Semua Bab ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน: Bab 1601 - Bab 1610

นางเปิดหน้าต่างออกตอนที่มีแสงแดดสาดส่องเข้ามานั้น อากาศอบอุ่นมากทว่านางกลับรู้สึกหนาวยะเยือก ร่างกายสั่นสะท้านน้อย ๆ“เหมียว” เฮยตั้นร้องเรียกสองสามคำนิ้วของฉินเหยี่ยนเย่ว์วางบนกระดิ่งที่แขวนอยู่นอกหน้าต่าง เหม่อมองออกไปข้างนอกด้วยท่าทางสับสนเวลาผ่านไปทีละนิดนางยืนอยู่ข้างหน้าต่างมองไปที่ประตู

นอกจากจะตกใจแล้ว ทั้งยังรู้สึกอึดอัดใจยิ่งนัก“ยัยหนู ข้ารู้สึกสับสนยิ่งนัก ข้าไม่รู้ว่าควรจะทำเช่นไรดี? หากข้าปฏิเสธต่อหน้าทุกคนไป ข้าจักต้องเสียใจในภายหลังอย่างแน่นอน” น้ำเสียงของตงฟางหลีพลันเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “หากว่าข้าไม่ปฏิเสธมันไปละก็ ข้ากลับไม่รู้ว่าตนเองควรจักต้องทำเช่นไร ข้ามิเคยรู้สึกหน

ฉินเหยี่ยนเย่ว์พลันขดตัวอยู่ในมุมมุมหนึ่ง ก่อนจะโบกไม้โบกมือไปมา พร้อมด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยอ่อนว่า “ให้หม่อมฉันได้อยู่เงียบ ๆ คนเดียวเถิดเพคะ”“ยัยหนู...”“ออกไป!” เสียงของฉินเหยี่ยนเย่ว์แตกสลายเล็กน้อยเพราะนางเศร้าเกินไป“เจ้าอย่าเพิ่งโกรธ” เมื่อตงฟางหลีเห็นรอบดวงตาที่แดงก่ำของนางนั้น เขารู้สึกว่า

“หลังจากกัดข้าแล้ว เจ้าหายโกรธบ้างหรือไม่?” เขาเอนตัวลงเข้าไปใกล้หูของนาง “ยัยหนู ปกติเจ้ามักจะแยกแยะผิดชอบชั่วดีกระจ่าง แล้วไยเป็นเรื่องของข้าก็แยกแยะไม่ออกแล้วเล่า? ต้องเป็นเพราะห่วงใยข้าแน่นอน ใช่หรือไม่?”“ตงฟางหลี หม่อมฉันจะพูดอีกครั้งนะเพคะ ปล่อยหม่อมฉัน” ฉินเหยี่ยนเย่ว์สูดหายใจเข้าลึก“ไม่ปล่

นางหันมามองเขา “พี่เจ็ด หม่อมฉันเพิ่งสงบอารมณ์ลงแล้วไตร่ตรองดู ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด หม่อมฉันถึงรู้สึกว่าเรื่องนี้มีบางอย่างผิดปกติเล่า”“บางทีหม่อมฉันอาจคิดมากเกินไป” นางไม่รู้ว่าควรจะอธิบายความรู้สึกนั้นอย่างไรเริ่มแรกที่รู้ว่าฮ่องเต้จะออกราชโองการรับผิดเพื่อให้เจ้าเก้ากลับคืนสู่ราชวงศ์ และสละราชบ