All Chapters of Bondage #เทคนิกที่รัก: Chapter 51 - Chapter 60

ร่างกายเล็กๆ ของหนูถูกดันไปติดกับผนังห้องเมื่อพี่ขวดพาเข้ามาแล้วล็อกประตู มือหนาสัมผัสที่เรือนผมสีดำขลับ แล้วไล่ลงมาถึงลำคอขาวผ่องที่แสนบอบบาง ร่างสูงเอนใบหน้าเข้ามาจนปลายจมูกเราชิดกัน ส่งผลให้หัวใจของหนูเต้นแรงหนักหน่วงตึกตัก ตึกตัก“เสียงหัวใจดังมาถึงตรงนี้เลยนะ เด็กดีของพี่” เขากระซิบกระซาบข้างใบหูน้ำเสียงหวานละมุน พร้อมกับกดจูบลงมาที่ข้างแก้มของหนูที่หน้าแดงซ่าน หัวใจเต้นแรงเมื่อถูกขยำหน้าอกด้วยฝ่ามือหนา“ตะ... ตัวพี่ขวดร้อนจัง”“พี่ไม่ค่อยสบาย ก็อยากจะถ่ายหวัดมาให้หนูอยู่นะ” เขาแลบลิ้นเลียติ่งหูของหนูเบาๆ จนขนลุกซู่ราวกับจงใจจะยั่ว จนหนูต้องเม้มริมฝีปากแน่นกลั้นเสียงร้องที่น่าอาย พร้อมกับร่างกายที่ถูกกดจนแทบจมไปกับผนังที่เย็นเฉียบ พี่ขวดรุกล้ำอิสรภาพขอองหนูด้วยริมฝีปาก“อื้อออ” เราจูบกันอย่างดูดดื่มร้อนแรง แม้ว่าที่หลังประตูบานนั้นจะเป็นห้องของเจ้าขาก็ตาม แต่ปกติก็มีแม่นมคอยดูแลตลอดเวลาจนหนูแทบไม่ได้หยิบจับอะไรเลย แม้ว่าตอนอยู่ที่บ้านคุณลุงจะแทบไม่ต่างกัน แต่ก็ไม่เคยที่จะชินสักทีก็อยากกอดอยากอุ้มลูกนี่คะ แต่ดูเหมือนว่าตัวเองจะถูกอุ้มซะแทนแล้วหมับพี่ขวดยกตัวหนูขึ้นอุ้มลอยหวือด

ตั้งแต่ได้เข้ามาที่ประเทศจีน อยู่ภายในบ้านที่ใหญ่โตหรูหรา แถมพี่ขวดยังสั่งการให้แม่นมดูแลเจ้าขาอย่างดี หนูก็ตื่นมาด้วยความรู้สึกอบอวลอีกวันหนูลืมตาขึ้นมาในช่วงบ่าย เนื่องจากเหนื่อยล้าสะสมจากเมื่อคืน พี่ขวดรังแกหนูราวกับว่าเขาอัดอั้นจนเกือบเช้า หนูเลยนอนซมจนกระทั่งถึงช่วงบ่ายพอผุดลุกขึ้นมาขยี้ตาอย่างง่วงงุน ความอบอุ่นข้างกายที่เปลี่ยนเป็นเย็นชืดจากพื้นเตียง บ่งบอกว่าพี่ขวดออกไปจากห้องนี้นานแล้วหนูหานามบัตรของคุณคนนั้นไม่เจออีกเลยตั้งแต่วันที่กลับมาจากงานเลี้ยง ไม่รู้ตอนหลับเผลอทำตกไว้ที่รถคันหรูคันนั้นรึเปล่า หรือไม่ก็อาจจะตกอยู่ใต้เตียงในห้องนอนของหนูเองก็ได้พอคิดได้แบบนั้นก็ค่อยๆ รั้งชายผ้าห่มมาคลุมอกน้อยๆ พร้อมกับก้าวกะเผลกๆ ลงมาด้วยขาที่ไม่แข็งแรงนัก หนูพยายามก้มมองตามซอกพื้น แล้วก็เปิดหนังสือที่คว่ำหน้าอยู่บนโต๊ะ เหมือนว่าพี่ขวดจะเป็นคนเอามาอ่านแล้ววางทิ้งไว้คุณคนนั้นชื่ออะไรนะ รู้สึกว่าที่เขาแนะนำตัวจะบางเบามากในความรู้สึก หนูคงลืมไปแล้วล่ะพอเห็นว่าหาไม่เจอแน่ๆ หนูก็ล้มตัวลงนั่งจุ้มปุ้กกับพื้นเตียงนุ่ม ขาที่ปวดแปลบๆ ทำให้ต้องโน้มตัวลงไปลูบมันเบาๆก็ไม่ได้ติดใจอะไรหรอกนะคะ แ

ร่างสูงนั่งยกนาฬิกาเรือนสีเงินในแบบที่เขาชอบขึ้นมาดู นาฬิกายี่ห้อหรูที่พ่อมักบอกให้หลิวเฉินใส่มันเสมอยามพบปะกับผู้คนที่เป็นคู่ค้าหรือเป้าหมาย เพราะนั่นมันทำให้เขาดูภูมิฐาน มีระดับ และเตะตาคนอื่นๆปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขาไม่ชอบใส่นาฬิกาหรือ accessories อื่นๆ ในตัวนัก เขาชอบความเรียบง่ายมากกว่า แต่เพราะพ่อเขาอยากให้เป็นคนแบบนั้น เขาจึงจำต้องเป็นปลายนิ้วแกร่งเคาะแก้วชาจีนในมือ รอจนกระทั่งเห็นรถคันหรูจากด้านนอก พร้อมกับร่างบอบบางอ้อนแอ้นของสาวเจ้าที่เปิดประตูลงมาจากรถ เธอสะดุดรองเท้าส้นสูงอีกครั้งอย่างน่าขัน หลิวเฉินมองหุ่นบอบบางนั่นผ่านกรอบแว่น ปฏิเสธไม่ลงว่าหุ่นสเลนเดอร์คือแบบที่เขาชอบ แต่หลิงหลิงจะดูมีน้ำมีนวล และมีหน้าอกมากกว่าภรรยาของฝานเหอมากหน่อยน่าเศร้าจริงๆ เธอคนนี้คงไม่รู้ว่าสามีที่เธอมีลูกกับมันกำลังเริงรักกับผู้หญิงคนอื่นเพื่อแก้แค้นเขาจนประตูร้านอาหารจีนเปิดออกพร้อมกับคนตัวเล็กที่เดินมองซ้ายมองขวาเพื่อหาเขา หลิวเฉินนึกอยากรังแกถึงปล่อยให้เธอเดินหาเขาทั่วร้าน จนเห็นว่าเธอท่าจะมองไม่เห็นจริงๆ ถึงได้ยกมือขึ้นสูงๆ“... อะ!” ร่างเล็กอุทาน หน้าแดงก่ำอย่างขายหน้าตอนที่ค่อยๆ เดินตรงม

หนูเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างแทบไม่เชื่อหูตัวเองเลย พี่ขวดที่ใจดีกับหนูมาตลอด ในตอนนี้กลายเป็นเพียงผู้ชายที่น่ากลัวคนหนึ่งเท่านั้น แววตาหนูสั่นระริก ในขณะที่ข้อมือที่ถูกบีบแน่นจากฝ่ามือแกร่งเริ่มแดงเป็นปื้นและเหมือนพี่ขวดจะรู้ว่าเขากำลังทำให้หนูกลัว ร่างสูงผละมือออกแทบจะทันที ก่อนที่จะหันหน้าหนีไปทางอื่น“ขอโทษครับ พี่คงใช้อารมณ์มากเกินไป” หนูเม้มริมฝีปาก ก่อนที่จะลูบแขนตัวเองป้อยๆ ตอนที่เขาหันหลังให้ “พี่ขอโทษที่หึงหนูจน...”“นะ... หนูไม่ได้ตั้งใจเลยนะคะ” หนูยกมือขึ้นกอดตัวเองตอนที่โพล่งแทรกขึ้นมาเสียงเบา ก่อนที่จะสะอื้นออกมาเพราะขวัญเสียจากสิ่งที่พี่ขวดทำเมื่อครู่ “หนูแค่อยากช่วยพี่ขวด... แค่เล็กน้อยก็ยังดี หนูไม่อยากอยู่เฉยๆ ให้พี่ขวดเลี้ยงดูแบบนี้นี่คะ”“คนดี” เขาปลอบประโลมพร้อมกับน้ำเสียงที่สั่นเครือ เหมือนคนกำลังรู้สึกผิด “ไม่ต้องทำอะไรให้พี่ขนาดนี้ก็ได้”“...”“พี่ไม่มีค่าพอให้หนูมาทำอะไรให้พี่หรอกครับ”หนูเงยหน้าขึ้นมองคนตัวโตอย่างไม่เข้าใจในคำที่เขาต้องการจะสื่อออกมา จนกระทั่งพี่ขวดใช้หลังมือปิดประตู ราวกับว่าเขาอยากจะขังตัวเองอยู่แต่ในนั้นหนูก้มลงมองพื้น มองปลายเท้าของตัวเองที

น้องมนต์คลี่ยิ้มออกมาอย่างโล่งอก ไม่ว่าสองปีที่ผ่านมาผมจะผ่านอะไรมาบ้าง หรือแม้ว่าเราจะห่างกันขนาดไหน แต่ความรู้สึกที่ผมมีต่อน้องยังเท่าเดิม เหมือนเดิมเสมอมาผมไม่ได้หมายความว่าไม่แคร์น้อง แต่ในคืนนั้น มันมีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้น แม้ว่าหลังจากนี้จะมีอะไรเข้ามากีดขวางความรักของผมและความสัมพันธ์ของครอบครัวของเรา ผมจะขอรับมันไว้แต่เพียงผู้เดียวที่บอกว่าไม่แคร์น่ะ คือไม่แคร์ว่าใครจะมองผมว่าเป็นยังไง เป็นคนเลวที่มีเมียหลายคน เป็นผู้ชายสองใจที่พอเป็นใหญ่เป็นโตก็ทิ้งผู้หญิงที่อยู่ด้วยกันมาตลอดไปอย่างไมใยดี ผมไม่แคร์ว่าชื่อเสียงผมจะเป็นยังไง หรือใครจะเกลียดผมมากแค่ไหนจากข่าวพวกนั้นผมขอแค่ให้น้องมนต์กับลูกปลอดภัย อยู่ข้างๆ ผมก็พอแล้ว แม้ว่ามันอาจจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ และเต็มไปด้วยขวากหนามแค่ไหนใช่ ที่หมายถึงก็คือ... ผมไม่ได้มีเซ็กซ์กับหลิงหลิงจริงๆนี่คือการจัดฉากด้วยยาปลุกเซ็กซ์ที่คุณหยวนทำพิเศษให้ มอมเมาสติสัมปชัญญะของหลิงหลิงจนคิดว่าพวกเรามีอะไรกันจริงๆ แม้ว่าสุดท้ายหลิงหลิงจะตลบหลังผมด้วยการเอายาไอซ์ที่ปนสารพิษต่อร่างกาย จงใจทำให้ผมดูเหมือนแพ้สารเสพติดในนั้น คนอื่นจะได้ไม่สงสัยและสาว