บททั้งหมดของ Partners In Crime: บทที่ 31 - บทที่ 40

MABILIS na tumakbo ang mga araw, kung saan ay mas nagtitiis si Yvo sa tunay nitong nararamdaman at sa bawat araw na magkasama sila ni Tamara ay parang nililinlang niya lang ang kaniyang sarili dahil batid niyang si Karadine talaga ang mahal niya. Pero ano nga bang magagawa niya kung kinakailangan niya itong gawin alang-alang kay Karadine na nakiusap sa kaniyang gawin ang bagay na ito? Sa kasalukuyan ay patungo pa lang sana ng pabrika si Renato habang hinihintay na magbihis sina Karadine at Tamara. Simula kasi nang malaman niyang okay na ang dalawa ay madalas na itong magsabay sa pagbaba ng hagdan upang salubungin siya sa umaga. Sa katunayan ay si Karadine rin mismo ang nagsabi sa kaniya tungkol sa relasyon ngayon nina Yvo at Tamara at ito mismo ang nag-uudyok sa kaniya na 'wag nang tutulan pa ang relasyon ng dalawa lalo pa't batid ni Karadine na talagang mahal ni Tamara si Yvo at handa nito itong ipaglaban. Nang mga oras na iyon ay sakto namang nakatanggap siya ng tawag mula kay Renz

Pagkabungad na pagkabungad nila sa ama ni Yvo ay parang hindi na nakagalaw pa sa kinatatayuan si Karadine. Sa pagtuntong niya pa lang sa bahay na iyon ay nakita niya na ang tunay na sitwasyon ng mag-ama at kung bakit nagawang pasukin ni Yvo ang ilegal na trabaho. Nakita niya na hirap nang makalakad ang ama ni Yvo dahil sa pagkakasakit nito. Nakita niya rin ang nagkalat na mga bagay sa bahay na hindi na napag-uukulan ng panahon ni Yvo dahil sa trabaho. Pakiramdam niya'y mabigat ang pasanin na dinadala ni Yvo mula sa pagtataguyod sa ama nitong nalumpo na nang dahil sa sakit. "Pa, si Karadine po, nobya ko." Nagulat siya sa pagpapakilala sa kaniya ni Yvo. Hindi niya maintindihan kung bakit nagsinungaling ito sa sariling ama gayong hindi naman talaga siya ang nobya nito kundi ang kapatid niyang si Tamara?Dahil dito ay mas lalong nanginig ang katawan niya. Nang magsalita ito ay doon lamang niya naramdamab na welcome na welcome pala siya sa bahay na iyon."Siya pala ang babaeng sinasabi mon

"Wala kang mapapala kung titingnan mo lang silang dalawa riyan, Ate Tamara," mapang-insultong wika ni Margaret nang mapansin nito ang masamâng tingin ng kapatid kina Yvo at Karadine. Sa tingin pa lang ay halatang nanggagalaiti na ito sa inis at selos. "Bakit pa ba siya nagpunta rito? Naka-bed rest siya, 'di ba?" pabuntong hiningang katanungan ni Tamara. "Well, hindi ko rin alam. Pero ang alam ko lang, kahit anong gawin mo ay halata namang inlove-babo pa rin si Yvo sa kaniya," mataray na sagot ni Margaret. Kaya naman bahagyang napakunot ang noo rito ni Tamara. "Alam mo, hindi na talaga kita maintindihan, kakampi ba talaga kita? Kasi parang mas boto ka pa sa kanilang dalawa, e." Agad na napangisi si Margaret at napailing. "Ako pa ba ang pagdududahan mo, ate? Sa totoo lang, malakas akong makaramdam ng tunay na nararamdaman ng isang tao. Kaya hindi mo p'wedeng sabihing kahit sa'yo na si Yvo ay sa'yo na talaga ang puso niya." Agad na namang napakunot ang noo ni Tamara habang nagpatuloy

Ilang beses ding pinag-isipan ni Karadine ang araw na iyon, kung saan ay nakatakda siyang makipagkita kay Yvo sa kanilang lihim na tagpuan. At syempre, sa tulong ni Renzo ay hindi naging mahirap na lusutan iyon. Bagama't may pagtataka pa rin si Tamara sa parehong pagkawala nina Karadine at Yvo nang mismong araw na iyon. Isang matamis na yakap at halik ang ibinungad nila para sa isa't isa. Saksi ang kubong iyon sa espesyal na nararamdaman nila para sa isa't isa. Ngunit batid ni Karadine na iyon na ang huling pagkakataon na gagawin nila iyon, iyon na rin ang huling sandali na magkikita sila ng palihim dahil sa magiging kondisyon niya rito.Pagkabitiw nila pareho sa yakap ay napansin agad ni Yvo ang pangingilid ng luha niya. Kaya naman agad nito iyong pinunasan gamit ang sariling palad habang hindi inaalis ang pagkakatitig sa kaniya. "Alam mo bang sobrang saya ko nang malaman kong gusto mo akong makausap ngayon, Kara."Tipid siyang napangiti. "A-ako rin." Nagawa niyang lumihis ng tingin

SA PAGKAWALA ni Yvo sa pabrika ay matagal-tagal din silang hindi nakapagkita ni Karadine. Dahil dito ay naging problema para sa kanilang dalawa na makapagkita kahit pa humingi pa sila ng tulong kay Renzo.Hanggang isang araw.."Madam Karadine, kailangan mo na pong umuwi," ang wika ng driver sa kaniya na si Lito. Lulan ito ng minamaneho nitong kalesa na madalas niyang sakyan sa tuwing hindi siya sumasabay sa ama sa sasakyan nito. Sa katunayan ay mas naghigpit sa kaniya ang ama simula nang malaman nito ang katotohanan na nagmamahalan sila ni Yvo at ito pa ang tunay na ama nang ipinagbubuntis niya. "Pero kaya ko naman pong umuwing mag-isa, Mang Lito," katwiran niya. "Alam ko po, pero iyon po kasi ang kabilin-kabilinan ng iyong ama na simula po ngayon ay palagi na po kitang ihahatid sundo." Napailing na lamang siya sa katotohanang iyon. Lalo na't pakiramdam niya'y lumalayo na ang loob sa kaniya ng sariling ama. Samantala'y naging abala si Renato sa pagbisita kay Florencio sa Eldefonso c