ตอนที่ 11 (NC) ใต้เสียงคำรามของสายฝน

คำหวานที่เป็นเหมือนดั่งคำบอกรักที่ส่งมาจากเฮียทิศทำให้ฉันที่ยังอยู่ในภวังค์ของความวาบหวามยิ่งจมดิ่งลงไปในห้วงราคะอย่างไม่อาจถอดทอนได้

“เฮียทิศ...” (>///<)

จากนั้นร่างกำยำที่ตอนแรกยังนอนขนาบอยู่ด้านข้างของฉันก็พลิกตัวขึ้นมาคร่อมร่างฉันเอาไว้ ก่อนที่สองมือของเขาจะจัดการเสื้อผ้าที่ปกปิดร่างกายของเขาออกไปอย่างรวดเร็ว จนทำให้ตอนนี้ร่างอันเปลือยเปล่าของเราสองคนต่างโชว์ความจริงใจซึ่งกันและกัน

ภาพมวลกล้ามเนื้อที่สวยงามสมส่วนอย่างคนที่ดูแลตัวเองมาเป็นอย่างดี โดยเฉพาะยามนี้ที่มันต้องเข้ากับแสงจันทร์ที่สาดส่องผ่านบานหน้าต่างเข้ามา และเมื่อรวมภาพตรงหน้าเข้ากับบรรยากาศที่ถูกคลอไปด้วยเสียงฝนที่กำลังโปรยปรายลงมาเบา ๆ ด้วยแล้ว ค่ำคืนนี้คงมีคำเดียวที่เหมาะสมที่สุดนั่นก็คือคำว่า...น่าหลงใหล...

“ลูกจัน...จะไม่เสียใจที่เป็นเฮียใช่ไหมคะ” (^-^)

น้ำเสียงละมุนของเฮียทิศเอ่ยถามฉันออกมาอีกครั้งอย่างต้องการจะย้ำว่าฉันนั้นยังมั่นใจที่จะเป็นเขาอยู่ไหม และแม้ว่าในใจจะไม่อาจปฏิเสธได้ว่ามันยังมีความประหม่าหลงเหลืออยู่ แต่พอคิดว่าคนที่จะได้รับของสำคัญของฉันไปเป็นเขา มันเลยทำให้ฉันมั่นใจว่าฉันจะไม่มีทางเสียใจที่เป็นเขาอย่างแน่นอน

“ค่ะ...” (^-^)

สิ้นคำหวานตอบรับร่างกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเฮียทิศก็ค่อย ๆ โน้มตัวลงมาเพื่อหาความหวานจากร่างนุ่มนิ่มอีกครั้ง

จุ๊บ...จุ๊บ...จุ๊บ ~~

เรียวหยักได้รูปบรรจงไล่กดจูบลงไปตามหน้าผาก แก้มนวล และริมฝีปากนุ่มตามลำดับ ก่อนที่ตัวเขานั้นจะพาริมฝีปากให้เคลื่อนลงต่ำไปยังซอกคอและหน้าอกอวบกลมกลึงน่าละเลียดเลีย

จ๊วบๆๆ แผล็บ ~~

เต้าสะคราญไฟหน้าคู่ใจดวงใหญ่ถูกหยอกเย้าด้วยริมฝีปากร้อนชื้นที่ทั้งสากทั้งเปียกโดยที่ลิ้นนั้นได้ตวัดเลียสลับดูดเม้มจนเกิดเป็นความเสียวซ่านลามไปทั่วทั้งหน้าอกใหญ่และบริเวณร่องสาว

“อื้อออออ ~~ เฮียทิศ...อ่าาาา ~~”

ร่างสาวพลันสั่นสะท้านยามถูกลิ้นร้ายปรนเปรอจนร่างอ่อนยวบ อาการอ่อนระทวยที่คนตัวโตรับรู้ได้ถึงความสั่นไหวของเนื้อสาวที่บัดนี้น่าจะพรั่งพร้อมรับความกำยำของเขาได้แล้ว จากนั้นเขาจึงไม่รอช้าจัดการสาวลำเอ็นที่ตั้งตระหง่านรอท่าอยู่นานแล้วให้ไปจ่ออยู่ยังปากร่องที่ตอนนี้เต็มไปด้วยหยาดน้ำสีใสที่ไหลออกมาเต็มปากถ้ำ

กึด...กึด...

ลำเอ็นแข็งปั๋งถูกขยับส่งให้ค่อย ๆ เข้าร่องสาวอย่างช้า ๆ อย่างระมัดระวัง ด้วยเหตุเพราะการร่วมรักครั้งนี้นั้นเป็นครั้งแรกของหญิงสาวนั่นจึงทำให้เขาไม่กล้าจะส่งเข้าไปเลยในคราวเดียว

“อ่ะ...เฮียทิศค่ะ...จะ...เจ็บ”

สีหน้าเหยเกที่แสดงออกมาเฉกเช่นเดียวกับคำบอกของหญิงสาวทำให้เจ้าของลำเอ็นอย่างเขาถึงกับหยุดชะงักด้วยความทรมาน

“หะ...ให้เฮียหยุดไหมคะ”

น้ำเสียงสั่นกระเส่าเอ่ยถามหลังจากได้ยินคำร้องที่ทักท้วงมาจากคนใต้ร่าง และแม้ว่าเขาจะต้องทรมานถ้าหากต้องหยุดกิจกรรมนี้ลงกลางคันก็ตาม แต่ถ้าหากมันเป็นความต้องการของหญิงสาวและจะไม่ทำให้เธอต้องเจ็บแล้วละก็เขาเองก็ยินดี

เพียงแต่ว่าหญิงสาวนั้นเธอเองย่อมรู้ดีว่าการกระทำตอนนี้มันได้เลยเถิดไปไกลเกินกว่าจะหันหลังกลับได้แล้ว และอีกอย่างในเมื่อสิ่งนี้มันเกิดมาจากความต้องการของเธอเองเช่นกัน ดังนั้นเธอจะมาทำตัวเป็นเด็กกลับคำไปมาแบบนั้นไม่ได้

“มะ...ไม่เป็นไรค่ะ”

เสียงสั่นเอ่ยบอกแม้ว่าสีหน้าจะเหยเกต่างจากความมั่นใจที่มี

“จริงนะคะ”

“ค่ะ...เฮียทิศทำต่อได้เลย” (>_<)

“ถะ...ถ้างั้นเฮียขอทำต่อเลยนะคะ”

“...ค่ะ...”

คนตัวโตที่ยังเป็นห่วงความรู้สึกของหญิงสาวเอ่ยขออนุญาตอีกครั้งด้วยน้ำเสียงกระเส่าก่อนจะขยับบั้นเอวต่อไปตามความปรารถนาเบื้องลึกที่พรั่งพรูหลังจากได้รับการตอบรับจากหญิงสาวใต้ร่างแล้ว

กึด...กึด...

จากนั้นลำเอ็นก็ยังคงค่อย ๆ แหวกความคับแน่นของร่องเนื้อมุดเข้าไปหาความอบอุ่นเรื่อย ๆ ต่อ จนกระทั่งเมื่ออาการปวดหนึบที่แผ่ซ่านไปทั่วร่องทำให้หญิงสาวเองเริ่มจะทนไม่ไหว เพราะถ้าหากปล่อยให้เป็นอย่างนี้ต่อไปน้ำเหนียวใสที่ไหลออกมาเป็นเชื้อหล่อลื่นก่อนหน้านี้คงจะแห้งเหือดและเธอเองก็คงจะต้องเจ็บมากกว่านี้แน่

และทันทีที่หญิงสาวคิดได้ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจที่จะบอกให้ชายหนุ่มกระแทกลำเอ็นเข้ามาในร่องรวดเดียวเพื่อไม่ให้ต้องทรมานไปมากกว่านี้

“เฮียทิศค่ะ อะ...เอาเข้ามาทีเดียวเลยได้ไหมคะ เอามันเข้ามาเลยค่ะ ลูกจันไม่ไหวแล้ว”

สิ้นประโยคร้องขอแสนกระเส่าที่เปล่งออกมาจากหญิงสาว เขาที่แม้จะตกใจเพราะไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากเธอ แต่กระนั้นเขาเองก็พอเข้าใจได้ว่าไอ้การยื้อไม่ยอมจัดการรวดเดียวอย่างที่เขาทำอยู่ตอนนี้มันรังแต่จะทำให้ทั้งเขาและเธอทรมาน

“ละ...ลูกจัน...!!” (O///O)

“นะคะ...เฮียเอาเข้ามาทีเดียวเลยได้ไหม ละ...ลูกจันทรมาน”

และเมื่อคำร้องขอได้ถูกย้ำส่งออกมาอีกครั้งร่างกำยำที่ทรมานไม่แพ้กันก็ได้จัดการตามประสงค์ของหญิงสาวทันที

กึด...พรวด ~~

“อะ...กรี๊ดดดด...จะ...เจ็บ ~~”

“ซี๊ดดดดด...อ่าาาาาส์ ~~”

และทันทีที่เอ็นอุ่นแทรกเข้าร่องที่หนีบแน่นไปจนสุดลำแล้ว ความรู้สึกเจ็บแสบที่มีในหะแรกยามที่เยื่อเนื้อบางที่ใครต่างพากันเรียกมันว่าเยื่อพรหมจรรย์ได้ขาดลง เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดจากหญิงสาวก็แผดออกมาคละเคล้าไปด้วยเสียงเสียวซ่านที่มาจากชายหนุ่มทันที 

"ละ...ลูกจันเฮียขอโทษ" 

น้ำเสียงตื่นตระหนกเอ่ยบอกหญิงสาวใต้ร่างทันทีด้วยความเป็นห่วง

"ฮึก...ฮึก...เฮียลูกจันเจ็บ..."

น้ำใสที่ไหลออกหางตาหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเจ็บปวดที่ทำให้หญิงสาวที่เขารักร้องไห้ 

จุ๊บ ~~ "เฮียขอโทษนะคะ คนดีของเฮีย" 

คำขอโทษถูกส่งออกมาปลอบประโลมอีกครั้ง พร้อมกับริมฝีปากที่กดจูบหน้าผากมนด้วยหมายว่ามันอาจจะบรรเทาความเจ็บปวดของหญิงสาวได้บ้าง

"มะ...ไม่เป็นไรค่ะ เฮียทิศไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ ลูกจันเต็มใจ"

ก่อนที่ใบหน้าหวานใสจะระบายยิ้มบางส่งออกไปพร้อมกับเอ่ยคำพูดเพื่อให้คนบนร่างสบายใจแม้ว่ารอบดวงตาของเธอจะยังมีน้ำตาเปรอะเปื้อนอยู่ก็ตาม

"โธ่...ลูกจัน คนดีของเฮียทิศ" จุ๊บ ~~

จากนั้นชายหนุ่มเจ้าของลำเอ็นที่คาอยู่ในร่องอุ่นก็ได้หยุดการขยับสะโพกตัวเองสักพักเพื่อให้เจ้าของร่องรักได้ปรับตัวรับตัวตนเขาได้อย่างเต็มที่เสียก่อน ก่อนที่เขาจะถามเธออีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าเขายังสามารถดำเนินเกมสวาทครั้งนี้ต่อไปได้อีกไหม

“ลูกจัน...ยังเจ็บอยู่ไหมคะ...??”

น้ำเสียงสั่นส่งออกมาเพื่อถามหญิงสาวด้วยความเป็นห่วงและแม้ว่าหญิงสาวเองเธอจะยังรู้สึกเจ็บอยู่บ้าง แต่เพราะว่าไอ้ความเจ็บนั้นมันเริ่มที่จะระคนไปด้วยความรู้สึกปั่นป่วนบางอย่าง นั่นจึงทำให้เธอเลือกที่จะส่ายหน้าตอบกลับไป

และทันทีที่เจ้าของลำเอ็นได้เห็นปฏิกิริยาตอบกลับจากคนใต้ร่างแล้วเขาก็ไม่รอช้าทำการตอกลำเอ็นเข้าออกทันทีเพื่อคลายความกำหนัดที่มี