ตอนที่29 การเดินทางไปล่าสัตว์

ขบวนเดินทางมาถึงลานล่าสัตว์ในยามบ่าย ทุกคนตรงเข้าพักในกระโจมที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้ให้ กระโจมใหญ่เป็นของฮ่องเต้เจิ้งห่าวอู๋ กระโจมใหญ่รองลงมาเป็นของท่านอ๋องและเหล่าองค์ชาย สวนกระโจมขนาดเล็กลงมาเป็นของตระกูลขุนนาง

ทางราชสำนักได้สร้างกระโจมเอาไว้เพราะว่าต้องมาล่าสัตว์เป็นประจำทุกปี จึงไม่ทำให้ทหารต้องลำบากเตรียมที่พักมากนัก สิ่งที่ต้องเตรียมกันมาก็มีเพียงเสื้อผ้าอาภรณ์ เครื่องนอนและของใช้จำเป็นอื่น ๆ ที่ต้องใช้

การล่าสัตว์ในครั้งนี้ฮองเฮาและพระสนมไม่ได้เดินทางมาด้วย พวกนางให้เหตุผลว่า งานล่าสัตว์ไม่เหมาะสมกับสตรีอ่อนแอเช่นพวกนาง อีกอย่างนางเบื่อหน่ายการเดินทางที่ยาวนาน นางจึงปฏิเสธการไปร่วมล่าสัตว์ในครั้งนี้ พระสนมเห็นว่าฮองเฮาไม่เสด็จไปด้วย พวกนางจึงไม่เข้าร่วมในการไปล่าสัตว์ในครั้งนี้เช่นกัน

ส่วนองค์หญิงเจิ้งอวิ๋นเซียงก็ไม่ได้เข้าร่วมเช่นกัน องค์หญิงให้เหตุผลว่าช่วงนี้ร่างกายของนางอ่อนแอ ไม่สะดวกกับการเดินทางไกล จึงขอปฏิเสธการเข้าร่วมงานล่าสัตว์ในครั้งนี้

ส่วนองค์ไท่จื่อและไท่จื่อเฟยก็เดินทางเข้าร่วมตามปกติ ตระกูลจ้าวที่เป็นตระกูลของไท่จื่อเฟย ก็เข้าร่วมงานล่าสัตว์กันอย่างพร้อมเพรียง โดยเฉพาะจ้าวเฟินเยว่นางเตรียมตัวมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ

นางได้ข่าวว่าฮ่องเต้ได้เชิญบุตรสาวตระกูลเซียวเข้าร่วมการล่าสัตว์ในครั้งนี้ด้วย นางไม่เข้าใจเหตุผลของฮ่องเต้ แต่นางที่มีใจให้กับรุ่ยอ๋องจะยอมแพ้ให้กับคุณหนูใหญ่เซียวไม่ได้ งานล่าสัตว์ในครั้งนี้นางจะต้องเป็นสตรีที่โดดเด่นและงดงามที่สุด เพื่อที่จะได้เข้าตาฮ่องเต้และจะได้ต้องใจรุ่ยอ๋อง

การแข่งขันการล่าสัตว์ก็เป็นไปแบบทุกครั้งนั่นก็คือ ใครล่าสัตว์ได้มากที่สุดเป็นผู้ชนะ ในวันแรกดูเหมือนจะเป็นเฉินอ๋องที่ทำคะแนนได้ดี วันที่สองเป็นรุ่ยอ๋องที่ล่าสัตว์ได้มากกว่าใคร ส่วนวันที่สามยังไม่รู้ผลแพ้ชนะเพราะยังไม่มีใครกลับมายังลานกระโจม

ฮ่องเต้และเหล่าขุนนางต่างนั่งรอกันอย่างใจจดใจจ่อและต่างลุ้นว่าในวันนี้จะเป็นผู้ใดที่ล่าสัตว์ได้มากที่สุด แต่แล้วทหารองครักษ์ก็รีบวิ่งเข้ามารายงานด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

“รายงาน! ทูลฝ่าบาท คุณหนูตระกูลเซียวพากันไปเดินในป่า จู่ ๆ ก็มีโจรภูเขาบุกมาเพื่อที่จะฉุดพวกนางไป รุ่ยอ๋อง เฉินอ๋อง ซีฮัน ฮุ่ยหมิง และองครักษ์รีบเข้าไปช่วยจึงเกิดการต่อสู้กัน ทำให้พวกเขาและพวกนางพลัดตกลงเหวกันไปจนหมดทุกคนเลยพ่ะย่ะค่ะ กลุ่มโจรมากันหลายคนทำให้การต่อสู้เป็นรอง กระหม่อมเดาว่าพวกเขาตัดสินใจกระโดดลงหน้าผาพ่ะย่ะค่ะ”

“อะไรนะ! ให้คนออกค้นหา! อยู่ต้องพบตัวตายต้องพบศพ!”

“พ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้ไฟโทสะลุกโชนพระพักตร์แดงก่ำ แต่ภายในใจกลับนึกกระหยิ่มยิ้มย่องและหัวเราะออกมาอย่างขบขัน หากพวกเขาไม่ได้บอกล่วงหน้า เขาคงจะตกใจอยู่ไม่น้อย แผนการของคุณหนูใหญ่เซียวได้เริ่มขึ้นแล้ว วันก่อนนางเข้ามาทำความเคารพ และเล่าเรื่องราวต่าง ๆให้เขาฟังอย่างละเอียด

เขาไม่คิดเลยว่านางจะมีความคิดความอ่านที่ฉลาดเฉลียวและแยบยลได้มากถึงเพียงนี้ นางบอกว่าให้เขาเล่นไปตามน้ำ เพราะแผนในครั้งนี้นางจะจับปลาตัวใหญ่ อย่างเช่นเจิ้งอ๋อง ซึ่งแผนของนางคือการตกปลาเพื่อล่อเหยื่อให้มาติดกับ ฮ่องเต้ได้ฟังก็ถูกพระทัยลูกสะใภ้คนนี้เป็นอย่างมาก เขาจึงยินดีเล่นไปตามน้ำเพื่อความสมจริง

ข่าวถูกแจ้งออกไปยังที่เมืองหลวงถึงการตกหน้าผาของคุณหนูตระกูลเซียวและพวกเขาทั้งสี่คนรวมถึงองครักษ์ด้วย ยามนี้ฮ่องเต้สั่งให้ทหารออกตามหากันอย่างเร่งด่วน แต่บริเวณหน้าผาสูงชันมาก หากตกลงไปคาดว่าคงรอดชีวิตได้ยาก แต่ฮ่องเต้ก็ยังคงสั่งให้ออกตามหาจนกว่าจะพบคนและพบศพ

ข่าวที่ออกมาสร้างความตกใจและเสียใจให้กับผู้คนเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะพระสนมกุ้ยเฟยและพระสนมเสียนเฟย ที่เสียพระทัยอย่างหนักร้องไห้จนหมดสติครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้องค์หญิงถึงกลับหัวเราะออกมาอย่างถูกใจ กับการแสดงที่สมจริงของพวกนาง

ส่วนทางตระกูลเหลียงที่เป็นครอบครัวของเหลียงซีฮัน มีเพียงเหลียงฮูหยินที่รู้เรื่องนี้ นางจึงต้องเล่นไปตามน้ำอย่างสมบทบาท

ส่วนตระกูลหาน เสนาบดีหานและหานฮูหยิน ก็แสดงได้สมบทบาทอย่างยิ่ง หานฮูหยินต้องนำหอมใหญ่มาปอกอยู่หลายครั้ง เพื่อให้น้ำตาของตนเองไหลออกมา เพราะนางพยายามร้องไห้ แต่ก็ร้องไม่ออกจริง ๆ เลยต้องหาตัวช่วยเพื่อทำให้ทุกอย่างดูแนบเนียน

บ่าวในจวนตระกูลเซียวสายหลักและพนักงานต่างโศกเศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก ไม่คิดว่าพวกนางและพวกเขาจะโชคร้ายเช่นนี้

ส่วนตระกูลเซียวสายรองยามนี้แทบจะจุดพลุฉลอง จู่ ๆ ทุกอย่างก็เป็นใจให้เขาเสียอย่างนั้น ทายาทตระกูลเซียวสายหลักตกหน้าผาตายกันหมดเช่นนี้ คงมีแต่เขาคนเดียวเท่านั้นที่เหมาะสมที่จะเข้ามาดูแลกิจการแทน แต่เพื่อให้แน่ใจ เขาต้องให้เจิ้งอ๋อง ส่งคนไปตามหา หากพบเจอพวกนางยังมีชีวิตอยู่ คงต้องรีบกำจัดแต่โดยเร็ว จะให้พวกนางมีโอกาสกลับมาเมืองหลวงอีกไม่ได้เด็ดขาด

เยว่ฉีและทุกคนเดินทางมาถึงหมู่บ้านฉงฉือในสามวันต่อมา หมู่บ้านฉงฉือเป็นหมู่บ้านที่ติดภูเขาอยู่ทางทิศใต้ของเมืองหลวง ส่วนลานล่าสัตว์อยู่ทางทิศเหนือ หูซวนที่มีอาชีพเป็นนักสืบ เขาเดินทางไปมาหลากหลายที่เพื่อสืบหาข่าว เขาจึงพบเจอสถานที่งดงามมากมาย และหมู่บ้านฉงฉือก็เป็นหนึ่ง ที่เขาอยากแนะนำให้เยว่ฉีมาพักผ่อนและซ่อนตัว

หมู่บ้านฉงฉือมีเพียง 10 หลังคาเรือน มีชีวิตความเป็นอยู่ที่เรียบง่าย ทำอาชีพล่าสัตว์ปลูกผักทำไร่นาเพื่อบังหน้า ที่จริงแล้วพวกเขาทำงานให้หูซาน เป็นนักสืบ เพื่อสืบข่าวสารต่าง ๆ ตามที่ได้รับมอบหมาย

เยว่ฉีมองรอบ ๆ หมู่บ้านฉงฉือยังพอใจ สถานที่นี้งดงามมากจริง ๆ มีน้ำตกขนาดใหญ่ตกลงมา แล้วไหลเป็นลำธารผ่านหมู่บ้าน ให้ทุกคนได้ใช้น้ำกันอย่างสะดวก บริเวณโดยรอบมีดอกไม้ที่ถูกปลูกเอาไว้อย่างมากมาย ยามนี้เบ่งบานงดงามราวกับภาพฝัน

“ยินดีต้อนรับคุณหนูใหญ่ ท่านอ๋อง ข้าน้อยนามว่าหูเหล่ย นายท่านได้สั่งเอาไว้เรียบร้อยแล้วขอรับ ข้าได้จัดเตรียมสถานที่เอาไว้ ไม่รู้ว่าคุณหนูใหญ่จะพอใจหรือไม่ ข้าจะพาท่านไปดูขอรับ” เยว่ฉีพยักหน้ารับ จากนั้นจึงเดินตามหูเหล่ยไปทันที

เมื่อมาถึงเยว่ฉีและทุกคนถึงกับตกตะลึง เพราะว่ามันงดงามมากจริง ๆ เรือนไม้ทั้งหลัง ปลูกเอาไว้ท่ามกลางดอกไม้รายล้อมเอาไว้ มีลำธารไหลผ่านอย่างสวยงาม เยว่ฉีเดาว่าเรือนหลังนี้น่าจะเป็นของหูซวน

“นายท่านไม่ค่อยได้มาพักเท่าไหร่ เขาบอกว่าให้คุณหนูใหญ่และทุกคนพักได้ตามสบายขอรับ”

เยว่ฉียิ้มรับอย่างพอใจ นางคงต้องตอบแทนเขาอย่างดี เพราะนางไม่คิดจะมาพักอยู่ฟรี ๆ อย่างแน่นอน “ขอบคุณท่านมากที่ช่วยเป็นธุระให้”

“ด้วยความยินดีขอรับ”