تسجيل الدخولمشاركة
กงเกวียนกรรมเกวียน 1
تاريخ النشر:
2026-08-20 17:22:32เพียงพริบตาเดียว
ปีศาจงูขาวขนาดยักษ์ ก็ปรากฏขึ้นกลางท้องฟ้า ลำตัวของมันยาวหลายร้อยจั้ง เกล
أحدث فصل
โฉมงามกับสามสามี บทส่งท้ายหลินโม่และสือถง1/2
หลังจากหลินโม่ใช้พลังปราณรักษาเซี่ยเว่ยจนหายดีเป็นปกติ นางก็ได้ตระหนักว่าชีวิตของตนหลังจากนี้คงไม่มีคำว่าเงียบเหงาอีกต่อไปในเมื่อ สือถง เซี่ยเว่ย และจินฝาน ต่างก็เป็นสามีของนาง และไม่มีผู้ใดคิดยอมให้สามีร่วมภรรยาอีกสองคนได้เปรียบเรื่องความรักแม้แต่น้อย หลินโม่จึงต้องทำข้อตกลงจัดสรรเวลาอย่างยุติธรรมตลอดช่วงสามเดือนนี้นางจะอยู่บนเกาะมังกรฟ้ากับสือถง และกลับไปใช้ชีวิตร่วมกับสามทายาทซานซิงที่หุบเขาเหลียงซานหนึ่งเดือน อีกสามเดือนไปอยู่จินฝานที่สำนักเซียนกระบี่ไท่ซาน จากนั้นก็กลับไปที่หุบเขาเหลียงซานอีกครั้ง และสามเดือนสุดท้ายอยู่กับเซี่ยเว่ยที่ชิงชิว เมื่อครบหนึ่งปี ก็เริ่มต้นหมุนเวียนรอบใหม่อีกคราแรกเริ่มหลินโม่คิดว่าการแบ่งปันเวลาอย่างยุติธรรมเช่นนี้คงทำให้ทุกคนพึงพอใจทว่านางลืมไปอย่างหนึ่ง บุรุษทั้งสามต่างเป็นผู้บำเพ็ญที่มีฤทธิ์เดชเหนือคนธรรมดาโดยเฉพาะสือถงหลังจอมราชันลงมือเชือดไก่ให้ลิงดู กวาดล้างขุนนางกังฉินที่เคยคิดลองดีจนเหี้ยนเตียน ครั้นเมื่อหลินโม่หวนกลับมายังเกาะมังกรฟ้าในครานี้ บรรยากาศภายในวังหลวงจึงเงียบสงบราบคาบลงอย่า
โฉมงามกับสามสามี จบตอนส่งท้ายหลินโม่และเซี่ยเว่ย
แสงเงินแสงทองจับขอบฟ้า รุ่งอรุณแรกแห่งวสันต์ขับไล่ไอหมอกราตรีให้จางหายไปจากเรือนไม้กลางดงท้อ ไอแดดอ่อนละมุนทอดผ่านช่องหน้าต่างไม้แกะสลัก สาดกระทบเรือนร่างระหงของหลินโม่ที่นั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้โยก โดยมีร่างนุ่มฟูของเจ้าจิ้งจอกขนสีเงินยวงนอนขดนิ่งอยู่บนตักอุ่นอย่างสุขสมอารมณ์หมายพลันมีเสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยแว่วกระทบชานไม้ด้านนอก บานประตูขนาดใหญ่ถูกผู้มาเยือนผลักเปิดออกช้า ๆ เผยให้เห็นร่างสูงสง่ากำยำของสือถงยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ใบหน้าคมสันนิ่งสงบดั่งภาพวาด ทว่านัยน์ตาเฉียบคมดุดันกลับทอดมองหญิงสาวด้วยความอาทร ถัดไปด้านหลังคือ จินฝาน ในอาภรณ์ขาวพิสุทธิ์ เขาถือกล่องไม้บรรจุโอสถทิพย์ก้าวตามเข้ามาติด ๆ"ข้านำสมุนไพรบำรุงปราณมาให้"จินฝานเอ่ยเสียงนุ่ม ทว่าแววตาลุ่มลึกกลับมองสำรวจผิวพรรณผุดผ่องของภรรยาตัวน้อยที่ดูเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลผิดหูผิดตาสือถงประสานมือไขว้ไว้ด้านหลัง พลางหรี่สายตามองเจ้าก้อนขนสีเงินบนตักของหลินโม่ พลางแค่นยิ้มมุมปาก"ดูท่า... อาการบาดเจ็บของเจ้าเสี่ยวไป๋จะฟื้นคืนดีวันดีคืนเสียยิ่งกว่าที่คาดไว้"ห
โฉมงามกับสามสามี เตียงนอนแทบจะลุกไหม้เป็นไฟ
“ไม่... ไม่เป็นไร... ทำต่อไปเถอะ... อา... ข้าทนไหว...”หลินโม่หน้าแดงก่ำไปถึงใบหู พลางเอามือปิดปากกั้นเสียงกรีดร้องเจ็บปวดไม่ให้หลุดออกมา พยายามผ่อนคลายเพื่อรับเอาแก่นกายใหญ่โตของเทพอสูรเซี่ยเว่ยโน้มตัวลงไปจูบริมฝีปากอิ่ม เลียใบหน้าสวยหวานอย่างเอาอกเอาใจ พลางขับเคลื่อนสะโพก กระดกกระเด้าความแข็งขึงสอดแทงเข้าออกในช่องทางรักอย่างไม่ย่อท้อ“อูยยย... โม่เอ๋อร์... ถ้าเจ็บก็ร้องออกมาเถิด”นัยน์ตาสีไพลินร้อนแรงจ้องมองดูที่จุดเชื่อมต่อของทั้งคู่ ภาพหญิงสาวมีเหลือท่วมตัว ยิ่งกระตุ้นให้ไฟราคะลุกโชน ชายหนุ่มหอบหายใจฟืดฟาด พยายามกัดฟันสะกดกั้นความหิวกระหายไว้สุดฤทธิ์หลินโม่สัมผัสได้ถึงความอดทนของเขา รู้ว่าเซี่ยเว่ยเกรงจะทำร้ายนาง“ตอนนี้ไม่เจ็บแล้ว... ข้ารู้สึกดีมาก...” นัยน์ตาหวานเชื่อมมองลงไปเบื้องล่าง มือเรียวบางลูบคลำเครื่องเพศพวงพีของสัตว์เพศผู้ที่อวบใหญ่จนกำไม่รอบ ก่อนจะเอื้อมไปรั้งสะโพกแกร่งเข้าหาตัว พร้อมกับแอ่นเนินเนื้อเด้งสวนทางความล่ำสันมโหฬารนั้นลื่นปราดเหมือนปลาไหลยักษ์ มันบดเบียดเสียดสีร่องรักค
โฉมงามกับสามสามี ความฝันลามกพิสดาร
ไอปราณบริสุทธิ์หมุนวนกลั่นตัวเป็นสายหมอกสีเงินยวง ร่างเล็กป้อมพองขยายขึ้นอย่างเงียบเชียบ จนกระทั่งลำตัวใหญ่โตตระหง่านครอบคลุมเตียงไม้ ขนสีเงินเป็นประกายดั่งเส้นไหมทิพย์ และพวงหางนุ่มฟูทั้งเก้าทอดสยายกวัดแกว่งราวกับเกลียวคลื่นเมฆาตบะบำเพ็ญแห่งเทพบรรพกาลนี้แปลกประหลาดยิ่งนัก พละกำลังของอสูรหนุ่มในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่กำเริบขึ้นไม่ว่าเซี่ยเว่ยจะพยายามกดข่มอย่างไร ไอปราณหยางกลับเหมือนแทรกซึมเข้าไปถึงไขกระดูก ไฟราคะเร่าร้อนจุดประกายแผดเผา จนเซี่ยเว่ยกลับคืนสู่ร่างราชันจิ้งจอกเก้าหางดวงตาสีไพลินของเทพอสูรทอดมองสตรีร่างน้อยที่นอนหลับตาพริ้มอยู่เบื้องล่างด้วยเพลิงตัณหาอันลึกล้ำ ริมฝีปากของจิ้งจอกหนุ่มขยับร่ายอาคมโบราณสามพยางค์เสียงแผ่วพร่า"มี่-อวี่-เฉิน..."พริบตานั้น อาภรณ์นอนเนื้อโปร่งบางของหลินโม่พลันสลายตัวกลายเป็นละอองธุลีแสง เผยให้เห็นเรือนร่างนวลเนียนผุดผ่องดั่งไข่มุกน้ำงาม ปทุมถันอวบอิ่มพุ่งตระหง่านท้าทายแสงจันทร์ และส่วนเว้าส่วนโค้งสะท้านอารมณ์ที่ไร้สิ่งปกปิดเซี่ยเว่ยไม่อาจสะกดกลั้นสัญชาตญาณสัตว์ร้ายบรรพกาลได้อีกต่อไป พวงหางนุ่มสลวยเส้นหนึ่งเ
โฉมงามกับสามสามี ไม่ว่าเจ้าเป็นอย่างไรข้าก็รักเจ้า
"วันนี้อาการดีขึ้นบ้างหรือยัง?"ปลายนิ้วเรียวเกลี่ยไล้เส้นขนสีเงินนุ่มลื่นบนกระหม่อมแผ่วเบา สัมผัสอันคุ้นเคยและอบอุ่นทำให้จิ้งจอกน้อยเผลอหรี่ตาพริ้มลงอย่างสบายอารมณ์ ลืมสิ้นซึ่งมาดราชันอสูรผู้เกรียงไกร"ดีขึ้นมากแล้ว...""จริงหรือ?""อืม"หลินโม่โน้มดวงหน้าลงมาใกล้ แววตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "เช่นนั้น ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ข้าคงไม่ต้องคอยปรนนิบัติดูแลเจ้าแล้วกระมัง?"ดวงตากลมโตดุจผลึกแก้วของเจ้าจิ้งจอกเงินพลันเบิกโพลงขึ้นทันควัน"ไม่ได้!"หลินโม่หลุดหัวเราะร่วน แววตาพราวระยับด้วยความขบขัน"ไหนเมื่อครู่ยังเอ่ยปากว่าอาการดีขึ้นมากแล้วอย่างไรเล่า?"เซี่ยเว่ยชะงักงันไปชั่วอึดใจ พวงหางสีเงินปุกปุยสะบัดเบา ๆ ก่อนจะเชิดหน้าตอบกลับด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์อันเป็นเอกลักษณ์"ดีขึ้น แต่ยังไม่หายดีจนเป็นปกติ... และพอได้ยินเจ้าพูดจาไร้น้ำใจกับข้าเช่นนี้ ข้าก็รู้สึกว่าอาการเริ่มจะกำเริบหนักขึ้นมาอีกแล้ว""รวดเร็วปานกามนิตหนุ่มเพียงนั้นเชียวหรือ?""ใช่"หลินโม่ส่ายหน้าน้อย ๆ พลางทอดถอนใจด้วยความเอ็นดูปนระอา ทว่าสุดท้ายก็ไม่อาจหักห้ามใจ นางเอื้อมมือไปช้อนร่างอสูรน้อยขนปุยขึ้นมาตระกองกอดแนบทรวง
โฉมงามกับสามสามี เทพอสูรผู้เอาแต่ใจ
คลื่นลมแห่งมหาสงครามแดนมารสงบลงแล้ว ซากปรักหักพังของวิมานสวรรค์ลวงตาพังทลายกลืนหายไปกับเถ้าธุลี ม่านหมอกสีเลือดที่เคยครอบงำผืนพิภพถูกชะล้างด้วยปราณศักดิ์สิทธิ์ เหลือไว้เพียงเศษซากความพ่ายแพ้ของเหล่ามารอสูรที่แตกพ่าย บ้างเตลิดหนีเข้าสู่หุบเขาลึกสุดหล้า บ้างก้มหัวสวามิภักดิ์ยอมสาบานตนเป็นไพร่พลทหารอสูรรับใช้ใต้บัญชาสามทายาทแห่งซานซิงส่วนนามของเฟิ่งอวี้และเฟิ่งม่านจู สองแม่ลูกผู้หลงระเริงในกิเลสมรรคามาร กลายเป็นเพียงเรื่องเล่าขานอันชวนอกสั่นขวัญแขวนที่ถูกกลบฝังไว้ในกาลเวลาทว่าท่ามกลางความเงียบสงบเหนือยอดเขาสูงแห่งชิงชิว ทะเลดอกท้อสีชมพูบานสะพรั่งพัดพลิ้วตามสายลมวสันต์ ส่งกลิ่นหอมอบอวลโอบล้อมเรือนไม้หลังน้อยที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ร่มเงาพฤกษา หากแต่ภายในห้องหอนั้น กลับมิได้มีเพียงความวิเวกตามธรรมชาติ หากแต่แว่วเสียงถอนหายใจและเสียงบ่นงึมงำของคนคู่หนึ่งดังกระทบกันไม่เว้นแต่ละวัน"กินยาเสีย"หลินโม่ยื่นถ้วยกระเบื้องเคลือบที่ควันโอสถสีเข้มยังกรุ่นกลิ่นขมฝาดไปตรงหน้า ร่างกลมป้อมขนสีเงินปุกปุยนอนขดนิ่งอยู่บนเบาะผ้าไหมเนื้อนุ่ม หูสามเหลี่ยมทั้งสองข้างลู่ลงแนบศีรษะอย่างคนเอาแต่ใจพอได้ยินเสียงสั่งให้ก
โฉมงามกับสามสามี หมาหยอกไก่
สือถงคลี่ยิ้มกว้างอย่างมีเสน่ห์ ดวงตาคมกล้าของเจ้าเมืองผู้ปกครองสองแคว้นเยือกเย็นทอประกายลึกล้ำ"คำพูดของฮูหยินเปรียบดั่งอาญาสิทธิ์ ทว่าหากจะให้ข้าลงมือกับยอดดวงใจ ข้าก็จำต้องขอให้เจ้าทำตามกฎเดียวกับที่บังคับพวกข้า... ห้ามใช้อาวุธวิเศษ ห้ามใช้อาคมใดๆ ให้คงไว้เพียงฝีมือและกำลังกายที่ติดตัวมาแต่กำเนิ
โฉมงามกับสามสามี ผู้ที่ได้เป็นสามีเอก
ท่ามกลางสายลมราตรีที่พัดพาละอองปราณให้พริ้วไหวราวกับเกสรดอกไม้ต้องแสงจันทร์ หลินโม่นั่งทอดกายอยู่บนแท่นหินหยกที่เย็นเยียบ ทว่าความสูงส่งของนางกลับแผ่ซ่านไอความร้อนแรงออกมาโดยไม่รู้ตัวชายหนุ่มทั้งสามที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของนาง ช่างเป็นภาพที่เย้ายวนจนน่ากักขังไว้ในกรงทองเสียจริงหลินโม่ลอบกลืนน้ำลาย
โฉมงามกับสามสามี ช่างเป็นคืนเข้าหอที่ตื่นเต้นนัก
หลินโม่นั่งตัวเกร็ง แผ่นหลังตั้งตรง มือทั้งสองกำชายแขนเสื้อไว้แน่น ความหยิ่งผยองของบุรุษทั้งสามทำให้นางสะอิดสะเอียน ทว่านางก็รู้ดีว่า หากนางไม่จัดการกับความโอหังของพวกเขาเสียแต่เนิ่น ๆ ชีวิตหลังจากนี้ของนางคงไม่ต่างอะไรกับตกนรกทั้งเป็น"หากพวกท่านอยากได้พลังปราณจากข้า"หลินโม่เอ่ยขึ้น เสียงของนางกั
โฉมงามกับสามสามี สามเจ้าบ่าวกับหนึ่งเจ้าสาว
ภายในถ้ำศิลาศักดิ์สิทธิ์ที่อบอวบไปด้วยมนต์ขลังแห่งราคะ ละอองปราณสีม่วงอ่อนลอยฟุ้งดุจม่านหมอกเย้ายวน แสงเรืองรองจากหินปราณส่องกระทบผนังถ้ำที่ประดับด้วยลวดลายเถาวัลย์แกะสลักรูปอสุรีนับร้อยกำลังเริงรัก ขับเน้นให้บรรยากาศดูอาถรรพ์และดิบเถื่อนในคราเดียวกันบนแท่นหินหยกที่สั่นไหวไปตามจังหวะเร้าอารมณ์ ร่า
قد تعجبك أيضًا
อนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน60.0K وجهات النظرกลรักร้ายเสด็จอาเล็ก
อีปี้ถังถัง61.8K وجهات النظرโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด125.1K وجهات النظرมาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า39.1K وجهات النظرเกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว
อักษรามณี2.7K وجهات النظرท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์
ซินเหมย / ณศิกมล60 وجهات النظرทะลุเวลา มาเป็นภรรยาแสนชัง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ146 وجهات النظرโบยบินสู่คิมหันต์
เสี่ยวจีจี28 وجهات النظر
