ตอนที่ 13 เปิดร้านขายเครื่องสำอาง

รถม้าสองคันวิ่งมาจอดเทียบหน้าร้านขายเครื่องสำอาง “งามเหนือใต้หล้า” รถม้าคันแรกเป็นของเซียวเยว่ฉีและเซียวเยว่ซื่อ รถม้าคันที่สองเป็นของเซียวเยว่ชิงและเซียวเยว่ฟาง

หน้าร้านยามนี้ถูกตกแต่งด้วยโคมไฟสีแดงและผ้าแพรสีแดงอย่างสวยงาม พนักงานและลูกค้าต่างมายืนร่วมกันอยู่หน้าร้าน เพื่อแสดงความยินดีกันอย่างล้นหลาม

เสียงจุดประทัดดังขึ้นมา จากนั้นเสียงเชิดสิงโตก็ตามมา เซียวเยว่ฉี เซียวเยว่ซื่อ เซียวเยว่ชิง เซียวเยว่ฟาง เพื่อเป็นหน้าเป็นตาให้กับเครื่องสำอางพวกนางจึงต้องแต่งกายและแต่งหน้าอย่างจัดเต็ม ในวันนี้พวกนางงดงามจนบุรุษที่นั่งอยู่บนโรงเตี๊ยมฝั่งตรงข้าม ถึงกับลมหายใจสะดุด ไม่คิดว่าพวกนางจะงดงามได้ถึงเพียงนี้

“นางจะแต่งกายงดงามเพื่อจะยั่วยวนใครกัน” รุ่ยอ๋องเจิ้งเลี่ยงรุ่ยคำรามออกมาอย่างมีโทสะ ไหน้ำส้มแตกอย่างไม่รู้ตัว

“เป็นเพียงสตรีหม้ายผ่านการหย่าร่าง งดงามมากแค่ไหนก็ไม่มีบุรุษชายตาหรอก” เฉินอ๋องเจิ้งหลี่เจี๋ยกัดกรามแน่นอย่างขุ่นเคืองใจ พลางจ้องมองเซียวเยว่ซื่อด้วยสายตาคาดโทษ

“ฮึ! แต่งกายเพื่อมายั่วยวนบุรุษ นางคิดจะหว่านเสน่ห์ไปถึงเมื่อใด!” เหลียงซีฮันกัดฟันเอ่ยออกมาอย่างไม่พอใจ พลางจ้องมองเซียวเยว่ฟางอย่างไม่วางตา

“ผ่านการหย่าร้างมาไม่นาน ก็คิดจะแต่งกายยั่วยวนบุรุษถึงเพียงนี้ ช่างไร้ยางอายเสียจริง” หานฮุ่ยหมิงทุบโต๊ะดังปัง! รู้สึกขัดเคืองใจอย่างไม่ทราบสาเหตุ

พวกเขาหันมามองหน้ากัน ก่อนจะหันกลับไปมองพวกนางที่เดินเข้าไปในร้าน พวกเขาไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่า ยามนี้พวกเขาทั้งสี่คนได้เปลี่ยนไปมากเพียงใด

พวกเขารีบพากันมาจองห้องพิเศษฝังตรงข้าม เพื่อจะมาดูพวกนางอย่างใจจดใจจ่อ แต่ก็พยายามปฏิเสธและปากแข็งไม่ยอมรับว่า พวกเขาไม่ได้ชอบพวกนางแต่อย่างใด

องครักษ์อย่างอู๋เหล่ยและจงหั่ว ยืนกอดอกแอบขบขันกับท่าทีของพวกเขาทั้งสี่อย่างเอ็นดู พวกเขาใช้ชีวิตเสเพล มีสตรีเข้ามามากมายในชีวิต ยามนี้อายุเพียง19ปี ยังไม่รู้จักความรักว่า หน้าตามันเป็นอย่างไร เขาคิดว่าถึงคราวพยัคฆ์หนุ่มจนมุมเป็นแน่แล้ว

คุณหนูใหญ่อายุ22 ปี คุณหนูรอง20ปี คุณหนูสาม19ปี คุณหนูสี่18ปี ยามนี้พวกเขามาพบเจอสตรีที่ไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่อง แต่ก็งดงามยากจะหาใครเทียบได้

แถมพวกนางยังมาเหนือเมฆเพราะอยากแก้แค้นและสั่งสอนพวกเขา ทำให้สี่บุรุษที่หยิ่งทระนงและหลงตัวเองตกหลุมพรางโดยไม่ทันตั้งตัว

พวกเขาเองที่เป็นองครักษ์ข้างกายของท่านอ๋องมานาน เห็นสตรีมามากมาย แต่สตรีตระกูลเซียวนั้นช่างแตกต่างออกไป พวกนางเป็นตัวของตัวเอง มีความกล้าหาญและมั่นใจ โดยไม่สนใจคำติฉินนินทาจากปากผู้คน

สตรีที่ลุกขึ้นมาหย่าขาดจากบุรุษ ผู้คนมักจะมองอย่างดูถูกเหยียดหยามและด้อยค่า แต่พวกนางกลับเฉิดฉายอย่างมั่นใจ คงเพราะพวกนางมีคุณหนูใหญ่ ที่เป็นดั่งบิดามารดาและพี่สาวในเวลาเดียวกัน จึงทำให้พวกนางยืนหยัดอยู่ได้ท่ามกลางลมฝนและลมพายุที่พัดแรง

ลูกค้าที่เป็นสตรียามนี้ต่อแถวกันยาวเหยียด เพราะทางร้านกำหนดให้ลูกค้าอยู่ในร้านได้เพียง20คน เพราะหากเยอะเกินไปจะเบียดเสียดและทำให้อึดอัด เพราะลูกค้าหนึ่งคนต้องใช้เวลาราว ๆ ครึ่งก้านธูป(10-15 นาที)

อีกทั้งทางร้านบริการแต่งหน้าให้ ทำให้เป็นที่สนใจของสตรีเป็นอย่างมาก ยิ่งมีพวกนางทั้งสี่คนยืนงดงามโดดเด่นเป็นสง่า อีกทั้งพนักงานก็งดงามแทบทุกคน ทำให้ลูกค้ามีความเชื่อถือในตัวสินค้ามากยิ่งขึ้น

“สบู่ตัวนี้ใช้ล้างหน้าเช้าเย็น หลังจากนั้นก็บำรุงผิวหน้าเป็นประจำ ผิวจะกระจ่างใสงดงามอย่างแน่นอนเจ้าค่ะ เพราะเป็นวันเปิดร้านวันแรก ทางร้านจะแต่งหน้าให้ทุกคนฟรีเจ้าค่ะ”

เยว่ซื่อ เยว่ชิง เยว่ฟาง คอยยืนอธิบายให้ลูกค้าเข้าใจ ส่วนเยว่ฉีนางไปช่วยพนักงานแต่งหน้าให้กับลูกค้า พอแต่งหน้าเสร็จลูกค้าก็ตาโตกับการแต่งหน้าแบบใหม่ ครีมรองพื้นบางเบาสบายผิวหน้ามาก อีกทั้งดูเป็นธรรมชาติ ลูกค้าถูกอกถูกใจกันเป็นอย่างมาก ต่างบอกว่าจะกลับมาอุดหนุนอีกอย่างแน่นอน

ร้านเครื่องสำอางงดงามเหนือใต้หล้า ลูกค้าเต็มร้านตลอดทั้งวัน ทำให้พ่อค้าแม่ค้าต่างยืนมองด้วยความอิจฉาริษยา โดยเฉพาะตระกูลเซียวสายรอง ที่แอบยืนดูอยู่มุมหนึ่ง

“ไม่ว่านางจะทำอะไรก็ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ประสบผลสำเร็จไปเสียหมด มันน่าเจ็บใจนัก!” เซียวอี้เฉินเอ่ยด้วยความอิจฉาริษยาอย่างไม่อาจปิดบัง

“ไม่คิดว่านางที่เป็นเพียงสตรี จะพาตระกูลเซียวสายหลักรุ่งเรืองได้ถึงเพียงนี้” เซียวอี้นั่วเอ่ยขึ้นมาบ้าง แม้เขาจะอิจฉามากเพียงใด แต่ก็ต้องยอมรับว่า นางมีความสามารถจริง ๆ

“เจ้าอย่าไปพูดเช่นนี้ให้มารดาเจ้าได้ยินเด็ดขาด” เซียวอี้เฉินเอ่ยเตือนบุตรชาย เพราะเซียวฮูหยินเกลียดเซียวเยว่ฉีมาก สาเหตุเพราะนางและเขาอยากจะเข้ามาช่วยดูแลกิจการ แต่ว่าเซียวเยว่ฉีกลับปฏิเสธอย่างไม่ไยดี นางบอกว่าจะจัดการดูแลด้วยตนเอง ฮูหยินเซียวสายรองโกรธมาก ที่นางมองไม่เห็นถึงความหวังดี จึงประกาศไม่ขอยุ่งเกี่ยวกันอีกต่อไป

“คุณหนูใหญ่มีคนฝากขนมมาให้ขอรับ” ลู่หมิงเดินถือกล่องขนมเข้ามาให้เยว่ฉี ที่กำลังง่วนอยู่กับการแต่งหน้า ยามนี้สตรีมาต่อแถวแต่งหน้ามากขึ้นเรื่อย ๆ นางเหนื่อยแทบจะเป็นลมแล้ว

“ตรวจว่ามีพิษหรือไม่ แล้วแบ่งให้ทุกคนกิน”

“ขอรับ”

“คุณหนูรองมีคนฝากขนมมาให้เจ้าค่ะ” ลู่หลิงถือกล่องขนมเข้ามาอีกคน ทำให้เยว่ซื่อที่กำลังคิดเงินอยู่ต้องรีบเอ่ยออกไป “ตรวจว่ามีพิษหรือไม่แล้วแบ่งให้ทุกคนกินเจ้าค่ะ”

สาเหตุที่ต้องตรวจว่ามีพิษหรือไม่ เป็นเพราะเยว่ฉีแอบกังวลว่าจะมีคนคิดไม่ดี เพราะหากว่าพวกนางเป็นอะไรไป ตระกูลเซียวสายรองต้องเข้ามายึดทุกสิ่งอย่างแน่นอน การระวังตัวเอาไว้ก็ไม่เสียหายอะไร เพราะการตายของบิดามารดาทำให้เยว่ฉีหวาดระแวง

นางเพียงแค่คาดเดาและสงสัย นางจะไม่ไว้ใจใครเด็ดขาด บิดาของร่างนี้สร้างฐานะขึ้นมาจนร่ำรวย ไม่แน่ว่าอาจมีคนอยากชุบมือเปิบด้วยการให้คนไปจัดการบิดาและมารดา และคนที่นางสงสัยก็คือน้องชายของบิดา ท่านอาเซียวอี้เฉิน

เพราะหลังจากเสร็จสิ้นงานศพ พวกเขาก็รีบมาเสนออยากช่วยดูแลกิจการ ซึ่งเซียวเยว่ฉีคนใหม่รีบปฏิเสธออกไปทันที สร้างความไม่พอใจให้กับเซียวฮูหยินสายรอง นางจึงประกาศว่าจะไม่มายุ่งเกี่ยวใด ๆ อีก

“คุณหนูสามมีคนฝากขนมมาให้เจ้าค่ะ”

“คุณหนูสี่มีคนฝากขนมมาให้ขอรับ”

พวกนางแม้จะหิวมากแต่ยามมีลูกค้าเยอะมากจริง ๆ ไม่คาดคิดว่าผลตอบรับจะดีมากเช่นนี้ วันต่อไปไม่รู้ว่าจะมีลูกค้าแบบวันนี้หรือไม่ หากมีแบบนี้ทุกวันพวกนางต้องตายแน่