LOGINShare
ตอนที่26 มีเงินก็ต้องใช้เงินแก้ปัญหา
publish date:
2026-11-05 01:03:19หูซวนและชุนเต๋อนัดกันออกมานั่งจิบชาที่ร้านเล็กๆ ริมแม่น้ำ บรรยากาศเต็มไปด้วยความร่มรื่นเย็นสบาย แม่น้ำนิ่งสงบผู้คนพายเรือผ่านไปมาให้ได้เห็นเป็นระยะๆ หูซวนยกชาขึ้นมาเป่าให้คลายความร้อนอย่างผ่อนคลาย ควันของชาลอยคลุ้งบ่งบอกถึงความร้อนได้เป็นอย่างดี
“เห็นนางเป็นเพียงสตรี ไม่คิดเลยว่านางดุดันเด็ดเดี่ยวได้ถึงเพียงนี้ เกิดมาอายุป่านนี้แล้วข้าเพิ่งจะเคยพบเจอสตรีเช่นนี้ นางมีเงินก็ต้องใช้เงินช่วยแก้ปัญหานั่นคือสิ่งที่ถูกต้อง ข้าไม่คิดจะโทษนางเลยสักนิด” “หึ! ที่ไม่โทษเพราะเจ้าได้ผลประโยชน์กับเรื่องนี้ใช่หรือไม่” ชุนเต๋อรีบเอ่ยดักสหายในอย่างทันความคิดของเขา “อันนี้ข้าไม่เถียง แล้วเจ้าคิดว่าสิ่งที่ข้าพูดมันไม่เป็นความจริงหรืออย่างไร” “อืมมันก็จริง… ตระกูลเซียวร่ำรวยมาก บิดาและมารดาของพวกนางเสียชีวิตไป ทิ้งกิจการมากมายไว้ให้บุตรสาวได้ดูแล โชคดีที่คุณหนูใหญ่มีหัวทางการค้า ไม่เช่นนั้นตระกูลเซียวสายรองคงเข้ามามีบทบาทในเรื่องนี้แน่” ชุนเต๋อเอ่ยไปตามเนื้อผ้าจากสิ่งที่เห็น “หากดูด้วยตาเปล่าข้ายังมองออกเลยว่า ตระกูลเซียวสายรองต้องเป็นตัวการของเรื่องนี้แน่ นางเองก็คิดว่าเป็นตระกูลเซียวสายรองเช่นเดียวกันแต่เพราะว่าไม่มีหลักฐาน นางจึงจำเป็นต้องมาจ้างข้าอย่างไรล่ะ” “แล้วเจ้าคิดว่าจะหาหลักฐานมาได้หรือไม่? ข้าเห็นเช่นนี้ แล้วก็นึกสงสารนางอยู่เหมือนกันยิ่งหากว่าตระกูลเซียวสายรอง คิดร่วมมือกันกับเจิ้งอ๋องจริง ๆ คุณหนูใหญ่คงต้องเหนื่อยมาก อย่างแน่นอน” ซุนเต๋อเอ่ยด้วยความสงสารจากใจจริงเรื่องเงินทองไม่เข้าใครออกใคร ยิ่งนางร่ำรวยมากคนก็หวังจะมาฮุบเอาไปโดย ไม่สนอะไรทั้งนั้น “หลักฐานน่ะหาได้แน่นอนเจ้าเชื่อใจข้าเถอะ ยามนี้นางจ่ายเงินไม่อั้น เงินถึงเช่นนี้งานเดินอย่างแน่นอน คนของข้ากระจายไปทั่วทุกพื้นที่เรียบร้อยแล้ว ในไม่ช้าต้องได้ความคืบหน้าอย่างแน่นอน” หูซวนเอ่ยอย่างมั่นใจ เพราะยามนี้เขาระดมคนของเขา ให้ทำงานกันอย่างเป็นระบบ นายจ้างเงินดีเช่นนี้ต้องทำให้นางพอใจ จะได้ถูกจ้างอีกในครั้งหน้า ยามนี้ไม่ว่าขอทาน แม่ค้าพ่อค้า คนขับรถม้า ล้วนเป็นคนของเขาทั้งสิ้น นอกจากจะทำเพื่อเงินแล้ว เขาเองก็อยากจะรู้ว่าเป็นอย่างที่เขาคาดเดาหรือไม่ เรื่องนี้ท้าทายความสามารถเขาเหมือนกัน เขาต้องสืบให้รู้ความจริงให้ได้ เยว่ซื่อที่ตกบันไดจนสะโพกร้าวและแขนหัก ยามนี้ลุกขึ้นมาเดินได้บ้างแล้ว แต่ต้องเดินอย่างช้า ๆ และต้องมีคนช่วยพยุง ส่วนเยว่ชิงและเยว่ฟางเดินได้ปกติเพราะขาไม่ได้เป็นอะไร มีเพียงแขนที่หักแต่หยิบจับอะไรก็ไม่สะดวกนัก พวกนางพากันออกมานั่งอยู่ใต้ต้นหูกวางที่อยู่หน้าห้องโถง พวกนางพักรักษาตัวมาได้ 14 วันแล้ว รู้สึกเบื่ออยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ยามนี้พวกนางมานั่งรอเยว่ฉี เพราะใกล้เวลาที่นางจะกลับถึงจวนแล้ว เยว่ฉีก้าวเข้ามาก็เห็นพวกนางมารออยู่เหมือนทุกวันก็ยิ้มออกมาอย่างอบอุ่นใจ นางจึงเดินเข้าไปนั่งก่อนจะยกมือห้ามไม่ให้พวกนางรินชา เพราะนางจะเป็นคนรินเอง เพราะแขนพวกนางยังไม่หายดี “วันนี้ถิงอี๋มาดักรอพบข้านางบอกว่าพบคนที่ให้เงินนางในวันนั้นแล้ว อยากให้ข้าพาคนไปจับตัวเขามาไต่สวน” เยว่ฉีเอ่ยจบ ก็ยกน้ำขึ้นดื่มอย่างกระหาย “ข้าให้พี่ลู่หลิงตามไปกับนาง ไม่รู้ว่าชายผู้นั้นออกจากโรงพนันไปหรือยัง” เยว่ฉีเอ่ยยังไม่ทันจบ ลู่หลิงก็เดินเข้ามา “คุณหนูข้าไปถึงเป็นจังหวะที่ชายผู้นั้นเดินออกมาพอดีเจ้าค่ะ ข้าเลยสะกดรอยตามไป เขาอยู่ที่หมู่บ้านไม่ห่างจากเมืองหลวงเท่าใดนัก คุณหนูจะให้ทำอย่างไรต่อเจ้าคะ?” “รอเฉินอ๋องมาข้าจะบอกเขา” “ข้ามาแล้ว…มีอะไรให้ข้ารับใช้” เขาเอ่ยอย่างอารมณ์ดี เพราะยามนี้ฮ่องเต้เปิดทางให้เขา คบหากับเยว่ซื่อได้อย่างสบายใจ ส่วนรุ่ยอ๋อง ซีฮัน ฮุ่นหมิง ต่างก็มีสีหน้ายิ้มแย้มไม่ต่างกัน “ถิงอี๋พบเจอชายที่ให้เงินนางในวันนั้น พี่ลู่หลิงสะกดรอยตามไป พบว่าเขาพักอยู่ในหมู่บ้านที่ไม่ห่างจากเมืองหลวงเท่าใดนัก” เฉินอ๋องเมื่อได้ฟังก็มีท่าทีอย่างมาดร้ายในทันที เขายิ้มหยันออกมา ยามนี้เขาจะเป็นจอมเสเพลและอันธพาลให้เต็มขั้น ไม่คิดเลยว่าการทำตัวเช่นนี้ จะมีเรื่องดีอยู่เหมือนกัน “จงหั่วพาคนไปจับเขามา เดี๋ยวข้าจะไปไต่สวนด้วยตัวเอง” “พ่ะย่ะค่ะ” ตำหนักองค์หญิงเจิ้งอวิ๋นเซียง วันนี้นางต้องแปลกใจที่นางกำนัลเข้ามารายงานว่า สี่บุรุษจอมเสเพลมาขอเข้าพบ พวกเขามีเรื่องอะไรหรือถึงได้มาขอเข้าพบ เพราะยามนี้ก็เป็นเวลาใกล้มืดค่ำเต็มที คงเป็นเรื่องสำคัญพวกเขาถึงรอจนถึงพรุ่งนี้ไม่ได้ “ให้เข้ามา” “เพคะ” รุ่ยอ๋อง เฉินอ๋อง ซีฮัน ฮุ่ยหมิง ตรงเข้ามานั่งด้วยสีหน้าค่อนข้างตึงเล็กน้อย องค์หญิงสังเกตสีหน้าของพวกเขาก่อนยิ้มออกมา “มีเรื่องใดเกิดขึ้นหรือถึงมาหาข้าถึงที่นี่?” “พี่หญิง…สตรีที่เสด็จแม่เตรียมหามาให้ข้า มีจิตใจที่เหี้ยมโหดอำมหิตนัก นางให้คนไปเทน้ำมันราดบนบันไดจนเยว่ซื่อลื่นตก ได้รับบาดเจ็บสาหัสสะโพกร้าวแขนหัก พนักงานอีกสองคนก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นเดียวกัน” “อะไรนะ!” องค์หญิงได้ฟังก็ตกใจจนใบหน้าซีดเผือด นี่เป็นเรื่องจริงหรือ คุณหนูจางเหมยลี่กล้าทำเรื่องเช่นนี้ได้จริง ๆ หรือนี่ จิตใจอำมหิตเกินไปแล้ว “ข้าจะให้พี่หญิงเป็นคนจัดการ เพราะหากให้คุณหนูใหญ่จัดการเอง ข้าคิดว่า…พี่หญิงคงรู้ว่าจะเป็นอย่างไร และข้าหวังว่าพี่หญิงจะจัดการทุกอย่างเป็นอย่างดี โดยที่ให้ความเป็นธรรมกับตระกูลเซียว เพราะหากไม่เช่นนั้นแล้ว…คุณหนูใหญ่ออกหน้าจัดการเอง นางจะพาลโกรธมาถึงเสด็จแม่และข้า” องค์หญิงพยักหน้าอย่างเข้าใจ ดีแล้วที่พวกเขารีบมาหานาง หากให้คุณหนูใหญ่จัดการเรื่องนี้ เรื่องราวคงลุกลามใหญ่โต เพราะคนอย่างคุณหนูใหญ่นางยอมหักไม่ยอมงอ ใครมารังแกน้องสาวของนาง นางคงจัดการโดยไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น “ปล่อยเรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่ข้าเอง ฝากบอกคุณหนูใหญ่ว่า ข้าจะให้ความเป็นธรรมกับตระกูลเซียวอย่างแน่นอน” “ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ ถ้าเช่นนั้นพวกข้าขอทูลลา”
Latest chapter
แผนร้ายพ่ายรักคุณหนูตัวร้าย ตอนที่35 บทส่งท้าย
บรรดาคุณหนูต่างจับคู่กัน แล้วคุยกันว่าใครจะเป็นคนปิดตาและใครจะเป็นคนถูกแต่งหน้า จึงได้มาทั้งหมด 10 คู่ คนของเยว่ฉีนำโต๊ะที่มีอุปกรณ์แต่งหน้ามาตั้ง 10 โต๊ะ เยว่ฉีอธิบายให้คนที่ปิดตาฟังว่า ให้มองและจดจำอุปกรณ์แต่งหน้า ว่าวางไว้ตรงจุดใดและมีอะไรบ้าง ทุกคนจะได้เลือกหยิบใช้ได้ถูกเก้าอี้ 10 ตัวถูกนำมาวางให้คนที่ถูกแต่งหน้าได้นั่ง จากนั้นเยว่ฉี เยว่ซื่อ เยว่ชิง เยว่ฟาง ก็มาช่วยกันใช้ผ้าปิดตาให้กับคนที่จะแต่งหน้า“คนที่ให้แต่งหน้าสามารถบอกคนที่ปิดตาได้นะเจ้าคะ” เยว่ฉีบอกคนที่นั่งรอบนเก้าอี้ “เวลาหนึ่งก้านธูปทุกคนเริ่มแต่งได้เจ้าค่ะ”ทั้งเสียงเชียร์และเสียงให้กำลังใจดังขึ้นมา คนที่ปิดตาในคราแรกเหมือนจะจดจำได้ว่าอุปกรณ์แต่งหน้ามีอะไรบ้าง แต่ว่าพอเริ่มขึ้นมาจริง ๆ กลับลืมจนหมดสิ้น คราวนี้เริ่มสะเปะสะปะหยิบจับของขึ้นมา ก็ไม่แน่ใจว่ามันคือสิ่งใดองค์หญิงที่เลือกที่จะเป็นคนแต่งหน้าให้กับฮองเฮา หยิบดินสอเขียนคิ้วขึ้นมา นางพยายามสัมผัสไปที่ใบหน้าของฮองเฮา ใช้มือข้างซ้ายจับไปคิ้วเพื่อให้มั่นใจว่า มือข้างขวาจะวาดไม่ผิดตำแหน่งแน่ แต่พอวาดลงไปจริง ๆ นางกลับวาดเหนือคิ้วไปไกลทุกคนต่างหัวเราะกันออกมาอย่า
แผนร้ายพ่ายรักคุณหนูตัวร้าย ตอนที่34 บนส่งท้าย ตอนจบ
ตำหนักฮองเฮายามนี้เปิดตำหนักจัดงานเลี้ยงการดื่มชายามบ่าย โดยฮ่องเฮาได้เชิญเหล่าคุณหนูและคุณชายมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง ส่วนองค์หญิงเจิ้งอวิ๋นเซียง นางเชิญคุณหนูตระกูลเซียวมาร่วมงานด้วยตัวเอง และแน่นอนว่าเมื่อมีพวกนางมาร่วมงาน สี่บุรุษจอมเสเพล ย่อมต้องเข้าร่วมงานด้วยอย่างแน่นอน และเมื่อมี 4 จอมเสเพลเข้าร่วมงาน ไหนเลยจะขาดฮ่องเต้และองค์ไท่จื่อ ที่พร้อมจะเข้างานด้วยเช่นกัน จากงานจิบชายามบ่ายดูเหมือนจะกลายเป็นจิบชายามเย็นไปเสียแล้ว เพราะเหล่าบุรุษต่างตบมือเข้าร่วมงานกันอย่างมากมาย ทำเอาฮองเฮารู้สึกปวดพระเศียรขึ้นมาทันที เหตุใดช่วงนี้ฮ่องเต้ทำตัวคล้ายกับสี่บุรุษจอมเสเพลเข้าไปทุกที หากว่าพวกเขาเข้าร่วม แน่นอนว่าคงจะไม่จิบชา แต่จะเปลี่ยนเป็นจิบสุราแทนเป็นแน่ “ฮ่องเต้เสด็จ” เสียงประกาศของขันทีดังขึ้นจนแสบแก้วหู ทุกคนต่างลุกขึ้นทำความเคารพกันอย่างพร้อมเพรียง จากนั้นก็เป็นฮองเฮาและเหล่าพระสนม ต่อด้วยองค์ไท่จื่อและไท่จื่่อเฟยที่เดินเข้างานมา ต่อด้วยองค์หญิงเจิ้งอวิ๋นเซียง รุ่ยอ๋อง เฉินอ๋อง และบรรดาองค์หญิง องค์ชาย ที่ผ่านพ้นวันปักปิ่นมาแล้วจึงสามารถเข้ารวมงานได้องค์หญิงเจิ้งอวิ๋นเซียงตรงมา
แผนร้ายพ่ายรักคุณหนูตัวร้าย ตอนที่33 เจ้าแน่ใจนะว่าจะไม่แต่งงาน
วันต่อมาผู้ตรวจการหน้ากากเหล็กก็ได้เข้าจับกุมเจิ้งอ๋องและคนของเขาเพื่อไปไต่สวน บางคนที่ทนการทรมานไม่ได้ก็ยอมสารภาพความจริงออกมา บางคนที่ยังพอทนความเจ็บปวดได้ก็ยังปากแข็งกันต่อไปผู้ตรวจการหน้ากากเหล็กนำคนอีกจำนวนหนึ่งไปตรวจสอบหาข้อเท็จจริง ไม่ว่าจะเป็นโรงตีเหล็กที่ทำขึ้นในป่าทึบไกลออกไป เมื่อไปถึงก็พบลังไม้ที่ใส่อาวุธเอาไว้เป็นจำนวนมาก นอกจากนั้นผู้ตรวจการหน้ากากเหล็กยังไปตรวจสอบคลังเก็บเกลือเถื่อนและยังไปตรวจสอบ จวนที่เก็บสตรีเอาไว้เพื่อส่งออกไปยังต่างแคว้น ซึ่งพอไปตรวจค้นก็พบสตรีหลายสิบคนที่ถูกขังเอาไว้ ทุกคนให้การสารภาพว่า ทำงานให้กับเจิ้งอ๋อง เมื่อมีคนสารภาพและยังมีหลักฐานอย่างแน่นหนา เจิ้งอ๋องจึงไม่อาจปฏิเสธข้อกล่าวหาได้ เขาจึงรอเพียงคำตัดสินจากฮ่องเต้ที่จะประกาศลงมาเพียงเท่านั้น ซึ่งเขารู้ดีอยู่แก่ใจว่า การค้าอาวุธเถื่อนให้กับต่างแคว้นมีโทษสถานใด ยามนี้เขาจึงทำได้เพียงนั่งนิ่ง แล้วหลับตาลงอย่างสงบเพราะทุกอย่างมันจบแล้วและก็เป็นจริงตามที่คาดไว้พระราชโองการประกาศลงมา เจิ้งอ๋องตัดสินประหารชีวิตรวมถึงคนที่มีส่วนรู้เห็นถูกประหารชีวิตทั้งหมด ส่วนเซียวอี้เฉินมีส่วนรู้เห็นในการสังหาร
แผนร้ายพ่ายรักคุณหนูตัวร้าย ตอนที่32 เรากลับเมืองหลวงกันเถอะ
ผ่านไปสองสัปดาห์ทหารของทางการที่ลงไปสำรวจพื้นที่ เพื่อตามหาศพของทุกคนที่ตกหน้าผา แต่ก็ไร้วี่แววไม่พบเจอศพแต่อย่างใด ทางการจึงยกเลิกการตามหาและเดินทางกลับเมืองหลวงเซียวอี้เฉินเคร่งเครียดเป็นอย่างมาก เขาให้คนช่วยกันค้นหาตราประจำตระกูลหรือป้ายคำสั่งของตระกูลเซียวสายหลัก แต่ว่าหาอย่างไรก็หาไม่พบ ไม่รู้ว่านางเอาไปเก็บซ่อนเอาไว้ตรงที่ใดเขากลัดกลุ้มเป็นอย่างมาก จึงตัดสินใจออกมานั่งดื่มกับสหายที่ร้านแห่งหนึ่ง“นางปีศาจเยว่ฉี ขนาดนางไม่อยู่แล้วยังทิ้งความร้ายกาจเอาไว้เบื้องหลัง โรงเตี๊ยมนางยกให้ฮ่องเต้ เจ้าคิดดูสิ…ข้าที่เป็นอาของนางแท้ ๆ นางกลับไม่คิดจะยกให้ หากว่านางยังไม่ตายข้าก็จะฆ่าให้นางตาย” เขาเอ่ยด้วยความเจ็บแค้นใจ ดวงตาแดงก่ำเพราะฤทธิ์สุราและความโกรธแค้น“หลานสาวของเจ้าคนนี้มันร้ายจริง ๆ เขียนพินัยกรรมยกสมบัติให้พ่อสามีที่เป็นถึงฮ่องเต้ แทนที่จะนึกถึงคนในครอบครัวก่อน กลับเห็นพ่อสามีดีกว่า สมควรตกหน้าผาตายแล้ว”“งานก่อสร้างที่ทำรายได้มากที่สุด มีหัวหน้าสามคน พวกเขาบอกว่า…ถึงข้าจะเป็นตระกูลเชียวสายรอง แต่หากไม่มีป้ายคำสั่ง พวกเขาก็ไม่อาจเชื่อฟังและทำตามคำสั่งได้” สหายของอี้เฉินพอได้ฟัง
แผนร้ายพ่ายรักคุณหนูตัวร้าย ตอนที่31 นี่ข้าเข้าใจอะไรผิดไปหรือ
“นายท่านเซียวให้เกียรติมาเยี่ยมเยือนร้านของข้า คงอยากจะซื้อเครื่องสำอางไปฝากฮูหยินใช่หรือไม่ขอรับ” ชายชราจื้อลู่เอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้มอย่างอัธยาศัยดี แต่ว่าเซียวอี้เฉินหน้าตึงเปรี๊ยะรู้สึกผิดหวังและเสียหน้าอย่างแรง นี่มันเกิดอะไรขึ้น! “นี่ข้าเข้าใจอะไรผิดไปหรือ นี่มันไม่ใช่ร้านของหลานสาวข้ารึ?”ชายชราจื้อลู่มองเซียวอี้เฉินที่กำลังหัวเสียเพราะผิดหวังอย่างขบขันในใจ “ข้ากับคุณหนูใหญ่ทำกิจการร่วมกัน แบ่งผลประโยชน์กันคนละครึ่ง และมีการทำสัญญาและลงนามอย่างถูกต้อง หากคุณหนูใหญ่ถึงแก่เคราะห์กรรม ผลประโยชน์อีกครึ่งจะตกไปเป็นของน้องสาวของคุณหนูใหญ่ แต่หากน้องสาวของคุณหนูใหญ่ถึงแก่เคราะห์กรรมเช่นกัน ข้าจะเป็นผู้รับผลประโยชน์แต่เพียงผู้เดียวขอรับ” เมื่อเซียวอี้เฉินได้ฟังก็ยิ้มออกมาอย่างเย้ยหยัน “ถ้าเช่นนั้นจะรู้ได้อย่างไรว่า ท่านจะไม่คิดกำจัดพวกนางเพื่อรับผลประโยชน์แต่เพียงผู้เดียว”ชายชราจื้อลู่ยังคงยิ้มออกมาอย่างใจเย็น “ข้าพร้อมให้ทางการตรวจสอบขอรับ แต่ว่าทุกอย่างมีลายลักษณ์อักษรเป็นหลักฐานชัดเจน คุณหนูใหญ่ คุณหนูรอง คุณสามและคุณหนูสี่ ต่างลงนามอย่างพร้อมใจที่จะยกกิจการให้ข้าทั้งหมด หากว่าพวก
แผนร้ายพ่ายรักคุณหนูตัวร้าย ตอนที่30 การมาพักผ่อนที่หมู่บ้านฉงฉือ
เยว่ฉี เยว่ซื่อ เยว่ชิง เยว่ฟาง ช่วยกันทำอาหารจากนั้นก็ยกมาตั้งตรงระเบียง พวกเขาช่วยกันจุดโคมไฟแล้วนำไปห้อยตามมุมต่าง ๆ เพราะเริ่มจะใกล้มืดค่ำแล้ว และดูเหมือนว่าค่ำคืนนี้ฝนคงจะตก เพราะท้องฟ้าเริ่มตั้งเค้าเมฆหมอกมืดครึ้ม โชคดีที่เยว่ฉีเตรียมการเอาไว้เป็นอย่างดี นางให้อู่จิ้งและอู่หานเดินทางนำหน้ามาก่อน โดยพวกเขาควบรถม้าบรรทุกของ ที่เยว่ฉีได้ซื้อและจัดเตรียมเอาไว้ล่วงหน้ามาไว้ที่นี่ หากว่าคืนนี้ฝนตกและอากาศหนาวเย็น พวกเขาก็ไม่ต้องทนนอนหนาว เพราะนางเตรียมผ้าห่มผืนหนาเอามาไว้ที่นี่ด้วยนอกจากนั้นยังมีเสื้อผ้าที่นางนำมา ซึ่งเป็นเสื้อผ้าธรรมดาทั่วไปที่ชาวบ้านนิยมสวมใส่ ซึ่งมีทั้งของพวกเขาและของพวกนาง อีกทั้งมีขององครักษ์เพราะทุกคนจะต้องเปลี่ยนการแต่งกายมาเป็นชาวบ้านธรรมดา รุ่ยอ๋อง เฉินอ๋อง ซีฮัน ฮุ่ยหมิง ยังคงต้องกลับไปเมืองหลวง เพราะว่าพวกเขายังมีอีกหน้าที่หนึ่งคือ ผู้ตรวจการหน้ากากเหล็ก พวกเขาสวมใส่หน้ากากในเวลาที่ต้องปฏิบัติหน้าที่ ผู้คนโดยทั่วไปจึงไม่รู้ว่า ตัวตนที่แท้จริงของพวกเขานั้นเป็นใครเมื่อรับประทานอาหารมื้อค่ำกันเสร็จทุกคนก็พากันมานั่งที่ห้องโถง โดยมีลู่หลิง ลู่หมิง และองครัก
You May Also Like
ยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน174.5K viewsท่านร้ายข้าก็ร้าย...มีสิ่งใดไม่เหมาะสม
รอรีวัน63.3K viewsซื่อจื่อรับอนุข้าขอลา บ้านนี้ก็พังไปหมด
ยอดคนแปดทิศ51.2K viewsจากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน28.8K viewsท่านอ๋องผู้นี้…เป็นของข้า
Selena129 viewsเกิดใหม่ในปี 75 ขอเปลี่ยนชะตาไม่ยอมให้ใครรังแก
BigM00N689 viewsเงินหนึ่งหยวนสุดท้ายพาย้อนเวลาไปแก้ไขอดีตยุค70
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง990 viewsอดีตอนุผู้นี้ จะไม่มีท่านอีกต่อไป
ม่านอวี้2.3K views
