บททั้งหมดของ Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: บทที่ 991 - บทที่ 1000

JACQUELINE POV "Dyan na lang po sa tabi, Manong." utos ko sa taxi driver. Pagkatapos noon, naglabas ako ng ilang tiglilibuhing papel at iniabot ko sa kay Jezzie. "Gusto ko sanang imbitahan kayo sa loob ng bahay pero, tsaka na lang siguro." nakangiti kong wika sa dalawa kong friends. Kitang kita ko kasi na tulala silang nakatitig sa bahay. "Jackie, grabe ang laki pala ng bahay niyo ni Russell?" nakangiting wika ni Lilia "HMmm, bahay niya lang iyan, at ako naman nakikitira lang." tatawa-tawa kong wika at pagkatapos noon mabilis na akong bumaba KUmaway pa ako sa mga kaibigan ko bago umarangkada ang taxi paalis at pagkatapos noon, pumasok na ako sa loob ng bahay kung saan kaagad din akong sinalubong ni Manang Esther "Manang." nakangiti kong tawag sa kanya at buong paglalambing na humawak sa braso niya Si Manang naman, napapangiti na lang "Pagod ka siguro noh? Teka lang, ipinagluto kita ng paborito mong miryenda kaya dumaan ka muna ng dining area para matikman mo." sago

JACQUELINE POV' "Russell, teka lang, teka, akala ko ba pagod ka? I mean, hindi pa ako nakapaglinis ng katawan." natatawa kong saway kay Russell dahil pagkapasok pa lang namin dito sa loob ng kwarto, gusto na kaagad akong lantakan Masyado siyang mainit. Masyado siyang mapusok gayung kung totoosin, kakagaling lang niya sa opisina. "Hmm, hindi ko na kaya. Alam mo bang buong maghapon na walang ibang laman ang isip ko kundi ikaw lang? Jackie, I really miss you!" malambing niyang wika at pagkatapos noon, walang pagdadalawang isip na basta na lang niyang inangkin ang labi ko Ramdam ko ang pananabik sa bawat galaw niya. Na para bang wala talaga siyang balak na pakawalan ako hangat hindi siya ma satistfied sa kama. At ako? Wala naman talaga din akong balak na pigilan siya. Masaya ako na paulit-ulit kong ipagkakaloob ko ang sarili ko sa kanya Kasi, mahal ko na siya at susulitin ko ang bawat oras na kasama siya.. Hangang sa naramdaman ko na lang na isa-isa nang natatangal ang ilang sapl

JACQUELINE POV “Kung hindi mo maalala, ayos lang.” malamig ang boses kong bigkas at akmang babangon na sana ako nang bigla niya lang akong pigilan “I love you!” narinig kong usal niya. Kaagad namang namilog ang mga mata ko sa matinding pagkagulat “A-ano?” seryosong tanong ko “Jackie, I said, I love you! Maliban sa maraming ungol kanina, ang katagang iyan ang paulit-ulit na gusto kong sabihin sa iyo. Hindi ko alam kung kailan nag-umpisa pero nagising na lang ako isang umaga na mahal na pala kita.” muli niyang wika “A-ano? To-totoo ba?” garalgal kong bigkas. Pigil ko din ang sarili kong maluha pero wala eh. Ayaw makisama sa akin ang mga mata ko. Kusa talagang pumatak ang aking mga luha. Kainis! “Hey, bakit ka umiiyak? Teka lang may nasabi ba akong hindi maganda? Jackie?” nag-aalala niya namang wika. Hindi ko na talaga kayang pigilan ang sarili ko. Kusa na akong napahagulhol ng iyak. “Totoo ba ang sinabi mo, Russell? Talagang mahal mo na ako?” seryosong wika ko. Nakangit

JACQUELINE POVAgad na nanlaki ang aking mga mata dahil sa sinabi ni Russell. “Wifey, basta mo na lang ako tinulugan kagabi.” muli niyang wika at tuluyan ng hinubad ang huling saplot sa katawan niya.Pakiramdam ko biglang nagtayuan ang balahibo ko sa katawan ng makita ko ang tayo-tayong pagkalalaki ni Russell. Kaya naman pala sobrang sakit ng kepyas ko kanina pagising ko dahil sobrang laki ang ipinasok niyaa kagabi. Although alam kong noon pa man malaki na talaga ang ari niya pero parang mas nadagdagan ngayun ang size.Hindi na ako nakakilos nang basta-basta na lang siyang lumusong sa bathtub. Agad na hinila ang hubad kong katawan at pilit akong pinapakandong sa kanya habang pareho kaming nakalubog sa tubig. Napalunok ako ng maramdaman kong tumutusok sa pwetan ko ang matigas nitong pagkalalaki. Mainit iyun, pumipintig-pintig na parang may sariling buhay. Hindi ko alam pero bigla akong nakaramdam ng matinding pananabik. Lalo naman nag-init ang aking pakiramdam ng hapalusin niya

JACQUELINE POV “UMUWI ka dito kahit saglit lang. May importante akong sasabihin sa’yo tungkol sa iba pang mga mana na naiwan para sa iyo ng iyong Ina.”muling sambit ni Daddy mula sa kabilang linya. Agad namang napakunot ang noo ko habang mahigpit na napahawak sa cellphone. Para bang biglang bumigat ang hangin sa paligid ko dahil sa sinabi niya. Mana? Ano ang ibig niyang sabihin? Anong klaseng mana iyun? Akala ko noon pa natapos ang lahat ng usapan tungkol sa mga naiwan ni Mommy. Kaya bakit parang may panibago na naman siyang gustong sabihin? At higit sa lahat… bakit bigla siyang naging ganito kabait? “Jackie…” muli niyang tawag sa akin. Sa pagkakataong iyon, mas mababa na ang tono ng boses niya. Wala na ang dati niyang matalim at malamig na paraan ng pagsasalita. “Alam kong malaki ang pagkukulang ko sa’yo. Hindi ko na mababawi lahat ng pagkakamali ko pero… bigyan mo lang sana ako ng kahit kaunting oras para makausap ka nang maayos.” dagdag pa nito. Natahimik ako. Sa to