บทที่ 41 องค์ชายสามเสียพรหมจรรย์ NC

“น้องหญิง พรหมจรรย์ของขะ.......”

“ช่างหัวพรหมจรรย์มันเถอะ คืนนี้ยังไงพรหมจรรย์ท่านก็ไม่เหลืออยู่แล้ว”

องค์ชายสามกลืนน้ำลายลงคอมองไปที่ลู่เสียน ที่ตอนนี้จับท่อนเอ็นของเขาถูไปมากับรูสวาทพร้อมส่ายสะโพกคลึงไปมา น้ำเมือก สีใสของลู่เสียนติดที่ส่วนปลายและลำของท่อนเอ็น

“ท่านพี่สาม ช่วยข้านะ”

ลู่เสียนพูดออกมาน้ำตาคลอ องค์ชายสามที่เห็นเช่นนั้นก็สงสารจับใจ เขาใช้มือลูบไล้ไปตามเส้นผมของนาง

“ท่านพี่สาม....”

พรึบ ๆ

องค์ชายสามพลิกตัวลู่เสียนให้ไปอยู่เบื้องล่างแทนเขาก่อนจะคร่อมร่างนางไว้ แหกกฎแล้วอย่างไร เห็นนางเป็นเช่นนี้จะให้เขาทิ้งนางไว้ได้เช่นไร ลู่เสียนที่นอนอยู่ด้านล่างมององค์ชายสามด้วยสายตายั่วยวน

“ได้โปรดอื้มมม”

เสียงของลู่เสียนหายไปในลำคอทันทีที่องค์ชายโน้มหน้าลงไปประกบปากลู่เสียนก่อนจะส่งลิ้นเข้าไปชิมความหวานในปากอย่างเอาแต่ใจ มือของลู่เสียนค่อย ๆ ลูบไล้ที่ผมและหลังคอขอองค์ชายสาม

“อื้มมมม”

องค์ชายสามถอนจูบออก ก่อนจะค่อย ๆ พรมจูบตามซอกคอของลู่เสียน เขาออกแรงดูดที่ซอกคอของนางจนเกิดรอยแดง มือข้างซ้ายของเขาบีบเคล้นหน้าอกคู่งาม นิ้วชี้ของเขาถูวนไปตามส่วนหัวที่ชูชันขึ้น ก่อนจะเขาจะก้มลงมาใช้ปลายลิ้นสะกิดไปมาตรงส่วนหัวอีกข้าง

“อ่าส์.....อย่าแกล้งข้า.....อื้มมมม”

องค์ชายสามยิ้มอย่างพอใจ ไม่เสียแรงที่เขาเฝ้าศึกษาตำรากามสูตรมา เลื่อนตัวลงมาพรมจูบตามหน้าท้องแบนราบของนาง

“ทะ....ท่านพี่..”

องค์ชายสามค่อย ๆ แยกขาเรียวออกจากกัน ก่อนจะมองไปที่ดอกไม้สาว เขาก้มลงไปตวัดลิ้นชิมน้ำหวานทันที ลู่เสียนทันทีที่สัมผัสถึงลิ้นที่เข้ามาก่อนแอ่นสะโพกรับทันที สองมือขององค์ชายสามรั้งสะโพกไว้ ก่อนจะใช้ลิ้นตวัดเลีย

“อะ....ท่านพี่.....ข้า.....อ่าส์”

ลู่เสียนร้องครางเสียงกระเส่า มือของนางก็ลูบที่ผมขององค์ชายสาม องค์ชายสามใช้ลิ้นตวัดไปมาอย่างชำนาญก่อนจะใช้ปากขบแม้มเม็ดเสียว ลู่เสียนที่โดนแบบนั้นก็แอ่นสะโพกร่อนไปมา

“ซี๊ดดดด....เอาอีก..ข้าต้องการมากกว่านี้...อะ....อะ”

องค์ชายสามห่อลิ้นก่อนจะส่งในรูสวาท ลู่เสียนถอยสะโพกหนีด้วยความเสียว แต่องค์ชายสามรั้งสะโพกนางไว้แน่น ก่อนจะเกร็งลิ้นชักเข้าออกรั่ว ๆ ในรูสวาท ลู่เสียนงอตัวด้วยความเสียว ลู่เสียนจิกผ้าปูที่นอนแน่น

“พี่สาม ข้าอยาก...อะ....อะ..ได้มากกว่านี้...อ่าส์...มากกว่านี้....”

องค์ชายสามที่เห็นดังนั้น ถอนหน้าออกมาดอกไม้สาว เขามองลู่เสียนที่อยู่ใต้ร่างนางในตอนนี้ช่างน่ามอง เขาจับท่อนเอ็น ถูไถ่ที่กลีบดอกไม้สาวที่ฉ่ำไปด้วยน้ำหวาน ก่อนจะค่อย ๆ กดท่อนเอ็นแค่ส่วนปลายลงไปในรูสวาท

“อะ...ทะ...ท่านพี”

ลู่เสียนสะดุ้งโหยง ก่อนจะถอยหนี แต่ก็ไม่ทันเพราะองค์ชายสามจับสะโพกนางไว้ ก่อนกัดฟันแน่นค่อย ๆ ดันท่อนเอ็นเข้าไปในรูสวาทของนางจนสุดโคน ข้างในของลู่เสียนบีบรัดจนเขาแทบระเบิด รู้สึกดีเช่นนี้เองพี่น้องของเขาถึงได้ยอมอยู่ใต้อำนาจนาง

“ซี๊ดดด แน่นชิบ....เจ้ารัดข้าปวดทั้งลำ....อ่าห์”

พูดจบองค์ชายสามก็ดันสุดโคนจนเนื้อของเขาแนบชิดกับลู่เสียนก่อนจะส่ายบดไปมาเหมือนจงใจบี้บดเนินนูน ลู่เสียนเองก็ร่อนเด้งแอ่นสะโพกบดท่อนเอ็นเช่นกัน องค์ชายสามแช่ท่อนเอ็นในรูสวาทสักพัก ก่อนจะค่อย ๆ ขยับท่อนเอ็นเข้าออก เข้าเน้นกระแทกอย่างหนักหน่วง จนได้ยินเสียงเนื้อกระทบกัน

พับ พับ พับ พับ !!!

“อะ..อะ....อะ...อื้มมม...แรงอีก....อะ..อะ....เอาอีก...ไม่พอ...ซี๊ดดดด”

ลู่เสียนครางออกมาไม่เป็นภาษา แต่ยังพอจับทางได้ องค์ชายเร่งขยับสะโพกเร็วขึ้นตามใจลู่เสียน ก่อนจะถอนท่อนเอ็นออกจนหลุด ลู่เสียนเด้งสะโพกตามอย่างเสียดาย องค์ชายสามยกยิ้มก่อนจะอัดสะโพกสวนเข้าไป ลู่เสียนสะดุ้งเฮือก ด้วยความจุกและเสียว

“ซี๊ดดดด....แล้วแบบนี้ชอบหรือไม่...อ่าห์”

“อะ....อะ...ท่าน...พะ...พี่....ดีที่สุด.....อื้มมมม”

องค์ชายสามยกขาของลู่เสียนขึ้นข้างหนึ่ง ก่อนจะสาวสะโพกเข้าออกเร็ว ๆ เสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่วห้อง ลู่เสียนรู้สึกพอใจ จนร้องครางออกมาสุดเสียง สะโพกของนางเด้งตามแรกกระแทก องค์ชายสามที่ทนมานาน เขากัดฟันแน่นไม่ได้ข้าจะเสร็จสมก่อนนางไม่ได้ เขาใช้นิ้วโป้งกดที่เม็ดเสียวก่อนที่จะถูไถ่ไปมา

“ซี๊ดดด...หากทำเช่นนี้......อะ......ข้าจะ.....อีกกกก...อะ....อะ...อ่าห์”

ลู่เสียนกระตุกร่างตัวงอ ข้างในนางบีบรัดท่อนเอ็นองค์ชายสามแน่น น้ำหงานของนางราดบนท่อนเอ็นขององค์ชาย นางหอบหายใจด้วยความเหนื่อย องค์ชายที่เห็นเช่นนั้นก็รู้ว่านางเสร็จสมแล้ว

“ห้ามแตกข้างในนะเจ้าคะ วันนี้ไม่ได้”

ลู่เสียนพูดออกมา วันนี้เป็นที่นางเสี่ยงจะท้องมากที่สุด นางจะท้องก่อนแต่งไม่ได้ แค่นี้ท่านพ่อนางก็ผิดหวังเพราะนางมามากพอแล้ว องค์สามเองก็เข้าใจ เขาถอนท่อนเอ็นออกมา ก่อนจะกำหลวม ๆ เขาชักขึ้นลงเร็ว ๆ

“มาข้าช่วย”

ลู่เสียนที่เห็นดังนั้นนางลุกนั่งก่อนจะ ใช้ปลายลิ้นสะกิดที่ส่วนปลาย

“อะ......อ่าส์”

น้ำสีขาวขุนไหลพุ่งออกมาจากปลายลำ ทำให้หน้าและผมของลู่เสียนเต็มไปด้วยน้ำกาม ท่อนเอ็นกระตุกไปมา

“เจ้าในยามนี้น่ามองนัก”

องค์ชามสามลูบไปที่ใบหน้าของลู่เสียนที่มีน้ำกามติดอยู่ เขาเช็ดน้ำกามออกให้นาง ลู่เสียนยิ้มออกมาจาง ๆ ก่อนทั้งสองจะนอนกอดกัน ลู่เสียนซบลงที่อกขององค์ชายสาม

“ข้าทำให้ท่านทำผิดกฎแล้ว”

“เมียข้าน่ากินเช่นนี้ จะให้ข้าอดใจได้อย่างไร”

“เช่นนั้นก็กินข้าต่ออีกดีหรือไม่ ข้าอยากเองก็ยังไม่อิ่ม”

พูดจบลู่เสียนก็พลิกไปนั่งคร่อมท่อนเอ็นอีกครั้ง นางโน้มหน้าลงไปจูบองค์ชายสามอย่างดูดดื่ม ก่อนจะจับมือของเขามาบีบเคล้นที่สะโพกของนาง ทั้งสองร่วมรักกันครั้งแล้วทั้งเล่า เสียงเนื้อกระทบกันพร้อมเสียงครางดังออกมาไม่ขาดสาย ทำให้สองคนที่อยู่บนหลังคาได้แต่ข่มอารมณ์ตัวเองไว้

“เพราะเจ้า ถ้าไม่คิดวางยานาง หยกขาวคงไม่ต้องมาเปลืองตัวเช่นนี้”

“เหอะ ก็เพราะข้าไม่ใช่หรือไงที่ทำให้นางเกือบเสพสมกับเจ้า เหอะ เจ้าควรจะยับยั้งชั่งใจไม่ใช่ฉวยโอกาสเช่นนั้น”

“อ๊า ท่านพี่สาม....อะ....อะ...แรงอีก.......ซี๊ด....น้องหญิง.....แน่น.....ดียิ่ง....อ่าส์”

เสียงเบื้องล่างทำให้ฝ่าบาทและลี่อินที่กำลังจะตีกัน ก็ชะงักและหน้าแดงออกมา ทั้งสองเม้มปากแน่น เช่นนี้ก็ไม่ต้องใช้ยาปลุกกำหนัดแล้วไม่ใช่หรือไร

“กลับวัง!!!!”

เช้าวันต่อมา

จวนแม่ทัพจาง

“คุณหนูจางลู่เสียนรับราชโองการ ด้วยชะตาแห่งฟ้า ฮ่องเต้ทรงมีพระบัญชา จางลู่เสียนมีความชอบช่วยรักษาข้าและทหารที่บาดเจ็บเมื่อเกิดสงครามชายแดน ไม่สนสิ่งใด สร้างความชอบใหญ่หลวง ประทาน องค์ชายสอง องค์ชายสาม องค์ชายสี่ องค์ชายห้า องค์ชายหก องค์ชายเจ็ด ให้แต่งเข้าตระกูลจาง แต่งงานกับจางลู่เสียน ขอให้พวกเจ้าเคารพรักซึ่งกันและกัน สุขสมหวังในเรื่องดี ๆ ชั่วนิรันดร์ จบราชโองการ”

“ขอฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นปี หมื่น ๆ ปี”

“คุณหนูจาง รับราชโองการเถิด”

ลู่เสียนรับราชโองการมา ก่อนจะปรายตาไปมององค์ชายสาม นี่หรือไม่เรื่องดีที่เขาบอกนางในตอนเช้า ลู่เสียนยิ้มออกมาจาง ๆ ให้กงกง

“บ่าวยินดีกับคุณหนูด้วย”

กงกงเอ่ยขึ้น ก่อนจะมองลู่เสียนด้วยแววตาสงสาร เหตุใดฝ่าบาทถึงใจร้ายเช่นนี้ คุณหนูที่บอบบางเช่นนางจะรองรับบุรุษถึงหกคนได้อย่างไร ลู่เสียนเพียงยิ้มออกมาจาง ๆ

“จริงสิ ฝ่าบาทฝากบ่าวนำของมาให้คุณหนู พวกเจ้ายกเข้ามา”

ลู่เสียนมององครักษ์ที่ขนหีบใหญ่เข้ามาในจวนจำนวนห้าหีบ ลู่เสียนมองอย่างไม่เข้าใจ นางเปิดหีบก็พบทองคำและเครื่องประดับมากมาย

“กงกงนี่คือ....”

“ฝ่าบาทตรัสว่า ที่เจ้าร้องขอ ในยามรักษาข้า”

ลู่เสียนที่ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มออกมา เดิมทีแค่พูดเล่น ๆ ไม่คิดว่าเขาจะนำมาให้นางจริง ๆ ลู่เสียนมองไปที่ชาวบ้านที่ยืนมองเข้ามาในจวนนาง เห็นทีข่าวที่นางมีสามีหลายคนคงกระจายไปทั่วเป็นแน่

“ท่านพ่อข้าทำท่านลำบากแล้ว”

ลู่เสียนรู้ดี คนที่ลำบากที่สุดในตอนนี้มีเพียงท่านพ่อของนาง ในตอนนี้ตระกูลจางกลายเป็นศูนย์รวมอำนาจ ไม่นานขุนนางมากมายคงมาที่ตระกูลนางเพื่อผลประโยชน์เป็นแน่ แม่ทัพจางลูบหัวลู่เสียนก่อนจะยิ้มออกมา

“ไม่ต้องห่วง พ่อเองก็ไม่ใช่ขุนนางที่รักษามารยาทเสียด้วยสิ....เห็นทีลูกคงห่วงผิดคนแล้ว”