ログイン共有
เปลี่ยน...44
最終更新日:
2026-01-08 23:11:31ความรู้สึกเบาโหวงไปทั้งร่างช่วยปลุกให้แสนหลงตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวัน ยักษิณีสาวบิดขี้เกียจอยู่สองสามทีก็รู้สึกว่าตัวเองกระปรี้กระเปร่ากว่าปกติหลายเท่า อ้าปากหาวฟอดใหญ่แล้วถูไถใบหน้าของตัวเองไปกับแผงอกกว้างของคนที่นอนหลับอยู่ข้างกายด้วยความเคยชิน
“นายคราม ตัวนายนี่มันหอมชะมัดเลยแฮะ! ดมกี่ที ๆ ก็ไม่เบื่อเลย”
ประจบประแจงเสียงหวานตามประสา แล้วตามด้วยการวาดวงแขนเสลาไปกับเอวสอบของข้ามสมุทรอย่างถือสิทธิ
หือ...เมื่อกี้เธอทำอะไรนะ?
แสนหลงชะงักค้างเมื่อรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างที่ผิดปกติเอามาก ๆ เกิดขึ้น ดวงตาสีดำอมม่วงแลดูตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะเมื่อก้มมองตัวเองแล้วพบว่า...เธอกลับร่างเดิมแล้ว!
เดี๋ยวนะ แล้วกลับร่างตั้งแต่เมื่อไรกัน!?
ยักษิณีสาวหันลีหันขวางเหมือนกำลังพยายามตั้งสติ แต่ก็ไม่กล้าขยับตัวเพราะกลัวว่าคนที่ตัวเองนอนกอดอยู่จะลืมตาตื่นขึ้นมา
“...ตื่นแล้วเหรอเฌอแตม?”
แสนหลงสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเสียงอู้อี้ของข้ามสมุทรดังขึ้นเหนือหัว ก่อนจะต้องช็อกหนักกว่าเก่าเมื่อริมฝีปากร้อนชื้นซุกลงมาที่ข้างแก้มนุ่มนิ่มของเธอแล้วหอมจนเกิดเสียงดัง ‘ฟอด!’
“อรุณสวัสดิ์นะ” ข้ามสมุทรบอกเสียงงึมงำ ก่อนจะผล็อยหลับไปอีกรอบทั้งที่ยังกอดเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
เฮ้อออ! แค่ละเมอหรอกเหรอ?
พอได้ยินเสียงกรนเบา ๆ ของข้ามสมุทร แสนหลงค่อยถอนใจออกมาอีกรอบ ก่อนจะอาศัยจังหวะนั้นร่างมนตร์ออกมาเบา ๆ แล้วเปลี่ยนร่างของตัวเองให้กลับไปอยู่ในร่างของเสือขาวตัวน้อยเช่นเดิม
ยักษิณีสาวในคราบเสือน้อยสะบัดขนสองสามทีแล้วเหลือบมองคนข้างกายเล็กน้อย เห็นข้ามสมุทรยังหลับไม่รู้เรื่องก็มุดตัวกลับเข้าไปใต้ผ้าห่มแล้วขดตัวนอนลงข้างกายของชายหนุ่ม ก่อนจะผล็อยหลับไปอีกรอบ
ดวงตาสีน้ำตาลเข้มจ้องมองเสือขาวตัวน้อยที่กำลังเคี้ยวเนื้อสเต๊กชิ้นพอดีคำอยู่บนโต๊ะกินข้าวด้วยท่าทางเอร็ดอร่อย อันที่จริงต้องใช้คำว่าเจริญอาหารกว่าปกติด้วยซ้ำ...เพราะเป็นสเต๊กจานที่สี่แล้วที่กำลังกินอยู่
เสือขาวตัวน้อยยังคงเคี้ยวเนื้อกร้วม ๆ ก่อนจะเอียงหัวมองคนที่นั่งจ้องตัวเองตั้งแต่เริ่มกินอาหาร….อืม ไม่ใช่หรอก? เธอคิดว่าเขาจ้องมองเธอแบบนี้มาตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมาเห็นเสือขาวนอนขดอยู่ข้าง ๆ แล้วมากกว่า
สงสัยจะไม่ชอบให้เธอเข้าไปนอนเบียดใกล้ ๆ
แต่มันก็ช่วยไม่ได้นี่! เธอหาเบาะนอนตัวเองไม่เจอ ไม่รู้หายไปไหน?
แล้วถ้าไม่มีเบาะนอน มันก็ต้องนอนเบียด ๆ กันไปแล้วนี้ละ!
ยักษิณีสาวในคราบเสือน้อยสรุปกับตัวเองอย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะใช้อุ้งเท้าสีขาวเขี่ยจานเปล่ากลับไปให้ข้ามสมุทร พร้อมกับกระดิกหางไปมาเหมือนต้องการบอกว่าต้องการเนื้อเพิ่มอีกจาน
“...กินเก่งขึ้นนะ”
คนที่นั่งท้าวคางมองเสือขาวตัวน้อยไปพลางจิบกาแฟไปพลางให้ความเห็น เหลือบมองจานเปล่าเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะมีรอยยิ้มมุมปากที่ดูไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไรในความรู้สึกของแสนหลง
‘เมื่อวานฉันใช้พลังงานไปเยอะนะ มันก็ต้องกินเยอะกว่าปกติเป็นธรรมดา’
“จะทำให้กินอีกก็ได้”
‘จริงเหรอ?’
เสือขาวตัวน้อยกระดิกหางไปมาด้วยท่าทีคึกคัก ดีใจที่จะได้กินเนื้อให้เต็มคราบ...เพราะตั้งแต่มาอยู่ในร่างจำแลงเสือขาว เธอก็กินได้น้อยมาก! อย่างเก่งก็แค่สองจานเท่านั้นเองเพราะพื้นที่มีจำกัด แต่เมื่อเช้าเธอเปลี่ยนร่างไปมาร่างกายเลยเหมือนจะถ่ายเทพลังงานออกไปหมดแล้ว
ฮึ ๆ วันนี้เธอก็เลยสามารถกินได้มากเท่าที่ใจอยาก!
“แต่...”
พอได้ยินคำว่า ‘แต่’ หางสีขาวฟูฟ่องที่กำลังส่ายไปมาก็ชะงักกึกทันที เหมือนกับใบหูเล็ก ๆ ที่ลู่ลงอย่างเห็นได้ชัด
“ต้องมาหอมแก้มผมก่อนนะ ถึงจะมีแรงลุกไปทำกับข้าวให้กิน”
‘หือ?’
แสนหลงเอียงหัวเล็กน้อยเหมือนกำลังประมวลผล หรี่ตามองข้าม-สมุทรที่กำลังนั่งท้าวคางอมยิ้มอยู่เบื้องหน้าด้วยสายตาระแวงเป็นอย่างยิ่ง
‘นาย...เป็นอะไรหรือเปล่า? หรือว่าเมื่อเช้าลื่นล้มในห้องน้ำมาใช่ไหม!’
“ไม่กินแล้ว?”
‘กิน!’
ตกอกตกใจเมื่อเห็นข้ามสมุทรทำท่าจะลุกหนี กระเพาะที่ยังต้องการอาหารทำให้ยักษิณีสาวในคราบเสือน้อยรีบกระโดดเกาะคอชายหนุ่มทันที ใบหน้าเล็กน่ารักรีบถูไถไปกับข้างแก้มสากอย่างประจบประแจง ก่อนจะฝังจมูกเล็ก ๆ ลงบนสากหนัก ๆ ด้วยท่าทางออดอ้อนออเซาะ
เห็นเขายิ้มออกมาก็แถมท้ายให้ด้วยการถูไถหัวทุยน่ารักของตัวเองไปกับคางหนา เสร็จเรียบร้อยก็กระโดดผลุงกลับมานั่งอยู่หน้าจานสเต๊กที่ว่างเปล่าของตัวเอง แล้วใช้อุ้งเท้าเขี่ยจานไปหาคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าทันที
ข้ามสมุทรหัวเราะออกมาเหมือนจะชอบใจ ก้มลงหอมหัวทุยของเจ้าตัวแสบหนัก ๆ แล้วหยิบจานเดินหายเข้าครัวไป แต่ก่อนไปก็ยังไม่วายหันกลับมาค่อนขอดเธอเบา ๆ ว่า…
“เห็นแก่กินจริง ๆ”
最新チャプター
แสนหลง ตอนพิเศษ 3 แสนแสบ และ แสนซน 122
ประโยคสนทนาของสองแม่ลูกทำเอาข้ามสมุทรนึกอยากกุมขมับขึ้นมาเสียเฉย ๆ ชักสงสัยว่าตัวเองคิดถูกหรือผิดที่ตามใจภรรยายักษา ด้วยการทำเรื่องขออนุญาตนำบุตรสาวกลับมาอยู่บนโลกมนุษย์ในช่วงปิดเทอมฤดูหนาวในตอนแรกก็เหมือนจะติดปัญหาอยู่บ้าง เพราะชาวโลกบรรพกาลนั้นไม่ได้รับอนุญาตให้ออกมายังโลกมนุษย์ก่อนบรรลุนิติภาวะ แต่เพราะว่าเป็นเด็กเลือดผสมที่เกิดจากมนุษย์และยักษา ลูก ๆ ของเขาจึงได้รับการอนุญาตมาเป็นกรณีพิเศษ...“แดดดี๊ ๆ ทำไมหม่ามี๊ถึงสอนซนแบบนั้นล่ะ?”เสียงเล็ก ๆ ของเด็กอีกคนที่มีใบหน้าเหมือนกับแสนซนทุกประการ เงยหน้าขึ้นจากการทำการบ้านแล้วเอ่ยถาม“แสบไม่เห็นเข้าใจเลย?”ข้ามสมุทรลูบหัวบุตรสาวอีกตนที่มีนามว่า...แสนแสบ เบา ๆ คล้ายจะเอ็นดู ก่อนจะหยิบคุกกี้ชิ้นโตขึ้นมาหักเป็นชิ้นพอดีคำแล้วป้อนใส่ปากเล็กจิ้มลิ้มของเด็กหญิงที่นั่งอยู่ข้างกาย“ไม่เข้าใจก็ดีแล้ว...”จุมพิตกระหม่อมเล็กได้รูปหนัก ๆ ค่อยเปลี่ยนหัวข้อสนทนา“แล้วแสบทำการบ้านถึงไหนแล้วลูก?”“เกือบเสร็จแล้วค่ะ ทำการบ้านเสร็จแล้วเราไปเล่นวิ่งไล่จับกันนะคะ”แสนแสบบอกความต้องการของตนทันที ก่อนจะก้มลงเขียนหนังสืออีกครั้งเมื่อเป็นข้ามสมุทรระบายยิ้มเอ
แสนหลง ตอนพิเศษ 3 แสนแสบ และ แสนซน 121
วันนี้สวนกุหลาบที่อยู่ติดกับบ้านท้ายสวนของไร่ฟ้าครามเหมือนจะคึกคักเป็นพิเศษ ด้วยเพราะมีร่างเล็กป้อมและสองขาสั้น ๆ ของเด็กหญิงวัยห้าขวบเศษกำลังวิ่งตามร่างบางระหงที่เอาแต่วิ่งหนีอย่างไม่ลดละ ดวงตาสีดำอมน้ำตาลคู่สวยส่องประกายสดใสยามตัดสินใจกระโดดตะครุบข้อเท้าบางของอีกฝ่ายไว้!อืม ผลคือล้มคะมำหน้าคว่ำไปกับพื้นหญ้าทั้งคู่“หม่ามี๊...ซนเจ็บ!”เด็กน้อยร้องบอกหน้าเบ้ แต่ก็เหลียวซ้ายแลขวาคล้ายหาใครบางคนเหมือนนึกขึ้นได้ พอเห็นว่าร่างสูงของ ‘แดดดี๊’ ยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่ศาลาริมน้ำก็ถอนใจเฮือกใหญ่ ค่อยรีบปัดเศษหญ้าที่ติดตามตัวออกด้วยตัวเอง ปัดเสร็จก็หันมาเขย่า ‘หม่ามี๊’ ที่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นอีกรอบ เห็นอีกฝ่ายทำเป็นไม่สนใจก็เขย่าซ้ำ“มี๊! ซนเจ็บ”“...เจ็บแล้วไง?”เจ้าของชื่อ ‘มี๊’ ที่หันมานอนตะแคงท้าวค้างมองเด็กน้อยที่นั่งเบ้หน้าอยู่ข้าง ๆ ร้องถาม ใบหน้าหวานสวยเหมือนจะเคร่งครึมขึ้นกว่าปกติหลายเท่า“...ซนหกล้ม เจ็บ”“ซนไม่ได้หกล้ม แต่ซนวิ่งมาตะครุบขามี๊ก็เลยล้มต่างหากละ”แสนหลงบอกพลางหรี่ตามองบุตรสาวคล้ายคาดโทษ มีอย่างที่ไหน? เล่นวิ่งแข่งแต่คว้าข้อเท้าเธอล้มซะหน้าคะมำเสียอย่างนั้น! คิดแล้วก็ได้แต่ส
แสนหลง ตอนพิเศษ 2 ฉันลืมบอกนายเหรอ? 120
“จริงเหรอพี่รัก!?”เสียงหวานเหมือนกังสดาลแก้วร้องถามด้วยความตื่นเต้นตกใจ มือบางที่กอดถังคุกกี้ด้วยความหวงแหนแทบจะกลายเป็นโยนฉลอง ทำเอาพี่สาวทั้งสองตนที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ต้องเบี่ยงตัวหลบตามสัญชาตญาณ แสนหลงฉีกยิ้มจนปากแทบฉีกถึงใบหู ก่อนจะปล่อยมือจากถังคุกกี้แล้วเขย่าร่างบางของแสนรักจนหัวสั่นหัวคลอนไปหมด“เออ! จริงสิ พี่จะโกหกเธอไปเพื่ออะไ...”ยังพูดไม่ทันจบประโยคยักษาตนน้องก็วิ่งตึงตังออกไปไวปานพายุหมุน“...?”“พี่รัก ๆ น้องมันไปตั้งแต่คำว่า ‘จริง’ แล้วละ”ผู้พิทักษ์ประตูกาลหยิบคุกกี้ที่เหลือในกระป๋องขึ้นมากินแล้วดูทีวีต่อไปราวกับไม่คิดใส่ใจ แต่ก็ยังมีน้ำใจแวะตบบ่ามนพี่สาวที่นั่งมองตาปริบ ๆ คล้ายปลอบใจ“...”แสนหลงวิ่งตึงตังตามหาข้ามสมุทรอยู่สักพัก พอเห็นว่าชายหนุ่มกำลังยืนรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้านก็พุ่งเข้าใส่ทันที“นายคราม!”เล่นเอามนุษย์เพียงหนึ่งเดียวในเมืองยักษาต้องถลาตัวเข้าไปรับแทบไม่ทัน เคราะห์ยังดีที่ปฏิกิริยาของชายหนุ่มค่อนข้างดี เลยสามารถช้อนรับร่างบางระหงไว้ได้...แถมยังอยู่ในท่าอุ้มเจ้าหญิงอีกด้วย!“...อย่าทำแบบนี้อีกนะ ใจหายใจคว่ำหมด!”ข้ามสมุทรเอ็ดเสียงเข้ม ก่อนจะกระชับวงแขนขึ
แสนหลง ตอนพิเศษ 1 เทศกาลตรุษจีน (ก่อนคืนร่างเดิม) 119
สองสามวันหลังจากที่ข้ามสมุทรและคนงานในไร่ต้องตื่นมาเก็บส้มตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสาง แสนหลงค่อยรู้ว่าออร์เดอร์มากมายที่ไหลทะลักเข้ามาในไร่แบบเร่งด่วนนั้น มีที่มาที่ไปจากเทศกาล...ตรุษจีน? และคงเห็นว่าเธอสนใจใคร่รู้เกี่ยวกับเทศกาลที่ไม่คุ้นเคยนี้อยู่มากพอสมควร ข้ามสมุทรเลยใจดีอธิบายเพิ่มเติมให้อีกเล็กน้อยว่า...วันตรุษจีนนั้นเป็นวันขึ้นปีใหม่ของมนุษย์ในอีกเขตพื้นที่หนึ่ง แต่เพราะจำนวนคนที่มีมากมายของพวกเขากระจัดกระจายกันไปอยู่ทั่วทุกมุมโลก วันตรุษจีนจึงจัดเป็นอีกหนึ่งเทศกาลที่มีอิทธิพลมาก ๆซึ่งส้มจากไร่ฟ้าครามก็น่าจะได้รับผลดีจากเทศกาลนี้มากพอสมควร เพราะส้มจัดว่าเป็นผลไม้มงคลชนิดหนึ่งที่พวกมนุษย์นิยมใช้กราบไหว้เทพเจ้า อืม...เทพเจ้าอย่างนั้นเหรอ?เสือขาวตัวน้อยเอียงคอคล้ายครุ่นคิด เธอก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องแบบนี้เท่าไร...คงเพราะวัฒนธรรมของสองโลกต่างกันอยู่พอสมควร และชาวโลกบรรพกาลก็เคารพนับถือแค่เพียงธรรมชาติเป็นหลักกระมัง?“คิดอะไรอยู่?”เสียงทุ้มของคนที่กำลังหยิบเงินใส่ซองสีแดงตั้งคำถาม‘คิดว่านายเอาเงินใส่ซองเพื่ออะไร?’ แสนหลงตอบกลับด้วยคำถาม นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่สงสั
แสนหลง ตอนพิเศษ 1 เทศกาลตรุษจีน (ก่อนคืนร่างเดิม) 118
งานเทศกาลของพวกมนุษย์นั้นมีเยอะมากจนแสนหลงจำได้ไม่หมด แต่ก็มีบางเทศกาลที่จำได้ค่อนข้างแม่น อาทิเช่น ประเพณีสงกรานต์ของมนุษย์แถบนี้ (จำได้เพราะรู้สึกว่ามันประหลาดที่พวกมนุษย์เอาน้ำมาสาดใส่กันในวันขึ้นปีใหม่?) หรือวันคริสมาสต์ของพวกมนุษย์อีกฟากโลก (ไก่งวงอบซอสอร่อยมากเลยจำได้แม่น) แล้วก็ยังมีเทศกาลยิบย่อยอีกเยอะแยะที่มีเอกลักษณ์...ก็จำได้บ้างไม่ได้บ้างตามประสาจะว่าไปแล้วเหมือนจะมีเทศกาลของพวกมนุษย์แถบใกล้ ๆ ที่เรียกว่า ‘วันตรุษจีน’ อยู่ด้วยหรือเปล่านะ?ดวงตากลมโตสีดำอมม่วงของเสือขาวที่นอนหมอบอยู่บนเบาะรถกอล์ฟเหลือบมองภาพเบื้องหน้าคล้ายสงสัย ตอนนี้คนงานหลายสิบคนกำลังเร่งรีบเก็บส้มผลโตใส่ตะกร้าจนดูวุ่นวายไปหมด แต่พอได้ยินเสียงซุบซิบของพวกคนงานที่ดังแว่วมาตามสายลมค่อยเข้าใจ ว่าถ้าเก็บผลส้มไม่ได้ตามออร์เดอร์ที่มีเข้ามา...น่าจะโดนค่าปรับอยู่มากโขมิน่าเล่า! วันนี้ข้ามสมุทรถึงลุกจากเตียงนอนมาทำงานตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสาง? แถมยังใจดีหิ้วพาเสือขาวตัวน้อยที่กำลังนอนหลับอุตุมาด้วยแบบไม่บอกกล่าว...รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกส้มนี่ละ!“ตื่นนานหรือยัง?”เสียงทุ้มของคนที่แอบหิ้วพาแสนหล
แสนหลง บทส่งท้าย 117
แสนหลงเพิ่งรู้ว่าพ่อของเธอเคยใช้ชีวิตเป็นชาวสวนอยู่ในโลกมนุษย์ช่วงหนึ่ง? แต่พอทำไปสักพักรู้สึกว่าไม่ใช่ทางของตัวเอง ก็เลยย้ายกลับเข้ามาอยู่ในโลกบรรพกาล นานจนลืมไปเลยว่าตัวเองมีที่ดินติดกับไร่ส้มของข้ามสมุทรเพราะรู้จักนิสัยใจคอมาตั้งแต่ข้ามสมุทรยังเด็ก สุดท้ายเลยตัดสินใจขายที่ดินตรงนั้นให้ชายหนุ่มไปเมื่อหลายปีก่อน เพราะเชื่อว่าเด็กหนุ่มอนาคตไกลและค่อนข้างมีวิสัยทัศน์ดีจะสามารถต่อยอดไร่ฟ้าครามได้อีกมากจากตอนแรกกลัวว่าพ่อจะไม่ชอบ ‘ว่าที่ลูกเขย’ ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าเธอนี่ละ! ยักษ์หัวเน่าที่แท้จริง!?“นึกไม่ถึงเลยนะครับ ว่าจะเป็นคนรู้จักกันทั้งนั้น”เขยขวัญของพ่อยักษาว่าด้วยรอยยิ้ม“จริง! ตอนแรกลุงก็นึกว่าไอ้ตัวแสบไปคว้ามนุษย์นี่ไหนมา? พอเห็นว่าเป็นคราม...ลุงก็คิดได้เลยว่าครามนี่ซวยจริง ๆ”แสนหลงที่นั่งกินขนมดูทีวีอยู่กับพี่สาวทั้งสองตนแอบมองค้อนจนตาแทบกลับ ต่างจากบรรดาพี่สาวที่กำลังกลั้นขำอย่างสุดความสามารถ“ไม่หรอกครับ ผมโชคดีมากกว่าที่ได้เจอลูกสาวคุณลุง”“อย่ามั่นใจไปนะตาคราม ป้าเป็นแม่แท้ ๆ ก็ยังไม่กล้ารับประกันเลย”คราวนี้แสนเสน่ห์ก็เหมือนจะย้ายข้างไปเชียร์เขยขวัญอีกตน“ผมมั่นใจครับ
あなたも気に入るかもしれません
ห้วงฝันแห่งรักเทพปัญจธาตุ
ลิ้มอ้ายเยว่ / เจ้าโยทะกา1.0K ビューบุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง
มายารัตติกาล12.4K ビューโคตรงูชู้รัก
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ1.0K ビューเกิดใหม่ครั้งนี้ฉันเป็นเจ๊ใหญ่
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.2K ビューชีวิตบัดซบเพราะมาต่างโลก เลยสร้างปาร์ตี้ไปโค่นพระเจ้าซะเลย
หัตถ์อนันต์1.3K ビューข้านี้แหละที่จะทำให้ตระกูลนี้ร่ำรวย
ยัยแม่มดแสนน่ารัก2.4K ビューพี่สาวครับ ไหนบอกว่าจะรับผิดชอบไง
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า1.2K ビューสวรรค์เย็นชา ข้าคือชายาปีศาจ
rasita_suin1.2K ビュー
