28

​งานครบรอบร้อยวันของกานต์เอกและพัดชามาถึง คริมาเป็นคนจัดการเตรียมงานทุกอย่าง โดยมีฟ้ารุ้งคอยช่วยเหลือ งานออกมาค่อนข้างดีมากจนญาติผู้ใหญ่หลายคนเอ่ยชมเชย

​วีรพลมาในงานนี้ด้วย เขามองสาวน้อยที่เขาแอบพึงใจด้วยสายตาชื่นชม...เขานั่งติดกับกริชดนัย ชวนทางนั้นสนทนาเพื่ออยากทำความรู้จัก ผู้ปกครองของคริมาให้ลึกซึ้งมากขึ้น เขากำลังสงสัยเรื่องบางอย่าง และกำลังตะล่อมลองสืบความดูว่าสิ่งที่เขาสงสัยเป็นจริงหรือเปล่า

​“ขอบคุณมากนะครับ ที่วันนี้มาช่วยงานพี่ชายและพี่สะใภ้ผม”

กริชดนัยเอ่ยขึ้นและยกมือไหว้ขอบคุณเขา วีรพลอายุมากกว่าเขาหลายปี ทางนั้นยกมือรับไหว้พร้อมกับยิ้มอ่อนโยนส่งให้กริชดนัย แต่สายตานั้นเข้มข้นและจับจ้อง

​“ไม่เป็นไรครับ ยัยหนูของผมสนิทกับหนูวี่มาก ผมเองกับหนูวี่ก็...นึกชอบที่น้องเป็นเด็กน่ารัก”

​“ผมเพิ่งกลับมาเมืองไทยได้ไม่กี่เดือน บางทีอะไรก็ไม่รู้จะติดต่อที่ไหน ทำยังไง งานวันนี้ต้องขอบคุณ คุณวีที่เป็นธุระให้...”

ทางนั้นยื่นไมตรีให้ และช่วยงานวันนี้ มันเลยทำให้กริชดนัยเริ่มเปิดใจให้กับชายที่บอกว่าเป็นพ่อของเพื่อนสนิทของคริมา

​“หนูวี่นั่นแหละครับหัวเรี่ยวหัวแรง”

วีรพลก็เป็นอีกคนที่มีคำชมเกี่ยวกับสาวน้อยให้ได้ยิน ทุกคนดูจะเห็นแต่ด้านดีของหล่อน ไม่เคยมีใครบอกว่าคริมามีข้อไม่ดีเลยสักคน

​“ผมกับยัยฟ้าก็ช่วยเหลือ เพิ่มเติมกันไปงานวันนี้สำเร็จได้เพราะหนูวี่ จริงสิครับ...จบจากงานวันนี้ ผมมีเรื่องอยากจะขอคุณกริช” 

​“เรื่องอะไรหรือครับ”

​“ผมจะชวนหนูวี่ไปเที่ยวด้วยกันน่ะครับ อาจะค้างสักสองสามวัน ยัยฟ้าให้ผมมาขออนุญาตคุณกริช มีผม กับยัยฟ้าแค่นั้นครับ”

​“อ้อ...”

​“อนุญาตไหมครับ”

​“ถ้าผมไปด้วยจะได้ไหมครับ”

เขาเสนอตัวเองแทรกไปทันที เขาอยากจะรู้จักครอบครัวของเพื่อนของคริมาไว้บ้าง

​โดยเฉพาะฟ้ารุ้ง เขากาหัวหล่อนไว้ว่าเป็นยัยเด็กตัวแสบคนหนึ่งเลยล่ะ และท่าทางจะรักคริมามาก ไม่รู้ว่าไปเล่าอะไรให้กันฟังบ้างไหม เด็กนั่นถึงได้มองเขาแล้วชอบตวัดตาค้อนใส่ ทำปากยื่นใส่เขายามลืมตัวบ่อยๆ

​เรื่องระหว่างเขากับคริมา...สัญญาลับระหว่างกันนั้น ตอนนี้ยังไม่มีคนรู้ แต่แค่อาจจะสงสัย...

​เงื่อนไขที่เขาตั้งเอง แล้วก็ตอนหลังๆ มาก็ชักจะกลุ้มเองกลัวว่าตัวเองจะทำไม่ได้

​ไม่ใช่อะไรหรอกนะ กลัวใจตัวเองนั่นแหละตอนนี้

​“ได้สิครับ” วีรพลตอบยิ้มๆ

“เราจะได้ทำความสนิทกันไว้ด้วย ผมเองก็อยากจะรู้จักคุณกริชให้มากๆ ผมเป็นห่วงน้องวี่”

​“หมายความว่ายังไงครับ” กริชดนัยคิ้วขมวดเล็กน้อยเมื่อวีรพลเอ่ยแบบนั้น

​“ผมเห็นน้องวี่มานาน เด็กดีน่ารักแบบนั้น...ถ้าแกมีผู้ปกครองมาดูแลดี ผมก็จะได้เบาใจ”

​สายตาของกริชดนัยมองสบกับวีรพล ต่างคนต่างไม่ยอมหลบกัน เหมือนเสือสองตัวกำลังมองจับจ้องหยั่งเชิงกัน

​จนเมื่อฟ้ารุ้งมาเรียกบิดา วีรพลถึงลุกขึ้นและเอ่ยบอกลากริชดนัย แต่ก็ยังเอ่ยทิ้งท้ายขณะที่ชายหนุ่มลุกขึ้นไหว้ลาหนุ่มรุ่นพี่

​“ฝากเด็กดีแบบนี้ไว้ด้วยนะครับ แต่ถ้าไม่รักไม่เอ็นดูเด็กแล้ว ก็ให้ผมดูแลแทนก็ได้นะครับ”

​หมอนี่หมายความว่ายังไงกันนะ?

​คำพูดเป็นนัย ไหนจะสายตาของวีรพล มันก็บ่งบอกบางอย่างที่ทำให้ใจของเขากำลังร้อนวูบวาบ

​ทำไมเขาจะมองสายตาผู้ชายด้วยกันไม่ออก

​หึ...

​คริมาเป็นของเขา...คนอื่นไม่มีสิทธิ์

.........................................................................................................................................................................

​“งานวันนี้มีแต่คนชมวี่ ว่าจัดได้ดีมาก”

เสียงทุ้มเอ่ยเปรยขึ้น ทำให้คนที่นั่งพับเพียบอยู่บนเตียงของเขา หันมามองแล้วยิ้มน้อยๆ ส่งให้ กริชดนัยเดินออกมาจากห้องน้ำ หลังจากที่อาบน้ำแล้วเรียบร้อย เขามีผ้าเช็ดตัวพันไว้เพียงผืนเดียว ร่างกายมีหยาดน้ำเกาะพราว เขาใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กซับไปด้วยขณะที่คุยกับเธอ

​“ยัยฟ้ากับคุณวีช่วยไว้ด้วยน่ะค่ะ ต้องขอบคุณสองคนนั้นด้วย”

​“รู้จักกันมานานเท่าไหร่ล่ะกับเพื่อนของเรา ฟ้ารุ้ง...น่ะ”

​เขาทรุดลงนั่ง ตาคมมองหน้าหวานของหญิงสาว...ตั้งแต่คืนที่ทำเป็นไล่น้องไปนอนที่ห้องของตัวเอง แล้วตบะแตกทนไม่ไหวเอง กริชดนัยก็ไม่อยากลองของตัวเองอีก ก็คงให้เธอมานอนที่ห้องของเขาตามปรกติ

​ความลับระหว่างกัน ดูเหมือนว่าจะมีคนในบ้านหลายคน เริ่มระแคะระคาย ว่าเขากับคริมา น่าจะมีความสัมพันธ์กัน แต่ทุกคนก็เลือกจะปิดปากไม่ได้พูดจานินทาข้อที่สงสัย พูดให้เข้าหูเจ้านายให้ได้นึกเขินอาย เพราะถือว่าเป็นเรื่องของนาย

​“ก็...หลายปีแล้วล่ะค่ะ”

​“นอกจากเด็กคนนี้ วี่สนิทกับใครอีกไหม” เหมือนการชวนสนทนาเล่นๆ แต่เขากำลังเก็บรายละเอียดไว้ทุกสิ่ง

​“เพื่อนของวี่ที่สนิทที่สุดก็คงจะเป็นฟ้านี่แหละค่ะ”

คริมาตอบ การจำกัดการคบคนของมารดา กฎระเบียบของท่าน และการที่เธอจะต้องช่วยงานที่บ้าน และที่บริษัททำให้คริมามีเวลาอยู่กับเพื่อนค่อนข้างน้อย เหลือแต่ฟ้ารุ้งนี่แหละที่ยังคบเธออย่างจริงจังไม่เคยทิ้งกันไปไหนเลย

​“พ่อของฟ้าล่ะ วี่สนิทแค่ไหน”

ถามไปแล้วก็เคลื่อนกายไปใกล้เธอ เขาเลื่อนมือลูบที่ต้นแขนเธอแผ่วๆ

​การสัมผัสเพียงนี้ก็ทำให้เธอร้อนวูบวาบ ตาของเธอมองจ้องสบตาเขา นัยน์ตาของกริชดนัยราวกับมีไฟเย็นลุกอยู่ด้านใน

​“คุณวีเหรอคะ”

​“อืม”

มือนั้นไล่มาจนถึงบ่ามน และกำลังไต่สูงขึ้นเรื่อยๆ จนโอบต้นคอเธอ เขากำลังหึง...

​“ก็...พอสมควรค่ะ”

​“ชอบไหม?”

เขาโมโหแล้วล่ะตอนนี้แค่เธอบอกว่าสนิทกับผู้ชายคนนั้น

​“เอ๋...”

สายตาของเขาทำให้คริมานึกสงสัย ว่าทำไมเขาถึงถามแบบนั้น เธอจึงกัดริมฝีปาก แล้วถามกลับ มือของเขายังคงลูบต้นคอเธอแผ่วๆ เล่นเอาเธอขนลุกเกรียวไปหมด

​“อากริชหมายความว่ายังไงคะ”

​“ชอบคนแก่กว่าหรือ วีวี่ นายวีรพลนั่น สเปควี่หรือเปล่า”

​“วี่ชอบคุณวี อุ๊ย...อากริช”

​“เธอไม่มีสิทธิ์จะไปเสนอหน้าชอบใคร วี่!”

​คนหัวร้อนไม่ฟังอะไรล่ะ แค่เธอบอกว่าชอบ ยังไม่ได้พูดต่อก็โดนเขากระชากมาจูบแรงๆ บดแรงเคล้าเหมือนแกล้งจนเธอเจ็บและต้องครางอุทธรณ์

​พอได้ยินเสียงนั้น เขาก็ค่อยผ่อนแรงจูบเมื่อแตะต้องเนื้อตัวอวบนุ่มนิ่มของเธอแล้ว เขาไม่เคยระงับอารมณ์ได้ และด้วยความที่ไม่ใช่คนชอบใช้ความรุนแรง รังแกเพศแม่เป็นทุนเดิม มันก็ทำให้เขาไม่อาจจะรุนแรงกับเธอได้แม้ว่านึกโกรธเธอมากขนาดไหน

​สัมผัสต่อมาจึงทำให้เธอวูบหวิวแทบคลั่งไม่ใช่ความเจ็บปวด

​มือของเธอจิกที่ศีรษะของเขา ตอนนี้เขาเคลื่อนลงไปชื่นชมกลีบกุหลาบงามของเธอ ทำให้เธอร้อนรุ่มไปทั้งกาย

​เขาผละออกเมื่อรับรู้ว่าเธอกำลังจะไต่ทะยานจนถึงจุดแห่งความสุข

​สายตาของเธอมองเขาอย่างไม่เข้าใจ เมื่อเขาทำแบบนั้น เขาไม่แตะต้องเธอกลับมานอนข้างๆ ตาของเขาก็เยิ้มหยาดพิศวาสไม่แพ้เธอ หอบหายใจแรง...บ่งบอกถึงอารมณ์อันคุกรุ่นภายใน

​“ค้างไหม?”

เขาถาม...เสียงนั้นพร่า...ฟังแล้วทำให้เธอยิ่งมีอารมณ์

​หน้าหวานแดงก่ำ เธอกัดริมฝีปาก มือของเขาเลื่อนแตะไล้หน้าอกของเธอ เขี่ยปลายยอดเล่นจนอารมณ์ที่ค่อยๆ เลื่อนลง กลับค่อยๆ เลื่อนไหลขึ้นอีกหน

​เขาแกล้งเธอ...

​ปลุกอารมณ์เธอ แล้วก็ปล่อยทิ้ง แล้วก็มาปลุกเร้าเธอใหม่

​“อากริช”

เธอพยายามปัดมือเขาออก แต่เขาดึงเธอไปกอดแล้วก้มลงดูดดื่มเต้าอวบนั้น จนเธอครางกระเส่าออกมา เสียงของเขาหัวเราะหึๆ แล้วเลื่อนใบหน้าขึ้นมา มองสบตากับคริมาที่กำลังมองเขาอยู่

​“อยาก... ก็บอก...บอกสิว่าอยากให้อาทำอะไร”

​“อากริชขา อย่าแกล้งวี่” เธอตัดพ้อเสียงหวาน แล้วสะดุ้งนิดๆ เมื่อมือของเขากำลังลูบไล้และสอดแทรกลงไปในกลีบกุหลาบเยิ้มฉ่ำสวาท

​“บอกก่อน ว่ารักอา...แล้วอาจะให้”

​“วี่รักอากริช”

​“เด็กดี...”

​เขาจับเธอให้อยู่ในท่าพร้อมสำหรับการสอดรักและโรมรัดสอดแทรกเพลงสวาทระหว่างกันหนนี้ เต็มไปด้วยความรุนแรงของจังหวะ ดุดัน แต่ทว่าเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขจนแทบสำลัก

​คริมานอนระทวยในอ้อมแขนเขา หลังจากที่เกมสวาทจบสิ้นอย่างบ้าคลั่งและยาวนาน

​เขาหลับไปแล้ว...

​คริมาคิดถึงประโยคที่เขาสั่งให้เธอพูด

​รัก...

​เขาไม่ต้องสั่งหรือบังคับเลย เขาจะรู้ไหมนะ หัวใจของเธอมันรักเขา...รักครั้งแรก และรักตลอดมาสำหรับคริมา