ตอนที่34 บนส่งท้าย ตอนจบ

ตำหนักฮองเฮา

ยามนี้เปิดตำหนักจัดงานเลี้ยงการดื่มชายามบ่าย โดยฮ่องเฮาได้เชิญเหล่าคุณหนูและคุณชายมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง ส่วนองค์หญิงเจิ้งอวิ๋นเซียง นางเชิญคุณหนูตระกูลเซียวมาร่วมงานด้วยตัวเอง

และแน่นอนว่าเมื่อมีพวกนางมาร่วมงาน สี่บุรุษจอมเสเพล ย่อมต้องเข้าร่วมงานด้วยอย่างแน่นอน และเมื่อมี 4 จอมเสเพลเข้าร่วมงาน ไหนเลยจะขาดฮ่องเต้และองค์ไท่จื่อ ที่พร้อมจะเข้างานด้วยเช่นกัน

จากงานจิบชายามบ่ายดูเหมือนจะกลายเป็นจิบชายามเย็นไปเสียแล้ว เพราะเหล่าบุรุษต่างตบมือเข้าร่วมงานกันอย่างมากมาย ทำเอาฮองเฮารู้สึกปวดพระเศียรขึ้นมาทันที เหตุใดช่วงนี้ฮ่องเต้ทำตัวคล้ายกับสี่บุรุษจอมเสเพลเข้าไปทุกที

หากว่าพวกเขาเข้าร่วม แน่นอนว่าคงจะไม่จิบชา แต่จะเปลี่ยนเป็นจิบสุราแทนเป็นแน่

“ฮ่องเต้เสด็จ” เสียงประกาศของขันทีดังขึ้นจนแสบแก้วหู ทุกคนต่างลุกขึ้นทำความเคารพกันอย่างพร้อมเพรียง จากนั้นก็เป็นฮองเฮาและเหล่าพระสนม ต่อด้วยองค์ไท่จื่อและไท่จื่่อเฟยที่เดินเข้างานมา ต่อด้วยองค์หญิงเจิ้งอวิ๋นเซียง รุ่ยอ๋อง เฉินอ๋อง และบรรดาองค์หญิง องค์ชาย ที่ผ่านพ้นวันปักปิ่นมาแล้วจึงสามารถเข้ารวมงานได้

องค์หญิงเจิ้งอวิ๋นเซียงตรงมานั่งกับกลุ่มของเซียวเยว่ฉี เพราะองค์หญิงอยากสนทนาเรื่องครีมบำรุงผิว เมื่่อประธานอย่างฮ่องเต้และฮองเฮามาถึงแล้ว งานจิบชายามบ่ายก็ได้เริ่มขึ้น เสียงดนตรีได้บรรเลงขึ้นอย่างแผ่วเบา

ฮองเฮารู้สึกอึดอัดพระทัยเพราะว่างานที่นางจัดเตรียมเอาไว้ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไร ก็เพียงงานจิบชายามบ่าย ที่เปิดโอกาสให้หนุ่มสาวได้พบเจอกัน และให้บรรดาพระสนม ได้มีโอกาสเห็นบุตรสาวของขุนนาง ว่ามีคนใดเข้าตาที่จะแต่งเข้าราชวงศ์ก็เท่านั้นเอง การแสดงอื่น ๆ ก็ยังคงเหมือนเดิม คือให้บุตรสาวขุนนางที่อยากแสดงความสามารถออกมาแสดง ซึ่งฟังดูแล้วน่าเบื่อไม่น้อย เพราะทุกคนเห็นกันเป็นประจำจนเริ่มเบื่อกันแล้ว

“ไม่คิดว่าฝ่าบาทจะเข้าร่วมจิบชาด้วยเพคะ” ฮองเต้ได้ฟังก็หัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี

“เจ้าคิดว่าข้าอยากจะจิบชาหรือ วันนี้คุณหนูใหญ่เซียว ขนอาหารจากโรงเตี๊ยมเมฆาเคียงฟ้ามาไว้ที่นี่ แล้วเช่นนี้เจ้าคิดว่าข้าจะพลาดได้อย่างไร” ฮองเฮาได้ฟังก็ตาโตใจเต้นระริกด้วยความพอพระทัย หากว่าเป็นเช่นนั้นก็คงดีไม่น้อย

“เป็นความจริงหรือเพคะ”

“อืม…เห็นนางบอกว่ามีทั้งสุราดี อาหารและขนมหวานแบบใหม่ที่อยากให้ทุกคนได้ทดลองชิม ข้าฟังแล้วแทบรอไม่ไหวเลยล่ะ”

และแล้วองค์หญิงเจิ้งอวิ๋นเซียงก็ลุกขึ้น ด้วยสีหน้าเบิกบานและอารมณ์ดีสุด ๆ นางก็เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่า เซียวเยว่ฉีเตรียมอาหารและเครื่องดื่มมาที่งานนี้โดยเฉพาะ พอนางรับรู้ก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างไม่อาจระงับ ขนมแบบใหม่ที่เซียวเยว่ฉีอยากให้ทุกคนลองชิม มันจะเป็นแบบไหนกันนะ

“เอาละทุกคนข้าอยากจะประกาศให้ทุกคนรับรู้ว่า วันนี้เครื่องดื่มอาหารและขนมหวาน ได้รับการสนับสนุนจากโรงเตี๊ยมเมฆาเคียงฟ้า ซึ่งคุณหนูใหญ่เซียวเยว่ฉีอยากให้ทุกคนได้ลองชิมโดยทั่วถึงกัน” เมื่อทุกคนได้ฟังเสียงฮือฮาก็ดังขึ้นด้วยความตื่นเต้น

จากนั้นโต๊ะที่มีล้อก็ถูกเข็นเข้ามาในงาน บนโต๊ะมีจานอาหารที่ถูกตกแต่งและจัดไว้อย่างสวยงาม รถเข็นคันแรกเป็นของเชื้อพระวงศ์ ที่ถูกเข็นไปตรงหน้าพระพักตร์ของฮ่องเต้ ส่วนรถเข็นคันที่สอง และคันที่สามเป็นของทุกคนในงาน ทุกคนสามารถลุกไปตักกินได้เลย กลิ่นของอาหารลอยตลบอบอวลทั่วชั้นบรรยากาศในทันที

“ทูลฝ่าบาทหม่อมฉันเซียวเยว่ฉีขอพูดอะไรสักหน่อยเพคะ”

“ได้เราอนุญาต”

“อาหารในวันนี้เป็นอาหารที่ทำขายในโรงเตี๊ยมเมฆาเคียงฟ้า ซึ่งเป็นอาหารรสเลิศประจำโรงเตี๊ยม เป็ดย่างเคียงฟ้าทานคู่กับบะหมี่ ติ่มซำซาลาเปาหลากหลายรสชาติ ปอเปี๊ยะทอด กระเพาะปลาน้ำแดง ซึ่งอาหารเหล่านี้ขึ้นชื่อมากที่โรงเตี๊ยมของเรา ส่วนสุราในวันนี้เป็นสุราผลไม้ ที่กำลังจะถูกนำออกมาขายในเร็ว ๆ นี้ ข้าจึงอยากให้ทุกคนได้ทดลองชิมกัน ส่วนขนมหวานในวันนี้ ก็มีขนมสูตรใหม่ที่ทำขึ้นมา เรียกว่าขนมเค้ก ซึ่งจะทำออกมาขายในเร็ว ๆ นี้อีกเช่นกัน ขอให้ทุกคนมีความสุขในการรับประทานอาหารและการดื่มเจ้าค่ะ”

เมื่อเซียวเยว่ฉีเอ่ยจบเสียงปรบมือก็ดังขึ้นมาอย่างเกรียวกราว พนักงานจากโรงเตี๊ยมเดินเข้างานอย่างเป็นระเบียบ

จากนั้นก็นำจานมาวางซ้อนกันเพื่อให้ทุกคนสามารถ ตักอาหารใส่จานของตนเอง ส่วนของราชวงศ์ พนักงานตักใส่จานอย่างสวยงามและนำไปให้ที่โต๊ะอย่างนอบน้อม

เหยือกใส่สุราผลไม้ถูกเข็นเขามา ก่อนพนักงานงานจะยกไปตั้งให้กับเหล่าเชื้อพระวงศ์

องค์หญิงรีบหยิบขนมเค้กมาลองชิมก่อนเป็นสิ่งแรก หลังจากชิมคำแรกนางก็ตาโต ก่อนจะร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น “เสด็จพ่อ! เสด็จแม่! ขนมเค้กอร่อยมากเพคะ”

เมื่อทุกคนได้ยินองค์หญิงเอ่ยเช่นนั้นก็ต่างพากันไปลองหยิบเค้กมาลองชิมดูบ้าง และก็เป็นจริงตามคาดทุกคนตกใจกับรสชาติที่แสนอร่อย ฮองเฮาและพระสนมเห็นท่าทางของทุกคน ก็รีบหยิบขนมเค้กมาลองบ้าง เมื่อรสชาติกระทบกับลิ้นฮองเฮาถึงกับหลับตาลงด้วยความผ่อนคลาย อร่อยมากจริง ๆ

สตรีชื่นชอบขนมหวาน ส่วนบุรุษชอบสุราและอาหาร ฮ่องเต้คีบเป็ดย่างเสวยอย่างเอร็ดอร่อย พร้อมจิบสุราผลไม้ มันช่างเข้ากันดีเหลือเกิน

“อาหารนี่รสชาติดีกว่าอาหารในวังหลวงเสียอีก สุรานี้ก็รสชาติดีออกเปรี้ยว ๆ หวาน ๆ ดื่มง่าย” ฮ่องเต้เอ่ยขึ้นมาอย่างพอพระทัย

“นางได้เตรียมการละเล่นมาให้ทุกคนได้ผ่อนคลายด้วยนะพ่ะย่ะค่ะ” รุ่ยอ๋องเอ่ยขึ้นมา ทุกคนจึงตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น มีการละเล่นด้วยหรือน่าสนุกจริง ๆ สมกับเป็นคุณหนูใหญ่เซียว นางเตรียมการมาได้อย่างดีเยี่ยม

“มันคืออะไรหรือ?”

“นางกำลังจะประกาศพ่ะย่ะค่ะ”

“ทุกคนฟังข้า นอกจากจะมีอาหารเครื่องดื่มให้ความสำราญแล้ว ข้ายังมีการละเล่นแบบหนึ่งเพื่อให้ทุกคนได้ร่วมสนุกกัน ในกล่องนี้จะมีรูปภาพอยู่ 30 ชิ้น สิ่งนี้เรียกว่าการต่อจิ๊กซอว์ ให้ทุกคนเลือกหยิบจับรูปภาพมา 1 ชิ้น แล้วนำไปต่อบนแผ่นกระดานตรงนั้น ใครที่หยิบได้ชิ้นสุดท้าย ที่ต่อรูปได้สมบูรณ์จะเป็นผู้ชนะ จะได้รับสุราผลไม้ 1 ไหกลับบ้านเจ้าค่ะ”

เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้งอย่างพอใจ จากนั้น เยว่ซื่อก็เดินถือกล่องไปให้ทุกคนเลือกหยิบ พอทุกคนหยิบขึ้นมาดู ก็มองด้วยความงุนงง เพราะลักษณะรูปภาพคดงอดูแปลก ๆ

“พวกท่านทุกคนคงจะงงว่าภาพนี้มันคืออะไร ข้าจะให้ดูภาพตัวอย่างตรงนี้เจ้าค่ะ ทุกคนจะได้เปรียบเทียบว่าภาพที่ถืออยู่ คือส่วนไหนของภาพนี้” เยว่ฉีนำภาพสบูรณ์มาตั้งเอาไว้ พอทุกคนเห็นก็ร้องอ๋อออกมาทันที เป็นแบบนี้นี่เอง ทุกคนรีบก้มลงมองรูปที่ถืออยู่ในมืออย่างตั้งใจ

คราวนี้เสียงฮือฮาด้วยความตื่นเต้นก็ดังขึ้น ต่างลุ้นให้ภาพที่ตนเองถืออยู่คือภาพสุดท้ายที่จะได้รางวัล พระสนมกุ้ยเฟยมองรูปในพระหัตถ์อย่างตั้งใจ

“รุ่ยอ๋องเจ้าช่วยแม่ดูหน่อย รูปนี้คือส่วนใดในรูป” รุ่ยอ๋องรีบลุกขึ้นไปช่วยดู ก่อนจะมองเปรียบเทียบกันกับภาพตัวอย่าง

“รูปนี้น่าจะเป็นผีเสื้อพ่ะย่ะค่ะเสด็จแม่” พระสนมกุ้ยเฟยได้ฟังก็ยิ้มออกมาอย่างพอใจ ขอให้ของนางเป็นชิ้นสุดท้ายทีเถอะนางจะได้รางวัล

“คนที่ได้รูปมุมของรูปแบบนี้ให้ออกมาต่อก่อนเจ้าค่ะ” เยว่ฉีเอ่ยบอกทุกคน คนที่ได้รูปมุมทั้ง 4 คน จึงรีบนำไปวางแต่ละมุมทันที โดยมีเยว่ชิงและเยว่ฟางช่วยแนะนำอยู่ใกล้ ๆ

“จากนั้นใครที่มีรูปตัดตรงแบบนี้ ให้นำมาต่อได้เลยเจ้าค่ะ” ทุกคนเริ่มนำมาต่อจึงได้ขอบรูปสมบูรณ์ คงเหลือแต่รูปภายใน คราวนี้ทุกคนเริ่มมองออกแล้วว่า การละเล่นแบบนี้คือแบบใด ทุกคนเริ่มลุกขึ้นแล้วนำภาพของตนเองที่ได้มาต่อลงไปทีละชิ้น

และภาพสุดท้ายที่จะต้องต่อให้สมบูรณ์ พระสนมกุ้ยเฟยลงทุนเดินไปต่อด้วยตัวเอง นางรู้สึกตื่นเต้นมากเพราะรู้ตัวว่าเป็นคนชนะ เมื่อภาพถูกใส่ลงไปเสียงปรบมือก็ดังขึ้น “ยินดีด้วยพระสนม”

“ยินดีด้วยเพคะ” เยว่ฉียื่นไหสุราที่ผูกโบว์สีแดงอย่างสวยงามให้กับพระสนม “ขอบใจมากนะข้าสนุกมาก”

ฮองเฮารู้สึกสนุกสนานกับการละเล่นของเยว่ฉีเป็นอย่างมาก นางจึงอยากจะเล่นต่อ “คุณหนูใหญ่เซียวมีการละเล่นอื่นอีกหรือไม่?”

เยว่ฉีได้ฟังก็ยิ้มออกมาอย่างร่าเริง “มีแน่นอนเพคะ การละเล่นรอบต่อไปคือการปิดตาแต่งหน้าเพคะ”

“ปิดตาแต่งหน้า!” ฮองเฮาร้องออกมาอย่างแปลกใจ หากปิดตาแล้วจะแต่งหน้าได้อย่างไร น่าสนใจจริง ๆ ส่วนฮ่องเต้ได้ฟังก็หัวเราะออกมาอย่างชอบใจ คุณหนูใหญ่ช่างมีการละเล่นแปลกใหม่ที่น่าสนใจจริง ๆ เขาพอจะเดาออกว่า มันจะออกมาเป็นเช่นไร เขาคงจะกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่ได้อย่างแน่นอน “คุณหนูใหญ่เช่นนี้จะมีรางวัลหรือไม่เจ้าคะ?” คุณหนูท่านหนึ่งเอ่ยถามขึ้นมาทันที

“รางวัลในการละเล่นในรอบนี้คือผลิตภัณฑ์ครีมบำรุงผิวคนละหนึ่งชุด สำหรับคนแต่งละคนถูกแต่งเจ้าค่ะ และหากใครแต่งหน้าได้งดงามที่สุดจะได้รับรางวัลไปเจ้าค่ะ”

เมื่อสตรีได้ยินคำว่าครีมบำรุง ต่างก็กระตือรือร้นที่อยากจะลงเล่นเพื่ออยากได้รางวัล แม้แต่ฮองเฮาเอง ก็อยากลงเล่นเช่นเดียวกัน “องค์หญิงเจ้ามาเล่นคู่กับแม่”

องค์หญิงได้ฟังก็น่าเหวอขึ้นมา เพราะนางพอจะเดาออกว่า การละเล่นครั้งนี้จะเป็นอย่างไร คนที่ถูกปิดตาจะไม่เป็นไรมาก แต่คนได้แต่งหน้าจะน่าเกลียดน่ากลัวปานใดกันนะ แค่คิดก็สยองแล้ว ฮ่องเต้หัวเราะออกมาอย่างชอบใจ “เจ้าก็ไปเล่นเป็นเพื่อนนางหน่อยเถิด”

“เสด็จพ่อแต่ว่า…