All Chapters of Bondage #เทคนิกที่รัก: Chapter 11 - Chapter 20

[พาร์ท : ตะขวด]กูที่ขับมาตรงหน้าน้องมนต์คนสวยมีรอยยิ้มระรื่นบนหน้า แม้จะปวดแผลที่แก้มนิดหน่อย แต่ไกลหัวใจมากว่ะ“ไอ้เจ มึงลงไปซ้อนไอ้เคนดิ๊” กูหันไปพูดกับเพื่อนรักที่คบกันมาเกือบสิบปีอย่างไอ้เหี้ยเจที่นั่งซ้อนหลังกู ในกางเกงพกมีดพกขนาดเล็ก กูพยักเพยิดให้มันซ่อนมีดไว้ให้มิดอย่าให้น้องมนต์เห็น แม่งจิ๊ปากใส่กูเฉยเลย“เห็นหญิงทีเอาใหญ่” มันแซะผมคำนึง แล้วขึ้นไปกวาดขายาวๆ ขึ้นซ้อนคันไอ้เคนที่บิดคันเร่งอยู่ข้างหลัง กูเลยหันไปหาน้องมนต์ที่ยืนทำหน้าเด๋อด๋า ฉีกยิ้มแสยะให้น้องอย่างหวานแหวว“ขึ้นหลังรถดิคะ พี่จะพาไปดูอะไรดีๆ” พูดแกมถลึงตานิดนึง ไม่ได้บังคับห่าไรเลยเชื่อดิ ร่างเล็กที่สะพายกระเป๋ายืนตัวสั่นอยู่ข้างๆ โต๊ะม้าหิน เด็กนักเรียนหน่อมแน้มต่างพากันมองมาทางกูที่บิดคันเร่งตามลูกน้องพวกเรายกมาทั้งขบวนการ เพราะก่อนหน้านั้นยี่สิบห้านาทีได้ กูโดดเรียนไปยกพวกตีกับพวกวิทยาลัยไอ้เต้ที่ตามมาเอาคืนจากเรื่องครั้งนั้น ที่ยกพวกไปตีมันผ่าน BTS แล้วกูไม่ได้ไปเพราะติดสาว ไอ้เหี้ยเต้บอกมันต้องการดวลหมัดกับกูตัวต่อตัว มันด่ากูตลบหลังว่ากูป๊อดแดกเสียเลือดเสียเนื้อไปเยอะ แต่พอดีว่าถึงเวลาเมียเด็กเลิกเรียน

กูไม่ยอมรับ กูทำเหี้ยมาตั้งแต่เข้า ปวช. 1 ในขณะที่คนอื่นตั้งใจเรียน กูเอาแต่พาพวกเพื่อนๆ น้องๆ ที่รู้จักเล่นหัวโขนไปทั่วกูไม่ใช่คนดีขนาดที่ใครจะให้อภัยได้“ขวดจะขอโทษน้องสวดมนต์” ถึงกูจะไม่ยอมรับสิ่งที่ไอ้แก่พูด แต่เรื่องที่ทำเหี้ยๆ ใส่น้องแม่งก็ไม่ใช่เรื่องเหมือนกัน “ขวดจะไม่ยุ่งกับน้องเค้าอีก”“พ่อของน้องสวดมนต์จะเอาเรื่องมึงอยู่ คราวนี้กูคงประกันตัวให้มึงไม่ได้ มึงเสพยา กับลักลูกสาวคนอื่นไปเสพยาด้วย ความผิดหลายกระทง ค่าปรับมันหลายหมื่น” พ่อเดินมาพูดข้างๆ หูกู “ถามว่ามีไหมมันก็มี แต่ปู่สั่งมาว่า ต้องดัดสันดานมึงในห้องขังสักพัก”กูหันไปจ้องตาพ่อนิ่ง ก่อนที่จะก้มหน้าลงมองกุญแจมือ“ก็ลองดูละกัน” กูเลิกคิ้วอ้อนๆ ตีนให้พ่อ แล้วพวกตำรวจก็พาตัวกูเข้าไปหาน้องมนต์ที่ยืนอยู่กับพ่อของเธอ ทันทีที่น้องเห็นกู ร่างเล็กกลั้นน้ำตาไม่ไหว เดินไปหลบหลังพ่อทันทีกูสะท้อนใจกับภาพนั้นว่ะ“มีอะไรจะแก้ตัวไหม ไอ้เด็กเวร” พ่อน้องที่ชกหัวคิ้วกูไปวันก่อนจ้องเขม็งอย่างโกรธแค้น “มึงทำระยำกับลูกสาวกู เข้าไปชดใช้ในคุกเถอะ”“ผมแค่อยากขอโทษน้องเขา” กูพูดเรียบๆ ก่อนที่จะเดินไปตรงหน้าน้องมนต์โดยที่ไม่ได้โดนตำรวจจับจูง

“อย่างน้อย ผมก็ไม่อยากชอบน้องไปมากไปกว่านี้ เพราะผมกลัวว่าผมจะทำระยำตำบอนกับน้องอีก”กูขี่มอไซค์ออกมาจากตรงนั้น ระหว่างที่ขี่ไปก็คิดว่าน้องมนต์แม่งกูนึกย้อนไปถึงตอนที่พลั้งปากบอกไปว่าชอบน้องมาก่อน ทันทีที่น้องมนต์ได้ยิน เธอนิ่งไป ร่างเล็กเม้มปาก กูเองก็ชะงักไป จะแก้ตัวแต่อาจไม่ทัน เธอก็พูดออกมาก่อน“ขะ... ขอโทษนะคะ” เธอเอ่ยเสียงสั่น “หนู... กลัวพี่มาตลอดเลยค่ะ ตั้งแต่เรื่องครั้งนั้น คิดว่าถ้าไม่เจอพี่อีกคงจะดี”“...”กูเงียบ ใจกูแผ่วลง ก็อย่างว่า เธอจะมาชอบกูกลับเนี่ยนะ? คิดเรื่องเพ้อฝันเป็นเด็กกะโปกไปได้ไอ้ขวด“ตะ... แต่หนูก็ดีใจนิดหน่อยนะคะ ถ้าพี่ทำไปเพราะพี่ไม่ได้เกลียดหนู” เธอกุมมือตัวเองตรงกลางลำตัว กูจ้องหน้าเธออย่างตกใจ น้องมนต์ยังคงหลบตาอยู่ เธอไม่ได้แสดงท่าทีเขิน แต่เป็นอารมณ์แบบผู้หญิงใจพระ“แม่งเอ้ย” กูสบถออกมาหลังจากที่ขี่ไปได้ไม่เท่าไหร่ ผละมือข้างนึงมาลูบหนังหน้าตัวเองแรงๆ สะบัดหัวว่าไม่ได้แดกเหล้าจัดไป หรือยังแฮงก์อยู่จับอกตัวเอง ใจแม่งเต้นหน่อยๆใจแม่งสั่นอ่ะ อีเหี้ย“มาทำงี้ ก็ยิ่งชอบอ่ะดิ”ย้ายมาที่สัตหีบ อะไรๆ ก็เปลี่ยนไปสำหรับกูกูกระดกเหล้าลงคอ น้ำเหลวขมๆ ไหลล

น้องมนต์ที่ช้อนสายตาน่ารักๆ ขึ้นมองพอดีกับจังหวะนั้นทำเอากูรีบเหลือกตากลับมาที่เดิม สำลักน้ำลายนิดหน่อย แล้วก็เห็นว่าเธอเอาแต่ยืนมองหน้ากูอยู่แบบนั้น“อะไรครับ” แล้วกูก็เลยหันไปถามโต้กลบเกลื่อนอาการ น้องทำหน้าตื่นๆ ทันที“เอ่อ คือรุ่นพี่เขา...” เธอชี้ไปด้านบน “อยู่ชั้นสองค่ะ”“...”“พี่ขวดพาหนูขึ้นไปหน่อยได้ไหมคะ” เธอพูดแล้วใช้มือข้างนึงลูบไหล่ตัวเอง “หนู... หนูอึดอัด”“...”“... แล้วก็กลัวด้วยค่ะ” เธอพูดแล้วก้มหน้างุดกูหูผึ่งกับประโยคนั้น ตงิดใจ แต่ก็ลูบหน้าตัวเองแรงๆ แล้วพยักหน้า“ได้ครับ”ไม่มีทางที่เธอจะยอมไว้ใจคนแบบกูที่เคยเจอในอดีตแน่นอนอ่ะส่งน้องมนต์ที่โต๊ะชั้นสอง เห็นสภาพรุ่นพี่ที่ชวนน้องมา นั่งสุมหัวกันอยู่เป็นสิบ ท่าทางเมาได้ที่ กูรู้เลยจบไม่สวยแน่นอน น้องมนต์เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ดูเอ้าะสุดในนั้น ถ้าจะมีผู้หญิงคนอื่น ก็จะเป็นแบบดูแรดๆ นั่งด้วยกันสองสามคน สงสัยพวกเดียวกัน ร่างเล็กดูตกใจกับภาพนั้น เธอหันมามองกู ส่งสายตาแบบว่า... เว้าวอน?กูจ้องหน้าเธอกลับ แล้วเลิกคิ้วเพราะงง น้องมนต์เลยกลั้นหายใจ“ขอบคุณค่ะ” เธอพูดมาแค่นั้น กูนิ่งไป ก่อนที่จะนึกอารมณ์เสียที่เธอพูดเหมือน

คงไม่เคยบอกไป แล้วก็ไม่คิดจะบอกใครด้วยว่ะไม่ว่าผู้หญิงสักกี่คนที่ผ่านมาก็ไม่เคยรู้ว่ากู“น้องมนต์ ตั้งสติหน่อยดิวะ” กูห้ามอย่างใจเย็น แต่มือไม่กล้าแม้แต่จะแตะส่วนไหนของเธอเลย แค่เห็นหน้ายั่วๆ ของน้องก็ทำเอาไปไม่เป็นแล้วกู ถ้าแตะอารมณ์มันได้แน่ แม่งต้องขึ้นแน่นอน “มองพี่ไว้ พี่ไม่ใช่แฟนหนูนะ”“พี่ขวดคะ...” เสียงหวานหูแบบไม่แคร์จะฟังมาพร้อมกับร่างบางๆ ที่ไหลขึ้นมาคร่อมทับบนตัวใหญ่ๆ ของกูได้สำเร็จ เธอเม้มปากแบบโคตรเซ็กซี่ต่อใจ แค่เธอเรียกกูว่าพี่ขวดคะ แค่นั้นก็ทำให้ใจสั่นไปได้ชาติเศษ “อึก... หนูร้อนมากๆ เลยค่ะ”น้องทำสีหน้าทรมาน มือก็เปะปะไปทั่วตัวกู ดูเหมือนจะร้อนจริงๆ“...”“หนู... ต้องการพี่ขวดจริงๆ นะคะ” น้องพูดจาที่โคตรจะเสี่ยงตาย กูใจโคตรสั่นตอนที่เธอไล้มือขึ้นมาบนอก “ฮึก... ต้องการตอนนี้ ตอนนี้เลย”“พี่ขอโทษ” กูตอบไปแค่นั้น น้องทำสีหน้าเหมือนกูทรยศความรู้สึกของเธอออกมาชัดมาก เหมือนกูทำให้น้องผิดหวังกูจะทำได้ไงวะ ถามหน่อย“... ทำไม” เธอถามกูเสียงเครือ ทำท่าทางเป็นลูกแมวที่ซึมเพราะโดนกูปฏิเสธ “ทำไมไม่ได้คะ... ทำไมคะ”“...”“ทั้งที่หนู...”“พี่ยังซิงครับ” กูแทรกขึ้นมาโดยที่เธอยังพ