หน้าหลัก / โรแมนติก / แผนร้ายแฝงรัก / 33.พิชิตใจพ่อตาแม่ยาย

แชร์

33.พิชิตใจพ่อตาแม่ยาย

ผู้เขียน: Chocolate lily
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-29 12:56:49

พิชิตใจพ่อตาแม่ยาย

@เช้าวันต่อมา

พาทิศและอรอินกลับมาถึงเกาะดอกไม้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ตอนนี้เป็นเวลา
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • แผนร้ายแฝงรัก   34. ของขวัญคืออีกหนึ่งชีวิต

    ของขวัญคืออีกหนึ่งชีวิตเช้าวันต่อมาอรอินตื่นมาก็ไม่เจอพาทิศแล้ว เธอเดินไปถามป้าแก้วก็ได้ความว่าเขาไปที่ฟาร์มมุก อรอินจึงได้ไปหาพ่อกับแม่ของเธอที่พักผ่อนอยู่ที่รีสอร์ตสามพ่อแม่ลูกอยู่ทานข้าวด้วยกัน หญิงสาวพาพวกท่านทั้งสองเที่ยวชมบรรยากาศรอบ ๆ รีสอร์ต รวมถึงไปดำน้ำดูปะการังด้วย จนเวลาผ่านเย็นย้ำพระอาทิตย์จวนจะตกดิน เธอก็ยังไม่เจอพาทิศแม้แต่เงา“หายไปไหนทั้งวันเลยนะ” เธอบ่นพึมพำขณะที่กำลังเดินเล่นอยู่ริมชายหาดกับพ่อแม่เพื่อรอทานอาหารเย็นพร้อมกันระหว่างที่เดินอยู่นั้น อรอินเห็นบางอย่างเบื้องหน้ามันแปลกไป ปกติตรงนี้จะเป็นหาดทรายโล่ง ๆ แต่ตอนนี้หาดทรายตรงหน้ากับมีซุ่มดอกกุหลาบสีขาว ระหว่างทางเดินก่อนถึงซุ้มนั้น ก็มีกระถางกุหลาบตั้งอยู่ตามทาง คล้ายรอให้คนเดินเข้าไป“สวยจังเลย ที่รีสอร์ตคงจะจัดงานให้คู่รักน่ะค่ะ” อรอินหันไปบอกพ่อกับแม่“ตอนนี้ยังไม่มีใครมาเราเดินเข้าไปดูกันดีไหม” คฑาเอ่ยบอกลูกสาวอรอินหันมองรอบ ๆ ก็ไม่เห็นมีคน เธอเลยตัดสินใจเดินเข้าไปดูหญิงสาวเดินนำหน้าเข้ามาก่อน เธอชื่นชมดอกกุหลาบระหว่างทางจนเพลิน เดินมาหยุดอยู่ที่กลางซุ้ม“สวยมากเลย” อรอินอุทานเบา ๆ แล้วหันกลับมา เธอกับ

  • แผนร้ายแฝงรัก   33.พิชิตใจพ่อตาแม่ยาย

    พิชิตใจพ่อตาแม่ยาย@เช้าวันต่อมาพาทิศและอรอินกลับมาถึงเกาะดอกไม้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาเช้าตรู่ขณะที่หญิงสาวยังหลับสนิท ชายหนุ่มที่ตื่นก่อนเธอได้เดินลงมาเจอกลับนุ้ยด้านล่างของตัวบ้าน“ผมเอาตัวไอ้ภาคิน กลับมาแล้วครับตอนนี้มันอยู่ท้ายเกาะ และที่นายบอกว่ามีคนสมรู้ร่วมคิดกับมันผมก็เจอตัวแล้ว”“ใครกัน”“นางจันทร์ฉายเองครับนาย นายไว้ชีวิตมันด้วยเถอะครับ” นุ้ยพยายามขอร้อง“........” พาทิศนิ่งเงียบเขากำลังครุ่นคิดบางอย่างอยู่ในใจ“รู้ใช่ไหมว่าผมไว้ใจนุ้ยมาก”“ผมทราบครับนาย ผมจะจงรักภักดีต่อนายที่มีพระคุณต่อผม”“ครั้งนี้ครั้งสุดท้าย นุ้ยไปจัดการน้องสาวตัวเอง ทำยังไงก็ได้อย่าให้จันทร์ฉายโผล่มาที่เกาะนี้อีก ส่วนไอ้ภาคินเดี๋ยวเราไปจัดการมันพร้อมกัน”“ครับนาย ผมขอบคุณนายมาก ๆ ครับ”เมื่อคุยการเสร็จเขาคิดว่าอรอินคงยังไม่ตื่นมาเร็ว ๆ นี้แน่ จึงได้นั่งรถไปกลับนุ้ยที่ท้ายเกาะทันทีเมื่อมาถึงพาทิศเดินจ้ำอ่าวเข้าไป สาวหมัดใส่หน้าภาคินไม่ยั้ง จนภาคินสลบไปคามือ“เอาน้ำมา สาดมันให้ตื่น”“ครับนาย”เมื่อภาคินตื่นขึ้นมา ชายหนุ่มก้มลงไปกระชากคอเสื้อที่ชุดไปด้วยน้ำและเลือด“กูจะให้โอกาสมึงเลือก หนึ่

  • แผนร้ายแฝงรัก   32. เล่นกับความรู้สึก

    เล่นกับความรู้สึก“เดี๋ยวสิ…พี่ต้าโกรธอินเหรอคะ” หญิงสาวเอื้อมมือไปรั้งแขนแต่ชายหนุ่มกลับแกะมือเธอออกเบา ๆ“หนูอินกำลังเล่นกลับความรู้สึกพี่” เขาพูดโดยไม่หันกลับมามองเธอด้วยซ้ำ“ไม่..ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ คุณแม่แค่อยากลองใจ ว่าพี่ต้ารักอินมากแค่ไหน” เธอพยายามอธิบาย“พี่รักหนูอินแค่ไหน หนูอินยังไม่รู้อีกเหรอ” น้ำเสียงเย็นชาจนอรอินรู้สึกเสียวสันหลังวาบ“อิน…” เธอไม่รู้จะแก้ตัวยังไงแล้วชายหนุ่มเห็นว่าเธอเงียบไปจึงได้หันกลับมาแล้วเดินผ่านหญิงสาวไปเฉย ๆ แต่อรอินรีบคว้าแขนเขาไว้ให้หยุด“เดี๋ยวสิพี่ต้าพี่จะไปไหน”“วนหัวเรือกลับ ไปส่งหนูอินที่บ้าน”“ไม่ ๆ อินไม่กลับ” หญิงสาวรีบโผเข้ากอดแผ่นหลังชายหนุ่มไว้แน่น“แต่หนูอินไม่เชื่อใจพี่ พี่จะพาหนูอินไปส่งให้คุณหญิง” พาทิศเอ่ยน้ำเสียงเย็นชา แต่อีกด้านในความมืดชายหนุ่มกำลังยิ้มอย่างมีความสุข“ไม่กลับ พี่ต้าลักพาตัวอินมาแล้วพี่ก็ต้องรับผิดชอบสิ”พาทิศแกะมือของหญิงสาวออก แต่ก็แกะไม่ได้เธอเล่นกอดเขาแน่นมากเหมือนกลัวชายหนุ่มจะหนีหายไป“หนูอินปล่อยพี่ก่อน”“ไม่..ไม่ปล่อย” เธอไม่ไปบ่อยแถมยังกอดแน่นเข้าไปอีก“พี่หายใจไม่ออก”“ก็ได้ค่ะ” เธอเป็นห่วงกลัวว่าชาย

  • แผนร้ายแฝงรัก   31.ลักพาตัว

    ลักพาตัวในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันนี้อรอินจะต้องไปต่างประเทศแล้ว ทางบ้านของคุณหญิงอรพินทำทีเป็นจัดข้าวของแล้วกระเป๋าใบใหญ่ พาทิศมาหาเธอที่บ้านแต่เช้าด้วยสีหน้าที่เศร้าหมองยิ่งเห็นว่าเธอเตรียมตัวที่จะเดินทางไกลหัวใจมันยิ่งห่อเหี่ยว“เอาล่ะยายอินได้เวลาเดินทางแล้ว ชักช้าเดี๋ยวจะขึ้นเครื่องไม่ทัน” อรพินเอ่ยสั่งลูกสาว แต่สายตายังชำเลืองมองใบหน้าว่าที่ลูกเขยตัวดี ที่กำลังทำหน้าตาระห้อยอยู่“ค่ะคุณแม่” หญิงสาวรับคำเธอมองหน้าชายหนุ่มที่รักและแววตาที่เศร้าโศกของเขาอย่างอาลัยอาวรณ์“เดี๋ยวก่อนครับ ผมขอเป็นคนขับรถไปส่งหนูอินได้ไหมครับ” พาทิศเอ่ยขอร้องเสียงของชายหนุ่มอ้อนวอน จนคุณหญิงอรพินยอมอนุญาต“ก็ได้ ถือว่าให้โอกาสพวกเธอได้คุยกันเป็นครั้งสุดท้าย”“ขอบคุณครับคุณแม่” พาทิศรีบเอ่ยขอบคุณอย่างดีใจ“ยังไม่ต้องรีบเรียกฉันว่าแม่หรอกย่ะ ฉันยังไม่ได้รับนายเป็นลูกเขย” อรพินส่งสายตาจิกเหมือนไม่พอใจไปที่ชายหนุ่ม แต่ถ้าสังเกตดี ๆ สายตาจิกแบบนั้นเหมือนอรพินก็ไม่ได้รังเกียจที่ลูกเขยสักเท่าไร แค่แสดงเท่านั้นพาทิศเองไม่ได้ใส่ใจคำพูดของคุณหญิง เขาเอาแต่จดจ่อกับร่างเล็กที่จะแยกจากกัน พอรถของคุณหญิงขับออกไป ชา

  • แผนร้ายแฝงรัก   30.ลักลอบ

    ลักลอบ@ก่อนหน้าพาทิศออกมาจากบ้านของอรอิน ด้วยจิตใจที่ห่อเหี่ยว เขาขับรถออกมาได้แค่นิดหน่อยซึ่งก็ยังไม่เลยบริเวณบ้านของหญิงสาวด้วยซ้ำ เขาจอดรถอยู่ข้างกำแพงบ้านของเธออยู่อย่างนั้นเป็นเวลานาน ระหว่างนั้นพัชชาภาก็โทรเข้ามาพอดี'พี่ต้า เป็นยังไงบ้างได้เจอหนูอินหรือยัง’'ได้เจอ..แต่ยังไม่ได้คุยอะไร แม่ของหนูอินไม่เปิดโอกาสเลย’'โถ่…พี่” พัชชาภาเอ่ยน้ำเสียงตัดพ้อ เพราะฟังน้ำเสียงพี่ชายออกว่าเขากำลังทุกข์ใจ'พี่ได้อธิบายเรื่องทั้งหมดให้พวกเขาได้รู้แล้วใช้ไหม”'ใช่พี่บอกไปหมดทุกอย่างแล้ว คุณแม่หนูอินบอกว่า หนูอินต่างไปอยู่ต่างประเทศอีกสี่ปี ท่านไม่ให้พี่กับหนูอินเจอกันอีกจนกว่าจะครบสี่ปี’'สี่ปี นั้นมันนานมากเลยนะ’ พัชชาภาพูดอย่างเข้าใจความรู้สึกของพี่ชายดี เพราะเธอเคยผ่านความทุกข์ทรมารแบบนี้มาก่อน'ใช่มันนานและแสนจะทรมาร แต่ก็ทำให้พิสูจน์ได้ว่าพวกเขารักกันจริงหรือเปล่า เหมือนวินกับน้ำไงจำได้ไหม' ชาวินเอ่ยแทรกขึ้นมา'น้ำจำได้ค่ะ' หญิงสาวหันไปตอบสามีที่นั่งอยู่ข้าง ๆหญิงสาวได้ยินเพียงเสียงถอนลมให้ใจของพี่ชายทั้งสามคนพูดคุยกันอีกสักพักก็ว่างสายไป@เวลาสี่ทุ่มกว่าบรรยากาศรอบ ๆ มืดและเงียบสงั

  • แผนร้ายแฝงรัก   29.สารภาพต่อหน้า

    สารภาพต่อหน้าหลังจากที่เอาแต่พะวง นอนไม่หลับมาทั้งคืน พาทิศตัดสินใจไปหาอรอินที่บ้านอีกครั้ง“วันนี้คุณหนูอยู่ค่ะ แต่ไม่รู้เธอจะยอมมาพบคุณหรือเปล่านะคะ” ป้าสวยบอกแก่ชายหนุ่ม เธอบอกตามที่ได้รับคำสั่งมา“งั้นช่วยไปบอกเธอให้หน่อยนะครับ ผมอยากพบเธอจริง” พาทิศใจหายที่ได้ยินป้าสวยบอกว่า ไม่รู้เธอจะยอมมาพบเขาหรือเปล่านั้น แต่ยังไงเขาก็จะไม่ท้อจะต้องได้เจอเธอให้ได้แม่บ้านให้ชายหนุ่มนั่งรออยู่บริเวณสวนด้านข้าง ซึ่งจะมีศาลาสำหรับนั่งเล่นตั้งอยู่ พอมองจากมุมนี้ก็จะเห็นห้อง ห้องหนึ่งซึ่งอยู่ชั้นสองของบ้านและหน้าต่างอยู่ตรงกับสวนนี้พอดีและห้องนี้คือห้องของอรอินเอง เธอแง้มผ้าม่านแอบมองพาทิศอยู่ที่หน้าต่าง ตั้งแต่ที่เขาเข้ามาแล้ว หญิงสาวอมยิ้มบางมองดูท่าทีชายหนุ่มที่ดูกระวนกระวาย และสีหน้าเศร้าที่บ่งบอกว่าเขารู้สำนึกผิดแล้ว ไม่นานป้าแก้วก็เข้ามาบอกเธอ หญิงสาวหันไปยิ้มแล้วบอกว่าเธอรู้แล้ว และตอนนี้ก็กำลังแอบมองเขาอยู่“ให้เขานั่งรออยู่ตรงนั้นไปก่อนค่ะ ป้าสวยไม่ต้องไปสนใจ” เธอเอ่ยสั่ง“ได้ค่ะคุณหนู ป้าไปทำงานก่อนนะคะ”พาทิศนั่งรอตั้งแต่เช้า ผ่านไปชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่าอรอินก็ยังไม่มา เขาก็ยังคงนั่งร

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status