LOGINShare
ตอนที่ 1 : เสือจอมเจ้าชู้
publish date:
2026-10-24 02:31:30บทนำ
: เอพริล
ในวันรับปริญญาของมหาวิทยาลัยชื่อดังที่ฉันเรียนอยู่ ฉันกำลังจดจ่ออยู่กับการถ่ายรูปกับเพื่อน ๆ ในงาน
แต่แล้ว…
“แต่งงานกันไหมแก?” จู่ ๆ ไอ้เพื่อนซี้ตัวแสบก็คุกเข่าลงต่อหน้าฉันท่ามกลางผู้คนมากมาย
“นี่แกทำบ้าอะไรของแกเนี่ย ไอ้เกอร์” ไอ้เกอร์ หรือชื่อเต็ม ๆ ว่าไทเกอร์ เราสองคนเป็นเพื่อนซี้กันมาตั้งแต่สมัยมัธยม เวลาที่มีใครมารังแกฉัน ไอ้เกอร์นี่แหละก็จะคอยตามปกป้องฉันตลอด ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจู่ ๆ เราสองคนเริ่มสนิทกันตั้งแต่เมื่อไร แต่รู้ตัวอีกที เราสองคนก็เพื่อนรักซี้ปึกกันไปเสียแล้ว ว่าแต่ว่า
นี่มันกำลังทำอะไรของมันอยู่ล่ะเนี่ย
“นี่แกทำอะไรของแกว่ะ อย่ามาแกล้งฉันต่อหน้าคนเยอะ ๆ แบบนี้นะเว้ย ฉันอายเขา แกลุกขึ้นมาได้แล้ว” ฉันส่งสายตาพิฆาตไปให้มัน โดยหวังให้มันกลัวฉันบ้าง
แต่ ...
“ฉันจริงจังนะ เอพริล นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น” ไทเกอร์ทำหน้าจริงจัง พร้อมกับควักกล่องแหวนเล็ก ๆ ออกมาจากกระเป๋ากางเกงของเขา
“ถ้าแกไม่หยุดล้อเล่น ฉันจะเดินหนีไปเองนะ” ฉันขู่ไอ้เกอร์อีกครั้ง โดยหวังว่ามันจะฟังฉันบ้าง เพราะตอนนี้ผู้คนในงานเริ่มมองมาที่เรามากกว่าเดิมแล้ว
“แกก็ตอบมาสิว่าแกตกลงหรือเปล่า” คนที่กำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้ายังคงไม่ยอมแพ้ในความพยายาม
นี่มันทำอะไรของมันว่ะเนี่ย ผีที่ไหนเข้าสิงให้มันมาทำแบบนี้
“แกจะไม่เลิกแกล้งฉันใช่ไหม งั้นฉันไปจริง ๆนะ” พูดจบฉันก็เดินออกไปเลย ใจหนึ่งก็อยากรักษาหน้าของเพื่อนสนิทด้วยการตอบตกลง แต่อีกใจก็ยังงงว่ามันทำบ้าอะไรของมันกันแน่
ฉันเดินแหวกฝูงชนออกมาให้ไกลมากที่สุด แต่ไทเกอร์ก็ยังคงเดินตามหลังของฉันมาเรื่อย ๆ
จนในที่สุดไอ้เกอร์ก็เดินตามฉันมาจนทัน และคว้าข้อมือของฉันไว้
“นี่แกเป็นอะไรของแกว่ะ ไอ้เกอร์” ฉันถามขึ้นด้วยสีหน้าที่เริ่มมีน้ำโห
“ฉันจริงจังกับแกนะ เอพริล ฉันอยากใช้เวลาที่เหลือทั้งชีวิตอยู่กับแก เราเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่หลังจากนี้เราเรียนจบแล้ว เราต่างคนต่างต้องมีชีวิตไปคนละเส้นทาง ถ้าวันหนึ่งแกไปแต่งงาน หรือมีคนรักของแก แล้วฉันจะอยู่อย่างไงโดยไม่มีแก” ไอ้เกอร์พูดด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ
“นี่แกคิดว่าการแต่งงานคือมิตรภาพงั้นหรอ? แกกำลังเข้าใจการแต่งงานผิดแล้ว การแต่งงานเกิดจากความรักของคนสองคนต่างหาก ฉัน...”
“ก็ฉันรักแก แกก็รักฉันไง” ฉันยังไม่ทันพูดจบ ไอ้เกอร์ก็แทรกขึ้นมาเสียก่อน ดูมันใจร้อนอยากให้ฉัน ตกลงแต่งงานภายในวันนี้ให้ได้
“แต่ความรักของเราสองคนมันคือความรักแบบเพื่อน แกเองก็เจ้าชู้ และมีแฟนมาตั้งหลายคน แกก็น่าจะรู้ว่าความรักของคนรัก และความรักของมิตรภาพนั้นมันแตกต่างกันอย่างไง?”
“ฉันไม่รู้หรอก แต่ฉันรู้แค่ว่าฉันอยู่ไม่ได้โดยไม่มีแก” ไทเกอร์ยังคงดื้อดึงไม่เลิก
“ชื่อแกก็แปลว่าเสือ แต่เสือสำหรับฉันไม่ได้แปลว่าเสือที่เจ้าชู้ แต่แปลว่าเสือที่เข้มแข็งและเป็นผู้นำ ตอนนี้แกกำลังงอแงจะเอาในสิ่งที่แกอยากได้ โดยไม่คิดถึงความรู้สึกของฉันเลย ถ้าวันนี้แกรักฉันจริง ๆ ที่ไม่ใช่รักแบบเพื่อน ฉันก็อาจจะตอบตกลงแต่งงานกับแกไปแล้ว แต่เพราะวันนี้แกก็แค่ยังสับสนกับชีวิต แกแค่กลัวว่าฉันจะไปเป็นของคนอื่น แกเลยดึงดันจะให้ฉันแต่งงานอยู่กับแกทั้งชีวิตก็เท่านั้นเอง ฉันสนิทกับแกมากที่สุด ฉันรู้จักตัวตนและจิตใจของแกมากที่สุด ถ้าวันไหนแกรักฉันจริง ๆ และแกก็ทำให้ฉันรักแกแบบคนรักได้ ฉันจะตอบตกลง แต่ก็ขึ้นอยู่กับแกว่า แกจะอดทนจนถึงวันนั้นไหม” พูดจบฉันก็เดินออกไปเลย ปล่อยให้ไอ้เกอร์ได้ยืนคิดวิเคราะห์กับตัวของมันเองสักพัก
: ไทเกอร์
เอพริลเดินจากผมไปหลังจากที่เธอพูดจบ สิ่งที่เธอพูดทำให้ผมเริ่มสงสัยในตัวของผมเอง ผมขอเธอแต่งงานเพราะผมอยากมีเธออยู่ด้วยทั้งชีวิต แต่ผมไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของเธอเลยว่า จริง ๆ แล้วการแต่งงานควรเริ่มจากความรัก ไม่ใช่มิตรภาพ
“แต่ความรักก็เริ่มจากมิตรภาพได้นี่หว่า” ผมพูดกับตัวเองด้วยรอยยิ้มที่คิดอะไรบ้างอย่างออก
___________________________________________________________________
ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^
Latest chapter
แต่งงานกันไหม? ยัยเพื่อนซี้ ตอนที่ 18 : ความโกรธ ความหึงหวง (2)
“ไอ้เกอร์” ฉันจับใบหน้าของมันให้มามองที่ฉัน“ก็แก” แล้วในที่สุดมันก็ยอมพูดจนได้ “แกแต่งตัวแบบนี้ ผู้ชายมันถึงได้ทำแบบนั้นกับแกไง”“เดี๋ยวก่อนนะ แกพยายามจะบอกว่า ไอ้เหตุการณ์บ้า ๆ ที่เกิดขึ้นในงานปาร์ตี้เมื่อกี้ เกิดขึ้นเพราะฉัน” ฉันตวาดใส่ไอ้เกอร์ด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ“ก็ถ้าแกไม่แต่งตัวยั่วคนอื่นแบบนั้น มันก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นหรอก” ไอ้เกอร์พูดด้วยเสียงเรียบเฉย นั้นยิ่งทำให้ฉันโกรธขึ้นไปอีก“ฉันขอพูดอะไรหน่อยนะ ทำไมเวลาผู้หญิงแต่งตัวไม่เรียบร้อย แล้วมีผู้ชายมาลวนลาม ทำไมความผิดถึงกลายเป็นของฝ่ายผู้หญิงฝ่ายเดียว ทั้ง ๆ ที่ผู้หญิงก็มีสิทธิและเสรีภาพในการแต่งตัวอย่างไงก็ได้ แต่ทำไมไม่มีใครคิดจะโทษว่าเป็นเพราะผู้ชายนั้นสารเลวเอง ถ้าผู้ชายเหล่านั้นไม่ได้มีจิตใจที่สกปรก ต่อให้ผู้หญิงจะแต่งตัวแบบไหน พวกเขาก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปลวนลาม ผู้หญิงอย่างเราก็มีสิทธิ์ในการเลือกที่จะใช้ชีวิตแบบไหนก็ได้ ทำไมผู้ชายถึงเอาแต่มาโทษผู้หญิงอย่างเรา” พูดจบฉันก็เดินเปิดประตูรั้ว และเดินเข้าบ้านไปทันทีฉันได้ยินเสียงของไอ้เกอร์เรียกตามหลังมา แต่ความโกรธของฉันตอนนี้ทำให้ฉันไม่อยากหันกลับไปมองหน้ามัน
แต่งงานกันไหม? ยัยเพื่อนซี้ ตอนที่ 17 : ความโกรธ ความหึงหวง (1)
บทที่ 5เอพริล :ฉันเดินไปอยู่ในงาน แต่ก็ยังไม่มีหนุ่ม ๆ เข้ามาจีบสักคน คงจะเป็นเพราะไอ้เกอร์ตัวแสบจริง ๆ ด้วย “ฮึ่ม เอาไงดีหว่า” ฉันคิดไปไปคิดมาก็หันไปเห็นไอ้เกอร์กำลังยืนจีบสาวอยู่ “ทำไมแกไปจีบคนอื่นได้ แต่ฉันไม่สามารถจีบคนอื่นได้ล่ะ เอ๊ะ!! ใช่ ถ้าผู้ชายไม่เดินเข้ามาจีบฉัน งั้นฉันก็จะเป็นฝ่ายเข้าไปจีบเขาแทน”เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉันก็สอดส่องสายตาไปรอบ ๆ งานเพื่อหาเป้าหมายที่จะหล่อ และดูดี “ใครดีนร้า” ฉันบ่นกับตัวพึมพำ และมองหาเป้าหมายไปด้วยและในที่สุด สายตาของฉันก็ไปสะดุดเข้ากับผู้ชายตัวสูง ผมสีน้ำตาลอ่อน ที่อยู่ในเสื้อสูทเปิดอกเล็กน้อย ช่างดูเซ็กซี่เหลือเกิน“นั้นไง พ่อหนุ่มคณะวิศวะคนนั้นแหละที่เหมาะเป็นเป้าหมายของฉันที่สุด” เมื่อบ่นกับตัวเองเสร็จ ฉันก็คว้าแก้วน้ำส้มแล้วเดินเข้าไปหาเขาทันที แต่จะให้ได้เดินเข้าไปจีบเขาตรง ๆ เลยก็จะดูอ่อยเกินไป ดังนั้น ฉันจึง“อุ้ย! ขอโทษนะคะ เอพริลไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ค่ะ” แล้วก็เป็นไปตามแผนนางร้ายในละคร เมื่อฉันทำเป็นแกล้งเดินสะดุดขาตัวเองเพื่อทำน้ำส้มกระเด็นจากแก้ว จนไปโดนเสื้อสูทของเขา“ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?” เขาถามขึ้น พร้อ
แต่งงานกันไหม? ยัยเพื่อนซี้ ตอนที่ 16 : ดอกกุหลาบสื่อรัก (4)
“สวัสดีครับคุณไทเกอร์ วันนี้ผมจะขอมารับเอพริลไปที่ร้านกับผมนะครับ” พี่เอดีนพูดกับไอ้เกอร์ด้วยความสุภาพ สายตาที่มองกลับไปหาไอ้เกอร์ด้วยความนิ่ง และคำพูดที่เรียบเฉียบ ไม่รู้ว่าเป็นการขออนุญาตหรือเป็น คำบอกกล่าวกันแน่ แต่ที่รู้ ๆ ตอนนี้คือสายตาของไอ้เกอร์ที่มองไปที่พี่เอดีนเริ่มจะไม่โอเคซะแล้ว“เอ่อ คือว่าพี่เอดีน พอดีว่าไหน ๆ ไทเกอร์ก็มารับเอพริลที่บ้านประจำอยู่แล้ว ก็ให้เอพริลไปกับไทเกอร์เหมือนเดิมจะดีกว่านะคะ” ฉันพูดขึ้นบ้าง เพราะลองถ้าฉันบอกว่าไปกับพี่เอดีนสิ มีหวังไอ้เกอร์งอนฉันแน่ เอาว่ะ พี่เอดีนเป็นผู้ใหญ่กว่า เขาคงจะเข้าใจฉันนะ“งั้นตั้งแต่พรุ่งนี้ไป พี่ขอเป็นคนมารับส่งน้องเอพริลเองทุกวันนะครับ” พี่เอดีนหันหน้ามาพูดกับฉัน“ไม่ได้” แล้วไอ้เกอร์ก็ขัดพี่เอดีนขึ้นมาทันควันพ่อ แม่ เห็นสถานการณ์ตรงนี้ไม่ดี จึงดึงผมเปียของยัยแจนให้ออกไปจากห้องอาหารนี้ด้วยกันทันที“คุณพาเอพริลซ้อนมอเตอร์ไซค์ทุกวันแบบนี้มันอันตรายนะ สู้ให้น้องเอพริลไปรถยนต์กับผมดีกว่าเพราะปลอดภัยกว่าเยอะ” เหตุผลที่พี่เอดีนพูดขึ้น ทำให้ไทเกอร์เงียบไปครู่หนึ่ง“แต่ผมก็พาเอพริลซ้อนมอเตอร์ไซค์มาตั้งแต่สมัยเรียนเป็นสิบ ๆ
แต่งงานกันไหม? ยัยเพื่อนซี้ ตอนที่ 15 : ดอกกุหลาบสื่อรัก (3)
“ใช่ค่ะ เอพริลเป็นแฟนของพี่เอดีนเองค่ะ” ฉันพูดขึ้นพร้อมกับขยับตัวเข้าไปชิดกับพี่เอดีนให้แนบแน่นกว่าเดิม จนยัยฟางทนไม่ไหว และพุ่งมากระชากตัวฉันออกจากพี่เอดีนทันที“โอ้ยยยย” ฉันล้มลงกระแทกกับพื้นอย่างแรง“น้องเอพริล เป็นอะไรไหมครับ?” พี่เอดีนค่อย ๆ พยุงร่างของฉันขึ้นจากพื้น และหันไปต่อว่ายัยคุณฟางทันที “นี่มันจะเกินไปแล้วนะ กลับไปได้แล้วฟาง ผมไม่อยากให้คุณมาวุ่นวายกับแฟนของผมอีก”“ไม่ค่ะ ฟางไม่กลับ และฟางก็ไม่มีทางเชื่อด้วยว่าพี่เอดีนคบกับยัยเด็กคนนี้ ฟางมาเฝ้าพี่เอดีนออกจะบ่อย เพิ่งจะมาเห็นยัยเด็กผู้หญิงคนนี้ก็วันนี้นี่เอง” ยัยคุณฟางพูดขึ้นด้วยที่เสียงอันแหลมจนทะลุแก้วหู“กลับไปได้แล้วฟาง แล้วก็เลิกมาวุ่นวายกับที่นี่อีก แล้วอีกอย่าง อย่ามาทำกริยาแบบนี้กับแฟนของผมอีก ผมไม่ชอบ” พี่เอดีนพูดตอบกลับไปด้วยเสียงแข็งกร้าว จนทำให้ดวงตาของยัยคุณฟางเริ่มเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา“เอดีนใจร้ายกับฟางมากไปแล้วนะคะ ฟางจะไม่ยอมแค่นี้แน่นอนค่ะ” เธอตอบกลับด้วยเสียงที่สั่นคลอ และในที่สุดน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาจนได้ยัยคุณฟางเดินออกไปจากร้านด้วยความว่องไว พร้อมกับปาดน้ำตาออกเพื่อไม่ให้ใครเห็นถึงความอ่อนแอหน้าตาก็ส
แต่งงานกันไหม? ยัยเพื่อนซี้ ตอนที่ 14 : ดอกกุหลาบสื่อรัก (2)
ผู้หญิงสาวสาว หุ่นผอมเพรียวเดินเข้ามาในร้าน ดวงตาสีน้ำตาล จมูกที่คมสัน พร้อมกับผมสีดำสนิทและตรงยาวสลวยงดงาม เดินเข้ามาสู่ในร้าน พนักงานทุกคนรีบวิ่งหน้าตาตื่นไปตอนรับเธอทันที ฉันยืนมองผู้หญิงคนนั้นด้วยความมึนงงไปพักใหญ่“สวัสดีค่ะ คุณฟาง เชิญนั่งก่อนค่ะ” พี่น้ำส้ม ยกมือไหว้ พร้อมกับเชิญให้ผู้หญิงคนสวยที่ชื่อฟางนั่งลงกับเก้าอี้“ชาเนส 1 แก้ว” เธอสั่งเมนูด้วยเสียงเรียบเฉียบ ท่านั่ง และสายตาที่มองไปรอบ ๆ ร้านของเธอช่างดูเป็นผู้หญิงที่มีอำนาจในอายุน้อยเหลือเกิน“ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ” พี่น้ำส้มรับเมนูด้วยตัวเอง และรีบนำไปส่งให้พี่แอมป์ที่เป็นบาริสต้า“และนั้นใคร พนักงานใหม่หรอ?” ผู้หญิงคนสวยที่ชื่อฟางคนนั้นถามพี่น้ำส้มขึ้น พร้อมกับมองหน้ามาที่ฉัน แต่สายตาที่เธอส่งมานั้น ช่างไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย“ใช่ค่ะคุณฟาง น้องเป็นคนรู้จักของคุณเอดีน และกำลังฝึกงานอยู่ที่นี่ค่ะ” พี่น้ำส้มตอบกลับด้วยความนอบน้อม ในขณะที่ผู้หญิงคนนั้นกลับมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่เหยียดฉันดูออกนะ ว่าคุณไม่ชอบฉันได้แต่คิดโมโหในใจ ว่าทำไมฉันต้องมายืนให้ผู้หญิงคนนี้มองเหยียดด้วยความดูถูกด้วยนะ ฉันเป็นเด็กฝึกงานแล้วมันไปหนักศีรษ
แต่งงานกันไหม? ยัยเพื่อนซี้ ตอนที่ 13 : ดอกกุหลาบสื่อรัก (1)
บทที่ 4เอพริล :เช้าตรู่ของวันใหม่เริ่มต้นขึ้น ร่างกายของฉันยังคงพลิกไปมาบนที่นอนสีชมพู ดวงตาของฉันยังคงปิดอยู่ แต่แสงแดดที่ส่องทะลุผ้าม่านเข้ามากระทบกับดวงตาที่ปิดอยู่ของฉัน ทำให้ฉันรู้สึกนอนหลับไม่สนิทแต่ เอ๊ะ!!ไทเกอร์ :วันนี้ผมมาถึงบ้านของเอพริลแต่เช้า แม่ของเอพริลเลยเชิญให้ผมมารอในห้องรับแขก แต่ผ่านไปสักพักผมรู้สึกอยากแกล้งเอพริลขึ้นมา จึงตั้งใจจะไปปลุกเธอที่ห้องนอนซะหน่อย เนื่องจากว่า แม่ของเอพริลไว้ใจผมมาก จึงทำให้ผมสามารถเข้ามาป่วนเอพริลถึงบนห้องได้เป็นประจำผมค่อย ๆ เปิดประตูห้องของเอพริลเข้ามาอย่างเบามือ เห็นร่างบอบบางกำลังพลิกตัวหนีแสงแดดที่กำลังทะลุผ่านผ้าม่านเข้ามากระทบกับใบหน้าของเธอ ผมค่อย ๆ เดินอย่างเบา ๆ เพื่อไปยืนบังแสงแดดตรงนั้น ผมใช้ลำตัวของผมกำบังไม่ให้แสงแดดส่องทะลุไปกระทบกับใบหน้าของเธอได้ ร่างบางหยุดพลิกตัวไปมา และหลับต่ออีกครั้งผมยืนกำบังแสงแดดอยู่ตรงนั้นเป็นเวลาสักพัก ผมไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว ผมรู้เพียงแต่ว่า การได้ยืนมองความไร้เดียงสาของเธออยู่ตรงนี้อย่างเงียบ ๆ มันทำให้ผมรู้สึกสบายใจมีคนกล่าวว่า จงเลือกคนที่ทำให้คุณหัวใจของคุณสงบ มากกว่า
You May Also Like
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.8K viewsเคียงตะวัน
ไออุ่นในฤดูหนาว80.7K viewsบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์330.3K viewsมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ145.6K viewsภรรยาปากร้ายขอเกิดใหม่ในยุค 70(ระบบสะสมแต้ม)
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว219 viewsพ่ายรักกลางเหมันต์
ชาดจันทร์1.5K viewsสยบรัก ยัยแฝดพี่จอมแสบ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl) / ดรุณีร่านรัก176 viewsนางร้ายคนนี้สามีไม่เคยรัก
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี203 views
