Home / โรแมนติก / แค้นรักพันสวาท / ตอนที่ 10 (NC) แย้มกลีบดอกไม้

Share

ตอนที่ 10 (NC) แย้มกลีบดอกไม้

last update Last Updated: 2026-02-20 04:41:31

สิ้นคำตอบในน้ำเสียงอันหนักแน่นจากคนที่นอนทอดกายอยู่ใต้ร่างก็ทำให้คนตัวโตที่ประหม่าและกังวลในตอนแรกเริ่มที่จะผ่อนคลายลง จากนั้นเขาที่ต้านทานเสน่ห์อันหอมหวานน่ารัญจวนใจตรงหน้าแทบไม่ไหวก็ได้บรรจงจัดการสิ่งเย้ายวนที่ลอยเด่นอยู่เบื้องหน้าทันที

จุ๊บ...จ๊วบ ~~ แผล็บ ~~

ริมฝีปากร้อนตรงเข้าครอบงำปลายยอดปทุมถันเม็ดใหญ่ที่แข็งขึ้นเป็นไต กลิ่นกายเนื้อสาวยามที่ปลายจมูกแนบชิดลงไปยิ่งกระตุ้นให้ฮอร์โมนในร่างกายชายพลุ่งพล่านอย่างบอกไม่ถูก

“อะ...อื้อออออ ~~ ซี๊ดดดดด...”

ร่างบางที่สะดุ้งเฮือกทุกครั้งยามที่ถูกความร้อนชื้นกระตุ้นถูกจุดก็ถึงกับแอ่นอกยกขึ้นให้เจ้าของริมฝีปากร้อนได้ฉกชิมอย่างเต็มปากเต็มคำ ก่อนที่ความเสียวซ่านนั้นจะทำให้ร่างระหงทนไม่ไหวจนต้องเปล่งเสียงออกมาตามสัญชาตญาณ

แผล็บๆๆ จ๊วบ ~~

ลิ้นร้อนที่ปัดป่ายสลับดูดดุนเม็ดมุกคู่งามอีกทั้งมืออีกข้างก็บีบเคล้นเน้นที่ก้อนเนื้อขนาดเต็มไม้เต็มมืออย่างไม่ยอมวาง และถึงแม้ว่าความปรารถนาดิบของเจ้าของมือหนานั้นจะอยากบีบเคล้นเอาความนุ่มให้แหลกคามือมากแค่ไหนก็ตาม แต่ทว่า...ความรู้สึกห่วงใยกลับส่งมาต่อต้านทำให้เขาจำต้องทะนุถนอมเธอ

“อื้อออออ ~~ ฮะ...เฮียทิศ...เฮียทิศขาาาาา...”

เสียงหวานครางกระเส่าเรียกชื่อชายหนุ่มด้วยหวังว่าเขาจะช่วยให้เธอหายทรมานจากอาการที่ตัวเองก็ไม่รู้ว่าจะบรรยายความรู้สึกที่เกิดขึ้นในตอนนี้ยังไงดี และทำไมเพราะเหตุใดในตอนนี้เธอถึงได้รู้สึกปั่นป่วนในท้องน้อยนี้เสียเหลือเกิน โดยเฉพาะยามที่เขาใช้ลิ้นสากสาละวนอยู่บนปลายปทุมถัน

“ค่ะ...เฮียอยู่นี่...คนดีของเฮีย”

เรียวลิ้นร้อนหยุดสาละวนบนลานนุ่มเพื่อเงยขึ้นมาขานรับคำหวาน เขาที่รู้ดีว่าตอนนี้หญิงสาวทรมานมากแค่ไหน และรู้ดีว่าต้องทำยังไงเธอถึงจะหลุดพ้นจากความปั่นป่วนนี้

จากนั้นใบหน้าคมก็ยอมที่จะเคลื่อนออกจากสิ่งที่เขาพึ่งใจอีกครั้ง โดยครั้งนี้จุดมุ่งหมายปลายทางที่เขาปรารถนายังเป็นจุดหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับเขาอีกด้วย และเขาเองก็ตั้งใจเอาไว้แล้วว่าถ้าหากวันนี้มาถึงเขาจะทำมันให้ดีที่สุดให้สมกับที่เธอตั้งใจมอบมันให้กับเขา

“อ่ะ...ไม่นะคะเฮียทิศ”

ฉันถึงกับสะดุ้งเฮือกหลุดออกจากภวังค์ความวาบหวามทันทีหลังจากที่เฮียทิศถอนริมฝีปากออกจากหน้าอกอวบของฉันแล้วเคลื่อนต่ำลงไปหยุดใบหน้าจดจ่ออยู่ยังส่วนสงวนที่อยู่ยังเบื้องล่าง

“ฮะ...เฮียขอถอดนะคะ”

และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่เขาขออนุญาตฉันโดยที่เสียงของเขานั้นเต็มไปด้วยความประหม่าอย่างชัดเจน

“ละ...ลูกจันว่า...เฮียทิศขึ้นมาก่อนดีกว่าไหมคะ ดะ...เดี๋ยวลูกจัน ถะ...ถอดให้”

ฉันเอ่ยปากต่อรองแม้จะรู้สึกกระดากปากที่พูดแบบนั้นออกไปก็ตาม แต่ถ้าจะมาให้เขาเห็นส่วนสำคัญที่สุดของตัวเองอย่างใกล้ชิดแบบนี้ฉันเองก็ไม่ไหวจริง ๆ 

“ไม่เป็นไรค่ะ เฮียอยากทำให้อีกอย่างขอให้เฮียได้เห็นทุกอย่างที่เป็นของลูกจันได้ไหมคะ”

เพียงแต่ว่าคำทัดทานของฉันกลับไม่เป็นผลเพราะคนตัวโตก็ดูท่าจะไม่ยอมขึ้นมาง่าย ๆ เช่นกันแถมเขายังเอ่ยต่อรองฉันกลับอีกด้วย และด้วยคำพูดอีกทั้งน้ำเสียงอ่อนโยนของคนบนร่างที่ส่งมาก็ทำให้ฉันถึงกับพูดไม่ออกก่อนจะปล่อยให้ทุกอย่างมันดำเนินต่อไปด้วยความรู้สึกร้อนผ่าวเต็มดวงหน้าอย่างบอกไม่ถูก

“ถะ...ถ้างั้นก็แล้วแต่เฮียทิศแล้วกันค่ะ” (>///<)

สิ้นคำตอบของฉันฉับพลันความอายก็พุ่งฉีดขึ้นไปบนใบหน้าสวยจนกลบความร้อนผ่าวที่เคยเกิดทันที โดยที่คนตัวโตก็ได้แต่ยิ้มหวานตอบรับด้วยความพอใจเนื่องจากข้างในของเขาตอนนี้นั้นมีแต่ไฟปรารถนาที่วิ่งพลุ่งพล่านไปหมด

จากนั้นเมื่อเขาได้รับการยินยอมจากฉันแล้ว สองมือหนาที่ในหะแรกยังแค่ประคองต้นขาเนียนอยู่ก็บรรจงเลื่อนไปรูดกางเกงผ้าคอตตอนขาสั้นกับกางเกงชั้นในตัวจิ๋วให้หลุดพ้นไปจากเรียวขาบอบบางทันที

พรึ่บ...!!

กระทั่งเมื่อร่างสาวปราศจากซึ่งเสื้อผ้าที่ห่อหุ้มกายแล้ว ความงามของเนื้อเนียนก็พลันผุดผ่องขึ้นมาทันทีโดยเฉพาะยามที่มันต้องเข้ากับแสงจากธรรมชาติที่สาดส่องเข้ามากระทบร่างจากทางหน้าต่าง

และด้วยความงดงามที่ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเจ้าของสายตาคมแล้วก็ทำให้เจ้าของดวงตาคู่นั้นถึงกับกลืนน้ำลายมองความผุดผ่องนั้นอย่างไม่กะพริบ

“สะ...สวยเหลือเกิน”

คนพูดพูดออกมาด้วยความรู้สึกที่มาจากหัวใจ แต่ทว่า...คนฟังกลับอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

“ฮะ...เฮียทิศ...อย่ามองเลยนะคะ” (>///<)

ฉันที่พูดพร้อมกับหนีบขาแน่น แต่กลับถูกเขาใช้มือหนาทั้งสองข้างจับเรียวขาให้อ้ากว้างออก และก่อนที่ฉันจะทันได้ยกตัวขึ้นมาเพื่อดึงคนตัวโตให้ขึ้นมาด้านบนสิ่งที่ไม่คิดไม่ฝันก็พลันเกิดขึ้น

แผล็บ ~~

เมื่อจู่ ๆ คนตัวโตก็ได้ก้มหน้าลงแล้วจัดการแลบลิ้นตวัดปลายลิ้นอุ่นลงมายังกลางร่องเนื้อที่หนีบแน่นจนร่างบางที่ไม่ทันได้ตั้งตัวถึงกับสะดุ้งเฮือกเผลอร้องครางออกมาทันที

“อ่ะ...อื้อออออ ~~ ฮะ...เฮียทิศ ยะ...อย่าค่ะมันสกปรก” คำห้ามปรามถูกเอื้อนเอ่ยออกไปอย่างตะกุกตะกัก โดยที่มือบางนั้นได้เปลี่ยนจากขยุ้มผ้าปูที่นอนมาเป็นขยุ้มเรือนผมของเจ้าของลิ้นร้ายแทน

แผล็บ ๆๆ

แต่ทว่าคำห้ามนั้นกลับไม่อาจหยุดยั้งความต้องการที่ชายหนุ่มปรารถนาได้เลยสักนิด เพราะเขายังคงลงลิ้นแนบชิดกับร่องนุ่มไม่หยุดแถมยังส่งระรัวหนักกว่าเดิม จนกระทั่งเมื่อปลายลิ้นสากรับรู้ได้ถึงน้ำใสอุ่นรสหวานที่ทยอยหลั่งออกมาให้เขาได้ลิ้มชิมแล้ว เขาก็ไม่รอช้ารีบตวัดลิ้นเลียอย่างเต็มปากเต็มคำ

แผล็บๆๆ จ๊วบๆๆ

เสียงจากการที่ลิ้นได้สัมผัสเข้ากับน้ำที่หลั่งออกมาไม่หยุดช่างฟังดูไพเราะมากที่สุดในยามนี้ และนอกจากลิ้นสากจะไม่เพียงแค่ตวัดเลียแล้วเท่านั้นแต่ทว่ามันยังถูกเจ้าของส่งไปกดจูบดูดซับความหวานบริเวณติ่งกระสันของหญิงสาวอย่างต้องการจะกระตุ้นให้ความปรารถนาที่อยู่ข้างในของเธอให้พรั่งพรูออกมามากยิ่งขึ้น

“อื้อออออ ~~ เฮียทิศ ยะ...หยุดก่อนค่ะ...อ่าาาาส์ ได้โปรด...”

ดวงหน้าใสที่บัดนี้กลับมีเหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นเต็มหน้าส่ายไปมาพร้อมกับร้องบอกให้เจ้าของลิ้นหยุดการทรมาน และสาเหตุที่เธอต้องการให้เขาหยุดนั้นนั่นก็เพราะว่าบัดนี้ร่างกายพลันรู้สึกได้ถึงอาการแปลก ๆ บางอย่างที่ตรงบริเวณจุดกึ่งกลางกายสาวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน อีกทั้งมันยังเหมือนกับว่าไอ้ตรงจุดกึ่งกลางนั้นก็กำลังส่งสัญญาณเพื่อบีบคั้นเอาอะไรบางอย่างให้ไหลออกมา

ส่วนเจ้าของเรียวลิ้นอุ่นที่พอได้ฟังเสียงห้ามปรามเขากลับมีแต่แรงปรารถนาที่มากขึ้น นั่นก็เพราะว่าเขานั้นรู้ดีว่าตอนนี้ร่างสาวกำลังจะโผบินวิ่งไปสู่ดินแดนแห่งความสุขในไม่ช้า ดังนั้นตัวเขาที่เป็นเจ้าของลิ้นสากก็รีบจัดการระรัวลิ้นอย่างขะมักเขม้นและไม่ออมแรงลงเลยสักนิดอย่างต้องการมอบความสุขที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อน

จากนั้นหัวทุยที่จัดการเร่งขยับโยกหัวเพื่อส่งลิ้นสากเข้าออกร่องนุ่มต่ออีกเพียงไม่กี่ครั้ง เสียงกรีดร้องแสนหวานพร้อมกับน้ำใสก็ต่างพวยพุ่งออกมาพร้อมกันจนเขาต้องรีบตวัดเลีย

“เฮียทิศค่ะ...เฮีย...อะ...อร๊ายยยยย ~~”

“แผล็บๆๆ อึก...อึก...”

สองเสียงต่างประสานกันอย่างเป็นธรรมชาติอีกทั้งสองเสียงนั้นช่างฟังดูหวานเสนาะหูอย่างที่ไม่อาจหาได้จากที่ไหนอีกแล้ว

“แฮ่ก...แฮ่ก...เฮ้อ...ฮะ...เฮีย ~~”

น้ำเสียงกระเส่าหอบเอาอากาศเข้าหายใจหลังจากที่ร่างกายกระตุกเกร็งปลดปล่อยสารความสุขจนตัวเบาหวิว ความรู้สึกถึงแสงขาวโพลนที่สว่างวาบฉายเข้ามาเพียงชั่วครู่พร้อมกับร่างที่เหมือนกับลอยละลิ่วสู่ความสุขที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนมันช่างทำให้รู้สึกกระชุ่มกระชวยอย่างบอกไม่ถูก

จุ๊บ ~~

จากนั้นคนตัวโตที่ได้ผละใบหน้าออกมาจากปากทางดอกไม้บานสะพรั่งก็ได้ขึ้นมากดจูบเบา ๆ ยังกลางหน้าผากมนของหญิงสาวเพื่อปลอบประโลมเธอให้หายหวาดกลัว

“ยังกลัวอยู่ไหมคะ...”

เฮียทิศถามฉันด้วยน้ำเสียงละมุน ก่อนที่ฉันจะส่ายหัวน้อย ๆ ให้กับเขาพร้อมกับเอามือปิดหน้าด้วยความอาย

และด้วยการกระทำของฉันก็ทำให้เขาเอ่ยประโยคหวานออกมาอีกครั้งพร้อมกับจับมือฉันให้ออกจากใบหน้า

“มองหน้าเฮียได้ไหมคะคนดี” (^-^)

“ฮะ...เฮียทิศ” (>///<)

“เฮียอยากมองหน้าลูกจัน เวลาที่เรารักกัน”

น้ำเสียงทุ้มโทนต่ำที่มักจะฟังดูอบอุ่นแต่ยามนี้กลับส่งให้น้ำเสียงนั้นฟังดูเซ็กซี่ โดยเฉพาะเมื่อน้ำเสียงนั้นได้ถูกส่งออกมาจากคนที่เต็มไปด้วยเสน่ห์อย่างคนตรงหน้าด้วยแล้วกลับยิ่งทำให้หัวใจของฉันอ่อนไหวจนเหมือนกับว่าร่างกายกำลังจะถูกหลอมละลายไปกับคำหวานของเขา

“เฮียทิศอ่ะ...” (>///<)

“ว่าไงคะ...พระจันทร์ของอาทิตย์...” (^-^) 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • แค้นรักพันสวาท   ตอนที่ 25 ไปให้ไกลหูไกลตา

    “พี่นิดพูดกับลูกจันได้ตรง ๆ เลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจกัน อีกอย่างลูกจันก็เคยบอกแล้ว ณ เวลานี้เราคือครอบครัวเดียวกันลูกจันไม่ใช่ลูกเจ้านายของพี่นิดอีกแล้วนะคะ”ฉันยื่นมือออกไปกุมมือที่ประสานอยู่ที่หน้าตักของพี่นิดแน่นอย่างต้องการให้คนตรงหน้ารับรู้ถึงความจริงใจของฉัน“ขอบคุณนะคะที่เห็นพี่เป็นคนในครอบครัว” (^-^)“ก็พี่นิดเป็นครอบครัวของลูกจันจริง ๆ นี่ค่ะ แล้วอีกอย่างความจริงแล้วต้องเป็นลูกจันต่างหากที่ต้องขอบคุณพี่นิดที่ยังอยู่คอยช่วยเหลือลูกจันอยู่จนถึงทุกวันนี้” (^-^)คำพูดขอบคุณที่ถูกส่งออกมาอย่างที่ตัวเองคิดมาเสมอนับตั้งแต่ที่เกิดเรื่อง แม้ว่าเรื่องค่าใช้จ่ายภายในห้องเช่าทุกอย่างฉันจะเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมด แต่พี่นิดเองหลังจากรับเงินก้อนนั้นไปจากฉันพี่นิดเองก็ไม่เคยเรียกร้องเอาเงินเดือนจากฉันอีกเลยแม้ว่าฉันจะหยิบยื่นให้ก็ตาม แถมทุกวันนี้ที่ฉันได้ออกไปหางานทำได้อย่างสบายใจก็ได้พี่นิดนี่แหละที่คอยช่วยดูแลคุณพ่อที่ยังคงนอนติดเตียงอยู่“พี่เต็มใจค่ะ คุณลูกจันไม่ต้องคิดมาเรื่องนี้เลยนะคะ” (^-^)“ถึงยังไงลูกจันก็ต้องขอบคุณค่ะ และอยากให้พี่นิดรู้ไว้นะคะว่าพี่นิดเป็นเสมือนผู้มีพระคุณของลูกจัน” (

  • แค้นรักพันสวาท   ตอนที่ 24 อิทธิพลของตระกูล

    เรื่องราวทุกอย่างที่ฉันได้รับการดูถูก หลาย ๆ อย่างที่ฉันต้องพบเจอในตลอดเวลาที่ผ่านมา แม้ว่าฉันจะปฏิเสธไม่ได้เลยว่าฉันยังคงเจ็บปวดและยังรู้สึกต่อสิ่งที่พบเจออยู่ เพียงแต่เพราะฉันยังมีสิ่งที่ยังทำให้ฉันมีพลังเดินหน้าสู้ต่อนั่นก็คือกำลังใจจากคนทั้งสองที่ยังรอความหวังอยู่ที่ห้องเช่าขนาดเล็ก และด้วยกำลังใจของพวกเขานั้นก็ทำให้ฉันตั้งใจแล้วว่าฉันจะไม่ใส่ใจกับสิ่งไร้สาระที่ได้พบเจออีกต่อไปแล้วส่วนเรื่องราวของพี่นิดนับตั้งแต่วันนั้นที่ฉันตั้งใจว่าจะมอบเงินก้อนหนึ่งให้พี่นิดเพื่อให้เป็นทุนในการตั้งตัว แม้ว่าพี่นิดจะเอ่ยปากปฏิเสธในตอนแรกด้วยเพราะเกรงใจฉัน แต่เป็นเพราะฉันเองที่พยายามยัดเยียดเงินก้อนนั้นให้กับพี่นิดด้วยเพราะตั้งใจไว้แล้วว่าจะให้ นั่นจึงทำให้พี่นิดยอมที่จะรับน้ำใจของฉันเอาไว้โดยที่พี่นิดเองก็ยังคงเลือกที่จะอยู่ช่วยดูแลคุณพ่อของฉันต่อในระหว่างที่ฉันเริ่มออกไปหางานทำ...“เป็นยังไงบ้างคะคุณลูกจัน...วันนี้พอจะมีข่าวดีไหมคะ”พี่นิดถามหลังจากที่เห็นฉันเปิดประตูเข้ามาในห้องยามเย็น หลังจากที่ฉันออกไปหางานทำตั้งแต่เช้าก่อนที่ปฏิกิริยาของฉันที่มาพร้อมกับสีหน้าสลดนั้นจะเป็นคำตอบได้ดีถึงผลลั

  • แค้นรักพันสวาท   ตอนที่ 23 ดูถูกเหยียดหยาม

    “ฮึก...ฮึก...พี่นิดค่ะ...ฮึก...ฮึก”เสียงสะอึกสะอื้นที่แม้จะมีคำพูดมากมายอยากจะพูดกับคนตรงหน้าแต่กลับพูดไม่ออกทำได้เพียงแค่เรียกชื่อด้วยความตื้นตันใจเท่านั้น“ไม่เป็นไรนะคะ ไม่เป็นไร พี่เชื่อว่าคุณลูกจันกับคุณท่านจะผ่านมันไปได้นะคะ”มือบางที่อบอุ่นที่สุดในยามนี้ยื่นมาลูบหลังที่สั่นไหวเบา ๆ ด้วยความรู้สึกสงสารจับใจ สายตาที่มองร่างบอบบางอย่างรู้สึกเวทนาในชะตาของหญิงสาวเพียงแต่ด้วยสถานะของคนปลอบนั้นเธอเองจึงทำได้ดีที่สุดเพียงเท่านี้“ขอบคุณนะคะ...ฮึก...ฮึก...ขอบคุณจริง ๆ บุญคุณครั้งนี้ลูกจันจะไม่มีวันลืมเลย”“ไม่เป็นไรนะคะ นิ่งซะนะยังไงคุณลูกจันยังมีคุณท่าน คุณท่านยังรอคุณลูกจันอยู่นะคะ” (^-^)พี่นิดเอ่ยปลอบอีกครั้งก่อนที่เราจะช่วยกันวางแผนชีวิตในลำดับต่อไป และหลังจากที่ออกจากห้างสรรพสินค้าแล้วพวกเราก็ได้พากันไปหาห้องเช่าเพื่อที่จะพาคุณพ่อกลับไปพักผ่อน...กระทั่งเมื่อได้ห้องพักโดยการจัดการของพี่นิดแล้ว ฉันก็ให้พี่นิดอยู่รอที่ห้องพักเลย ส่วนฉันก็เลือกที่จะกลับไปรับคุณพ่อที่โรงพยาบาลเพียงลำพัง...หลังจากที่ฉันได้เคลียร์ค่าใช้จ่ายของโรงพยาบาลทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉันก็พาคุณพ่อกลับมายัง

  • แค้นรักพันสวาท   ตอนที่ 22 สิ่งสุดท้ายที่เหลืออยู่...

    “โธ่...คุณลูกจัน ทำไมเรื่องราวมันถึงเลยเถิดไปได้ถึงขนาดนี้กันล่ะคะ”นิดถึงกับถอนหายใจรู้สึกปลงตกกับสิ่งที่ตัวเองเพิ่งได้รับฟังมา และแม้ว่าจะรู้อยู่แล้วว่าทุกอย่างมันจะไม่เหมือนเดิม แต่ตนเองก็ไม่คิดว่ามันจะพังทลายได้ถึงขนาดนี้...ความเงียบเข้าปกคลุมหลังจากที่ฉันเล่าทุกอย่างให้พี่นิดฟัง แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าพี่นิดจะคิดยังไง เพราะถ้าให้บอกตามตรงในเวลานี้พี่นิดก็เท่ากับว่าได้ตกงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ไม่ว่าพี่นิดจะคิดยังไงจะอยู่หรือว่าจะไปจากฉัน แต่สิ่งที่ฉันตั้งใจเอาไว้เลยก็คือหลังจากที่ฉันขายพวกเครื่องประดับพวกนี้ได้เงินมาแล้วฉันจะแบ่งเงินส่วนหนึ่งให้พี่นิดไปตั้งตัวด้วย เพราะรู้สึกซึ้งใจที่นับตั้งแต่เกิดเรื่องกับครอบครัวฉันมาพี่นิดเป็นคนงานเพียงคนเดียวที่ยังยืนหยัดอยู่กับฉันมาจนถึงวินาทีนี้ ส่วนคนงานคนอื่นกลับหนีหายไปตั้งแต่วันที่มีอันธพาลมาอาละวาดที่บ้านวันนั้นแล้วหัวใจที่เต้นระรัวด้วยกลัวว่าพี่นิดจะชิ่งหนีไปก่อนหลังได้รับฟังความจริงก็ค่อย ๆ พลันสงบลงอย่างคนที่ปลงตกและคิดได้ เพราะถ้าหากพี่นิดคิดจะจากฉันไปมันก็เป็นสิทธิ์ของเขาจากนั้นไม่นานรถโดยสารสาธารณะส่วนบุคคลก็พาเราสองคนมาถึงห้า

  • แค้นรักพันสวาท   ตอนที่ 21 ไม่เหลือทางรอด...

    ณ โรงพยาบาล M พรีเมียมฉันพาร่างที่สะบักสะบอมกลับมายังห้องพักผู้ป่วยที่ยังเหลือคนที่มีสายเลือดใกล้ชิดเพียงคนเดียวในชีวิตของฉันอยู่ ภาพของพ่อที่ยังคงนอนแน่นิ่งแม้ว่าคุณหมอจะแจ้งว่าเป็นผลจากอาการช็อกและผลจากการเป็นอัมพาตก็ตาม แต่ฉันกลับรู้สึกว่าในเวลานี้บนโลกใบนี้คงเหลือแค่ฉันเพียงคนเดียวเท่านั้น“ฮึก...ฮึก...พ่อค่ะ...ฮือออออ ~~”ฉันพุ่งตัวเข้าไปกอดพ่อด้วยความรู้สึกที่อัดแน่นตีมวนไปหมด ความเจ็บปวดที่ระบมไปทั่วทั้งตัวเมื่อรวมเข้ากับความรู้สึกแหลกสลายที่อยู่ในใจแล้วมันกลับทำให้ความอ่อนแอที่ฉันตั้งใจจะกดมันเอาไว้เพื่อให้คนข้างนอกเห็นว่าฉันเข้มแข็งไม่เป็นอะไรได้พรั่งพรูออกมาเกินกว่าจะทนไหวใบหน้าที่แนบไปกับหน้าอกของผู้เป็นบิดาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลจนเสื้อผู้ป่วยชื้นแฉะกลับไม่ทำให้ความรู้สึกปวดร้าวที่เกิดขึ้นหายไปได้เลยสักนิด น้ำตาที่ยังคงหลั่งไหลออกมาไม่หยุดเหมือนต้องการให้มันไหลออกมาให้หมดเพื่อที่วันหน้าฉันจะได้ไม่ต้องเสียใจให้กับเรื่องพวกนี้อีกแล้ว...กระทั่งเมื่อเสียงสะอื้นค่อย ๆ แผ่วลงหลังจากที่ฉันร้องไห้อยู่สักพัก อีกทั้งความรู้สึกอัดอั้นตันใจที่อัดแน่นก่อนหน้านี้ก็เริ่มจะคลายลง ฉันที่ค่อ

  • แค้นรักพันสวาท   ตอนที่ 20 ล้มละลาย

    แกร๊งๆๆๆ“ใครเอาโซ่มาคล้องไว้กันนะ...??”ฉันจับไปยังโซ่เส้นโตที่คล้องประตูบ้านฉันเอาไว้ก่อนจะเขย่ามันอย่างแรงจนเกิดเป็นเสียงดังลั่น ก่อนจะตะโกนลั่นด้วยความโกรธเคือง“เปิดเดี๋ยวนี้นะฉันบอกให้เปิด...นี่มันบ้านของฉันนะ...!! มีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้”และในขณะที่ฉันกำลังโวยวายอยู่นั้นในจังหวะที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างทั้งร่างก็พลันถูกผลักล้มลงกระแทกพื้นด้วยแรงอันมหาศาลทันทีตุบ...!!“อะ...โอ๊ย...!!”“มาโวยวายอะไรตรงนี้ ออกไป...!!”เสียงคำรามน่าหวาดหวั่นของคนตัวโตที่มีลักษณะของนักเลงเอ่ยตวาดหลังจากผลักฉันให้ออกไปจากรั้วประตูบ้าน“นะ...นี่มันบ้านฉันนะ นายเป็นใครถึงมาทำแบบนี้กับฉัน...!!”หลังจากที่ฉันหยัดตัวลุกขึ้นมาจากพื้นได้ฉันก็แว้ดใส่ผู้ชายหน้าโหดทันที“ฮ่าๆๆ บ้านมึงหรอนี่มันบ้านเจ้านายกูโว้ย...ไสหัวไปซะไม่อย่างนั้นกูอาจจะทำปืนลั่นใส่กบาลมึงเอาได้ แต่เอ...หน้าตาแบบนี้หรือจะเอาทำเมียก่อนดีแล้วค่อยฆ่าทิ้ง ฮ่าๆๆๆ”คนกักขฬะพูดจาร้ายกาจพร้อมกับเดินย่างสามขุมมาหาฉัน โดยที่คำพูดเหล่านั้นมันเริ่มทำให้ฉันกลัวจนต้องเดินถอยหนี“พูดแบบนี้ไม่กลัวติดคุกหรือไง”ฉันพูดออกไปทำเหมือนไม่เกรงกลัว แม้ว่าตัวเอง

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status