บทที่ 2 รสน้ำนม 1

บทที่ 2 รสน้ำนม

หวังหยางหมิงและหวังจิ้งเทียนโน้มตัวลงประชิดเต้าอวบอิ่มทั้งสองข้างของเมี่ยวอินเพื่อลิ้มรสชาติของน้ำนมสดๆ จากเต้าโดยตรง นายท่านใหญ่ก้มหน้าลงไปตะโบมจูบ ลากลิ้นสากตวัดเลียหัวนมสลับกับมือหนาที่ขยำบี้ฟอนเฟ้นเนื้อนุ่มเสียงดังจ๊วบ... จ๊วบ... จนเมี่ยวอินสะดุ้งแอ่นเต้า แอ่นสะโพกรับด้วยความเสียวซ่านที่ไม่เคยพบเจอ

“อ๊ะ... อูยย...”

หวังหยางหมิงครอบริมฝีปากลงบนยอดอกข้างขวาแล้วออกแรงดูดเบาๆ หยาดน้ำนมหวานอุดมไปด้วยสารอาหารก็ไหลทะลักเข้าสู่ลำคออย่างง่ายดาย

ทว่าทางฝั่งซ้าย หวังจิ้งเทียนออกแรงดูดอยู่หลายครั้ง แต่กลับไม่มีน้ำนมไหลออกมาแม้แต่หยดเดียว ชายหนุ่มขมวดคิ้วด้วยความขัดใจ พลันผละริมฝีปากออกมามองเต้านุ่มอย่างงุนงง

"เหตุใดฝั่งข้าจึงไม่มีน้ำนมไหลออกมาเลยเล่า?" หวังจิ้งเทียนเอ่ยถามเสียงพร่า

หวังหยางหมิงหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะผละออกจากเต้าขวาแล้วเอ่ยชี้แนะบุตรชาย "การดูดนมจากเต้ามิใช่เพียงใส่อารมณ์ออกแรงดูดปาโถมอย่างเดียว เจ้าต้องใช้วิธีดันลิ้นประคองที่ฐานลานนม ไม่ใช่งับแค่ตรงยอด"

พูดจบ หวังหยางหมิงก็ใช้นิ้วหนาประคองฐานเต้าข้างซ้ายของเมี่ยวอินให้ดู แล้วสาธิตให้บุตรชายดูใกล้ๆ "ดูให้ดี... ใช้ปลายลิ้นช้อนดันขึ้นจากลานนมด้านล่าง กดเน้นจังหวะบีบเค้นด้วยริมฝีปาก เพื่อเค้นให้น้ำนมไหลทะลักออกมา"

“ขอรับท่านพ่อ” หวังจิ้งเทียนก้มลงทำตามคำแนะนำทันที เขากระดกปลายลิ้นช้อนรองใต้ลานนม ละเลียดดันออกแรงบีบกระชับริมฝีปากตามจังหวะที่ผู้เป็นพ่อแนะนำ เพียงชั่วครู่ น้ำนมบริสุทธิ์ก็พุ่งฉีดโถมเข้ามาจนไหลเปรอะออกมาตามมุมปาก

"อืม... เป็นเช่นนี้นี่เอง" หวังจิ้งเทียนครางพึงพอใจในลำคอ พลางเร่งจังหวะการดันลิ้นและดูดกลืนน้ำนมอย่างเร่งรีบ สลับกับการนวดเฟ้นเต้านุ่มอย่างช่ำชอง

จ๊วบบ... จ๊วบบ...

พวกเขาต่างแย่งดูดน้ำนมของทารกน้อย เมี่ยวอินเชิดหน้าขึ้น แหงนคอส่งเสียงครางแผ่วเบาด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งสูง สองมือเรียวสั่นระริกพยายามจับไหล่หนาของสองบุรุษไว้เป็นที่ยึดเกาะ ขณะที่สองพ่อลูกดูดน้ำนมจากเต้าอวบฉ่ำทั้งสองข้างอย่างเพลิดเพลิน

"อ๊าาา...! อ๊ะ... อู้ยยย! มันเสียว ซี้ดส์..." เมี่ยวอินบิดกายเร่า ๆ สองมือเรียวเล็กพยายามดันไหล่หนาของนายท่านใหญ่ไว้ ทว่าร่างกายกลับเสียวสะท้านไปทั้งสรรพางค์กาย

“หัวนมของนางแข็งโด่เชียว” ยอดถันสีชมพูระเรื่อชูชันสั่นระริกตามแรงอารมณ์กระสัน นายท่านใหญ่หัวเราะชอบใจ ใช้นิ้วบี้ขยี้ลงบนหัวนมสีหวานรัวยิบ พลางก้มลงไปอ้าปากงับขยำดูดเลียเสียงดังลามก

จ๊วบ... จ๊วบ...

“อา... อา...”

ใบหน้าหวานเหยเก ตาปรือลอยล่องลอย ร้องครางระงมหลงเสียงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ยามที่สองพ่อลูกละริมฝีปากออกจากเต้าอวบอิ่มที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำนม หวังหยางหมิงมองดูใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงระเรื่อและลมหายใจหอบกระเส่าของเมี่ยวอินด้วยสายตาคมกริบ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลแฝงความจริงจัง