็นถึงองค์หญิงแห่งแคว้นเถียนอันมั่งคั่ง หากแต่ความมีเกียรตินี้ก็ใช่ว่าจะสามารถแลกมาซึ่งรักแท้ที่จริงใจ แม้ตัวนางจะถูกแต่งตั้งให้เป็นองค์หญิง เนื่องจากทางฮ่องเต้แคว้นเถียนไม่มีธิดา ทำให้ตัวนางซึ่งเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของท่านเสนาบดีซ่งซีอันได้ถูกคัดเลือกให้มาเป็นตัวเชื่อมสัมพันธ์กับแคว้นเว่ยในวันนี้ ความยิ่งใหญ่และมั่นคงของแคว้นเว่ยและแคว้นเถียน จำต้องแลกมาด้วยน้ำตาของนางหรืออย่างไรกัน นั่นคือคำถามที่ซ่งผิงซื่อเฝ้าถามตนเอง ตั้งแต่ก้าวแรกที่พาตัวเองเข้ามาเกี่ยวพันกับเรื่องราวในร
اقرأ المزيد
บทนำ 2 องค์หญิงเถียนเอ๋อร์
บทนำ 2 องค์หญิงเถียนเอ๋อร์ภาพมายาที่ถูกสร้างขึ้นในความนึกคิดของซ่งผิงซื่อซ้ำๆ นั้น คือสิ่งที่ดรุณีน้อยนางนี้ยึดโยงไว้เป็นที่พึ่งพิงทางจิตใจเรื่อยมา ผ่านคืนและวันในหลากฤดู เคลื่อนคล้อยไปอีกหลายปี กระทั่ง ณ วันนี้ที่ความฝันของนางกลายเป็นจริง แต่แล้วนางก็ได้มารู้ในภายหลังว่า วันเวลาที่ห่างไกลทำให้เขาปันใจให้สตรีอีกนางหนึ่งไปด้วย อันหลี่จิ้งเดิมทีก็เป็นเพียงบุตรีของขุนนางระดับสองแห่งแคว้นเว่ย หากแต่นางเข้าวังมาเป็นนางกำนัลข้างเตียงขององค์รัชทายาทตั้งแต่อายุสิบสาม ในยามนั้นนางเป็นดรุณีน้อยแสนอ่อนโยนที่ถูกส่งมาเป็นสหายกับสตรีในรุ่นราวคราวเดียวกันอย่างซ่งผิงซื่อ ตลอดหลายเดือนที่ใช้เวลาด้วยกันในจวนรับรอง นอกจากนางจะได้เรียนรู้ความเป็นไปของเว่ยว่านชางผ่านทางนางกำนัลผู้นี้แล้ว นางยังได้เรียนรู้เรื่องกามกิจบนเตียงที่เขาโปรดปรานผ่านคำบอกเล่าของอีกฝ่ายด้วย ในสายตาของซ่งผิงซื่อ นางจึงไม่เคยมองว่าอันหลี่จิ้งเป็นอื่น อีกทั้งยังให้ความสนิทสนมอย่างดีจนยินยอมนับถือกันเป็นสหาย แต่ทุกสิ่งที่นางเชื่อใจกลับกลายเป็นเพียงสายลมที่มิได้รับความเหลียวแลแม้แต่น้อย
اقرأ المزيد
บทที่ 1 แลกเปลี่ยนด้วยน้ำตา
บทที่ 1 แลกเปลี่ยนด้วยน้ำตาหลายชั่วยามหลังเสร็จสิ้นพิธีบวงสรวงและกราบไหว้ฟ้าดินตามธรรมเนียมของแคว้นเว่ย หวงไท่จื่อเฟย[1] ถูกเชิญเข้าสู่ตำหนักขององค์รัชทายาท นางรู้สึกเหมือนถูกกักขังอยู่ในห้องหอก็ไม่ปาน เพราะหลังจากเฝ้ารออยู่นาน เว่ยว่านชางก็ไม่ยอมเข้ามาหานางเสียที ทำให้หญิงสาวไม่อาจอดทนรอคอยได้อีกต่อไป นางกระชากผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวโยนทิ้งลงบนพื้น ก่อนจะก้าวออกไปจากห้องหอโดยไม่สนใจคำตักเตือนของหมัวมัวที่คอยเฝ้าดูอยู่ด้านนอก “องค์รัชทายาทอยู่ที่ใด” ในยามที่นางเอ่ยถามกลับไม่มีใครกล้าที่จะตอบ นางจึงจ้องหน้าคนทุกคนที่พยายามล้อมหน้าล้อมหลังนางเอาไว้อย่างไม่พอใจ ก่อนจะตบหน้าของทุกคนที่อยู่ตรงนั้นทุกคนอย่างไม่ปรานีพร้อมกับตวาดซ้ำ “ข้าถามว่าองค์รัชทายาทอยู่ที่ใด หากไม่ตอบข้าจะสั่งลงโทษพวกเจ้าฐานบกพร่องต่อหน้าที่ในการดูแลองค์รัชทายาทในคืนวันแต่งงาน” “องค์รัชทายาทอยู่เรือนด้านหลังเพคะ” ในที่สุดก็มีนางกำนัลนางหนึ่งลนลานตอบ เมื่อได้ฟังหญิงสาวก็วิ่งไปยังเรือนด้านหลังทันที เนื่องจากก่อนหน้าที่จะแต่งเข้ามา นางได้เรียนรู้ผังที่ตั้งของเรือนต่า
اقرأ المزيد
บทที่ 2.1 ข้อเสนอที่งดงาม
บทที่ 2.1 ข้อเสนอที่งดงามหลังผ่านคืนแต่งงาน ซ่งผิงซื่อยินยอมทำตามสัญญา นางได้มอบตำแหน่งชายารองให้แก่อันหลี่จิ้ง อีกทั้งยังใจดีมอบเรือนพักหลังใหญ่ให้อีกหลังหนึ่ง ฉากหน้าซ่งผิงซื่อกลายเป็นสตรีน่าสงสาร เพียงตบแต่งเข้ามาวันแรกก็ต้องทนเห็นสามีอุ้มชูสตรีอื่นอย่างนอกหน้าแล้ว นางกลายเป็นหวงไท่จื่อเฟยที่ผู้คนภายนอกพากันสงสารเห็นใจ แม้แต่องค์จักรพรรดิก็เรียกโอรสของพระองค์ไปตำหนิถึงความเอนเอียงนี้หลายครา ทว่านางมองไกลกว่านั้น หากต้องการทวงคืนเลือดแค้นนี้ นางจำต้องยอมขุดบ่อล่อปลา สร้างภาพลักษณ์สตรีผู้แพ้พ่ายให้ผู้คนได้ประจักษ์เสียก่อน ยามนี้ทั้งนางและสามีจึงเปรียบเสมือนชีวิตคู่ที่ล้วนต้องแสดงละครแข่งกัน เขาฝืนทนมอบความรักและเอาอกเอาใจนางเมื่ออยู่ต่อหน้า ในขณะที่นางทำตนเป็นชายาสาวแสนดี ยินยอมให้เขาได้ไปค้างอ้างแรมกับสตรีอื่นมากกว่ามานอนในตำหนักของตน แต่ในยามที่สามีออกไปสะสางราชกิจร่วมกับองค์จักรพรรดิ นางและสาวใช้คนสนิทอย่างจั๋วชิงกลับคิดวางแผนบางอย่างอย่างไม่สนใจว่าสิ่งที่กระทำลงไปนั้นจะผิดหรือถูก “น้องสาว เจ้ามาอยู่ในวังก็นานแล้ว ซ้ำตอนนี้ยังอยู่
اقرأ المزيد
บทที่ 2.2 เติมเชื้อไฟ
บทที่ 2.2 เติมเชื้อไฟ“ข้าไม่ได้อยากเร่งรัด แต่อยากให้เจ้าลองกลับไปคิดทบทวนดู ในสายตาข้ามองเจ้าเป็นสหายเสมอ เมื่อเจ้าให้กำเนิดโอรส เด็กน้อยคนนั้นย่อมเท่ากับเป็นบุตรของข้าด้วย เจ้ามั่นใจได้เลยว่าข้าจะรัก และมอบทุกอย่างให้แก่เขา เฉกเช่นบุตรแท้ๆ ของข้า” “หม่อมฉันขอเวลาสักหน่อยเถอะเพคะ” “ไม่มีปัญหา ข้ายินดีรอจนกว่าเจ้าจะพร้อม แต่จงอย่าให้นานนัก อย่าลืมว่าเวลาเคลื่อนผ่านทุกวัน หากปล่อยให้ทุกอย่างผ่านไปโดยไม่ลงมือ เจ้ากับข้าอาจจะต้องเสียใจในภายหลัง หากมีสตรีอีกคนมาแย่งชิงหัวใจขององค์รัชทายาทไปครอง” หวงไท่จื่อเฟยกล่าวเรียบๆ ก่อนจะขอตัวกลับไปพักผ่อน เนื่องด้วยเห็นว่ามารบกวนพระชายาอันหลี่จิ้งนานแล้ว ทว่าทันทีที่นางก้าวพ้นชายคาเรือนพักของพระชายารอง ซ่งผิงซื่อก็โยนผ้าเช็ดหน้าปักลายหงส์ที่อีกฝ่ายมอบให้นางก่อนกลับลงบนพื้น พร้อมกับใช้เท้าบดขยี้มันราวสิ่งนี้คือใบหน้าของอันหลี่จิ้งที่นางแสนชัง “คุณหนูเจ้าคะ พอเถอะเจ้าค่ะ เดี๋ยวมีคนมาเห็น” จั๋วชิงเข้าไปดึงแขนนายสาวเอาไว้ นางติดตามคุณหนูมาตั้งแต่ตอนอยู่แคว้นเถียน อีกทั้งยังเติบโตมาพร้อมกันตั้งแต่ยังเยาว
اقرأ المزيد
บทที่ 3 ขุดบ่อล่อปลา
บทที่ 3 ขุดบ่อล่อปลา เชื้อไฟแห่งความมุ่งมั่นของอันหลี่จิ้งนั้นมีนามว่า...อันหมิงเหยา ซ่งผิงซื่อมิใช่สตรีที่สักแต่จะแก้แค้นอย่างโง่งม เมื่อยามนางคิด ‘กำจัด’ ย่อมต้องมองมดปลวกเหล่านั้นให้ถ่องแท้ บิดาของนางเคยสอนว่า หากต้องการอยู่ในจุดยิ่งใหญ่ได้นาน นางจำเป็นต้องยอมสละบางสิ่งเพื่อให้ได้มา วันนี้นางยินยอมสละซึ่งความรักไปแล้ว เพราะฉะนั้นนางจะต้องเรียกคืนจากคนในสกุลอันอย่างสาสมทีเดียว หากแต่การเอาคืนซึ่งหน้านั้นเป็นเรื่องไม่ควรทำอย่างยิ่ง หญิงสาวจึงได้ตระเตรียมแผนการทั้งหมดมาเนิ่นนาน และวันนี้หมากอีกตัวของนางก็มาให้ใช้งานถึงหน้าตำหนักแล้ว “ท่านหมิงเหยามาแล้วเจ้าค่ะคุณหนู” “จั๋วชิง เจ้าไปเตรียมสำรับของว่างอย่างดีมาด้วย อ้อ...อย่าลืมชาดีจากแคว้นเราอีกกาหนึ่ง ข้ากับท่านหมิงเหยามีหลายเรื่องต้องเจรจา น่าจะใช้เวลาอยู่บ้าง” “คุณหนูจะทำเช่นนี้จริงๆ หรือเจ้าคะ” จั๋วชิงนึกห่วงนายสาวของตนขึ้นมาครามครัน แม้นางจะมองว่าแผนการนี้ไร้ช่องโหว่แล้ว แต่เมื่อถึงคราวต้องสานต่อจริงจังก็ยากจะสงบใจไหว “เจ้ากับข้ามีทางให้ถอยหลังได้หรือ มีเพียงทำเช
اقرأ المزيد
4 วันนี้ฟ้าปลอดโปร่งยิ่ง
4วันนี้ฟ้าปลอดโปร่งยิ่ง... ซ่งผิงซื่อนั่งอยู่ในศาลาแปดเหลี่ยมหน้าตำหนักทอดมองออกไปยังทิวทัศน์ด้านหน้าที่มีกิ่งเหมยแผ่กิ่งก้านไปทั่ว ในใจกำลังฮัมเพลงอย่างสบายใจ รอยยิ้มกระจ่างใสแข่งกับดวงตะวันยามสาย “วันนี้พระชายาของข้าดูสดชื่นยิ่ง มีเรื่องใดให้เจ้าดีใจอย่างนั้นหรือ” เสียงที่เอ่ยถามดังขึ้น หลังจากสังเกตใบหน้าเปื้อนยิ้มของอีกฝ่ายอยู่สักพัก “หม่อมฉันเพียงแค่มีความสุขเพคะ” เว่ยว่านชางก้าวเข้ามานั่งลงเคียงข้างนาง ฝ่ายพระชายาสาวก็กุลีกุจอรินชาส่งให้ เขารับถ้วยชามาถือโดยไม่ได้จิบ “ดูท่าองค์รัชทายาทมีเรื่องอยากถามหม่อมฉันนะเพคะ” “เถียนเอ๋อร์ พี่ได้ข่าวเมื่อเช้าว่าเจ้าสั่งให้คนจัดที่ทางในตำหนักของเจ้าให้กับพระชายารองอย่างนั้นหรือ” ในยามอยู่ด้วยกัน เว่ยว่านชางมักหลีกกเลี่ยงที่จะเรียกอันหลี่จิ้ง อย่างสนิทสนม ซึ่งซ่งผิงซื่อทราบดีว่าเขากำลังพยายามเอาใจนางอยู่อย่างอ้อมๆ ด้วยคงไม่อยากให้นางรู้สึกถึงความรักที่ลำเอียงของเขาที่มอบให้กับพระชายารองที่มีฐานะต้อยต่ำกว่า “เพคะ หม่อมฉันทำให้องค์รัชทายาทขุ่นข้องพระทัย
اقرأ المزيد
5.1 เรื่องราวน่าสงสัย
5.1เรื่องราวน่าสงสัยบรรดาขุนนางในราชสำนักยามนี้ไม่มีใครกล้าขอโอกาสให้พระชายารองอันหลี่จิ้ง เนื่องด้วยความผิดในครานี้หนักหนานัก ด้วยเหตุนี้เององค์รัชทายาทจึงถูกองค์จักรพรรดิสั่งห้ามมิให้ไปติดต่อกับสตรีนางนั้นอีกทว่าเว่ยว่านชางมีความผูกพันกับสตรีนางนั้นอย่างลึกซึ้งยิ่ง เขาจึงไม่อาจทนนิ่งดูดาย ปล่อยให้นางไม่ได้รับการเหลียวแลได้ อีกทั้งในยามนี้อีกฝ่ายก็กำลังตั้งครรภ์อยู่เลือดเนื้อเชื้อไขของเขาอยู่ในท้องของนางจะให้ผลักไสไปก็คงไม่ได้...ชายหนุ่มทอดถอนใจอย่างกลัดกลุ้ม พลางใช้นิ้วคลึงตรงขมับเบาๆ เขานอนไม่ค่อยหลับมาหลายวันแล้ว เพราะไม่อาจปล่อยวางเรื่องราวต่างๆ ลงได้“ตงหู ข้ามีเรื่องอยากให้เจ้าไปทำ”“พ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์ลับก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรับฟังคำสั่งขององค์รัชทายาท หลังเขาหายออกไปจากตำหนักไม่นานก็กลับมาพร้อมกับสีหน้ายุ่งยากใจ“นางเป็นเช่นไรบ้าง รายงานข้ามาเร็ว” ครานี้เว่ยว่านชางไม่อาจสงบใจได้อีกแล้ว เพราะใบหน้าซีดเผือดของตงหูทำให้เขารู้สึกคล้ายว่าจะเกิดเรื่องร้ายขึ้นกับคนรัก“ตอนที่ไปถึงพระชายารองสลบไปไม่ได้สติ กระหม่อมพยายามปลุกแล้วก็เหมือนจะเอาแต่เพ้อ”“นางอาจไม่สบาย ไม่รู้ม
اقرأ المزيد
5.2 ซ้อนแผน
5.2ซ้อนแผนในคืนเดียวกันนั้นเอง จั๋วชิงถูกส่งตัวออกไปจากวังทางประตูเมืองด้านทิศใต้ โดยมีรถม้าคันหนึ่งเคลื่อนผ่านออกไป ทว่าก่อนที่นางจะเดินทางไกลก็ยังพยายามโน้มน้าวคุณหนูของตนให้หนีไปพร้อมกันกับนาง“คุณหนู ท่านไปกับข้าเถิดเจ้าค่ะ กลับแคว้นเถียนของเรากันเถิด”นางพยายามเกลี้ยกล่อมนายสาวมาทั้งวันแล้ว หากแต่อีกฝ่ายยังคงส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมกับยิ้มอย่างงดงาม“หน้าที่ของข้าคือการมาแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ ยามนี้ข้าเป็นคนของแคว้นเว่ยแล้ว ไม่อาจหนีกลับไปกับเจ้าได้อีก”“แต่ว่าคุณหนูจะต้อง...” จั๋วชิงร่ำไห้ออกมาและไม่กล้ากล่าวต่อ เมื่อกลางวันทั้งนางและคุณหนูต่างแอบได้ยินบทสนทนาขององค์รัชทายาทกับองครักษ์คนสนิททั้งหมดแล้ว“ข้าเคยบอกเจ้าแล้วมิใช่หรือว่าหากต้องสละบางสิ่งเพื่อให้คนที่ ทำให้ข้าเจ็บปวดได้สำนึก เราก็จำต้องแลกบางสิ่ง” นางยิ้มอย่างงดงาม หากแต่ในแววตารื้นด้วยหยาดน้ำใสที่เอ่อล้น“ชีวิตข้าเดิมทีก็เป็นหมากของผู้คนอยู่แล้ว จักอยู่หรือตายก็ไม่สำคัญ แต่หากต้องตาย ข้าย่อมแน่ใจว่ามันจะคุ้มค่า เพราะข้าต้องให้พวกมันลงนรกไปพร้อมกับข้าด้วย”“คุณหนู...”“ไม่มีข้าแล้ว เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องรั้งอยู่ในจวน ข้านำ
اقرأ المزيد
5.3 ผลตอบแทนของความรักที่ลวงหลอก
5.3ผลตอบแทนของความรักที่ลวงหลอกเมื่อคืนนางหลับไม่ลง ทำให้เมื่อยามเช้าอาทิตย์ทอแสงอ่อนจางงดงาม ซ่งผิงซื่อก็ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม น้ำชาในกาพร่องไปจนแห้งเหือดแล้ว หญิงสาวได้ยินเสียงของนางกำนัลที่มาเรียก จึงเอื้อนเอ่ยอนุญาตให้เข้ามาได้หญิงสาวได้รับการปรนนิบัติตั้งแต่ตอนอาบน้ำ กระทั่งผลัดเปลี่ยนอาภรณ์เสร็จสิ้น ทว่าบรรดานางกำนัลที่มารับใช้ต่างก็แปลกใจที่วันนี้อาภรณ์ที่หวงไท่จื่อเฟยเลือกใส่ คืออาภรณ์ตามยศถาของนางในยามที่ดำรงตำแหน่งเถียนเอ๋อร์กงจู่แห่งแคว้นเถียน“เตรียมเกี้ยวให้ข้าที ข้าจะไปตำหนักเย็นตามเวลาเดิม”“เพคะ” นางกำนัลผู้หนึ่งขานรับ ก่อนจะรีบออกไปจัดการตามคำสั่ง แม้หลายคนจะแปลกใจที่จั๋วชิงไม่มาอยู่รับใช้ ซ้ำยังหายตัวออกไปจากตำหนัก แต่ก็ไม่มีใครกล้าสงสัยหรือมีคำถามใดๆหลังเสร็จสิ้นการเตรียมการ หวงไท่จื่อเฟยก็เดินไปขึ้นเกี้ยวอย่างเงียบๆ รอคอยให้คนนำพานางไปสู่ตำหนักเย็น ทั้งที่ทราบดีอยู่แล้วว่าอาจมีคนผู้หนึ่งหรือกลุ่มหนึ่งรอคอยอยู่ขบวนเกี้ยวของซ่งผิงซื่อใช้เวลาเดินทางไปยังตำหนักเย็นด้วยเวลาเพียงไม่นาน หญิงสาวก้าวลงจากเกี้ยวและสั่งให้ทุกคนกลับไปทันทีโดยไม่ต้องรอคอย ด้วยนางทราบดีว่าเม
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status