ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Fantasy / CURSED BY THE MOON / บทที่ 1 - บทที่ 10

บททั้งหมดของ CURSED BY THE MOON: บทที่ 1 - บทที่ 10

17

PROLOGUE

Ang nagbubukod tanging bampirang lobo sa mundo ng Astral, isinilang ito ng kanilang Luna na walang gulong naganap. Naging matiwasay ang pagdadalang tao nito hanggang sa itoy manganak. Sa limang taon na pananahimik ng mga sorciere, ito pala ay naghahanda sa muli nilang pagsalakay. Kampante ang mga Lykos na kabutihan pa rin ang mag wawagi na sila pa rin ang magwawagi, ngunit hindi nila inakala na makikipag kasundoan ito sa mga mortal na sakim at gaham rin sa kapangyarihan. Dinala ng mga sorciere ang mga baliw na scientist sa kanilang mundo upang ubosin ang mga lobo. Sa pinaka tuktok na bundok sa mundo ng Magic Realm, sa mundo ng Azaleus, may isang malaking mansion ang nakatayo doon. Masayang bumaba ang limang taong gulang na babae sa hagdan na nakasuot ng isang ball gown at may koronang bulaklak. Para itong isang prinsesa kung kumilos. Maganda at napaka elegante. Lahat ng nadadaanan niyang mga tauhan sa mansyon, lahat ay yumuyuko."Magandang Umaga!" masayang bati niya dito. Pero wala
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 1

SIMULALabing limang taon na ang nakalipas, sariwa pa rin sa akin ang nangyare. Ang madugong labanan ng mga Lykos at Sorciere. Ang digmaan na nagpamulat sa akin sa katotohan. Ang katotohanang binuhay lang ako para gawing isang sandata. Napabuntong hininga ako at bumangon sa aking kama. Lumipat ako sa may bintana at doon umupo. Muli na naman akong napabuntong hininga. Wala akong ibang nakikita kundi ang mga matataas na bakod na nakapalibot sa aming mansiyon. Bawal akong lumabas at bawal akong makipagsalimuha sa iba. Ni wala akong nakikitang kahit anong nilalang bukod kay Amalya at ng mga tauhan dito. Wala na rin akong mga magulang. Sa tuwing magtatanong ako kay Amlaya, tanging sasabihin niya lang ay matagal na akong inabandona ng aking Ina dahil hindi kami kayang panindigan ng aking Ama. Nilibot ko ang aking tingin sa aking silid. Walang kahit na anong gamit, maliban sa nag iisang libro na pinuslit ko pa sa laybrarya ni Amalya. Simula kasi noong nangyare, parang sa akin lahat ibinun
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 2

SIKRETOHindi ko alam bakit sobra akong nagtatangis sa isang nilalang na hindi ko naman kilala. Labis-labis ang kanyang ginawa dahilan ng pagtulog niya ng napakahabang panahon. Muli kong pinunasan ang aking mukha. "Selena... napaka mahiwaga mo. Gusto kong makita kang gumising, alam ko na may tinatago kang napakagandang mga mata." nakangiti kong turan.Mabilis kong sinummon ang aking invisible cloak ng maramdaman kong may paparating. Dalawang presensya. Gumilid ako at pumunta sa ulahan ni Selena. May dalawang nilalang ang pumasok, isang babae na nakasuot ng itim na bistida na tanging labi lang ang natatakpan at ang isang babae na di ka aya-aya ang itsura. Napa kunot ako ng noo, pamilyar sa akin ang kanyang suot. Pumunta sila sa harapan at nag bigay galang."Ang Mortal Na Diyosa..." ani ng naka itim na bistida.Nakita ko kung paano na kuryente ang isang babae na di ka aya-aya ang itsura ng subukan niyang hawakan ito sa mukha. "Kailan mo ba ibabalik ang Mortal Na Diyosa sa kanyang pin
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 3

ANG PAGTAKASTiningnan ko ang ilang gamit na dadalhin ko mamaya sa aking pag takas. Oo tatakas ako. Tatakas ako kasama ang Mortal Na Diyosa. Hindi ko hahayaan si Amalya na mag tagumpay sa kanyang masamang binabalak. Tatlong araw ko rin ito pinag handaan ng mabuti. Hindi ako pwede basta-bastang kikilos. Nang makaramdam ako na may paparating mabilis kong inilagay sa ilalim ng kama ang aking nga gamit. Bumukas ang pinto at bumungad dito si Amalya na may dala dalang puting bistida."Suotin mo yan mamaya, may pag diriwang na gaganapin mamayang alas otso." ani nito saka nilapag sa kama ang dala nitong bistida.Alam ko kung anong klaseng pag dariwang ang kanyang sinasabi, kung hindi ko lang narinig ang kanilang usapan sa araw na iyon malamang nag didiwang na ako dito dahil makakasalimuha na ako ng iba pang nilalang, ngunit alam ko kabaliktaran ang nangyayari."Hindi ka ata nasisiyahan sa aking sinabi, Andromeda?" Pilit kong kinakalma ang aking sarili at tumingin sa kanyang mga mata ng dere
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 4

PAGLALAKBAYPara akong prinsesa ng kadiliman dahil sa suot kong itim na gown at pulang kapa. Isang prinsesa na tumakas sa kanyang malupit na kaharian. Napailing nalang ako sa aking iniisip.Nilibot ko ang aking tingin dito sa kagabutan. Dito kasi ako dinala ng portal ni Rebecca. Nag pakawala ako ng isang buntong hininga. Paano ba naman kasi, tanaw ko lang dito sa mismong kinatatayuan ko ang mansiyon. "Sana nasa maayos kang kalagayan, Rebecca. Maraming salamat..." bulong ko sa hangin bago ako lumakad. Hindi ko alam saan ako patungo dahil lakad lang ako ng lakad. Tanging buwan lang ang nagsisilbing ilaw sa aking paglalakbay. Muli akong napatingin sa buwan, nagsisimula na, kailangan kong makahanap ng ma pag tataguan kung ayaw kong maging isang haponan ng mga uhaw na bampira. Mas binilisan ko ang aking paglakad ng makaramdam ako ng ibang presensya. Ito na nga ang sinasabi ko, mga matang naka tago sa dilim at naghahanap ng tiyempo para akoy atakahin at lapain. Dahil na sa sobrang kaba,
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 5

EXOUSIA ACADEMYHindi ko mapigilang maka idlip sa aming paglalakbay ni Poca. Masyado akong napagod sa pakikipag laban kanina laban sa mga bampira.Nagising lamang ako ng maramdaman kong lumapag kami ni Poca sa harap ng napakalaking gate. Nilibot ko ang tingin sa paligid. Umaga na pala. Mukhang mahaba haba ang aming nalakbay ni Poca. Baba na sana ko ng pigilan ako ni Poca. Napatingin ako sa itaas at binasa ang nakasulat na naka arko sa taas ng gate."Exousia Academy...?" Napakapit ako kay Poca ng bumukas ng dahan-dahan ang gate. Lumingon muna si Poca sa akin at nagsimula na ulit lumipad papasok. Hindi ko mapigilang humanga sa paligid, napakaganda sa mga mata. Sa gitnang bahagi ay may roong fountain na may iba't-ibang kulay na tubig ang lumalabas. May nakita rin akong mga estudyante na naka uniporme na naka kapa na may iba't-ibang kulay pero sa lahat ng nakikita ko, ako lang ang ata ang nakasuot ng pulang kapa. Ramdam ko ang kanilang tingin sa akin, sa tuwing dadaan kami ni Poca bigl
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 6

UNDERWORLDSa loob ng dalawampung taon, naging maayos ang pamumuhay ng taga Azaleus at ng Dorne dahil na rin sa maayos na pamamalakad ng kanilang bagong pinuno. Ang mga Lykos. Pinagkatiwala ito ng dating anak ng Hari ang Dorne sa mga Lykos. Doon, sila ay nanirahan ng mapayapa. Malaki ang pasasalamat ng mga Lykos dahil nabigyan sila ng pagkakataong mamuhay muli at tinanggap ng walang pag alinlangan, matapos ang mapait na trahedya sa kanilang tunay na mundo. Pinapangako nila na poprotektahan nila ang kanilang bagong tahanan kahit ano mang mangyari.Isang Hari na natatangi sa lahat. Siya ay binasbasan ng Inang Diyosa ng Buwan na maging isang Mortal na Diyos. Ginagalang hindi lamang sa Mundo ng Underworld kundi sa buong Magic Realm. Takot ang lahat sa kanya. Kung sino man ang hindi sumunod sa kanyang batas ay buhay ang magiging kapalit. Ngunit sa loob ng dalawampung taon matapos ang digmaan, kailan man ay hindi na rin ito lumalabas sa kanyang palasyo.Sa kanyang opisina siya ay laging nam
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 7

ELITE SUPREME MANSIONHabang palabas si Andromeda sa building kung saan ang opisina ng Headmistress, nagtataka itong tumingin kay Poca nang bigla itong tumigil. Sinundan niya ito kung saan siya nakatingin, dumako ito sa kanyang paa na walang saplot. Nag angat naman ng tingin si Poca sa kanya na may pag aalalang mga mata."Ayos lang ako Poca, medyo malamig nga lang ang sahig pero okay lang ako." Nakangiti niyang saad dito.Muli itong nagpatuloy sa paglipad, gaya kanina, sinundan niya lang din ito hanggang sa makaabot sila sa isang open field. May mga iilang estudyante ang napapatingin sa kanila, lalo na kay Andromeda. Napayuko ang ulo ni Andromeda dahil naiilang ito sa klase ng kanilang mga tingin.Na baling ang tingin niya kay Poca ng magsimula itong magpalit ng anyo, gaya ng anyo niya noong kinuha siya nito sa gubat. Naramdaman ni Andromeda ang pagka mangha ng iba na naka tambay dito sa field. Muling gumawa ng ingay si Poca at tumingin sa kanya pinaanyayahan siya nitong muling sumaka
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 8

NEW HOMENilobot ni Andromeda ang kanyang tingin sa kubuohan ng mansion. Kumpara sa mansion ni Amalya, mas makulay ito at mas maganda. Hawak niya ang laylayan ng kanyang gown habang lumilibot ito sa loob ng mansion. Masaya itong pumanhik pataas. Napailing na lang ang binata sa naging akto ng dalaga. Masaya itong naglilibot sa kanilang mansion, pumasok na lang ito sa kusina upang mag handa ng makakain. Tamang tama ang pag luto niya ng carbonara. Maayos niyang nilapag ang pagkain sa mesa kasama ang isang baso ng juice at tubig."Your grace..." pag tawag niya dito.Lumingon si Andromeda at mabilis na bumaba mula sa taas. "Ang pangalan ko ay Andromeda." nakangiti nitong pagpapakilala saka ito yumukod na parang prinsesa."Rivalry Blood, your grace. Pleasure to meet you." Ani ng lalake at ginaya ang ginawa ni Andromeda.Napahawak si Andromeda sa kanyang tiyan nang tumunog ito. Mula sa kanyang pag takas kay Amalya ay hindi pa siya nakakakain. Kaya siguro nakaramdam na siya ng gutom."Come,
อ่านเพิ่มเติม

CHAPTER 9

NEW LIFEPuno ng pangamba si Rebecca ng makilala niya ang aura na naramdaman niya kani kanina lamang. Alam niyang alam na ni Amalya kung saan naroroon si Andromeda. "Mukhang hindi nakayanan ng aking kwintas ang iyong natatanging kapangyarihan, Andromeda." Kahit nangangamba, kampante si Rebecca na hindi basta basta makukuha ni Amalya si Andromeda lalo na at nasa pangangalaga na ito ng Akademya. Papasok na sana si Andromeda si loob ng kaniyang magiging silid ng may maapakan siyang isang bagay. Dali dali niya naman itong pinulot nang makita niya ang kwintas na kanina lang suot suot niya. Ang kwintas na binigay ni Rebecca sa kanya."Hala! Bakit naputol." Kikunin sana ito ni Travicci para suriin ngunit napaso lang siya nito."Aray! Potek, lahat ba ng pag mamay ari mo ay nakakapaso?" Hindi mapigilang sabihin ni Travicci habang tinitingnan ang daliri na napaso."Hindi naman ah!" nakanguso niyang saad.Inilagay na lang ni Andromeda ang kanyang kwintas sa kanyang bag at saka tuluyan ng pum
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status