บทที่7

เมื่อคืนกว่าฉันจะได้ลงมานอนห้องตัวเองก็เกือบตีสองเพราะเขาพาฉันดูหนังจนจบถึงสองเรื่องทำฉันเกือบจะได้หลับอยู่บนโซฟาหน้าทีวีกับเขาแล้ว ดีที่เสียงข้อความจากพี่ลันดังขึ้นทำฉันที่กำลังสะลึมสะลืมนอนหนุนตักแกร่งอยู่สะดุ้งตัวตื่นเต็มตาหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาดูและเปิดเพลงที่พี่ลันพึ่งอัดเสร็จส่งมาให้ฉันลองฟัง ฉันเลยหยิบแอร์พอร์ตในกระเป๋ามาใส่ที่หูฉันข้างหนึ่งและหูของเขาข้างหนึ่งเปิดผลงานของพี่ชายให้เขาได้ฟังด้วยกัน เขาถึงกับทึ่งในความสามารถของพี่ลันที่อายุเท่ากันกับเขา แถมให้ฉันเปิดรูปพี่ชายสุดหล่อของฉันให้เขาดูอีก ฉันว่าก็สูสีกันอยู่นะ แต่พี่ลันจะเซอร์กว่าหน่อย ส่วนพี่นาวาก็เท่ห์กว่านิดนึง

"หนูง่วงยังคะ"

"นอนห้องพี่ก็ได้นะ"

"ลลิลคิดถึงหมอนข้างที่ห้องค่ะ"

"พี่ก็เป็นหมอนข้างให้หนูได้เหมือนกัน"

"ไว้ลลิลมาดูหนังด้วยอีกนะคะ"

"..."

เท่านั้นแหละเขาก็ชักสีหน้าเป็นบึ้งตึงเหมือนเด็กน้อยเอาแต่ใจใส่ฉันทันทีและเดินล้วงกระเป๋าก้าวขายาวๆ นำฉันออกไปที่ลิฟต์ไม่รอฉันเลยแม้แต่น้อยจนฉันต้องรีบซอยเท้าเพื่อให้ทันเขา ไม่มีเสียงพูดคุยแม้แต่คำเดียวมีเพียงเสียงลิฟต์ให้ได้ยินว่าถึงชั้นของฉันแล้ว ฉันเลยเดินก้มหน้าก้มตาออกมาโดยไม่ได้ทันสังเกตว่าเขาเดินกอดอกตามมาข้างหลังฉันเงียบเงียบจนถึงหน้าหัอง พอฉันกดรหัสผ่านประตูเสร็จเป็นเขาที่แทรกตัวเข้ามาในห้องก่อนฉันแล้วมุ่งตรงไปล้มตัวนอนที่เตียงลายการ์ตูนเจ้าหญิงทันทีไม่ถามฉันเลยสักคำทำฉันที่กำลังจะปิดประตูยืนมองอย่างหน้าเหวอให้กับความหน้ามึนของเขา เมื่อกี้ยังตีหน้าบึ้งตึงใส่ฉันอยู่เลย แต่เวลานี้ฉันเองก็ง่วงสุดสุดเลยพาตัวเองขึ้นมานอนบนเตียงข้างข้างเขาเพียงไม่นานร่างของฉันก็เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขาราวกับเป็นหมอนข้างเหมือนที่เขาบอกจริงๆ

ฟอด

"หนู พี่ไปประชุมก่อนนะ"

"เลิกเรียนพี่ไปรับ"

"ลลิลกลับเองก็ได้นะคะ"

"พี่จะได้ไม่ต้องวนไปวนมา"

"..."

"โอเคค่ะ โอเค ไปรับก็ไปรับ"

"ไม่เห็นต้องขมวดคิ้วเลย"

ฉันที่กำลังนอนหลับฝันหวานอยู่ก็ต้องตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงียเพราะมีแรงมากระทบเข้าที่แก้มนุ่มของฉันอย่างแรงทำให้ฉันต้องพยายามปรับโฟกัสมองคนตรงหน้าที่ก้มลงมาขโมยหอมแก้มฉันและพูดคุยกับเขาด้วยน้ำเสียงแหบเล็กน้อยเพราะยังไม่ตื่นดี จนสัมผัสได้ถึงความเงียบประท้วงของเขาอีกครั้งและเป็นอีกครั้งที่ฉันต้องตามใจเขา ฉันไม่เคยคิดเลยว่าคนที่ฉันตั้งใจจะจีบในตอนแรกเอาแต่ใจตัวเองขนาดนี้อยากได้อะไรต้องได้ถ้าไม่ได้ดั่งใจคิ้วคมเข้มก็จะขมวดเข้าหากันทันทีเหมือนอย่างตอนนี้ ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้วสิว่าตอนนี้ฉันตกเขาได้แล้วหรือเป็นเขาที่อยากทำให้ฉันตกหลุม

 

ถ้าไม่ติดว่าช่วงเช้าผมมีประชุมสำคัญเกี่ยวกับคอลเลคชั่นใหม่ของแบรนด์และต้องเลือกเนื้อผ้าด้วยตัวเอง ผมคงขอนอนต่ออีกสักหน่อยเพราะอุตส่าห์หาเรื่องทำเนียนได้มานอนกอดเธอจนหลับสนิท แล้วค่อยตื่นมารอกินข้าวเช้าพร้อมกันและไปส่งเธอที่มหาวิทยาลัยฯ ในตอนกลางวัน แต่หน้าที่ความรับผิดชอบก็เป็นสิ่งสำคัญไม่อย่างนั้นคุณแม่คนสวยของผมได้ยกหูมาเทศน์ผมชุดใหญ่แน่ พอพูดถึงคุณแม่แล้วผมก็อยากจะพาเด็กน้อยของผมไปให้ท่านรู้จักซะแล้วสิ 'หึ' แต่ผมคงต้องทำใจให้เย็นก่อนตามคำโบราณที่ว่าไว้ ช้าช้าได้พร้าเล่มงาม

"บอสคะ อันนี้ภาพน้องๆ นางแบบสำหรับคอลเลคชั่นนี้ค่ะ"

"เดี๋ยวผมเลือกเองครับ ผมมีในใจบ้างแล้ว"

"ค่ะบอส"

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ววันนี้พอแค่นี้ครับ"

"ขอบคุณทุกคนมาก"

และภาพนางแบบในใจของผมก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นเธอยูทูปเบอร์สาวน้อยน่ารักที่ผมติดตามอยู่ เพราะผมอยากให้คอลเลคชั่นนี้มีความสดใสดูเบาเบาสบายตาเซ็กซี่นิดหน่อยให้พอดูซุกซน และเธอก็จะได้เป็นที่รู้จักมากขึ้นเป็นอีกทางให้ช่อง LALIL ของเธอมีคนติดตามเพิ่มขึ้นนั่นคือความใฝ่ฝันของเธอเด็กน้อยของผม ถึงแม้ว่าลึกลึกผมจะรู้สึกแอบหวงมากก็ตามทำให้ผมมีความลังเลที่จะชวนเธอมาร่วมงานอยู่ไม่น้อยแต่จะลองเก็บไปถามความสมัครใจเธอดูก่อนแล้วกันและถ้าเธอตกลงผมคงต้องลงมาแสกนเสื้อผ้าที่จะให้เธอใส่อย่างเข้มงวดด้วยตัวเอง ผมนั่งเคลียร์งานอีกนิดหน่อยก่อนจะออกไปดูหน้าร้านเพื่อเช็คเรทติ้งของแบรนด์และความสนใจของลูกค้า และออกไปหาซื้อชอกโกแลตให้เธอไว้กินคลายเครียดตอนตัดต่อคลิปและไม่ลืมที่จะซื้อโฟลทตี้ชาไทยเจ้าดังไปรอรับเธอด้วย

"สวัสดีค่ะพี่นาวา"

"ค่ะ นี่โฟลทตี้ชาไทยของหนู"

"ว้าว ขอบคุณค่ะ"

"น่าอร่อยจังเลย"

"หึ ลองชิมสิ"

"อร่อยมากกกก"

"แต่ร้านยัยมินอร่อยกว่าค่ะ"

"ช่วยเพื่อนขายของสุดสุด"

"ลลิลพูดจริงๆ นี่คะ"

"สนใจมาช่วยพี่ขายของบ้างมั้ย"

"ให้ลลิลใส่รีวิวหรอคะ"

"สบายมากค่ะ คลิปหน้าเลยดีมั้ยคะ"

"พี่หมายถึงมาเป็นนางแบบให้คอลเลคชั่นใหม่ของพี่"

"ยากจังเลยค่ะ ลลิลเคยเห็นนางแบบของพี่หุ่นแซ่บทั้งนั้นเลย"

"หนูพูดผิดนะ"

"..."

"นั่นนางแบบของแบรนด์ แต่หนูนางแบบคนแรกของพี่"