บทที่ 15 ไปเดตครั้งที่สอง

  ในมุมมองของลูกศร  ปัจจุบัน

  ทำไมนะ  ทำไมป๊ารักลูกไม่เท่ากัน  ลูกเมียน้อยอย่างฉันได้เงินเดือนแค่ครึ่งเดียวของเฮียธนู  ฉันจึงจนใจ  ต้องรับปากแม่  เพราะอยากกินฟรี   เมื่อถูกใช้ให้มากินข้าวกับคุณมหาสมุทรอีก

  ก่อนหน้านี้ฉันบอกป๊าว่าไม่เอารถหรู  ขอแค่รถตู้พร้อมคนขับ  ขณะที่เฮียธนูเปลี่ยนรถทุกปี  ถึงไม่ได้เท่าเฮีย  แต่ฉันว่ามีคนขับรถก็ดีกว่าหวาดผวาตลอดเส้นทาง

  ฉันตั้งใจว่าวันนี้  จะไม่ดื่มแอลกอฮอล์  เพราะฉันชอบให้ตัวเองมีสติ  เป็นฝ่ายคุมเกม  และพร้อมพลิกสถานการณ์ตลอดเวลา  แต่ประสบการณ์ถูกทิ้งเมื่อวันก่อน  สอนฉันว่าไว้ใจใครไม่ได้  มือถือจึงต้องติดตัวตลอดเวลา

  สำหรับพี่ชัย  เขาส่งจดหมายมาลาออกหลังเกิดเหตุได้สามวัน  ฉันกำมือแน่นตอนแม่ใหญ่กอดปลอบขวัญฉัน  แต่ฉันไม่มีหลักฐาน  และป๊ารู้ทั้งรู้  แต่ยังต้องพึ่งแม่ใหญ่อีกหลายเรื่อง  เรื่องนี้จึงเงียบไป

  ร้านอาหารที่คุณมหาสมุทรนัดเป็นร้านเดิม  ฉันเดินดิ่งเข้าไปตอนเขานั่งเล่นไอแพด  อยู่ในมุมหนึ่งของร้าน

  “คุณมาตรงเวลา  แสดงว่าเลิกเรียกความสนใจแล้ว?”

  แสดงว่าเขาทำการบ้านมา  ถึงได้รู้ว่าฉันชอบคนฉลาด

  “วันนี้ลูกศร  แค่มากินมื้อเย็นฟรี”

  “งั้นดื่มกันหน่อยไหมครับ?”

  “ไม่ละค่ะ  การดื่มทำให้คนขาดสติ  และคนขาดสติมักทำอะไรที่ไม่ควรทำ”

  “แล้วคุณลูกศรชอบทำอะไรบ้างครับ?  เผื่อเราจะมีงานอดิเรกคล้ายกัน”

  เขาถามด้วยท่าทีสบายๆ  คงอยากจะชวนคุย

  “ลูกศรชอบเดาใจคนค่ะ  ว่าคนคนนั้นกำลังคิดอะไร?”

  เขาทำหน้าแปลกใจ  ก่อนยิ้มมุมปาก  คงคิดว่าดูเท่สินะ

  “แล้วเดาออกไหม  ว่าผมนัดคุณมาทำไม?”

  “แล้วคุณมหาสมุทรเดาออกไหม  ว่าลูกศรมาทำไม?”

  เรายิ้มให้กัน  อย่างไม่มีใครเอาใครลง

  “สนใจเป็นเพื่อนกันไหมครับ?  ผมว่าเราน่าจะคุยกันถูกคอ”

  เขาหายประหม่าที่เจอฉัน  และเป็นตัวเองในอีกมุมที่น่าสนใจ  คุณมหาสมุทรยื่นคิวอาร์โค้ดมาให้ฉัน  เพื่อรับเป็นเพื่อน

  “เพื่อนกันเขาจะต้องถูกบังคับให้แต่งงานกันเองในอนาคตหรือเปล่า  แต่เชื่อลูกศรเถอะว่า  บ้านที่พ่อมีเมียมากกว่าหนึ่งคน  มันไม่น่าอยู่  คุณเองก็มีลูกสาว  อยากให้ลูกสาวตกที่นั่งเดียวกับลูกศร  หรือจะเตรียมโอกาสที่ดีไว้ให้เธอล่ะคะ?”

  เขายกมือขึ้นสองข้าง  เป็นอันรู้ว่าวันนี้ขอยกธงขาว

  “ผมรู้ๆ  แต่ผมอยากมีเพื่อนฉลาดๆ  แบบคุณลูกศรด้วย”

  “ถ้าอย่างนั้น  บอกความลับคุณมาสักข้อ  ที่เมื่อคุณหักหลังลูกศร  ลูกศรจะเอาไปแบล็กเมลได้”

  เขานิ่งเงียบ  ประสานมือกัน  วางศอกบนโต๊ะ  จ้องตาฉันนิ่ง

  “ผมไม่ได้ชอบคุณแบบนั้น  คุณน่าขนลุกเกินไป  ผมชอบให้ภรรยาเป็นผู้ตามและมีไอคิวปกติมากกว่า”

  ฉันยิ้มกับความจริงใจนี้  รู้สึกดีใจที่เขามองฉันออก  ตามฉันทัน  ก่อนเตรียมสแกนคิวอาร์โค้ดของเขา

  พลันสายตาของฉันก็หันไปสบตาเข้ากับคนมาใหม่สองคน  ที่กำลังเดินเข้ามา

  “เฮียธนู!  ฟ้า!”

  ฉันเอ่ยด้วยดวงตาเบิกโพล่ง  แถมเมื่อมองดีๆ  เฮียธนูยังถือกระเป๋าให้น่านฟ้าอีกต่างหาก  และแวบแรกที่เห็นน่านฟ้าก็มีรอยยิ้มบางๆ ด้วย

  ทำไมทั้งคู่ถึงมาด้วยกัน  หรือเธอจะมีแฟนได้ทั้งสองเพศ?

  ไม่สิ  เธอมาด้วยความรู้สึกยังไง  และฉันต้องเช็กว่าน่านฟ้ารู้สึกยังไงกับฉันกันแน่  ทำไมเธอถึงทำแบบนี้

  เร็วเท่าความคิด  ฉันป้อนลูกแบล็คเบอร์รี่ในสลัดให้คุณมหาสมุทร  เขาอ้าปากรับอย่างมึนงง

  น่านฟ้าหันมาทำตาแดงๆ ใส่ฉัน  ปล่อยแขนเฮียธนูให้เป็นอิสระ  เธอหันมาพูดกับเฮีย  ก่อนหันมาพูดกับฉันด้วยอาการไม่ปกติ  เหมือนคนกำลังกระฟัดกระเฟียด

  “คนรู้จักกันทั้งนั้น  เรามาร่วมวงกันไหมคะ?”

  เฮียธนูขบกรามแน่น  คล้ายคนไม่พอใจอยู่ในที  แต่ไม่อยากขัดใจคู่เดต  จึงไม่ปฏิเสธน่านฟ้า

  “เชิญค่ะ”

  ฉันเป็นคนเอ่ย  ทำเป็นมองไม่เห็นความฝืนใจของพี่ชาย  แล้วสบตาคุณมหาสมุทรเป็นการขออนุญาต

  “กำลังแอดไลน์กันเหรอคะ?”

  น่านฟ้าหันมาทำตาเขียวใส่ฉัน  ฉันยักไหล่  ในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกัน  ฉันจึงไม่จำเป็นต้องแคร์ความรู้สึกเธอ  แต่สายตาฉันก็เช็กอยู่เรื่อยๆ ว่าเธอกำลังโกรธฉันอยู่หรือเปล่า  นี่ฉันเป็นอะไรไปนะ

  “พอดีสถานะโสด  เลยคุยกับใครก็ได้”

  ฉันตอบเสียงเรียบ  ในขณะที่เฮียธนูทำหน้างง   มองเราสองคนประชดใส่กัน  และฉันเชื่อว่าเฮียธนูทึ่มพอที่จะไม่รู้ว่าน่านฟ้าอยู่ในค่ายฉัน

  “แหมเฮีย  ขอบคุณมากนะคะ  ที่เชิญนักร้องในค่ายเรามากินข้าว  คนนี้ไงที่เฮียจะให้ลดค่าแต่งเพลงเยอะๆ”

  ฉันพูดออกมา  เพื่อทำให้เฮียธนูดูเหมือนคนใจร้าย  แถมเป็นการใจร้ายกับคู่เดตของตัวเอง

  เฮียตกใจจนตัวแข็ง  ทำปากขมุบขมิบให้ฉันหยุดพูด  ในขณะที่น่านฟ้าหันมาค้อนเฮียธนู  เพราะการที่น่านฟ้าและค่ายเพลงของเราถูกลอยแพ  ก็เป็นเพราะเฮียทั้งนั้น

  “คือ...คือ...ผมไม่ทราบว่าเป็นคุณน่านฟ้า”

  “เฮียไม่ทำการบ้าน  ไม่เหมือนคุณมหาสมุทรเลย”

  แล้วคุณมหาสมุทรก็หันมาสบตากับฉัน  เข้าใจเรื่องราวในทันที  เขาเป็นฝ่ายตักอาหารเข้าปากแล้วเคี้ยวตุ้ยๆ ไม่พูดอะไรอีก

  “พี่ลูกศรเสน่ห์แรงนะคะ”

  น่านฟ้าหันมาคุยกับฉัน  ก่อนเน้นสองพยางค์สุดท้าย”

  “ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย”

  ฉันกลืนน้ำลายดังเอือก  ก่อนเสียวสันหลังวาบ  เหมือนเจอแม่เสือเตรียมตะปบ

  อย่างไรก็ตาม  ฉันทานมื้อเย็นต่อเงียบๆ  ดีใจที่มีสติเต็มร้อย  พวกเราสี่คนคุยกันไปเรื่อยๆ  น่านฟ้าดื่มเข้าไปเยอะ  คงโกรธฉันไม่น้อย

  “ทำไมคนเดี๋ยวนี้หลายใจจัง”

  น่านฟ้าพูดเสียงอ้อแอ้  เหมือนเด็กหัดพูด  หมดความสนใจเหล่าคนร่วมโต๊ะ

  “ถ้าไม่มีสถานะ  ก็คงไม่เรียกหลายใจ”

  “แล้วที่ไลน์หาทั้งวัน  โทรมากู๊ดไนท์  แบบนี้ถึงไม่มีสถานะ  ก็คงเป็นคนพิเศษหรือเปล่าคะ?”

  น่านฟ้ายังคงแดกดันฉัน  ตั้งแต่ก่อนนั่งจนกินอาหารเสร็จ   เฮียธนูไม่เข้าใจเรื่องระหว่างเราสองคน  ได้แต่เริ่มยิ้มกริ่ม  เมื่อเห็นว่าน่านฟ้าเมาไม่ได้สติ

  “เฮียว่า  เราแยกย้ายกันกลับดีกว่า”

  “ผมเห็นด้วย”

  คุณมหาสมุทรยอมพูดออกมาในตอนท้าย

  “ผมหวังว่า  เราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้”

  เขาหันมาบอกฉัน  ในมือโชว์ไลน์ส่วนตัวของฉันขึ้นมา  แต่ฉันกลับสนใจแต่น่านฟ้าที่เซไปทางโน้นที  ทางนี้ที

  “เดี๋ยวลูกศรไปส่งน่านฟ้าเอง”

  “ได้ไง  เฮียไปรับ  ก็ต้องไปส่งสิ”

  “แต่นี่เด็กในค่ายลูกศร  ถ้ามีคนถ่ายภาพไปเป็นข่าวเสียหายจะทำไง?”

  “ช่างแกสิ”

  เฮียธนูเบะปาก

  “เอ้า  เฮีย”

  น่านฟ้ากางแขน  แยกฉันกับพี่ชายไม่ให้ตีกัน

  “พี่ลูกศร  เรามีเรื่องต้องเคลียร์กัน”

  “ยัยเด็กนี่  เมาก็ไปนอน”

  ฉันดึงเธอออกจากพี่ชาย  แล้วเขาก็ดึงกลับ  น่านฟ้าทำหน้าพะอืดพะอม  เฮียธนูจึงปล่อยเธอให้เป็นอิสระ   แล้วน่านฟ้าก็อาเจียนออกมา  ใส่เสื้อกุชชี่ตัวเก่งของฉัน!

  “เฮียฝากคุณน่านฟ้าด้วย  เจอกันที่บ้าน”

  พอเห็นแบบนั้น  พี่ชายฉันพูดแล้วเดินออกจากร้านไปพร้อมคุณมหาสมุทร  เออ  ดีจริง  ส่วนฉันพาน่านฟ้าไปส่งคอนโด  ซึ่งโทรถามพิกัดจากคุณไนฟ์อีกที

  “ทำไมฟ้าถึงชอบคนเหลี่ยมจัดแบบนี้ทุกที”

  ตอนนี้เราอยู่กันสองคน  ในคอนโดของน่านฟ้า  คนขับรถของฉันเป็นคนขับมาส่ง  ฉันรู้ว่าเธอหมายถึงฉัน  ตอนนี้ฉันจึงยิ้มอย่างเต็มที่  เอามือไปเขี่ยผมเธออย่างเอ็นดู

  “ดีแค่ไหนที่พี่ไม่ใช่อาชญากร  หรือฆาตกรต่อเนื่อง”

  เธอนิ่งไปครู่ใหญ่  หรี่ตามองฉัน  แล้วชี้นิ้วมา

  “ฟ้าไม่ได้ชอบคนเหลี่ยมจัดหรอก  แต่ฟ้าชอบความรู้สึกโล่งอกที่คนที่ฟ้าสนใจ  เขาเป็นคนดีกว่าที่คิดมากกว่า  เช่น...”

  “เช่น?”

  “เช่นคนที่เขาเป็นห่วงเรา  กลัวเราจะอยู่ในมือคนไม่ดีไงคะ?”

  เธอพูดแล้วหลับไปในทันที  ฉันจัดทางนอนให้เธอพิงหมอนบนเตียง  ซึ่งตอนนี้มีแต่กลิ่นอาเจียนและแอลกอฮอล์จากยัยตัวแสบ  น้ำลายเธอไหล  แต่ก็น่ารักแหละนะ