เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 7 วันเดียวกัน
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-27 17:25:39แบงก์ยิ้มน้อยๆ “ฉันไปพบป๊ากับหม่าม้าลิลี่มาแล้ว แกสบายใจได้”
ผักกาดหยิบทิชชูมาซับน้ำตา เธอยิ้มด้วยความยินดีกับเพื่อนรัก “แกทำหน้าแบบนี้แสดงว่าบ้านลิลี่ยินดีรับแกเป็นเขย”
“ทีแรกก็ไม่อยากยอมรับหรอก แต่พอรู้ว่าบ้านฉันเป็นค่ายมวย ป๊าก็ชอบใจ ฉันก็เพิ่งรู้ว่าป๊าลิลี่ชอบดูมวย ตอนนี้เขาทำใจแล้ว ป๊าขอแค่ฉันดูแลลูกสาวเขาให้ดีก็พอ”
ผักกาดคว้ามือของคนทั้งสองมากุมรวมกันไว้ “ดีใจด้วยนะ”
“เออ เรื่องฉันกับลิลี่ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้ว ว่าแต่แกเถอะในเมื่อคิดจะเก็บเด็กเอาไว้ก็ทำใจให้เข้มแข็งล่ะกัน พวกฉันสองคนช่วยแกเต็มที่”
“อืม” ผักกาดพยักหน้า
“แล้วนี่แกคิดจะบอกแม่เมื่อไหร่?”
“เอาไว้ให้คลอดก่อน ถ้าได้เห็นหน้าหลาน แม่ฉันก็คงใจอ่อนล่ะ แต่จะบอกความจริงกับแม่ฉันไม่ได้ เราต้องโกหกเรื่องพ่อของเด็ก”
ลิลี่ยิ้มน้อยๆ “เอาแบบนี้ดีไหมคะ? พี่ผักก็บอกทุกคนว่ามีแฟนตอนใกล้จะเรียนจบแต่ผู้ชายถูกทางบ้านบังคับให้ไปเรียนต่อเมืองนอกก็เลยเลิกกัน แล้วพี่ผักมารู้ทีหลังว่าตัวเองท้อง”
ผักกาดพยักหน้า “แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เวลาคนอื่นถามก็ตอบตามนี้ พี่ไม่อยากให้แม่พี่คิดมาก ถ้าแม่รู้ว่าเกิดเรื่องร้ายกับพี่ แม่คงรับไม่ได้”
“ตกลง เราสามคนพูดให้ตรงกันก็พอ” แบงก์ยิ้มน้อยๆ พร้อมยกมือขึ้นลูบต้นแขนผักกาด “แกทำใจให้สบายนะ สภาพจิตใจของแกส่งผลต่อเด็กในท้อง”
“ลี่เคยได้ยินว่าถ้าเรามองภาพผู้ชายหน้าตาดีบ่อยๆ ลูกของเราก็จะหน้าตาดีด้วย ถ้างั้นเรามาเลือกรูปพ่อให้ลูกพี่ผักกันก่อนเถอะค่ะ” ลิลี่รีบเปิดรูปดาราในโทรศัพท์มือถือยื่นให้ผักกาด “คนไหนดีคะพี่ผัก?”
“ลิลี่ พี่ว่าเราเลือกเอาดาราจีนที่ไม่ค่อยดังแต่หล่อๆ หน่อยดีไหม? เผื่อว่าวันหน้าบอกเขาว่าเป็นพ่อ คนจะได้ไม่รู้กับเรา”
ผักกาดยิ้มน้อยๆ หน้าตาของธนาก็หล่อเหลาพอๆ กับดาราหนุ่มที่ลิลี่เปิดภาพให้เธอดู หากว่าลูกของเธอได้พ่อต้องน่ารักมากเลยทีเดียว พอใช้นิ้วเลื่อนหน้าจอไปเรื่อยๆ ผักกาดก็พลันชะงัก
“พี่ผักชอบคนนี้เหรอคะ? หล่อดีเหมือนกันนะ เพิ่งเล่นเป็นตัวประกอบไม่กี่เรื่อง ซีรีย์เรื่องนี้ลี่เคยดู”
“อืม...คนนี้ล่ะ” ผักกาดตกใจแต่ก็รีบพยักหน้า ดาราชายในรูปละม้ายกับธนาพอสมควร
เก้าเดือนผ่านไป....
ผักกาดนอนหลับใหลอยู่ในห้องพิเศษของโรงพยาบาลรัฐ ในห้วงฝันปรากฎควันขาวฟุ้ง มีมือของผู้ชายข้างหนึ่งยื่นออกมาหา มือข้างนั้นมีเลือดอาบจนชวนหวาดหวั่น หญิงสาวตกใจจนถอยหนีแต่กลับได้ยินเสียงเรียก
“กชอร ช่วยฉันด้วย....”
พลันใบหน้าของธนาก็โผล่ออกมา ใบหน้าเสี้ยวข้างของเขาที่เธอเคยเห็นบนเตียง มีเลือดไหลออกมาจากบริเวณขมับลงมาอาบใบหน้าดูน่ากลัว เสื้อเชิ้ตสีขาวที่เขาสวมเป็นตัวเดียวกับที่เขาโยนไว้ข้างเตียงในคืนนั้น ซีกหนึ่งของมันมีเลือดเปรอะเต็มไปหมด
“คุณ...คุณเป็นอะไร?” เธอถามด้วยเสียงแหบโหย
“ช่วยด้วย....” ร่างของเขาล้มฟุบลงไป
“คุณ....” เธอร้องถาม คิดจะเดินเข้าไปดูแต่ม่านควันนั้นก็พาเอาร่างเขาสลายหายไป
รถยนต์แบรนด์ยุโรปสีดำมันปลาบวิ่งมาด้วยความเร็วไม่มากนักกำลังจะผ่านสี่แยกหลังโรงพยาบาลขนาดใหญ่ของรัฐในตอนเที่ยงคืน ธนานั่งพิงพนักด้านหลังแหงนหน้าขึ้นเพื่อผ่อนคลายความปวดเมื่อย หลังจากเริ่มทดลองเปิดร้านกาแฟคั่วบดร้านแรก เขาต้องออกมาดูงานด้วยตนเองอยู่บ่อยๆ
ทุกครั้งมักจะออกมาพร้อมกับณัฐวุฒิแต่วันนี้ณัฐวุฒิขอตัวกลับก่อน ส่วนเขาต้องเดินทางไปร่วมรับประทานอาหารค่ำกับผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือในแวดวงธุรกิจ การคุยกันเลยเถิดจนมาถึงเวลานี้เพิ่งจะได้กลับ
“ถนนสายนี้ เราไม่เคยผ่านมาเลย ใช่ไหม?”
“ครับ คนขับรถของคุณสายน้ำบอกว่าเป็นทางลัดครับ ผมเห็นว่าดึกแล้วก็เลยลองมาเส้นทางนี้ดู”
คุณสายน้ำที่คนขับรถของเขาเอ่ยถึงก็คือญาติของน้ำเพชรมารดาเลี้ยงของธนากับธเนศ ตระกูลของน้ำเพชรเข้ามาถือหุ้นในบริษัทเครื่องดื่มของตระกูล ศราวุฒิกุลก่อนที่น้ำเพชรจะแต่งงานกับบิดาของธนาหลายปี สายน้ำเป็นหนึ่งในคณะกรรมการบริหารบริษัทวินเนอร์เบฟเวอเรจ
“อ้อ” ธนาผงกศีรษะขึ้นมอง
เส้นทางนี้ดูแล้วน่าจะเพิ่งถูกปรับปรุงใหม่ ด้านซ้ายเป็นคลองขนาดกลาง ส่วนด้านขวาเป็นรั้วสูงสีขาวของโรงพยาบาล สองข้างทางมีแสงไฟส่องสว่าง ขณะกำลังจะผ่านสี่แยก เขามองเห็นรถบรรทุกกำลังลงจากสะพานด้วยความเร็วสูง ชายหนุ่มรีบตะโกนบอกคนขับรถ
“พันธ์ ระวังสิบล้อ!”
พันธ์หันหน้าไปมองด้านข้าง รถบรรทุกคันนั้นวิ่งตรงเข้ามาที่รถของเขาอย่างรวดเร็วโดยฝ่าไฟแดง
โครม!
เสียงชนดังสนั่นหวั่นไหว รถสิบล้อคันนั้นพุ่งชนเข้าด้านท้ายรถของธนาอย่างจัง รถเก๋งคันใหญ่สีดำครูดไปตามพื้นตามแรงกระแทกของรถบรรทุกที่มีขนาดใหญ่กว่า กระทั่งไปอัดเข้ากับกำแพงโรงพยาบาลอย่างจัง ส่งเสียงดังสนั่นหวั่นไหวจนมีผู้กรีดร้องด้วยความตกใจ
“แผ่นดินไหวเหรอ?” เสียงคนร้องขึ้น
“ตึกถล่มไหม?”
“ไม่ใช่ๆ รถชนที่กำแพงข้างโรงพยาบาล”
ญาติผู้ป่วยและเจ้าหน้าที่บนตึกในโรงพยาบาลได้ยินเสียงดังก็พากันตามหาต้นตอ พอมีคนพูดเรื่องอุบัติเหตุ เจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาลที่อยู่บนตึกสูงก็รีบแจ้งเหตุ รถกู้ภัยและรถพยาบาลวิ่งไปคู่กันถึงจุดเกิดเหตุอย่างรวดเร็ว ทว่าสภาพการชนทำให้เจ้าหน้าที่ต้องร้องเตือนกันให้ระวัง
“อย่าเพิ่งเข้าใกล้ครับ อันตราย! ถอยออกไปก่อน”
คนขับรถบรรทุกบาดเจ็บเล็กน้อย คนขับรถของธนาถูกหามขึ้นเปล แต่คนที่นั่งอยู่เบาะท้ายรถอย่างธนาถูกหน้ารถบรรทุกอัดเข้ากับกำแพง เจ้าหน้าที่ตรวจสอบว่าตัวถังรถไม่มีน้ำมันรั่วไหล พวกเขาร้องเรียกกันให้นำเครื่องมือตัดถ่างมาช่วยงัดร่างที่ไร้สติของชายหนุ่มออกจากเบาะท้าย เลือดที่ขมับของเขาออกจนเปรอะหน้าไปซีกหนึ่ง ที่แขนก็มีเลือดไหลเลอะเสื้อเชิ้ตสีขาวจนชุ่ม
เจ้าหน้าที่กู้ภัยใช้มือคลำชีพจรที่คอของธนา “ยังอยู่ แค่สลบ เร็วเข้า!”
เสียงโหวกเหวกของเจ้าหน้าที่กับเสียงไซเรนบนรถพยาบาลที่พาคนเจ็บไปรักษา รวมทั้งเสียงประกาศจากรถตำรวจที่เข้ามาบันทึกภาพและตรวจสถานที่เกิดเหตุทำให้แบงก์ออกไปยืนมองที่ระเบียงด้วยความสนใจ
“โห! อัดใส่กำแพงแบบนั้น คนในรถไม่ตายไปแล้วเหรอ?”
ลิลี่ทำหน้าสยดสยอง “ถ้านั่งข้างหลังคงรอดยากแล้วล่ะ”
“รถพยาบาลวิ่งอ้อมไปโน้นสองคันแล้ว กู้ภัยยังงัดรถอยู่เลย สงสัยจะมีคนติดอยู่เบาะท้ายจริงๆ”
ไม่นานนักร่างของผู้เคราะห์ร้ายคนสุดท้ายก็ถูกหามออกมาใส่เปลแล้วนำขึ้นรถพยาบาลไป เจ้าหน้าที่ตำรวจอำนวยความสะดวกอยู่จนกระทั่งมีรถมาลากเอารถทั้งสองคันกลับไปยังสถานที่ตำรวจในท้องที่
ลิลี่กลับเข้าไปนั่งเฝ้าข้างเตียงมองดูผักกาดที่นอนหลับใหล แบงก์ดูจนจบก็เดินเข้ามานั่งใกล้ๆ แฟนสาว
“ลี่ไปดูเจ้าตัวเล็กอีกรอบหรือยัง?” แบงก์นั่งอมยิ้มเมื่อนึกถึงเจ้าตัวเล็กที่ยังอยู่ในห้องทารกแรกเกิด
“พี่แบงก์ พวกเราเพิ่งดูเมื่อชั่วโมงก่อนเองนะ นี่เห่อหนักไปไหม?”
“ก็เห่อน่ะสิ หน้าตาหล่อคม คิ้วสวย จมูกโด่ง เหมือนพี่เลยว่าไหม?”
ลิลี่หัวเราะเบาๆ “อืม...หล่อเหมือนพ่อแบงก์เลยเนาะ”
“พรุ่งนี้เช้าพี่จะรีบไปแจ้งเกิดเลย ดีนะที่เราย้ายทะเบียนบ้านมารวมกันแล้ว ต่อไปพวกเราสี่คนพ่อแม่ลูกก็จะเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์”
“ใช่ๆ ตื่นเต้นจังเลย พี่แบงก์ว่าของใช้เด็กอ่อนที่เราซื้อไว้พอหรือยังคะ? ลิลี่อยากไปเลือกซื้อเพิ่ม”
“หาว่าพี่เห่อ ดูเธอเถอะ กดสั่งออนไลน์จนของใช้กับของเล่นลูกเต็มห้องแล้ว ใช้ไปก่อน ถ้าไม่พอเราค่อยสั่งเพิ่ม”
“พี่แบงก์เราไม่แจ้งชื่อพ่อเด็ก ไม่เป็นปัญหาใช่ไหม?”
*****************
บทล่าสุด
แพ้รักประธานร้าย บทที่ 75 แต่งให้ถูกต้อง (ตอนจบ)
คุณทิวาอมยิ้ม เธอรู้ว่าเพื่อนบ้านก็แค่หวังดี คนละแวกนี้ล้วนช่วยเหลือกันและกันมาแต่ไหนแต่ไร เห็นทักษพรได้แต่งงานกับคนที่มีฐานะร่ำรวยก็ไม่อยากจะให้ตนสองสามีภรรยาถูกเอารัดเอาเปรียบ“สืบเก่งอีกแล้ว พี่รู้ว่าพวกเธอกลัวพี่จะใจดีไม่กล้าเรียกร้องสินสอด บอกความจริงให้ก็ได้ ที่ไม่ขอสินสอดทองหมั้นน่ะเป็นเพราะธนาเขาให้มาเยอะแล้วน่ะ เงินใช้หนี้พวกนั้นก็เงินเขาทั้งนั้น พี่ยังจะกล้าเอาเงินเขาอีกเหรอ?” เพื่อนบ้านทำตาโต “ดีใจด้วยนะคะ พี่ทิวา การไม่มีหนี้ถือว่าเป็นความสุขสุดยอดแล้วล่ะค่ะ” ทิวาหัวเราะกับเพื่อนบ้านอย่างเบิกบาน ในสังคมเล็กๆ อย่างต่างจังหวัดยากจะปกปิดความลับในครอบครัวเอาไว้ได้ บางครั้งที่คนรอบข้างอยากรู้ก็ไม่ใช่เพราะอยากเอาไปนินทาว่าร้ายแต่พวกเรามีความห่วงใยให้ ก่อนหน้านี้เธอรู้ว่ามีคนสงสัยเรื่องของลูกสาวเธอไม่น้อย เธอไม่กลัวคนอื่นดูถูกแต่ห่วงความรู้สึกของลูกสาว แต่ตอนนี้ทักษพรก็นับว่าได้ทำทุกอย่างชัดเจนและเปิดเผย เธอและสามีก็รู้สึกสบายใจแล้ว การแต่งงานครั้งนี้จัดขึ้นง่ายๆ ที่บ้าน ตอนเช้าเป็นการทำบุญตักบาตรและตอนสายเป็นการจัดเลี้ยงอาหารโดยการ
แพ้รักประธานร้าย บทที่ 74 ท้องอีกครั้ง
ณัฐวุฒินำทางเจ้านายของตนไปยังห้องพักแพทย์ ธนาสีหน้าเป็นกังวล เขาคิดวนเวียนถึงอาการของภรรยา เธอไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ไม่รู้ว่าเป็นโรคร้ายแรงใด? ยิ่งคิดก็ยิ่งกระวนกระวาย เขาเดินตามหลังเลขานุการหนุ่มเข้าไปด้วยท่าทางเหม่อลอย “ธนา” ใบหน้าของเจ้าของห้องดูแช่มชื่น “ตุ๊กติ๊ก แกเองเหรอ?” ธนาเลิกคิ้วมองนายแพทย์ตรงหน้า “ไอ้นา บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเรียกแบบนี้ เรียกแค่ติ๊กก็พอ” นายแพทย์ สุดหล่อทำหน้าไม่พอใจ “มาๆ นั่งก่อนๆ ไม่คิดเลยว่าแกจะมีเมียมีลูกแบบไม่บอกไม่กล่าวแบบนี้” “เออ ฉันก็ไม่คิดเหมือนกัน” คนถูกทักยิ้มน้อยๆ “นั่งก่อนๆ ที่ฉันสั่งคนเอาไว้ก็เพราะอยากเจอตัวแกนี่ล่ะ” ณัฐวุฒิถอยออกไปรอข้างนอก ธนาสีหน้ากลับไปเคร่งเครียดเช่นเดิม “เมียฉันป่วยอะไร? ทำไมแกต้องให้ฉันมาพบส่วนตัว?” “เมียแก เมียแกก็แค่เพลีย คงจะนอนน้อย แต่ที่สำคัญมีข่าวดีด้วย” “เอ๊ะ!” “ยังจะตะลึงอะไรอีก? กินอยู่กับปากอยากอยู่กับท้องแท้ๆ” ธนาเห็นรอยยิ้มของเพื่อนเก่าก็คิดออก “เมียฉันท้องเห
แพ้รักประธานร้าย บทที่ 73 ทำกำไร
กรินทร์ถูกจับในขณะที่กำลังเก็บกระเป๋าขึ้นรถยนต์กำลังจะออกจากบ้าน ตำรวจพบหลักฐานชัดเจนว่าเขาติดต่อสายน้ำจริงและคนทั้งสองร่วมกันว่าจ้างมือปืนเพื่อให้ลอบสังหารธนา ศราวุฒิกุล ประธานบริษัทกาแฟสกายกิฟต์ และผู้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัทวินเนอร์เบฟเวอเรจ ข่าวของเกวลินในฐานะลูกสาวของกรินทร์ถูกนำมาพูดถึงอีกครั้ง ครั้งนี้เธอทนความอับอายไม่ไหวจนต้องหลบหนีไปต่างประเทศ “หลักฐาน พยานฝ่ายเราเป็นไง?” “ดีที่คุณซื้อโรงงานซอสนั้นเอาไว้ก่อน แม้จะมีการไล่ยิงกันในโรงงานก็ยังพอใช้อ้างได้ว่าคนพวกนั้นบุกรุก” ทนายพิพัฒน์อมยิ้ม เขารู้ว่าธนาเป็นนักธุรกิจที่เก่งกาจ ย่อมต้องวางแผนอย่างดีก่อนที่จะนำชีวิตตนเองไปเสี่ยง “ส่วนบอดี้การ์ดที่คุณจ้างมา พวกเขาครอบครองปืนโดยถูกกฎหมาย ไม่มีปัญหา ที่เหลือเป็นเรื่องของกระบวนการบนชั้นศาล เพราะมีคนบาดเจ็บและตายในที่เกิดเหตุ” “ทุกอย่างก็เป็นไปตามที่คุณแนะนำผมนั่นล่ะ” ธนายิ้มน้อยๆ “เรื่องนี้ก็ฝากคุณด้วยก็แล้วกัน ณัฐบอกว่าหาหลักฐานเพิ่มเติมเรื่องอุบัติเหตุได้แล้วนี่?” “ครับ คดีนั้นจะถูกรื้อออกมาอีกครั้ง รวมทั้งคดีสองศพในรถที่ต
แพ้รักประธานร้าย บทที่ 72 หนีไม่ทัน
“ก็ตั้งแต่พี่นามาถึงที่นี่ได้สิบกว่านาทีค่ะ ผักให้ลิลี่ช่วย ติดเครื่องติดตามในรถของพี่นา” ธนาอึ้ง เขารู้แล้วว่าเธอสะกดรอยตามเพราะเป็นห่วง ชายหนุ่มได้แต่กลืนน้ำลายเบาๆ ครั้งนี้เขาทำให้ภรรยาเป็นห่วงจนร้องไห้ ชายหนุ่มรู้สึกผิด อย่างมาก “ผัก พี่ขอโทษ” น้ำเสียงของเขาแหบพร่า ยกมือข้างที่ไม่ได้รับบาดเจ็บขึ้น เช็ดน้ำตาของภรรยา “คราวหน้าพี่ไม่กล้าอีกแล้ว” “พี่นา เสียงปืนพวกนั้น ทำเอาผักใจหาย กว่าเราจะหากันเจอก็ตั้งสี่ปี กว่าน้องพืชจะมีพ่อก็ใช้เวลาตั้งสามปีกว่า ถ้าเกิดว่าพี่เป็นอันตราย เจ็บหรือตายไป ผักกับลูกจะอยู่กันยังไงคะ?” กระพริบตาสองสามครั้ง น้ำตาก็ไหลเป็นทาง “อย่าร้องไห้เลยผักกาด พี่สัญญา ต่อไปจะไม่เสี่ยงอันตรายแบบนี้อีก” ชายหนุ่มตกใจกับอาการสะอึกสะอื้นของภรรยา เขายกสองมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้เธอด้วยความร้อนรน “พี่นาสัญญาแล้วนะคะ” “ได้ๆ พี่สัญญา” พยาบาลที่นั่งอยู่ด้านขาอยู่สองสามีภรรยาต้องเบือนหน้าไปยิ้มอีกทาง ผู้บาดเจ็บหน้าตาหล่อเหลากับภรรยาที่สวยน่ารักกำลังแสดงบทรักลึกซึ้งต่อหน้า เธอเห็นแล้ว
แพ้รักประธานร้าย บทที่ 71 แค่ถูกยิง
“ตีซ้ำอีกพี่แบงก์” ลิลี่วิ่งมาถึงพร้อมไม้เบสบอลในมือจักรพงษ์หันขวับไปมองคนที่ลงมือกับตัวเองก็ถูกตีครั้งที่สอง กำลังของแบงก์ที่ฝึกมวยมาก่อนแรงจะจักรพงษ์แทบกระอัก “พอแล้วๆ อย่าตีผมเลย”ผู้หญิงสี่คนเดินมาล้อมคนทั้งสองเอาไว้ แบงก์กับลิลี่ถือไม้เบสบอลติดมือมาด้วยทำให้ประพันธ์ที่ถูกช็อตจนอ่อนเปลี้ยหันไปมองจักรพงษ์ที่ถูกตีจนทรุดอยู่ข้างๆ“คุณประพันธ์ เป็นฝีมือคุณนี่เอง” ทักษพรชักสีหน้าน้ำฟ้าเองก็มีเครื่องช็อตไฟฟ้าในมือ เธอควักมันออกมาแล้วยืนทำหน้าข่มขู่อยู่ข้างๆ ทักษพร“คราวนี้จะบอกเราได้หรือยังว่าข้างในคุณเตรียมคนมาเท่าไหร่?” ทักษพรทำหน้าถมึงทึงจ้องประพันธ์ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ แขนขาของประพันธ์อ่อนแรง เขาเงยหน้าขึ้นมองสามสาวโดยเฉพาะ น้ำฟ้า “คุณฟ้า คุณมาได้ไง?” “ทำไม? ทำไมฉันถึงจะมาไม่ได้? คุณกับคุณจักรมาด้วยกันแบบนี้ก็แสดงว่าลุงของฉันกับคุณกรินทร์ร่วมมือกันสินะ” “พวกคุณ..คิดจะ....ทำอะไรผม?” ทักษพรทนไม่ไหวใช้มือขยุ้มคอเสื้อแล้วเขย่า “พวกคุณวางแผนจะฆ่า คุณธนาใช่ไหม?” ประพันธ์เม้มปากส่ายหน้า เขาไม่มีทางทรยศเจ้านายของตน แบงก์
แพ้รักประธานร้าย บทที่ 70 ตามช่วยสามี
ทักษพรเห็นท่าทีผิดปกติของธนาตั้งแต่หลายวันก่อน เธอจึงแอบฟังในตอนที่เขาคุยโทรศัพท์และใช้แอพพลิเคชั่นติดตามความเคลื่อนไหวซ่อนไว้ในโทรศัพท์ของสามี แผนล่อเสือออกจากถ้ำของเขา เธอรู้สึกหวั่นใจจึงได้ปรึกษาแบงก์กับลิลี่ “เราสามคนต้องออกปฏิบัติอีกครั้งแล้ว แต่ครั้งนี้อันตรายมาก เราต้องเตรียมอาวุธไปด้วย” แบงก์สีหน้าจริงจัง “อาวุธ มีดหรือปืน?” “จะบ้าเหรอผัก? เราสามคนจะไปหาปืนได้ที่ไหน? ฉันยิงปืนเป็นก็จริงแต่ถ้าจะซื้อตอนนี้ก็คงไม่ทัน อีกอย่างไปยิงคนก็จะกลายเป็นคดีเปล่าๆ หนังสะติ๊กก็อาจจะพอหาได้” “ก็ดีนะ อย่างน้อยมันก็ยิงได้อ่ะพี่แบงก์” ลิลี่ยิ้มพยักหน้าหงึกหงัก “เออ ก็ดีนะ” ทักษพรเห็นด้วย “พวกสเปรย์พริกไทยกับเครื่องช็อตไฟฟ้าล่ะ หาซื้อมาพกได้ไหม?” “ของพวกนั้นถ้าพกไปตามที่สาธารณะก็ถือว่าเป็นอาวุธนะ ผิดกฎหมาย ลี่เคยคิดจะซื้อเหมือนกันแต่พอรู้ว่าจะมีปัญหาเลยไม่ได้ซื้อ” “ถ้างั้น เราก็เอาหนังสะติ๊กกับไม้เบสบอลไปด้วยก็แล้วกัน” แบงก์พยักหน้าหงึกหงัก “ไม่ได้ๆ ถ้าพวกเขามีปืนเราก็ตายเปล่ากันพอดี ฉันจะแ
บางทีคุณอาจจะชอบ
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก145.9K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี65.3K viewsเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน83.4K viewsบอสฮั่ว พี่ชายทั้งสิบของคุณผู้หญิงเร่งให้หย่าอีกแล้วนะ
เจียงซือซัน56.1K viewsonly you อ้อนรัก
paiinara23 viewsเธอที่เขาไม่โปรด
นามภัทร2.1K viewsหวามรักกรุ่นหัวใจ
อิงวรา89 viewsเลวสิ้นดี
แสงศิลาริน172 views
