로그인공유
27
게시일:
2026-06-20 01:22:17เขาพาเธอมาทำงานด้วย แน่ล่ะว่าเธอเลยต้องช่วยงานเขาไปด้วย เขาถามเรื่องที่เธอดร็อปเรียนว่าไปดำเนินการหรือยัง ถามต่อหน้ารัชนี ที่มองหน้าคนทั้งสองสลับกันอย่างงงๆ ว่าทำไมคุณกริชถึงได้ให้คริมาหยุดเรียนไว้แบบนั้น
ด้วยความสนิทกันในระดับหนึ่งเคยแลกไลน์กันไว้ตอนที่กานต์เอกให้เธอสอนงานคริมา เธอจึงข้อความมาถามหลังจากที่แยกย้ายกันกลับบ้านแล้ว
มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะน้องวีวี่ ทำไมคุณกริชถึงได้ให้น้องวี่ดร็อปเรียนมาช่วยงานคะ
คำถามนั้นทำให้คริมาคิดนานมาก ก่อนจะตัดสินใจพิมพ์ตอบอีกฝ่ายไป
ไม่ใช่อากริชค่ะ วี่ขอช่วยงานเองค่ะ ขอฝากตัวด้วยนะคะคุณหลิว
ค่ะพี่นึกเป็นห่วงเฉยๆ น่ะค่ะ เห็นจู่ๆ จะหยุดเรียน
ไม่มีอะไรค่ะ วี่แค่เบื่อเรียนอยากทำงานกับอากริชน่ะค่ะ
ทางนั้นส่งสติ๊กเกอร์ตอบกลับมาเป็นรูปหัวใจ เหมือนว่ารับรู้ในสิ่งที่สงสัยพอแล้ว คริมาถอนใจเล็กน้อย เธอไม่ชอบการโกหก แต่พักนี้เธอโกหกบ่อยมาก จนอึดอัด
เหลือบตามองคนข้างๆ ที่ตอนนี้เลี้ยวรถเข้าบ้านแล้ว วันนี้เขาพาเธอและรัชนีรับประทานอาหารที่ร้านแถวออฟฟิศ ก่อนจะแยกย้ายกันกลับ วันนี้เธอจึงไม่ต้องเตรียมมื้อเย็นให้กับเขา เมื่อคืนนี้...เพียงแค่คิดหน้าสาวก็ผ่าวร้อน...
เขาทำโทษเธอจนเหนื่อยอ่อน จนพากันตื่นสายทั้งคู่...
เซ็กซ์เมื่อคืนเร่าร้อนจนเธอแทบสำลัก มันเป็นหนแรกที่เธอทดลองทำบางสิ่งให้กับเขา และ...เธอรู้ว่าการทำแบบนั้น มันทำให้เขาอารมณ์เตลิดมาก
เสียงคำราม เสียงอ้อนวอนเธอ ทำให้เธออยากฟังอีกหน
คิดอย่างซุกซนอยู่คนเดียว จากสาวไร้เดียงสาตอนนี้เธอกลายเป็นสาวผู้เร่าร้อนไปแล้วอย่างไม่รู้ตัว
คิดเตลิดไปคนเดียวแล้วก็แอบมองหน้าของเขา ขณะที่เธอกำลังคิดเตลิดไถลถึงแผนการในคืนนี้ เขาก็เอ่ยเสียงขรึมๆ และปล่อยมือเธอหลังจากที่ขึ้นบันไดมาด้วยกันจนถึงชั้นสองของบ้านซึ่งห้องของเธอกับเขาอยู่กันคนล่ะฝั่งของบ้าน
“คืนนี้วี่กลับไปนอนที่ห้องของตัวเอง”
“คะ?”
มองเขาอย่างสงสัย เธอควรจะดีใจ มากกว่ารู้สึก...ผิดหวัง
กริชดนัยเดินก้าวยาวๆ ไปที่ห้องของตัวเองไม่ยอมหันหลังมองหน้าของคริมาเลยแม้แต่น้อย
สาวน้อยกำมือ แล้วคลายมันเธอถอนใจน้อยๆ แล้วเข้าห้องของตัวเองไป
เตียงของเธอเย็นเชียบ มันเรียบร้อย...ไม่มีร่องรอยคนนอนมานาน เพราะเธอไปนอนที่ห้องของเขา กลับมาที่ห้องตัวเองเฉพาะตอนเช้าตอนอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแค่นั้น...เธอใช้ห้องนอนร่วมกับเขามาได้พักใหญ่แล้ว
จู่ๆ เขาก็สั่งให้เธอกลับมานอนที่ห้อง เมื่อคืนเขาก็ดูมีความสุขกับเธอดี แล้วทำไมจู่ๆ เขาถึงทำเหมือนไล่ให้เธอกลับมายังห้องของตัวเอง
หรือเธอจะไม่จำเป็นสำหรับเขาแล้ว เขาเบื่อเธอแล้วกระมัง เวลาห้าปีที่เขายื่นมาว่าเธอจะต้องอยู่บนเตียง ทำหน้าที่ปรนนิบัติให้เขา แต่นี่ไม่ถึงสามเดือนดี เขาก็เบื่อเสียแล้วหรือ?
คำถามนี้...คริมาคงไม่กล้าถามเขา แต่คำตอบนั้นมันก็คือการกระทำที่ชัดเจนคือคืนนี้เขาไล่เธอกลับมานอนห้องของตนเอง
เอาเถอะ...
แบบนี้เธอจะได้ค่อยๆ ทำใจได้ เขาอาจจะปล่อยเธอก่อนห้าปีก็ได้ เพราะเบื่อเธอแล้ว...
น้ำตาไหลออกมาหนึ่งหยด คริมาปาดไล่มันเสีย เธออาบน้ำและเตรียมตัวเข้านอน กำลังสวดมนต์เสร็จและปิดโคมไฟที่หัวเตียง
เสียงเคาะประตูห้องของเธอดังขึ้น
คริมาขมวดคิ้วอย่างสงสัย แต่เธอยังไม่ทันได้ลงจากเตียง ประตูก็ถูกเปิดออก คนที่มาเคาะประตูรัวๆ พุ่งเข้ามาในห้องของเธอ
ร่างสูงยืนตระหง่าน หน้าตาของเขาดูเคร่งเครียด ส่วนคริมานั้นเบิกตาโตเล็กน้อย มองเขาอย่างตกใจ
“อากริช”
ทันได้เรียกชื่อของเขาเพียงแค่นั้น เขาก็ทรุดลงมาบนเตียงแล้วดึงเธอไปกอดรัดแน่นๆ ก่อนจะพรมจูบลงมา มือของเขาเลื่อนไปตามร่างอุ่นนิ่มของคริมา
เขาไม่ได้พูดอะไรสักคำ
แต่ทำอย่างอื่นแทน...
เสื้อผ้าของคริมาและเขา ปลิวลงไปกองอยู่ที่พื้นเตียงบ้าง บนเตียงบ้าง
คืนนั้นคริมาก็ยังคงนอนในวงแขนอุ่นของกริชดนัย ทั้งที่คิดถอดใจไปแล้วว่าจะต้องนอนคนเดียว
เสียงถอนใจดังขึ้นจากคนตัวโต ที่กอดเธอไว้แล้วพึมพำออกมาเบาๆ อย่างขัดใจตัวเอง
“ฉันเกลียดเธอ วีวี่”
เกลียดเธอที่ทรงอิทธิพลกับเขาเหลือเกิน จนทำให้เขาอยู่ไม่ติด แจ้นกลับมาที่ห้องของเธอกลางดึก...
ใจของเขาที่แข็งเป็นหินกำลังบางลงทุกที...
최신 챕터
ใจบาง 36
“เรื่องอะไร แอบมีอะไรโกหกอาไม่สารภาพอีกหรือเปล่า? วี่แอบไปรักใคร”เขาแกล้งว่า คริมาย่นจมูกน้อย แล้วเอ่ยพึมพำเบาๆ “วี่จะไปรักใครได้อีกล่ะคะ นอกจาก...”“นอกจากอาหรือเปล่าครับ”คริมามองสบตาเขา แล้วก็หน้าแดงก่ำ เธอไม่พูดตอบ แต่ซุกหน้ากับอกเขา ทำท่าจะไม่พูดต่อเอาเสียดื้อๆ กริชดนัยหัวเราะหึๆ น้องปากแข็ง...ทั้งที่ถ้าเกิดว่าอ้อนเขาบ่อยๆ บอกรักเขาบ่อยๆ คนมีใจอยู่แล้วอย่างกริชดนัยคงไม่วายบอกรักตอบไปหรอก แต่นี่...ไม่ใช่เลยถ้าเกิดว่าคริมาเหมือนแม่จริงๆ เธอคงไม่เป็นแบบนี้ลูกไม้ไกลต้น...อาจจะเพราะการถูกหล่อหลอมมากระมัง อาจจะเพราะความคิดอ่านไม่ได้ถูกมารดาครอบงำ ทำให้คริมาเป็นลูกไม้ ที่ถูกลมแห่งความดีพัดไปไกลต้นไม้อย่างพัดชา“อื้อ...ทำไมเงียบล่ะ ไหนบอกว่ามีเรื่องอะไรจะคุยด้วย ตกลงว่าจะสารภาพอะไร”“มันไม่ใช่สารภาพ มันเป็นเรื่องที่วี่ไม่เคยพูดกับอากริชมากกว่า เป็นเรื่องที่วี่ไม่มีโอกาสได้พูด...ไม่รู้ว่าอากริชจะมองว่าวี่แก้ตัวไหม แต่...วี่รู้ว่าอากริชโกรธเกลียดวี่เพราะเรื่องนี้ เรื่องเมื่อหกปีที่แล้ว”“ไหนพูดสิ” เขาจะให้เธอพูดให้ฟังให้หมด ก่อนจะบอกว่าจริงๆ แล้วเขาไม่เหลือความโกรธและเกลียด
ใจบาง 35
คริมาหันมามองเพื่อน สีหน้าของเธอไม่สู้ดีเลย ฟ้ารุ้งถอนใจเฮือกก่อนจะแตะแขนเพื่อนรักอย่างให้กำลังใจ“เติมสักสามขวดไหมล่ะยัยวี่จะได้กล้าเข้าบ้าน”“ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก...หรือ...ก็ดีนะ เราควรย้อมใจ...”“ยัยวี่เอ๊ย!” ฟ้ารุ้งจับหน้าเพื่อนแล้วตบแก้มเพื่อนรักเบาๆ ตอนนี้คริมาเหมือนกำลังจะร้องไห้อยู่แล้ว“ทั้งรักทั้งกลัวเค้าสินะ เราน่ะ”“อากริชเสียงดุมากเลย ตอนเราโทรบอกว่าจะให้ฟ้ามาส่ง...แล้วก็บอกว่าให้เรารีบกลับมา มีเรื่องจะต้องคุยกัน”“นี่...ยัยวี่ฉันจะแนะนำอะไรเธอ แบบที่ทำให้อีตาอากริชนั่นหายเคือง ทำตามเรานะรับรองว่าหายชัวร์”“ทำยังไง” คริมาทำตาปริบๆ ฟ้ารุ้งยิ้มทะเล้นก่อนจะกระซิบเสียงพร่าข้างหูเพื่อน“ก็จับอากริชของเธอขึงพืด จัดหนักเสียเลยไง ใช้เซ็กซ์ละลายพฤติกรรมสิยัยวี่”“โอ๊ย...” คริมาผลักเพื่อน ฟ้ารุ้งหัวเราะชอบใจ แล้วเอื้อมไปหยิบเอาถุงขนมที่แวะซื้อก่อนเข้าบ้าน ยัดใส่มือเพื่อน พร้อมกับเอ่ยสำทับ“เอ้า...เอาของหวานให้ตาอากริชนั่นกิน ของหวานจะทำให้อารมณ์ดี เสร็จแล้วก็...” ว่าแล้วก็หัวเราะคิกคัก คริมาสั่นหน้า หน้าของเธอแดงก่ำ “อื้อ...ไม่เอา”“เอาเหอะ...อิอิอิ เราไปก่อนล่ะย
ใจบาง 34
ปาร์ตี้ละลายพฤติกรรมของสองสาว คือเครื่องดื่มค็อกเทลสีสวย แอลกอฮอล์ 5% และผัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ขนมกรุบกรอบ คริมาที่เหมือนคนหนีแบบเร่งด่วนมา เลยไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย นอกจากกระเป๋าสะพายใบที่เธอใช้ไปมหาวิทยาลัยประจำ โน้ตบุ๊ค เสื้อผ้าอะไรก็ลืมหอบหิ้วมา ตอบไลน์กริชดนัยแล้วเธอก็ปิดโทรศัพท์ เพราะฟ้ารุ้งสั่งให้ปิด ทางนั้นจะได้คิดว่าเธอนอนแล้ว เดี๋ยวตามเช็คอีกแล้วก็จะเห็นว่าฟ้ารุ้งชวนคริมาปาร์ตี้ จะพากันเดือดร้อนเอา“ปิดแหละดี เดี๋ยวอากริชของเธอจะเช็ค เห็นเราปาร์ตี้กินค็อกเทลกัน หนหน้าจะไม่ให้เธอมาอีก จริงสิไหนๆ ก็ไหนๆ ถ้าเหล้าหมด ไปร้านแถวนี้ไหมอะยัยวี่”“ไม่สิ...อะไรกันน่ะยัยฟ้า มาชวนเที่ยวเสียอย่างนั้นแหละ รู้นี่ว่าเราไม่ชอบเที่ยว”“ไปเสียหน่อยจะเป็นอะไร เราจะได้นัดพ่อออกมาด้วย”ฟ้ารุ้งยังไม่ลืมหรอกเรื่องสนับสนุนพ่อให้กับเพื่อน “หืม? คุณวีน่ะเหรอ”“ก็เออสิยะ พ่อเราน่ะยังเฟียสอยู่นะยัยวี่ เธอเห็นว่าพ่อเราแก่เหรอ”ลองถามแบบเลียบๆ เคียงๆ ดู เพื่อนรักเพียงแค่หัวเราะ...เอาเหอะ โอกาสยังมีอีกมาก ค่อยๆ เขยิบเอาก็ได้ เดี๋ยวเพื่อนรักจะตกใจ“ไม่แก่หรอก พ่อของฟ้าอะยังหนุ่ม ยังหล่ออยู่เลย”“
ใจบาง 33
ทนายจารึกสังเกตเห็นสิ่งผิดปรกติระหว่างสองหนุ่มสาวมากมายระหว่างมื้ออาหารเย็นและการสนทนา อาชีพทนายทำให้เขาได้คลุกคลีกับคนหลายประเภท และมีจิตวิทยาในการสังเกตคน ฉะนั้นพิรุธของสองหนุ่มสาวที่แสดงออก ก็ทำให้เขารู้แจ่มชัดว่าสิ่งที่เขาสังหรณ์ไว้เกี่ยวกับกริชดนัยและคริมา คงจะเป็นความจริงเป็นแน่แท้ด้วยอายุอานามก็...ถือว่าเหมาะสมแม้ฝ่ายหญิงจะยังอายุน้อย และเขาก็อยากให้คริมาเรียนให้จบก่อน เขากำลังคิดหาข้อแก้ตัวสวยๆ ไว้ให้กับคนทั้งสอง ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งมีงานวิวาห์เกิดขึ้นมา“หนูวี่...ขอบใจมากนะสำหรับอาหารอร่อยๆ มื้อนี้ แล้ว...ยังไงก็เอาสิ่งที่ลุงพูดบอก ไปทำดูล่ะ” ทนายจารึกเอ่ยย้ำก่อนจะขึ้นรถ คริมาพึมพำรับคำ แล้วก้มหน้า...กริชดนัยยืนอยู่ข้างๆ เธอ นึกสงสัยว่าทนายจารึกพูดอะไรกับคริมา “กลับก่อนนะครับคุณกริช ฝากดูแลหนูวี่ด้วย ป้องกันด้วยก็ดีนะครับ ผมอยากจะให้หนูวี่เรียนให้จบก่อน”ประโยคหลังเอ่ย พร้อมกับขยิบตาให้ เล่นเอากริชดนัยและคริมาสะดุ้ง แล้วพากันเสมองไปทางอื่น ทนายจารึกหัวเราะขึ้นเบาๆ แล้วปิดประตูรถ ก่อนจะขับรถออกไปจากบ้านคืนนั้น...คริมานั้นว้าวุ่นเรื่องที่แหวนของขวัญจากเขา ไม่ได้อยู่บนนิ
ใจบาง 32
วันนี้คริมา มาทำงานกับกริชดนัยเพราะเขาลากเธอมาด้วย เนื่องจากที่มหาวิทยาลัยของเธอหยุด เขาบอกว่าขืนไม่พามา เดี๋ยวเพื่อนซี้ของเธอก็จะมาพรากเธอไปจากเขาอีกดูใช้คำเข้า แล้วไหนจะการถูกเอาอกเอาใจอย่างคาดไม่ถึงจากเขา ของขวัญจากเขา...คริมากรีดนิ้วประกายเพชรส่องแสงวูบวาบบนนิ้วนางด้านซ้ายของเธอคนส่วนมากมักจะใส่แหวนแต่งงานหรือแหวนแทนใจจากคนรักไว้ที่นิ้วนี้เขา...คิดอย่างไรถึงได้สวมให้กับเธอที่นิ้วนี้คำถาม...ที่มีคำตอบในใจคนถามอยู่สองอย่าง“น้องวี่คะ เที่ยงนี้ไปกินข้าวด้วยกันไหมคะ บอสน่าจะกลับมาบ่ายบอกว่ายังไม่เสร็จธุระน่ะค่ะ” เสียงทักทำให้หญิงสาวที่กำลังจมกับภวังค์ของตนเองสะดุ้งเล็กน้อย แล้วหันไปยิ้มให้กับต้นเสียง เลขานุการสาวของกริชดนัยนั่นเองเธอขานรับ รัชนีจึงมาทรุดนั่งข้างๆ อยากจะชวนหญิงสาวคุย ตาสะดุดเห็นตรงแหวนวงสวย ก็อุทานออกมา“แหวนสวยจังนะคะน้องวี่ ซื้อใหม่หรือคะ”“เอ่อ...” คริมาหน้าแดงนิดๆ จะอย่างไรเธอก็ยังรักษาคำสัญญาที่เขาตั้งเงื่อนไขไว้อย่างจริงจัง แม้ว่าตอนนี้พอจะมีคนระแคะระคายแล้ว ว่าเธอกับกริชดนัยไม่ใช่แค่อาเลี้ยงกับหลานสาวปรกติแน่นอน คนในบ้านแหละที่สังเกตเห็น และเพื่
ใจบาง 31
กริชดนัยสังเกตได้ถึงความแปลกบางอย่าง คือทุกครั้งที่เขาไปรับคริมาในตอนเย็นเพื่อกลับบ้าน ฟ้ารุ้งกับบิดาของหล่อนก็จะรออยู่ด้วย และมักจะชักชวนพวกเขาไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกันเกือบทุกวัน บางวันขนาดว่าเขาปฏิเสธ สองพ่อลูกนั่นก็จะยังตามมาที่บ้านของพวกเขาวีรพลดูสนิทสนมกับคริมามาก มากจนชักจะเกินไปในสายตาของเขาไอ้จะห้ามโต้งๆ ว่าไม่ต้องมาวุ่นวายกับเธอ เขาจะห้ามได้ที่ไหนกัน เพราะลูกสาวของวีรพลเป็นเพื่อนรักกับคริมา สองคนเรียนด้วยกันก็ต้องเจอกันเป็นปรกติ แต่ที่เริ่มไม่ปรกติ คือในวันหยุดสองพ่อลูกนั่นก็มารับคริมาของเขาออกไปข้างนอกเรื่อยยามสนทนากัน บางทีเขาลองเปรยถาม คริมาก็จะเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ฟังว่าไปทำอะไรมาบ้าง มันยิ่งทำให้เขายิ่งรู้สึกผิดปรกติไอ้หมอนั่นคิดอะไรกับคริมาของเขาแน่นอน แถมเด็กฟ้ารุ้งดูจะสนับสนุนพ่อสุดตัวเสียด้วย“นั่นสร้อยอะไรหรือวี่” เขาทักขณะที่นอนกอดเธอ...ปรกติแล้วคริมาไม่ค่อยใส่เครื่องประดับ มีแค่แหวนที่นิ้วกลางวงเดียวและสร้อยแขนที่เป็นสร้อยทองเส้นเล็กติดตัวที่เขาเห็นตลอด วันนี้เธอมีสร้อยคอสีเงินและห้อยจี้เพชรเม็ดเล็กเป็นรูปหัวใจ ดูแล้วน่าจะเป็นของแท้อยู่บนลำคอขาวผ่อง
다른 추천
สลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์73.1K 조회수สตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M 조회수เสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก227.7K 조회수ภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว189.1K 조회수ท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก
ทรายสีรุ้ง 17 조회수พิษร้ายพ่ายรักแฟนเก่า (20+)
NsNsnam16 조회수หย่าสามีชั่วเพื่อเป็นตัวท็อป
สิบสามธันวา / กวีสีรุ้ง61 조회수หลุมพรางรักกับดักมาเฟีย
อัญธิญาน์159 조회수
