บทที่ 1 แม่นมคนใหม่ 1

บทที่ 1 แม่นมคนใหม่

พ่อบ้านและสาวใช้เดินนำทางหลินเมี่ยวอินไปยังเรือนทารกที่เงียบสงบ ทันทีที่ก้าวพ้นประตูห้องเด็กอ่อน เสียงร้องไห้กระจองอแงของทารกตัวน้อยก็ดังลอยมาตามสายลม คุณชายน้อยนอนดิ้นขลุกขลักอยู่ในเปลหรูหรา ร่างกายผ่ายผอมดูน่าสงสาร ทำเอาหัวใจของเมี่ยวอินกระตุกวูบด้วยความสะเทือนใจ

เมี่ยวอินไม่รอช้า นางรีบตรงเข้าไปโอบอุ้มร่างเล็กกระจิริดขึ้นมาจากเปลอย่างเบามือ ประคองทารกน้อยเข้าสู่อ้อมอกอันอุ่นชีวา พร้อมกับปลดเสื้อแหวกผ้าชั้นในออก เผยเต้าเต่งตึงอวบอิ่มที่ฉ่ำวาวไปด้วยหยดน้ำนมบริสุทธิ์

ทารกน้อยที่กำลังหิวโหย เมื่อสัมผัสได้ถึงอกอุ่นและกลิ่นหอมของน้ำนมแม่ ก็ซุกใบหน้าเข้าหาตามสัญชาตญาณ อ้าปากเล็กๆ ออดอ้อนงับเข้าที่ยอดอกชมพูระเรื่อ แล้วเริ่มดูดกลืนน้ำนมอย่างหิวโหย เสียงร้องไห้ระเบ็งเซ็งแซ่เมื่อครู่พลันเงียบกริบลงทันตา เหลือเพียงเสียงกลืนน้ำนมดังเป็นจังหวะชวนให้อุ่นใจ

ไออุ่นจากเรือนร่างทารกน้อยที่กำลังแนบชิดซุกทรวงอก ทำให้น้ำตาของเมี่ยวอินร่วงเผาะลงบนแก้มนุ่ม ภาพของลูกน้อยของนางที่เพิ่งด่วนจากไปซ้อนทับขึ้นมาในความคิด ความรักและความโหยหามารดาของเด็กน้อย สอดประสานกับสัญชาตญาณความเป็นแม่ของเมี่ยวอินอย่างลึกซึ้ง นางใช้ฝ่ามือเรียวนุ่มลูบแผ่นหลังเล็กๆ และกระซิบปลอบประโลมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ทารกน้อยค่อยๆ ผ่อนคลายและดูดนมด้วยความสุขใจอีกครั้ง

นายท่านใหญ่และคุณชายรองที่ลอบเดินตามมาดูเหตุการณ์อยู่บริเวณหน้าห้อง พลันคลี่ยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ ภาพหญิงสาวงามบริสุทธิ์ที่กำลังอุ้มชูทารกน้อยด้วยความอ่อนโยนสะกดสายตาของบุรุษทั้งสองให้หยุดนิ่ง

"เจ้าทำได้ดีมาก เมี่ยวอิน... ขอบใจเจ้ามากที่ช่วยต่อชีวิตให้หลานชายของข้า"

คุณชายรองยืนจ้องมองเมี่ยวอินด้วยสายตาซาบซึ้ง ก่อนจะเอ่ยเสริมขึ้น "ต่อแต่นี้ไป... เจ้าจงย้ายมาพักอยู่ที่เรือนเด็กอ่อนนี้ คอยดูแลและให้นมคุณชายน้อย ข้าจะจัดสาวใช้ให้อีกสองคนคอยรับใช้ ปรุงอาหารบำรุง และช่วยงานซักล้างดูแลความสะดวกให้เจ้าทุกอย่าง"

"ขอบพระคุณนายท่านใหญ่และคุณชายรองเจ้าค่ะ เมี่ยวอินยินดีจะดูแลคุณชายน้อยด้วยชีวิต"

เมี่ยวอินย่อกายรับคำอย่างนอบน้อม โดยไม่รู้เลยว่าหน้าที่แม่นมในคฤหาสน์ตระกูลหวังแห่งนี้ กำลังจะนำพาชีวิตของนางไปสู่พันธะสวาทและเรื่อราวอันเร่าร้อนลึกซึ้งเกินกว่าที่นางจะคาดคิด!

--------

ภายในห้องเด็กที่ตกแต่งอย่างหรูหรา นายน้อยตัวน้อยนอนหลับปุ๋ยอยู่ในเปล การทำงานในคฤหาสน์ตระกูลหวังผ่านไปอย่างราบรื่น เมี่ยวอินทุ่มเทแรงกายแรงใจดูแลคุณชายน้อยอย่างทะนุถนอมประหนึ่งลูกในไส้ ทารกน้อยเริ่มอ้วนท้วน แก้มใสมีเลือดฝาดด้วยน้ำนมบริสุทธิ์ของนาง แต่สิ่งที่เริ่มเปลี่ยนแปลงไปคือความใกล้ชิดระหว่างนางกับสองบุรุษผู้ทรงอิทธิพลแห่งตระกูลหวัง

หวังจิ้งเทียนเดินเข้ามาใกล้เปล ก้มลงมองดูลูกน้อยด้วยความรัก

"เขาดูแข็งแรงดีนะ"

"เจ้าค่ะ..."

ทุกๆ วัน ทั้งนายท่านใหญ่และคุณชายจะผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้ามาในเรือนเด็กอ่อน ไม่เพียงแค่มาดูลูกชายหรือหลานชายเท่านั้น แต่ยังควบคุมดูแลเรื่องสำรับอาหารบำรุงน้ำนมสุดพิเศษด้วยตัวเอง ตั้งแต่รังนกแท้ ตุ๋นยาจีน ไปจนถึงสมุนไพรบำรุงกายชั้นเลิศ

"กินเยอะๆ เมี่ยวอิน... น้ำนมของเจ้าคือชีวิตของลูกข้า" หวังจิ้งเทียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ขณะนั่งมองเมี่ยวอินรับประทานอาหารอยู่ข้างๆ สายตาคมกริบไล่มองเต้าอวบอิ่มที่ดันเนื้อผ้าออกมา

ลมหายใจของนางเริ่มติดขัด กลีบแคมเริ่มผลิตน้ำหวานจนแฉะเยิ้มกางเกงในชิ้นบาง เมื่อเขาปลดเอี๊ยมของนาง เผยเต้าเต่งตึงขาวผ่องทะลักออกมาเต็มสองตา

“ยามที่ข้ามาดูคุณชายน้อย ให้เจ้าเปลือยเต้าไว้แบบนี้เสมอ”

“จ...เจ้าค่ะ”