Se connecterPartager
ตอนที่ 15 เป็นได้แค่คนรู้จัก
Date de publication:
2026-02-13 16:10:48ระหว่างที่เดินตรวจงาน...เขาได้ยินเสียงเพลงเบา ๆ ก่อนจะเห็นลูกน้องคนหนึ่งนั่งมองการทำงานของเครื่องจักรอย่างเหม่อลอย
“ผมคิดว่าคุณนั่งหลับซะอีก การผลิตมีปัญหาอะไรมั้ย” ศุภกรณ์ที่เดินเข้ามาหาลูกน้องเอ่ยถามขึ้น
“เทคโนโลยีการทำงานอัตโนมัติและการตรวจสอบคุณภาพก็อยู่ในระดับสูงแล้ว หัวหน้าจะต้องมาตรวจงานทุกวันทำไมกันครับ” ลูกน้องเอ่ยถาม ที่เห็นเขามาตรวจงานตอนเย็นเกือบทุกวัน
“ก็พวกคุณคิดกันแต่แบบนี้ไง ถึงเป็นได้แค่ลูกน้อง คุณต้องคิดให้มากกว่านั้นสิ” คล้าย ๆ คำถูกแต่ลูกน้องก็ไม่ได้ว่าอะไร
“คิดมากให้ปวดหัวทำไมกันละครับ หัวหน้า”
“คอยดูงานของคุณให้ดี ถ้าผิดพลาดขึ้นมา ผมจะรายงานขึ้นไป” ศุภกรณ์รีบขู่ ลูกน้องได้แต่นึกโกรธอยู่ในใจ ก็แค่พูดเล่น ๆ จริงจังไปได้
“ครับ ๆ” ลูกน้องรีบรับคำทันที
ศุภกรณ์ต้องเฝ้าตรวจสอบการกระจายเส้นใยในไทร์คอร์ด การตรวจจับตำแหน่งที่ไม่ใช่ยาง ระบบตรวจสอบสำหรับการวัดโปรไฟล์ การวัดความยาวและความกว้าง และการเฝ้าตรวจสอบเส้นสี รวมไปถึงการควบคุมการเคลื่อนที่ของรางและการเชื่อมต่อส่วนประกอบของยางรถยนต์ทั้งหมด นี่คือหน้าที่ของหัวหน้าฝ่ายผลิตอย่างเขาต้องรับผิดชอบ
ระหว่างที่ศุภกรณ์กำลังคิดอะไรเพลิน เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น ดึงเขากลับมาสู่โลกแห่งความจริงจากเรื่องที่เขาครุ่นคิดอยู่
“หัวหน้าครับ..เครื่องรีดยางมีปัญหาครับ”
“ที่ไหน”
“ไลน์ผลิตสาม ครับ” ศุภกรณ์ที่คิดว่าจะได้เดินทางกลับบ้านอย่างสบายใจ ก็เลยต้องโทรตามช่างมาซ่อมด่วน กว่าหัวหน้าช่างจะมาถึง และซ่อมเสร็จก็ปาไปเกือบเที่ยงคืน
“ไอ้เครื่องนี้มันเก่าแล้วครับ ผมว่าคุณศุภกรณ์ควรเสนอให้คุณอนันต์เปลี่ยนได้แล้วครับ” หัวหน้าช่างซ่อมบำรุงรีบบอกเขา
“เดี๋ยวผมจะลองเสนอที่ประชุมดูครับ”
ก่อนที่ศุภกรณ์จะกลับไป เขาก็ได้เจอกับคนที่คอยหลบหน้าเขามาโดยตลอด เจอกันก็คุยกันได้ไม่กี่คำ ทั้งที่ความจริงก็ต่างคนต่างมีคนรักอยู่แล้ว ไม่รู้ว่าเธอจะกลัวอะไรนักหนา
“อ้าว ..พิมพ์!!”
“พี่กรณ์!!!...... พิมพ์ไม่นึกว่าจะเจอพี่ที่นี่” ชายหนุ่มยิ้มให้ก่อนจะเอ่ยกับเธอ
“เราอยู่บริษัทเดียวกันแท้ ๆ แต่ไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะพิมพ์ แล้วรถพิมพ์เป็นอะไรเหรอ”
“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ มันสตาร์ทไม่ติด” ก่อนหน้านี้พิมพ์นารินโทรไปหานาวินเพื่อให้เขามารรับเธอ แต่บังเอิญว่านาวินไปออกงานสังคมกับคุณประภารัตน์ผู้เป็นมารดา และระหว่างที่นาวินลุกไปเข้าห้องน้ำ เขาก็ได้เอาโทรศัพท์วางไว้ที่โต๊ะ คุณประภารัตน์จึงเป็นคนรับสายแทนลูกชาย และก็ทำให้พิมพ์นารินโดนดุ ที่โทรหาลูกชายในเวลานี้
“พี่กรณ์ช่วยดูให้พิมพ์หน่อยได้มั้ยคะ” หญิงสาวขอร้องด้วยรอยยิ้มหวาน ทำให้ศุภกรณ์ไม่กล้าปฏิเสธ เขาดูรถให้ และเห็นว่าแบตเตอรี่ของรถเธอหมด ศุภรกรณ์จึงพวงแบตแล้วก็สตาร์ทรถให้เธอ
“ขอบคุณนะคะ ถ้าไม่ได้พี่กรณ์ พิมพ์ต้องแย่ แน่ ๆ เลย”
“ไม่เป็นไรหรอก..พิมพ์ ดึกแล้วพิมพ์รีบกลับบ้านเถอะ แล้วก็ขับรถกลับดี ๆ ละ”
“ขอบคุณอีกครั้งนะคะพี่กรณ์”
“ไม่เป็นไรครับ พี่ยินดีช่วย” เนื่องจากว่าพิมพ์นารินเธอเป็นแฟนกับนาวิน ซึ่งนาวินก็เป็นถึง CEO ทำให้ศุภกรณ์ไม่กล้ายุ่งเกี่ยวกับเธอในทางชู้สาว แต่หลัง ๆ มานี้ เขาก็เห็นทั้งคู่ไม่ค่อยไปไหนมาไหนด้วยกันเหมือนอย่างในตอนแรก ๆ
Dernier chapitre
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 38 ตอนจบ
พอกลับถึงไทย ศุภกรณ์ก็พาพิมพ์นารินและลูกน้อยมายังคอนโดที่เธอเคยอยู่“พิมพ์อยู่ที่นี่ ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด ยกเว้นพี่จะสั่ง” ศุภกรณ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดพลางวางกระเป๋าลง แววตาของเขาฉายแววกังวลระคนคาดหวัง“พี่จะคอยมาหาบ่อย ๆ ระหว่างนี้... พิมพ์อย่าลืมฝึกหัดลายเซ็นของคุณบัวแก้วให้คล่องล่ะ ทุกอย่างต้องเหมือนจนคนในบริษัทจับไม่ได้” เขายื่นเอกสารตัวอย่างที่มีลายเซ็นของบัวแก้วให้เธอ พิมพ์นารินรับมาประคองไว้ แผ่นกระดาษนั้นดูหนักอึ้งเหมือนแบกรับโชคชะตาของเขาเอาไว้“ส่วนเรื่องลูก... พรุ่งนี้พี่เลี้ยงจะเริ่มเข้ามาช่วยงาน พิมพ์จะได้มีเวลาทุ่มเทกับการฝึกสวมรอยเป็นบัวแก้วให้สมบูรณ์แบบที่สุด”พิมพ์นารินทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่เห็นทัศนียภาพของกรุงเทพฯ เมืองที่เธอเคยหนีจากไปพร้อมน้ำตา และตอนนี้เธอกลับมาเพื่อทวงทุกอย่างคืนภายใต้ใบหน้าของบัวแก้ว“ค่ะ... พิมพ์จะพยายาม พี่กรณ์ไม่ต้องห่วงนะ” เธอตอบรับด้วยเสียงจริงจังนิ้วเรียวสวยที่ดูแลมาอย่างดีลูบไล้ไปตามตัวอักษรบนลายเซ็นของบัวแก้ว เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่การฝึกเขียนหนังสือ แต่มันคือการกลืนกินตัวตนของหญิงอีกคนเข้ามาไว้ในร่าง ทุกลมหายใจ ท่
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 37 ฝันที่เป็นจริง
พิมพ์นารินหลับตาแน่น พยายามหนีบขาเข้าหากันด้วยความหวาดกลัวถึงขีดสุด ในวินาทีชี้เป็นชี้ตายที่มัจจุราชกำลังจะหยิบยื่นความอัปยศให้เธออยู่นั้น เงามืดของชายคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังไอ้ชดศุภกรณ์ยืนนิ่ง แววตาคมกริบดุจพยัคฆ์จ้องมองเฒ่าหื่นที่กำลังจะย่ำยีแม่ของลูกและผู้หญิงที่เขาไม่เคยลืมเลือนไปจากใจ ปืนสั้นในมือที่เตรียมไว้จัดการเสี้ยนหนามอย่างวุฒิชัยถูกกำแน่น ก่อนที่เขาจะเหวี่ยงด้ามปืนทุบเข้าที่ท้ายทอยของไอ้ชดอย่างสุดแรง!ผลัวะ!!!!ร่างของชายชราหื่นกามทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นในทันทีโดยไม่ทันได้ส่งเสียง พิมพ์นารินตื่นตระหนกจนตัวสั่น เธอก็รวบรวมเรี่ยวแรงอุ้มลูกน้อยพุ่งเข้าซบผู้เป็นสามีตามสัญชาตญาณความปลอดภัยศุภกรณ์รีบกอดปลอบขวัญเมียรักด้วยความเป็นห่วง“พี่กรณ์! ฮื้อ!!... พิมพ์เกือบจะโดนมันเข้าแล้ว” เธอสะอื้นไห้ ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความขวัญเสีย“ไม่ต้องกลัวพิมพ์ ยังไงพี่ก็มาช่วย” ศุภกรณ์รีบถอดเสื้อสูทเนื้อดีของเขาออกมาคลุมร่างที่เสื้อผ้าขาดหลุดลุ่ยของเธอไว้อย่างมิดชิด แววตาที่เคยแข็งกร้าวอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นรอยช้ำบนผิวขาวนวล“มันรู้ได้ไงว่าพิมพ์อยูที่นี่”“พิมพ์ก็ไม่รู้เหมือนกัน
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 36 พ่อเลี้ยงกระหายรัก NC
บรรยากาศยามบ่ายที่บ้านเช่าหลังเล็กที่พิมพ์นารินหวังใช้เป็นที่หลบภัยชั่วคราวกลับอบอวลไปด้วยรังสีแห่งความอันตราย เมื่อนายชดพ่อเลี้ยงจอมหื่นที่แอบสะกดรอยตามมา แอบซุ่มมองลอดช่องประตูรั้ว ดวงตาแดงก่ำด้วยฤทธิ์สุราจับจ้องไปยังม้าหินอ่อนหน้าบ้าน พิมพ์นารินกำลังกล่อมลูกน้อยของเธอและกำลังรอให้ศุภกรณ์พาไปหาหมอ ภาพเต้านมอวบหยัดขาวโพลนที่ล้นทะลักออกมาจากสาบเสื้อยามที่ทารกซุกไซ้ดูดดึง ช่างเป็นภาพที่ปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวพ่อเลี้ยงจอมหื่นที่จ้องจะจับเธอเป็นนางบำเรอมาตั้งแต่ต้น“อีพิมพ์!! มึงกับแม่หนีมามุดหัวอยู่กันที่นี่เองรึ!!” เสียงของนายชดพึมพำอยู่ที่หน้าประตูรั้ว ทันใดนั้นพิมพ์นารินทร์ก็เหลือบไปเห็นพอดีหญิงสาวสะดุ้งสุดตัว มือสั่นเทารีบกระชับเสื้อปิดบังปทุมถันคู่สวยพลางอุ้มลูกน้อยถอยกรูดเข้าไปในบ้าน ก่อนจะล็อกกลอนอย่างแน่นหนา หัวใจเต้นรัวจนแทบหลุดออกมานอกอก เธอรีบกดโทรศัพท์หาศุภกรณ์ด้วยเสียงสั่นเครือ“พี่กรณ์!!! ถึงไหนแล้ว ไอ้ชดมันมาด้อม ๆ มอง ๆ แถวบ้านพิมพ์ มันคงรู้แน่เลยว่าพิมพ์กับแม่ย้ายมาอยู่ที่นี่”“ใจเย็นนะพิมพ์ พี่กำลังไป พิมพ์อยู่ในบ้านนะอย่าออกมาเด็ดขาด” ศุภกรณ์เริ่มเป็นกังวลหลังจากที่พิม
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 35 หัวอกของคนเป็นพ่อ
หลายเดือนต่อมาพิมพ์นารินก็ให้กำเนิดบุตรสาวตัวน้อยท่ามกลางความยินดีของทุกคน แต่พายุลูกใหญ่กลับตั้งเค้าขึ้นเมื่อคุณประภารัตน์ แม่ผัวผู้จ้องจับผิดและแอบนำเส้นผมของเด็กน้อยไปตรวจ DNA และผลที่ออกมาก็คือเด็กคนนี้ไม่ใช่สายเลือดของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเธอในวันที่นาวินต้องออกไปช่วยงานคุณคมสันเดินสายขอบคุณประชาชนยังต่างจังหวัด คุณประภารัตน์ก็ถือผลตรวจปรี่เข้ามาหาพิมพ์นารินถึงในบ้าน ท่ามกลางเสียงสะอื้นไห้ของทารกน้อยที่เพิ่งจะหลับใหล“ฉันถามหน่อยเถอะ ใครเป็นพ่อเด็กกันแน่ยะ! รึว่า... ความแรดในตัวเธอมันมีเยอะจนเธอจำหน้าพ่อเด็กไม่ได้แล้ว!” เสียงแผดด่าของคุณประภารัตน์ทำเอาพิมพ์นารินตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอพยายามแย่งโทรศัพท์ในมือแม่ผัวที่กำลังจะกดต่อสายหาลูกชาย แต่เพราะในอ้อมอกมีลูกน้อยที่แสนรัก พิมพ์นารินจึงจำต้องปล่อยมือเพราะกลัวลูกจะหลุดมือบาดเจ็บเมื่อคุณประภารัตน์ไม่สามารถติดต่อนาวินตอนนี้ได้ เธอจึงหันมาสาดเสียเทเสียใส่พิมพ์นารินอย่างหนักหน่วง ราวกับจะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของลูกสะใภ้ให้จมดิน วินาทีนั้น... เส้นด้ายแห่งความอดทนของพิมพ์นารินที่ขึงตึงมานานนับปีก็ขาดสะบั้นลงเธอนำลูกน้อยไปวางลงบนเปลอย่
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 34 รสสวาทคนเถื่อน NC
เขารีบเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเข้าออกด้วยความหื่นกระหาย โหมกระหน่ำพายุอารมณ์ใส่ร่างบางอย่างไม่ปรานี เสียงครางที่เคยกระสันเปลี่ยนเป็นเสียงร้องด้วยความเจ็บจุก บัวรินรู้สึกเหมือนร่างกายจะฉีกขาด น้ำตาแห่งความเสียใจไหลอาบหางตาทั้งสองข้าง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีกลับมาจนเธอกลั้นสะอื้นไม่อยู่“ฮื้อ... รินไม่ไหวแล้ว... ฮื้อ ๆ ๆ”ศุภกรณ์ไม่สนเสียงอ้อนวอน เขาจับเรียวขาอวบของน้องเมียพาดบ่าแกร่ง แล้วถอนตัวตนออกจนเกือบสุดก่อนจะกระแทกกลับเข้าไปใหม่ด้วยแรงทั้งหมดที่มี“ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!”“โอ๊ยยย! เจ็บ... พี่กรณ์ทำไมทำแรงแบบนี้ ฮื้อออ... รินเจ็บนะ คนหื่นกาม!” เธอตัดพ่อทั้งน้ำตา ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกที่รุนแรงจนเลือดแห่งพรหมจรรย์ค่อย ๆ ซึมออกมาเป็นรอยราคีบนที่นอนขาวสะอาดเมื่ออารมณ์เดินทางมาถึงจุดเดือด ศุภกรณ์รีบถอดถอนตัวตนออกมาจากความคับแน่น เขามองดูร่างที่บอบช้ำของน้องเมียด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกระหายครั้งสุดท้าย“ริน! หนีบขาแน่น ๆ ซิ!”บัวรินที่สะอื้นไห้จนตัวโยนทำอะไรไม่ถูก เธอผงกหัวขึ้นมองด้วยความสับสน ก่อนจะถูกเขาจับขาอวบทั้งสองข้างรวบเข้าหากัน แล้วใช้แท่งรักถูไถระหว่างโคนขาอ่อนอย่าง
เหยื่อรักร้าย ตอนที่ 33 น้องเมียเพลียรัก NC
ทันทีที่ความหฤหรรษ์ผ่านพ้นไป ความเงียบงันก็เข้าปกคลุมห้องนอนอีกครั้ง สติที่เคยมืดบอดเริ่มกลับคืนมาทีละน้อยพร้อมกับคำถามที่ทิ่มแทงหัวใจดวงน้อย บัวรินนอนมองเพดานห้องด้วยสายตาที่ว่างเปล่าความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเริ่มตีตื้นขึ้นมาจนจุกอยู่ที่ลำคอ ทั้งที่ในยามปกติเธอไม่เคยคิดเกินเลยกับสามีของพี่สาวแม้แต่น้อย ความรู้สึกขยะแขยงตัวเองเริ่มก่อตัวขึ้นช้าๆเมื่อความซ่านสยิวจากฤทธิ์ยายังคงทำหน้าที่ทรยศจิตใจ ความสับสนนี้ก็กัดกินความรู้สึกของเธอจนเริ่มหวาดกลัว... เธอกลัวว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้ จะไม่ได้หยุดลงเพียงแค่สัมผัสจากปลายนิ้วของเขาเท่านั้น!ท่ามกลางความเงียบสงัดภายในห้องนอน บัวรินนอนระทดระทวยอยู่บนเตียงหนาด้วยความสับสนที่ตีรวนอยู่ในอก สติของเธอเพิ่งจะฟื้นคืนมาได้เพียงเสี้ยว แต่พอสายตาเห็นศุภกรณ์เดินเปลือยเปล่ากลับมาจากห้องน้ำ แก่นกายความเป็นชายของเขาที่ตั้งตระหง่านและดูใหญ่โตน่ากลัวทำให้เด็กสาวที่ไม่เคยผ่านมือชายใดถึงกับสั่นสะท้านด้วยความหวาดหวั่นศุภกรณ์ก้าวขึ้นเตียงมาหาเหยื่อสาวที่นอนเปลือยเปล่าอย่างย่ามใจ เขารวบตัวเธอเข้ามากอดไว้อีกครั้งด้วยท่าทางคุกคาม“พี่กรณ์... ขอร้อง อย่าทำอะไรรินอี
Vous vous intéresseriez aussi à
นางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย159.8K Vuesเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด127.0K Vuesหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.2K Vuesรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด322.4K Vuesให้รักโอบล้อมตัวคุณ
เด็กหญิงมอมแมม (I'm star)41 Vuesความลับของไอดอลสาว
นายไข่เค็ม42 Vuesชายาข้ามภพ ปราบกฏด้วยการค้า
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์225 Vuesรู้ว่าร้ายแต่ใจก็รัก
ไออุ่นในฤดูหนาว106 Vues
