LOGINShare
1
publish date:
2026-04-29 21:44:46ประเทศญี่ปุ่น
ปรเมศวร์ยืนเหม่อลอยออกไปนอกอาคารสูงเสียดฟ้า ครุ่นคิดถึงเหตุการณ์เมื่อหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ที่ต้องสูญเสียน้องชายอันเป็นที่รักไปอย่างไม่วันหวนคืน จากคำบอกเล่าของชัญญาแม่เลี้ยงสาว ว่าต้นสายปลายเหตุที่ทำให้อนุวัฒน์เสียชีวิตคือแฟนสาวของเขานั่นเอง เพราะหลังจากถูกบอกเลิกอนุวัฒน์ก็ดื่มเหล้าเมามายจนครองสติไม่อยู่ ขับรถไปประสานงากับรถบรรทุกจนเสียชีวิตคาที่ และที่เชื่ออย่างนั้น เพราะเป็นสายสุดท้ายที่น้องชายโทร.หา งานศพของอนุวัฒน์ที่ผ่านมาผู้หญิงใจร้ายคนนั้นก็ไม่เคยโผล่หน้ามาที่งานเลยแม้กระทั่งวันเผา ตอกย้ำความใจร้ายใจดำของเธอว่ามีมากเพียงใด“ฉันจะทำให้เธอได้ลิ้มลองรสชาติของการสูญเสียว่ามันเป็นยังไง” ชายหนุ่มเค้นเสียงลอดไรฟันเอ่ยถึงหญิงสาวที่เป็นเหตุให้น้องชายบุญธรรมของตนต้องจบชีวิตลงก่อนวัยอันควรอย่างอาฆาตแค้น และยังคงยืนนิ่งจมอยู่ในความคิดเช่นนั้นจนกระทั่งเสียงเคาะประตูดังขึ้น ปลุกให้เขาตื่นจากห้วงภวังค์ความคิด
“เชิญครับ” เจ้าของห้องเอ่ยอนุญาตขณะเดินกลับมาทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ทำงาน วินาทีถัดมาบานประตูก็ถูกเปิดเข้ามาพร้อมร่างเย้ายวนของบุตรสาวเจ้าของบริษัทผลิตชิ้นส่วนยานยนต์
“จะลาออกทำไมถึงไม่ยอมบอกยูโกะสักคำคะ” เจ้าของร่างสมส่วนไม่พูดพร่ำกล่าวตัดพ้อเพื่อนชายคนสนิทด้วยความน้อยใจ ไม่ใช่เพียงแค่จะลาออกธรรมดา ชายหนุ่มยังมีจุดประสงค์จะย้ายกลับไปอยู่เมืองไทยอีกต่างหาก
“ผมขอโทษครับยูโกะ ช่วงนี้กำลังวุ่นกับเอกสารหลายอย่าง ไหนจะต้องเก็บของกลับเมืองไทยอีก” ชายหนุ่มลุกขึ้นไปโอบประคองร่างหญิงสาวพามานั่งที่โซฟาอย่างเอาใจ
“สละเวลาโทร.สักนิดไม่ได้หรือไงคะ ถ้ายูโกะไม่เข้าไปคุยงานกับคุณพ่อที่ห้องทำงาน ก็คงไม่รู้เรื่องนี้” ยูโกะกระเง้ากระงอดไม่เลิก เพราะยังทำใจไม่ได้
“อืม...เย็นนี้ผมพาคุณไปดินเนอร์เป็นการไถ่โทษแล้วกัน”
“ตกลงค่ะ คืนนี้ขอยูโกะไปนอนค้างที่คอนโดฯ ด้วยนะคะ” หญิงสาวปรับเปลี่ยนอารมณ์ออดอ้อนเสียงหวานแทน เพราะรู้ว่าคนเย็นชาอย่างปรเมศวร์คงไม่มีทางง้อเธอเป็นรอบที่สองแน่
“อย่าเลยยูโกะ ตอนนี้ห้องผมรกมากจนแทบไม่มีที่เดิน”
“ตกลงคุณไม่คิดจะกลับมาอยู่ที่ญี่ปุ่นอีกแล้วเหรอคะ” ยูโกะรู้สึกใจหายไม่น้อยที่ปรเมศวร์ตัดสินใจกลับไปอยู่เมืองไทย และไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้พบกันอีก
“ครับ ผมตัดสินใจแล้ว ตอนนี้คุณพ่อท่านก็แก่มากแล้ว คงดูแลกิจการทั้งหมดไม่ไหว”
“คุณยอมรับแม่เลี้ยงคุณได้แล้วเหรอคะ” หญิงสาวเอียงหน้าถามด้วยความแปลกใจระคนสงสัย
นี่คือเหตุผลหลักที่ทำให้ปรเมศวร์ทิ้งทุกอย่างที่เมืองไทยทั้งที่กำลังดำรงตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดในเครืออนันต์ตระการกรุ๊ปแทนบิดา เพียงเพราะรับไม่ได้ที่จู่ๆ บิดาตัดสินใจแต่งงานกับหญิงสาวคราวลูก และกำลังมาแทนที่ตำแหน่งมารดาของตน หนำซ้ำชัญญายังมีอายุน้อยกว่าเขาถึงสี่ปี จะเรียกน้องสาวเลยก็ว่าได้ ข้อนี้แหละที่ทำให้เขาทำใจยอมรับไม่ได้จริงๆ
“ก็ต่างคนต่างอยู่”
“เฮ้อ...คงไม่มีอะไรโน้มน้าวจิตใจคุณได้อีกแล้วสินะคะ แม้แต่ตัวยูโกะ” หญิงสาวพึมพำด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย
“คุณพูดอย่างกับเราเป็นคนรักกันอย่างนั้นแหละ” ชายหนุ่มกล่าวเจือยิ้ม
“แล้วคุณให้ตำแหน่งนั้นกับยูโกะได้หรือเปล่าล่ะ”
ยูโกะได้โอกาสเอ่ยถามความในใจจากชายหนุ่ม ตลอดห้าปีที่ทำงานอยู่ที่นี่ เขาไม่เคยมีท่าทีแสดงอาการหึงหวงเธอเลยสักครั้ง ยามมีนักธุรกิจหนุ่มมาให้ความสนใจ ซ้ำร้ายยังสนับสนุนให้เธอลองศึกษาดูใจกับผู้ชายพวกนั้นอีกต่างหากจนน่าน้อยใจ
“คุณก็รู้ว่าผมให้คุณได้แค่เพื่อนสนิทเท่านั้น”
“แต่เราแนบชิดเกินกว่าคำว่าเพื่อนนี่คะ” หญิงสาวยื่นหน้าเข้ามาถามใกล้ๆ ลมหายใจแทบจะรดหน้ากัน
“ยูโกะ เราเคยตกลงกันก่อนที่จะมีความสัมพันธ์ทางกาย ว่าจะไม่มีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง เพราะผมไม่พร้อมที่จะใช้ชีวิตคู่กับใคร ตอนนี้ผมมีหน้าที่ดูแลคุณพ่อกับกิจการต่างๆ คงไม่มีเวลามาดูแลเอาใจใส่ใคร คุณเองก็รักอิสระเหมือนกับผม ตรงนี้แหละที่ทำให้ผมชอบคุณมากกว่าผู้หญิงคนอื่น”
“คุณใจร้ายมากรู้ตัวไหมคะ คุณก็รู้ว่ายูโกะคิดยังไงกับคุณ” หญิงสาวซบใบหน้าลงกับอกแกร่งอย่างอ่อนแรง แม้เธอจะรักอิสระไม่เคยผูกมัดกับใคร แต่ปรเมศวร์เป็นผู้ชายคนแรกที่ทำให้เธอเปลี่ยนแปลงความคิดนั้นไป
“ยูโกะผมไม่คู่ควรให้คุณมารักหรอก”
“ยูโกะต่างหากที่ไม่คู่ควร คุณถึงไม่รักยูโกะ ห้าปีที่ผ่านมาคุณไม่เคยมองยูโกะมากไปกว่าคู่นอน”
“ผมไม่เคยคิดแบบนั้นเลย คุณมีค่ามากกว่านั้น แต่ตอนนี้ใจผมไม่พร้อมจะมีใครจริงๆ คบกันแบบเพื่อนนี่แหละยืนยาวที่สุดแล้ว”
“ค่ะเพื่อนก็เพื่อน ถ้าเพื่อนคนนี้จะไปเที่ยวหาคุณที่เมืองไทยบ้างจะได้ไหมคะ”
“ได้สิครับ ผมยินดีต้อนรับคุณเสมอยูโกะ เอ่อ...ให้ทาเคชิพาไปก็ได้” จบคำพูด หญิงสาวถึงกับหน้ามุ่ยทันทีเมื่อปรเมศวร์เอ่ยถึงบอดี้การ์ดหนุ่มที่บิดาจ้างไว้ดูแล คอยติดตามเธอไปในทุกที่
Latest chapter
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 82
ปรเมศวร์โน้มใบหน้าลงแนบกับกลีบปากนุ่มอย่างแผ่วเบาราวกับปุยเมฆแล้วสอดลิ้นที่ร้อนผะผ่าวเข้าไปสำรวจรอบๆ โพรงปากนุ่ม ก่อนลิ้นของทั้งสองจะเกี่ยวตวัดดูดซับความหอมหวานของกันและกันทั้งหนักหน่วงและเร่าร้อนไปในคราเดียวกันในขณะนั้นมือเรียวเล็กเริ่มลูบคลำร่างกำยำสะเปะสะปะเผลอไปสัมผัสความแข็งแกร่งที่ร้อนผ่าว จนชักมือขึ้นมาราวกับถูกของร้อน แต่ถูกชายหนุ่มดึงกลับลงไปแตะที่เดิม“อืม...มันคิดถึงเธอแทบขาดใจ”“ฮื้อ...ไม่เอาคุณเมศวร์” กันธิชาใจหวิวเมื่อแตะสัมผัสส่วนกลางกายของสามี แต่ดูมันจะดิ้นสู้กับมือเธอเหลือเกิน และเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยสายตาวิงวอน เขาถึงยอมปล่อยมือเธอออกมาเพราะไม่อยากบังคับเธอให้ทำอะไรที่ฝืนใจตัวเอง แต่แอบน้อยใจอยู่ลึกๆ ที่หญิงสาวทำเหมือนรังเกียจมัน เสี้ยววินาทีต่อมาต้องชะงักงันเมื่อเธอเอื้อมมือลงไปสัมผัสมันอีกครั้งอย่างแผ่วเบา จนชายหนุ่มเหลือบสายตามองเธอด้วยความซาบซึ้งใจ ก่อนบดขยี้จูบเรียวปากนุ่มอย่างดูดดื่มและเร่าร้อนกว่าทุกๆ ครั้งที่ผ่านมา ปลายนิ้วแกร่งบรรจงลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างบนผิวเนียนละเอียดไม่เว้นแม้แต่ตารางเดียว จากนั้นกลับมาหยุด
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 81
“ก็ได้ค่ะ” กันธิชาจำต้องพยักหน้าคล้อยตามเพราะไม่อยากทะเลาะกับเขาในวันสำคัญ ก่อนพาร่างเดินหายเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับชุดนอนและผ้าขนหนู ปรเมศวร์จึงสาวเท้าเดินตามหญิงสาวไปแต่ปรากฏว่าประตูถูกล็อกจากด้านใน นั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะเขามีกุญแจสำรอง เมื่อไขเข้าไปพบว่าหญิงสาวกำลังพยายามเอื้อมมือมาด้านหลังเพื่อรูดซิปชุดแต่งงาน ชายหนุ่มจึงรีบสาวเท้าเข้าไปช่วยพร้อมจรดริมฝีปากอุ่นลงบนแผ่นหลังขาวเนียนอย่างแผ่วเบา ก่อนชุดจะร่วงลงไปกองกับพื้น“เข้ามาทำไมคุณเมศวร์ ไม่เห็นหรือว่าฉันกำลังจะอาบน้ำ...” กันธิชาเอียงหน้าถามไม่ทันจบประโยค ก็ถูกริมฝีปากอุ่นโน้มลงมาทาบบนเรียวปากอย่างแนบแน่น เพราะไม่อยากตอบคำถามใดๆ ให้เสียเวลา หญิงสาวอึกอักเล็กน้อยเพราะไม่ทันได้ตั้งตัวก่อนค่อยๆ หลับตาพริ้มลงรับจุมพิตของอีกฝ่าย ขณะเดียวกันนั้นฝ่ามือใหญ่ก็เลื่อนมาเคล้นคลึงทรวงอกอิ่มเบาๆ เพียงอึดใจต่อมาก็พลิกร่างหันมาเผชิญหน้า“พี่จะทำให้คืนนี้เป็นคืนพิเศษที่น่าจดจำสำหรับเรา” ปรเมศวร์เอ่ยพลางถอดชิ้นเล็กออกจากเรือนร่างของหญิงสาว แม้ใจอยากจะทำอะไรต่อมิอะไรกับร่างเย้ายวนเบื้องหน้า แต่ต้อง
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 80
“ก็มันอดไม่ได้นี่”“ฉันกับพี่ณุก็แค่เจ้านายกับลูกน้อง ทีคุณล่ะยังตามเทกแคร์คุณยูโกะตั้งแต่เธอเดินทางมาถึงเชียว”“ก็ยูโกะไม่รู้จักใครในงาน ทาเคชิก็ติดธุระสำคัญมาด้วยไม่ได้ คงไม่ดีที่ปล่อยให้แขกเวิ้งว้างคนเดียว น่าเกลียดแย่” ปรเมศวร์รีบอธิบายไม่อยากให้หญิงสาวไม่สบายใจ“ก็เหมือนกับพี่ณุ ทั้งที่ไม่มีอะไรแต่คุณก็ยังจะหาเรื่องหึงหวง” กันธิชายกเรื่องนี้ขึ้นมาเปรียบเปรยให้ชายหนุ่มเข้าใจและเลิกหึงหวงตนกับพิษณุวัชร์สักที“จ้าเข้าใจแล้ว” ชายหนุ่มก้มลงหอมแก้มนวลหนึ่งฟอดอย่างเอาใจ ก่อนจะได้ยินเสียงกระแอมดังขึ้นแทรกทำให้คู่บ่าวสาวต้องผละร่างออกจากกัน แล้วหันไปมองที่ต้นเสียง พบว่าเป็นยูโกะที่เดินเฉิดฉายนำหน้าสองพ่อลูกเข้ามา“หวานไม่เกรงใจใครเลยนะคะ” ยูโกะกล่าวกระเซ้าคู่บ่าวสาวด้วยใบหน้ายิ้มแย้มพอทราบว่าปรเมศวร์กำลังจะแต่งงาน ทำให้เธอตกใจไม่คาดคิดว่าปรเมศวร์จะลงเอยกับใครได้ ยิ่งรู้ว่าผู้หญิงที่โชคดีคือกันธิชายิ่งประหลาดใจเข้าไปใหญ่ จึงบังคับขู่เข็ญเขาเล่าให้ฟัง ปรเมศวร์ก็เล่าเพียงคร่าวๆ พอได้ร
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 79
“จ้า” ชายหนุ่มยิ้มแหยพลางคิดเรียบเรียงคำพูดอยู่ในใจ ปรากฏว่าอาหารมื้อนี้เขารับประทานได้น้อยมาก ผิดกับกันธิชาที่กินหมดจานไม่เหลือ“วันนี้ทำไมกินน้อยจังคะ” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นจานข้าวของปรเมศวร์พร่องลงไปเพียงนิดเดียว“พี่เห็นเธอกินอร่อยก็อิ่มตามแล้วล่ะ เอาเค้กสักชิ้นนะ” ชายหนุ่มวางจานเค้กลงเบื้องหน้าหญิงสาว“ขอบคุณค่ะ ถ้าฉันกินแบบนี้ทุกวันคงอ้วนเป็นหมูแน่” กันธิชาบ่นแต่ก็ตักเค้กขึ้นกินไม่หยุด“ดีสิ”“อ้วนนี่นะดี”“ใช่จ้ะ ถ้าเธออ้วนแล้วจะได้ไม่มีผู้ชายคนไหนชายตาแลไง”“ต่อไปคุณก็คงเบื่อฉันใช่ไหม”“พี่บอกตรงไหนว่าเบื่อ”“ก็คุณบอกว่าอ้วนแล้วจะไม่มีผู้ชายชายตาแลไงเล่า” หญิงสาวโต้แย้งกลับไปด้วยน้ำเสียงแง่งอนจนชายหนุ่มหลุดขำ“พี่หมายถึงผู้ชายคนอื่น แต่สำหรับพี่ถึงเธอจะอ้วนถึงร้อยกิโลพี่ก็จะไม่มีทางเบื่อเธออย่างแน่นอน และยังจะรักเธอไปจนวันตาย” ชายหนุ่มยืนยันด้วยน้ำเสียงและแว
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 78
ส่วนคนเจ้าแผนการเข้ามาคุยเรื่องสถานที่จัดงานแต่งงานกับผู้จัดการโรงแรมซึ่งเป็นคนเดียวกันกับคนที่ยืนจ้องเธอหน้าโรงแรมเมื่อหลายเดือนก่อน จนมารู้ความลับที่ปรเมศวร์เคยกุเรื่องว่าเธอเป็นคนรักของเขาอีกด้วย หญิงสาวเก็บความสงสัยไว้ในใจแต่ไม่กล้าแย้งอะไรขึ้นมาในเวลานี้ เพราะไม่อยากให้ปรเมศวร์เสียหน้าต่อหน้าลูกน้องจนเสียการปกครองและเขายังแนะนำเธอให้พนักงานทุกคนได้รู้จักในฐานะว่าที่นายหญิง ทำให้อดตื้นตันใจไม่ได้ที่ปรเมศวร์ให้เกียรติเธอขนาดนี้แม้กระนั้นก็ยังไม่ลืมที่เขาโกหกเรื่องเธอกับศักดิ์ชาย กระทั่งเข้ามานั่งในห้องทำงานของปรเมศวร์ ก็ไม่รอช้าเอ่ยถามข้อข้องใจทันที“นี่คุณเมศวร์ ทำไมคุณต้องโกหกคุณศักดิ์ชายว่าฉันเป็นแฟนคุณด้วย”“โกหกที่ไหน ก็เราเป็นแฟนกันจริงๆ และกำลังจะแต่งงานกันอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า”“ไม่ใช่ตอนนี้ ก่อนหน้าที่เราจะเจอกัน ตอนที่คุณเกลียดฉันเข้ากระดูกดำน่ะ”“อย่ารู้เลยดีกว่า” ชายหนุ่มตอบเลี่ยงๆ แล้วเฉไฉเปิดแฟ้มเอกสาร“แต่ฉันอยากรู้เพราะมันเกี่ยวข้องกับฉันเต็มๆ”“อืม...งั้นพ
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 77
“รับได้สิคะ และไม่ได้รู้สึกอึดอัดหรือรำคาญใจที่คุณเป็นแบบนี้”“ขอบใจนะธิชา แม้ว่าความรักของเราเริ่มต้นไม่สวย แต่หลังจากนี้พี่สัญญาว่าเธอจะพบแต่สิ่งที่สวยงาม”“ฉันไม่ขออะไรมาก ขอแค่คุณรักและซื่อสัตย์กับฉันเท่านั้น”“พี่สัญญาว่าจะรักและซื่อสัตย์กับเธอคนเดียวและจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจเด็ดขาด” ปรเมศวร์ยืนยันด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและมั่นคงก่อนวกกลับมาคุยเรื่องงานแต่งงาน “อืม...ธิชาคิดแพลนงานแต่งงานของเราหรือยังล่ะว่าอยากจัดแบบไหน”“ฉันอยากจัดงานแต่งงานเล็กๆ ริมชายหาด และเชิญแต่ญาติกับเพื่อนที่สนิทๆ เท่านั้นค่ะ คุณว่าดีไหม”“จะจัดงานเล็กๆ ไม่ได้หรอก เธอก็รู้นี่ว่าพี่ทำธุรกิจ รู้จักคนมากมาย”“ฉันเข้าใจค่ะ งั้นก็แล้วแต่คุณแล้วกันค่ะ” หญิงสาวพึมพำตอบเสียงแผ่วเบาๆ“งานเล็กๆ ก็งานเล็กๆ” ชายหนุ่มไม่ชอบเลยที่เห็นแววตาสดใสดูเศร้าสลดลง“เอ...แต่เมื่อกี้คุณยังบอกเลยว่าจัดงานเล็กๆ ไม่ได้”“พี่แต่งงาน
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 8
“ไม่ต้องมาหัวเราะเลย ก็ฉันเคาะประตูเรียก แกไม่ยอมเปิดประตูนี่ ก็เลยคิดว่าโกรธ”“ตอนนั้นฉันยอมรับว่าไม่อยากพูดอะไรกับใคร โอเคต่อไปฉันจะไม่ปิดห้องหนีปัญหาอีกแล้ว”“ดีมากจ้ะ แต่ตอนนี้แกช่วยฉันคิดหน่อยสิ ว่าทำยังไงให้หายง่วง วันนี้ต้องเข้าประชุมด้วย” เขมจิราเอ่ยทั้งที่ตาแทบจะปิด แว่นที่ใส่ตกลงมาที่ปลาย
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 7
“เอ่อ...ธิชา ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันแค่”“ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ รู้สึกเหนื่อยๆ อยากพัก” กันธิชากล่าวแค่นั้นก็เดินเข้าห้องนอนไป เขมจิราแทบอยากจะยกมือตบปากตัวเอง แต่มิวายกล่าวโทษคนที่เป็นต้นเหตุทำให้เธอเผลอตัวเอ่ยถึงอนุวัฒน์ขึ้นมา ก่อนสาวเท้าตรงไปยังห้องนอนของกันธิชา ปรากฏว่าเจ้าของห้องปิ
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 6
พิษณุวัชร์พ่อหม้ายวัยสามสิบแปดส่งยิ้มพร้อมตักอาหารใส่จานให้แก่หญิงสาว ที่เขาประทับใจตั้งแต่แรกพบ ในวันที่เข้ามาสัมภาษณ์ และตัดสินใจรับเธอเข้ามาทำงานในตำแหน่งเลขาฯ ทันที โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “มีอะไรหรือเปล่าคะบอส” กันธิชาเลิกคิ้วขึ้นเชิงถาม เมื่อเห็นอีกฝ่ายนั่งมองหน้าเธอ และยิ้มแปลกๆ“เอ่อ...เปล่า
ไฟปรารถนาแรงอาญาแค้น 5
ปรเมศวร์เข้ามาสานต่องานโครงการที่อนุวัฒน์ทำค้างไว้และเคลียร์ปัญหาต่างๆ ที่ชัญญาสร้างขึ้นซึ่งค่อนข้างหนักเอาการ แต่โชคดียังมีจิตตรีเลขาฯ สาวคนเก่งช่วยอีกแรง เพราะเธอรู้เกี่ยวกับข้อมูลของโครงการทั้งหมด ทำให้งานรุดหน้าไปได้อย่างรวดเร็วจนน่าพึงพอใจ“ขอบคุณมากครับคุณตรี ที่อยู่ช่วยงานจนดึกทุกว
You may also like
รอยร้าวรัก
Sitha71.6K viewsเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์100.8K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.4K viewsท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง65.9K viewsลูกสาวตาย ฉันขอหย่า ผัวเลวคุกเข่ารั้ง
สาวน้อยผู้หลงรักน้ำอัดลม752 viewsคุณหมอณภัทร
นรมน119 viewsSecret Love : ท่านประธานเผด็จการรัก (อคินทร์ x ธาราริน)
เพรียงกังวาร30 viewsผูกพันโดยพี่น้องตระกูลเวล
AlterEgo33 views
