تسجيل الدخولหวังหยางหมิงมองดูใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงระเรื่อและลมหายใจหอบกระเส่าของเมี่ยวอินด้วยสายตาคมกริบ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลแฝงความจริงจัง
"เมี่ยวอิน... มีตำราแพทย์โบราณเล่มหนึ่งได้บันทึกเอาไว้" หวังหยางหมิงใช้นิ้วแกล้งไล้ไปตามกรอบหน้าและริมฝีปากอวบอิ่มของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา "ในตำราระบุว่า หากสตรีได้รับการกระตุ้นหล่อเลี้ยงด้วย 'น้ำกาม' หรือพลังหยางจากบุรุษอย่างสม่ำเสมอ จะช่วยเปิดลมปราณภายใน ทำให้ร่างกายสมบูรณ์ และผลิตน้ำนมออกมาได้มาก ทั้งยังเข้มข้นมีสารอาหารมากกว่าปกติหลายเท่าตัว"
หวังจิ้งเทียนก้าวเข้ามาชิดด้านหลังของเมี่ยวอิน โน้มตัวลงมากระซิบข้างใบหูของนาง
"เช่นนั้นแล้ว การที่ข้าและท่านพ่อช่วยกระตุ้นเจ้าด้วยวิธีนี้ ย่อมมิใช่เพียงเพื่อความปรารถนาส่วนตนเท่านั้น... แต่ยังเป็นการทำเพื่อประโยชน์และสุขภาพของชายน้อยโดยตรงอีกด้วย"
“ข้าน้อยทราบแล้วเจ้าค่ะ”
เมี่ยวอินหัวใจเต้นระสั่นด้วยความสับสนและเหนียมอาย ก้มหน้ารับคำอย่างยินยอม
"อ๊ะ... อูยยย เสียว" เสียงหวานครางกระเส่า ร่างกายของนางสั่นสะท้านเมื่อถูกถลกกระโปรง และกางเกงชั้นในถูกรูดรั้งออกจากเรียวขาขาวผ่อง เผยให้เห็นร่องเนื้อสาวสีชมพูฉ่ำที่บัดนี้มีน้ำหวานไหลเยิ้มชโลมจนเปียกโชก
นายท่านใหญ่จัดการปลดกางเกงของตัวเองออก ควักท่อนเอ็นหนาอวบใหญ่ที่ขยายตัวเต็มที่และตื่นตัวสั่นระริกชี้หน้า ส่วนคุณชายรองเลียริมฝีปากด้วยความกระหาย
"อ้าขาออกกว้างๆ เมี่ยวอิน"
นายท่านใหญ่จับเรียวขาอวบของแม่นมแยกออกจากกันจนสุด ตั้งชันขึ้นพาดกับฟูกเบาะหนานุ่ม อวดโหนกสาวแรกรุ่นให้บุตรชายร่วมชื่นชม
ร่างกำยำใช้นิ้วถ่างกลีบเนื้อนุ่มเปิดอ้าออกจนเห็นรูรักสีหวานที่เริ่มแฉะเยิ้มชโลมไปด้วยน้ำหวานหล่อลื่น พลางบรรยายเสียงพร่า
“แม่นมเมี่ยวอิน ถึงจะเคยมีผัวแล้ว แต่ ห แน่นสีชมพูฉ่ำ น้ำ ห ไหลเยิ้มเต็มร่องแล้ว ซี้ดดด... น่าปี้สุด ๆ"
มือหนาหยาบโลนเริ่มลูบคลึงวนเวียนไปมา บดขยี้เน้นย้ำตรงเม็ดเสียวสีสดซ้ำ ๆ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบน้ำเฉอะแฉะ
แจะ... แจะ... แจะ...
“อ๊า... อ๊า...”
ไม่รู้ว่าเพราะมีถูกรุมสวาทเป็นครั้งแรกหรืออย่างไร เมื่อนายท่านใหญ่เอ่ยชมเสียงดังๆ ก็กระตุ้นสัญชาตญาณความร่านร้อนในกายนางให้เตลิดเปิดเปิง เมี่ยวอินบิดส่ายสะโพกกลมกลึงเร่า ๆ ด้วยความเสียวซ่านรุนแรงเกินต้านทาน ใบหน้าเนียนใสแดงก่ำ ตาปรือลอยคว้างสมองขาวโพลนพลางร้องครางกระเส่า
“เอาล่ะนะ ห แฉะสุดๆ แล้ว”
หวังหยางหมิงสอดท่อนเอ็นหนาเข้าไปในร่องเนื้อนุ่มแรกแย้ม
สวบ!!!
"อูยยย... มันแน่น... อ๊ะ อ๊ะ... ซี้ดดด!" เมี่ยวอินแหงนหน้าอ้าปากครางหลงเสียง ตาเยิ้มลอยด้วยความกระสัน เสียวซ่านจนสมองขาวโพลน ยามเมื่อความใหญ่โตกระแทกเข้าชนปากมดลูก
"โอ้วว ตอดดีมาก! ห แน่น ๆ แฉะ ๆ แบบนี้รีดน้ำกามดีนัก!"
“ซี้ดด... อ๊า... อ๊า... ค นายท่านใหญ่ จุก ห”
"อื้อออ..."เสียงครางของเมี่ยวอินอู้อี้ในลำคอด้วยรสจูบอันเร่าร้อนของคุณชายรอง ความเสียวซ่านจากทั้งสองทิศทางกระตุ้นให้รูรักบีบรัดเกร็งตอดแน่นขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว หวังหยางหมิงครางคำรามในลำคอด้วยความซาบซ่าน เร่งกระแทกลึงค์ซ้ำๆ เข้าใส่จุดกระสันลึกสุดโคน ส่งสัญญาณความกำหนัดที่ใกล้จะระเบิดออกมารวมกันในอีกเพียงไม่กี่อึดใจ!“โอ้ววว โอ้ววว ห แม่นมแน่นอะไรอย่างนี้”"ซี้ดดด... ข้าน้อย... ข้าน้อยไม่ไหวแล้ว น้ำจะแตกแล้ว อ๊ะ ๆ ๆ ๆ จะแตกแล้วเจ้าค่ะ!" เมี่ยวอินเนื้อตัวเกร็งกระตุก ตอดขมิบรัดแน่นสั่นระริก ก่อนจะกรีดร้องครางลั่นยามเมื่อเสร็จสมอารมณ์หมาย น้ำรักสาวแตกทะลักฉีดล้นชโลมท่อนเอ็นอุ่น“อ๊าาา!! อ๊าาา!! อ๊าาา!!”"แตกพร้อมกันเลยเมี่ยวอิน! ซี้ดดดส์!"หวังหยางหมิงกัดฟันกรอด เร่งสะโพก บดอัดมิดโคนกระแทกเน้น ๆ อีกสามสี่ครั้งจนนางกระเด้งกระดอนขึ้นลงตามจังหวะ ก่อนจะระเบิดน้ำกามร้อนผ่าวทะลักเต็มความลึกของรูรักจนเยิ้มไหลย้อนออกมาตามง่ามขา ทั้งสองนอนหอบหายใจรวยรินกอดก่ายกันบนเบาะหนานุ่มอย่างสุขสม“อูยย... อา...”เมี่ยวอินนอนตัวสั่นระริก ดวงตาคู่สวยเลื่อนลอย ร่างกายอ่อนระทวยปวกเปียกแทบไม่มีแรงขยับ นอนหอบหา
“ซี้ดด... อ๊า... อ๊า... ค นายท่านใหญ่ จุก ห”“ไม่ต้องกลัว อดทนอีกนิด”หวังหยางหมิงไม่รอช้า เริ่มโยก ค กระหน่ำยิบ ตอก ห จนบานปลิ้นยับเยิน เข้าสุดออกสุดโคน ตั่งไม้ถึงกับโยกเยกสั่นคลอนไปตามจังหวะขับควบอันบ้าคลั่งตับ ๆ ๆ ๆ ๆ!"ซี้ดดด... อื้อออ..." เมี่ยวอินพยายามก้มหน้าด้วยความประหม่า ทว่าความเสียวกลับทวีคูณเป็นเท่าตัวยามที่นางสบตากับคุณชายรอง ที่ยืนมองการบำเรอสวาทอยู่ไม่ห่าง สายตาอันร้อนแรงที่จับจ้องกลีบแบะปลิ้นของนางอย่างไม่คลาดสายตา ยิ่งจุดประกายความวูบวาบให้สั่นสะท้านไปทั่วทั้งกายนางพยายามเกร็งเรือนร่าง เม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือดเพื่อกลั้นเสียงครางสยิว เพราะเกรงว่าพวกสาวใช้ที่อยู่ด้านนอกเรือนจะได้ยินเสียงอันผิดปกติและนำเรื่องนี้ไปแพร่งพรายหวังหยางหมิงผู้เป็นนายท่านใหญ่ ซึ่งกำลังกุมสะโพกกลมกลึงของนางไว้แน่น รู้สึกได้ถึงอาการเกร็งตึงและจังหวะหายใจที่ติดขัด เขาเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าแดงก่ำและชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ ก่อนจะคลี่ยิ้มอบอุ่นเพื่อปลอบประโลม"ช่างบ่าวพวกนั้นเถิด เมี่ยวอิน... ไม่ต้องกลัวไป" หวังหยางหมิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทรงอำนาจ "ไม่มีใครกล้าเข้ามารบกวนหรือแอบฟังอย่างแน่นอน ปล่
หวังหยางหมิงมองดูใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงระเรื่อและลมหายใจหอบกระเส่าของเมี่ยวอินด้วยสายตาคมกริบ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลแฝงความจริงจัง"เมี่ยวอิน... มีตำราแพทย์โบราณเล่มหนึ่งได้บันทึกเอาไว้" หวังหยางหมิงใช้นิ้วแกล้งไล้ไปตามกรอบหน้าและริมฝีปากอวบอิ่มของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา "ในตำราระบุว่า หากสตรีได้รับการกระตุ้นหล่อเลี้ยงด้วย 'น้ำกาม' หรือพลังหยางจากบุรุษอย่างสม่ำเสมอ จะช่วยเปิดลมปราณภายใน ทำให้ร่างกายสมบูรณ์ และผลิตน้ำนมออกมาได้มาก ทั้งยังเข้มข้นมีสารอาหารมากกว่าปกติหลายเท่าตัว"หวังจิ้งเทียนก้าวเข้ามาชิดด้านหลังของเมี่ยวอิน โน้มตัวลงมากระซิบข้างใบหูของนาง"เช่นนั้นแล้ว การที่ข้าและท่านพ่อช่วยกระตุ้นเจ้าด้วยวิธีนี้ ย่อมมิใช่เพียงเพื่อความปรารถนาส่วนตนเท่านั้น... แต่ยังเป็นการทำเพื่อประโยชน์และสุขภาพของชายน้อยโดยตรงอีกด้วย"“ข้าน้อยทราบแล้วเจ้าค่ะ”เมี่ยวอินหัวใจเต้นระสั่นด้วยความสับสนและเหนียมอาย ก้มหน้ารับคำอย่างยินยอม"อ๊ะ... อูยยย เสียว" เสียงหวานครางกระเส่า ร่างกายของนางสั่นสะท้านเมื่อถูกถลกกระโปรง และกางเกงชั้นในถูกรูดรั้งออกจากเรียวขาขาวผ่อง เผยให้เห็นร่องเนื้อสาวสีช
บทที่ 2 รสน้ำนมหวังหยางหมิงและหวังจิ้งเทียนโน้มตัวลงประชิดเต้าอวบอิ่มทั้งสองข้างของเมี่ยวอินเพื่อลิ้มรสชาติของน้ำนมสดๆ จากเต้าโดยตรง นายท่านใหญ่ก้มหน้าลงไปตะโบมจูบ ลากลิ้นสากตวัดเลียหัวนมสลับกับมือหนาที่ขยำบี้ฟอนเฟ้นเนื้อนุ่มเสียงดังจ๊วบ... จ๊วบ... จนเมี่ยวอินสะดุ้งแอ่นเต้า แอ่นสะโพกรับด้วยความเสียวซ่านที่ไม่เคยพบเจอ“อ๊ะ... อูยย...”หวังหยางหมิงครอบริมฝีปากลงบนยอดอกข้างขวาแล้วออกแรงดูดเบาๆ หยาดน้ำนมหวานอุดมไปด้วยสารอาหารก็ไหลทะลักเข้าสู่ลำคออย่างง่ายดายทว่าทางฝั่งซ้าย หวังจิ้งเทียนออกแรงดูดอยู่หลายครั้ง แต่กลับไม่มีน้ำนมไหลออกมาแม้แต่หยดเดียว ชายหนุ่มขมวดคิ้วด้วยความขัดใจ พลันผละริมฝีปากออกมามองเต้านุ่มอย่างงุนงง"เหตุใดฝั่งข้าจึงไม่มีน้ำนมไหลออกมาเลยเล่า?" หวังจิ้งเทียนเอ่ยถามเสียงพร่าหวังหยางหมิงหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะผละออกจากเต้าขวาแล้วเอ่ยชี้แนะบุตรชาย "การดูดนมจากเต้ามิใช่เพียงใส่อารมณ์ออกแรงดูดปาโถมอย่างเดียว เจ้าต้องใช้วิธีดันลิ้นประคองที่ฐานลานนม ไม่ใช่งับแค่ตรงยอด"พูดจบ หวังหยางหมิงก็ใช้นิ้วหนาประคองฐานเต้าข้างซ้ายของเมี่ยวอินให้ดู แล้วสาธิตให้บุตรชายดูใกล้ๆ "ดูให้ดี..
ยามที่เมี่ยวอินให้นมคุณชายน้อย หวังจิ้งเทียนมักจะขยับเข้ามานั่งชิด มือหนาที่เคยเว้นระยะเริ่มยื่นเข้ามาสัมผัสเรียวแขนและแผ่นหลังเนียนนุ่ม อ้างเหตุผลเพื่อช่วยประคองท่าทางให้นาง ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนมาแตะต้องเต้าเต่งตึงอวบอิ่ม"อ๊ะ... นายท่าน..." เมี่ยวอินสะดุ้งเบาๆ ใบหน้าหวานร้อนผ่าวด้วยความเหนียมอาย"อย่าเกร็งไปเลยเมี่ยวอิน... ข้าเพียงแค่ตรวจดูความสมบูรณ์ของเต้าเท่านั้น" หวังจิ้งเทียนเอ่ยอ้าง ฝ่ามือร้อนผ่าวเริ่มนวดเฟ้นเค้นคลึงเนื้อนุ่มเบาๆ ความฉ่ำชื้นและเต่งตึงของหัวนมชูชันสู้มือทำเอาลมหายใจของเขาเริ่มหนักหน่วง ใช้นิ้วเรียวยาวสะกิดลูบไล้ไปตามเต้าขาวเนียนขณะนั้นเอง หวังหยางหมิงผู้เป็นนายท่านใหญ่ก็ก้าวเข้ามาประชิดอีกฝั่งหนึ่ง ฝ่ามือใหญ่และอบอุ่นของเขายื่นเข้ามาโอบอุ้มเต้าเต่งตึงอีกข้างของเมี่ยวอินเอาไว้ สองพ่อลูกตระกูลหวังช่วยกันบีบเค้นคลึงเต้าอวบอิ่มทั้งสองข้างของหญิงสาวพร้อมๆ กัน"อ๊ะ... นายท่านใหญ่... นายท่าน..." เมี่ยวอินส่งเสียงครางแผ่วเบาในลำคอ ใบหน้าเนียนหวานร้อนผ่าวขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเสียวซ่านและเหนียมอายเพียงแค่ออกแรงบีบกระชับลงบนเต้านุ่มเบาๆ สายธารน้ำนมสีขาวบริสุทธิ์ก็พุ่งฉ
บทที่ 1 แม่นมคนใหม่พ่อบ้านและสาวใช้เดินนำทางหลินเมี่ยวอินไปยังเรือนทารกที่เงียบสงบ ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้องเด็กอ่อน เสียงร้องไห้กระจองอแงของทารกตัวน้อยก็ดังลอยมาตามสายลม คุณชายน้อยนอนดิ้นขลุกขลักอยู่ในเปลหรูหรา ร่างกายผ่ายผอมดูน่าสงสาร ทำเอาหัวใจของเมี่ยวอินกระตุกวูบด้วยความสะเทือนใจเมี่ยวอินไม่รอช้า นางรีบตรงเข้าไปโอบอุ้มร่างเล็กกระจิริดขึ้นมาจากเปลอย่างเบามือ ประคองทารกน้อยเข้าสู่อ้อมอกอันอุ่นชีวา พร้อมกับปลดเสื้อแหวกผ้าชั้นในออก เผยเต้าเต่งตึงอวบอิ่มที่ฉ่ำวาวไปด้วยหยดน้ำนมบริสุทธิ์ทารกน้อยที่กำลังหิวโหย เมื่อสัมผัสได้ถึงอกอุ่นและกลิ่นหอมของน้ำนมแม่ ก็ซุกใบหน้าเข้าหาตามสัญชาตญาณ อ้าปากเล็กๆ ออดอ้อนงับเข้าที่ยอดอกชมพูระเรื่อ แล้วเริ่มดูดกลืนน้ำนมอย่างหิวโหย เสียงร้องไห้ระเบ็งเซ็งแซ่เมื่อครู่พลันเงียบกริบลงทันตา เหลือเพียงเสียงกลืนน้ำนมดังเป็นจังหวะชวนให้อุ่นใจไออุ่นจากเรือนร่างทารกน้อยที่กำลังแนบชิดซุกทรวงอก ทำให้น้ำตาของเมี่ยวอินร่วงเผาะลงบนแก้มนุ่ม ภาพของลูกน้อยของนางที่เพิ่งด่วนจากไปซ้อนทับขึ้นมาในความคิด ความรักและความโหยหามารดาของเด็กน้อย สอดประสานกับสัญชาตญาณความเป็นแม่ของเ







