บทที่ 6

ชายหนุ่มขับรถพาเมลานีมาถึงที่พักก็ราวห้าโมงเย็น กริชเลือก

รีสอร์ตติดชายหาดที่มองเห็นวิวทะเลจากห้องนอน ตกแต่งสไตล์บาหลี เน้นเฟอร์นิเจอร์ที่ทำจากไม้ให้ความรู้สึกสบายตาและอ่อนโยน เว้นแต่เครื่องเรือนอุปกรณ์อำนวยความสะดวกอย่างอื่นที่ทันสมัยครบครันเอาใจลูกค้าที่ยอมจ่ายค่าที่พักราคาแพงเพื่อเสพบรรยากาศและความโรแมนติก

รีสอร์ตแห่งนี้จึงเหมาะสำหรับคู่รักหรือคู่แต่งงานที่พากันมาฮันนีมูน ไม่ก็ไว้รองรับเหล่าผู้ชายเจ้าชู้ที่หวังพาสาวมาเชือดแบบนิ่ม ๆ

“หนูเมลชอบไหมคะ พี่ตั้งใจเลือกมากเลยนะรู้ไหม”

“ชอบค่ะ แต่มันมีแค่เตียงเดียว”

กริชเลิกคิ้ว นัยน์ตาของเขาเข้มขึ้นเมื่อเห็นสีหน้ากระอักกระอ่วนของหญิงสาว

หิ้วกระเป๋าขึ้นรถมาด้วยกันถึงขนาดนี้แล้วเมลานีเพิ่งจะเริ่มกังวล ต่อให้ไม่ใช่เขา แต่เป็นผู้ชายคนอื่นก็ไม่มีทางปล่อยเหยื่อเนื้อหวานหลุดออกไปได้ง่าย ๆ แน่ เพียงแต่จะเล่นกับเธอแบบไหนให้สนุกขึ้น แล้วค่อยตะปบก่อนกลืนลงท้องจนไม่เหลือซาก

“ดีเลย เตียงกว้างขนาดนี้นอนสองคนได้สบาย เราจะได้ตื่นขึ้นมาดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วยกันไงคะ” ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนั่งปลายเตียง วาดแขนไปดึงหญิงสาว กระตุกทีเดียวก็ถลาลงมาบนตักกว้าง

“พี่กริชคะ ปล่อยหนูเมลก่อน” ผู้ชายที่แสนสุภาพและอ่อนโยนกลับดูอันตรายแตกต่างจากทุกวัน โดยเฉพาะดวงตาคมปลาบของกริชที่ดูเต้นเร่า ลุกโชกไปด้วยความปรารถนาอันร้อนแรง แม้เมลานีจะคาดไม่ถึงมาก่อน แต่เมื่อเขาแสดงออกชัดเจนขนาดนี้ หญิงสาวก็ไม่ได้โง่หรือไร้เดียงสาจนถึงขั้นไม่รู้ว่าชายหนุ่มต้องการสิ่งใดจากตัวเธอ

“พี่อยากได้ของขวัญวันเกิดเป็นหนูเมลได้ไหมคะ”

“แต่หนูเมลอยากให้เรารู้จักกันมากกว่านี้ก่อน”

“พี่รู้จักหนูเมลดีแล้ว หรือว่าหนูเมลไม่รักพี่คะ”

ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวจับปลายคางหญิงสาวในชุดนักศึกษาที่ตัวสั่นระริกอยู่บนตัก มือของเธอยันหน้าอกแกร่งไว้ แววตาเต็มไปด้วยความลังเลและหวั่นไหว

“เมลรักพี่กริช”

“งั้นก็แสดงให้พี่เห็นสิคะ ว่าหนูเมลรักพี่ขนาดไหน” เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าพร่ำชิดใบหูบอบบาง มือสากกระด้างรวบมือที่ยันอกแกร่งเอาไว้ออก ริมฝีปากสีคล้ำประทับลงไปบนปากอิ่มสีชมพูระเรื่อตามธรรมชาติ

เริ่มจากสัมผัสแผ่วเบาราวกับขนนกที่ไล้เลียราวหยอกเอิน ต่อมาก็หนักขึ้น รุนแรงและเรียกร้องจนหญิงสาวไร้ประสบการณ์ผวาเปิดปากเพื่อขอร้องให้กริชผ่อนปรน แต่เหมือนยิ่งเปิดทางให้เขารุกคืบเข้าเชยชิมถึงภายใน

เมลานียอมให้ความรักอยู่เหนือเหตุผลทุกอย่าง ปล่อยตัวให้ชายหนุ่มในหัวใจได้ตักตวงความหวานฉ่ำจากเธอ คล้อยตามเส้นทางที่เขานำพาอย่างเต็มอกเต็มใจ

จากครั้งแรกสู่ความปรารถนาราวกับไร้ที่สิ้นสุด หญิงสาวเคลิบเคลิ้มไร้เรี่ยวแรงไปทั้งร่าง ทว่าในห้วงยามที่เผลอไผลของค่ำคืนที่ใกล้ชิด เนื้อตัวของกริชยังร้อนฉ่าอยู่เหนือร่าง แววตาของเขากลับไม่ได้สุขสมเหมือนกับร่างกายที่ปลดปล่อยในเรือนร่างเธอครั้งแล้วครั้งเล่า

“พี่กริช” หญิงสาวรู้สึกกลัวเหลือเกิน กลัวอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้ “รักเมลไหมคะ”

ไม่มีเสียงตอบรับจากเขาเป็นคำพูด ชายหนุ่มเหนือร่างพลิกตัวเธอให้คว่ำลง เคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อนจนหญิงสาวลืมเลือนที่จะหาคำตอบ

กริชได้แต่กัดกรามแน่น…แนบแผ่นอกของตนเองชิดกับแผ่นหลังชื้นเหงื่อของเธอ

เขาไม่เคยคิดจะมอบความรักให้ผู้หญิงที่ส่งเขาเข้าคุกอย่างไร้ความผิดนานถึงห้าปี…ไม่มีทาง!