All Chapters of เล่ห์พรางใจ: Chapter 31 - Chapter 40

ตอนที่ 16 เงื่อนเวลา (ส่วนที่ 1) ชายหนุ่มค่อยๆวางร่างเล็กๆ ลงบนเตียงภายในห้องนอนของดารินทร์ เด็กหญิงนิตาหลับสนิทตั้งแต่บนรถระหว่างทางกลับจากวัด “ท่าทางจะเหนื่อยมาก เด็กกรุงเทพฯก็แบบนี้แหล่ะครับ ไม่เคยเที่ยวงานวัดเลยสนุกเต็มที่เลย” ธรรศเอ่ยยิ้มๆขณะมองดูดวงหน้าจิ้มลิ้มที่หลับสนิทไม่รู้เรื่องรู้ราว “คุณก็ตื่นเต้นพอๆกับแกนะคะ” ดารินทร์ว่า นึกถึงท่าทางตื่นเต้นของสองพ่อลูกแล้วอดขำไม่ได้ ท่าทางคงไม่เคยเที่ยวงานวัดกันทั้งคู่ “ผมไม่เคยเที่ยวงานวัดแบบนี้นี่ครับ” นอกจากโตในเมืองหลวงแล้ว เกินครึ่งของชีวิตชายหนุ่มก็พักอาศัยอยู่ต่างแดน เรียกได้ว่าอยู่ห่างวิถีชีวิตแบบดั่งเดิมของไทยไปมากโข “ค่า ไปนอนเถอะค่ะ เดี๋ยวรินทร์ไปส่งที่ห้อง คุณตาคุณยายคงหลับไปแล้ว ท่านนอนแต่หัวค่ำ” ดารินทร์เอ่ยขึ้น เดินนำชายหนุ่มออกไป หากยังไม่ทันไปได้กี่ก้าว ร่างบางก็โดนดึงเข้ามาปะทะอกกว้าง คนตัวโตก้มลงกดจมูกโด่งๆลงบนแก้มนวล “ชื่นใจจัง” หญิงสาวหยิกหมับที่แขนข้างที่ไม่บาดเจ็บ ท่าทางเขาจะหายดีแล้ว ใช้แขนคล่องเชียว “คุณธรรศคะ อย่าเกเรซิ” ดวงหน้างามค้อนใส่ คนต

ตอนที่ 16 เงื่อนเวลา (ส่วนที่ 3)ดารินทร์ยืนมองผู้ชายสองวัยที่กำลังนั่งคุยกันอย่างเคร่งเครียดผ่านกระจกห้องทำงานที่เธอจงใจรูดม่านเปิดเอาไว้ ธรรศตามกลับมาทานมือเย็นที่คอนโดของเธอตามคำชวนของเจ้าสัวเหริน หากพอมาถึง ทั้งคู่ก็พากันเข้าไปนั่งคุยเคร่งเครียดอยู่ในห้องทำงาน ปล่อยให้เธอกับแม่บ้านช่วยกันจัดเตรียมอาหารที่สั่งมาจากภัตตาคารชื่อดัง ชายหนุ่มมองอดีตผู้ยิ่งใหญ่แห่งเกาะฮ่องกงนิ่ง เรื่องราวที่ได้ฟังจากปากชายสูงวัย ทำให้เขารู้สึกเป็นกังวลไปกับอนาคตที่กำลังจะมาถึง เจ้าสัวเหรินบอกกับเขาว่าตัวเองเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย เหลือเวลาอีกไม่นาน เวลาที่จะปกป้องลูกสาวเพียงคนเดียวจากญาติพี่น้องที่คิดปองร้ายถึงชีวิต เขาเคยสงสัยว่าทำไมเจ้าสัวเหรินผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ขึ้นชื่อว่าเคยเป็นมาฟียผู้ทรงอำนาจ แม้จะวางมือแล้วอำนาจก็ยังมิได้ลดน้อยถอยลง แต่ทำไมเจ้าสัวถึงไม่สามารถจัดการกับคนที่ปองร้ายลูกสาวได้อย่างเด็ดขาด หากวันนี้เขารู้แล้ว เพียงเพราะเจ้าสัวมีเวลาไม่เพียงพอที่จะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย ซ้ำร้ายอีกฝ่ายก็เป็นลูกเมียตัวเองจึงไม่สามารถทำอะไรหักหาญได้ “ตอนนี้ ฝ่ายนั้นคงไม่กล้าทำอะไรแล้ว แต่

ตอนที่ 17 วิวาห์สายฟ้าแล่บ (ส่วนที่ 2) ผู้ใหญ่ทั้งฝ่ายเจ้าบ่าวและเจ้าสาวค่อยๆเดินออกไปจากห้องหอ บานประตูถูกปิดลง พร้อมกับน้ำใสๆที่คลออยู่ในดวงตาคู่สวย เมื่อระลึกถึงคำสอนคำอวยพรจากตา ยาย และผู้เป็นพ่อ ตลอดชีวิตของดารินทร์ หญิงสาวไม่เคยเห็นท่านทั้งสามพูดคุยหรือเห็นพ้องต้องกันในเรื่องใดเลย แม้จะไม่เคยทะเลาะเบาะแว้งกัน แต่ตากับยายหลีกเลี่ยงที่จะพบปะและยุ่งเกี่ยวกับบิดาของเธอมาตลอด หากครั้งนี้ท่านทั้งสามกลมเกลียวกัน ร่วมกันจัดพิธีแต่งงานให้เธออย่างเพียบพร้อมสมบูรณ์ทุกอย่าง พ่อบอกว่าท่านรู้สึกโล่งใจที่ได้วางเธอเอาไว้ในมือของผู้ชายที่ท่านเชื่อมั่นว่าจะปกป้องดูแลเธอได้ “เจ้าสาวของผม กลายเป็นคนขี้แยตั้งแต่เมื่อไหร่” หญิงสาวมัวแต่จมอยู่กับภวังค์ความคิด จนไม่ทันเห็นคนตัวโตที่เข้ามาโอบกอดเอาไว้หลวมๆ นิ้วเรียวยาวบรรจงปาดซับน้ำตาให้ “วันนี้คุณไม่เหมือนดารินทร์คนเดิมเลย คุณเครียดมากใช้มั้ย” ชายหนุ่มจ้องลึกลงไปในแววตาเรียวงามนั่น รู้ดีว่าต้องใจเย็นกับเธอ “ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ จะได้นอนสบายๆ” ธรรศค่อยๆประคองร่างบอบบางให้ยืนขึ้น วันนี้เธอคงทั้งเห

ตอนที่ 18 แผนฮันนีมูน (ส่วนที่ 2) “รินทร์ไม่เข้าใจเลย ทำไมคุณพ่อถึงจะรีบกลับฮ่องกง” หญิงสาวระบายความในใจระหว่างทางกลับจากที่พักของผู้เป็นบิดา มือแข็งแรงเอื้อมไปกุมมือบอบบางนั่นแทนคำปลอบประโลม เจ้าสัวเหรินใจแข็งดังที่เขาคาดไว้ วันนี้พอเขาพาดารินทร์ไปหาท่านเพื่อจะคุณเรื่องที่ดารินทร์อยากจะพาผู้เป็นพ่อไปตรวจสุขภาพ หากเจ้าสัวกลับปฏิเสธอ้างว่าจะกลับไปตรวจกับแพทย์ประจำตัวที่ฮ่องกง และไม่ยอมให้ลูกสาวตามไป ครั้นพอมีเวลาอยู่ลำพังเจ้าสัวก็กำชับให้ธรรศรีบพาหญิงสาวไปฮันนีมูน เหมือนเป็นการส่งสัญญาณว่าเวลาของผู้เป็นพ่อของดารินทร์เหลือน้อยเต็มทีแล้ว “ท่านคงอยากรักษากับหมอที่คุ้นเคยน่ะ แล้วเราก็ยังไม่มั่นใจเรื่องความปลอดภัยของคุณถ้าคุณจะไปฮ่องกงตอนนี้” ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันอย่างลืมตัว เมื่อคิดถึงเรื่องที่คาราคาซังอยู่ ตอนนี้ทางฝ่ายแม่เลี้ยงของเธอสงบนิ่งมาก เหมือนฝ่ายนั้นวางมือจากการคิดปองร้ายเธอไปแล้ว นั่นหมายถึงการแต่งงานที่เร่งจัดขึ้นอย่างรวดเร็วนั้นประสบผลสำเร็จตามที่ตั้งใจไว้ แต่มันจะง่ายขนาดนั้นเชียวหรือ ดารินทร์ไม่อยากจะเชื่อว่าแค่เธอก้าวออกจากตระกูลเหริน ทุกอย่า

ตอนที่ 19 ปารีส (ส่วนที่ 2) คฤหาสน์ของตระกูลมอเรลตั้งอยู่ย่านบ้านพักของผู้มีฐานะของปารีส ภายนอกเป็นสถาปัตยกรรมตามแบบฉบับอันเป็นเอกลักษณะของที่อยู่อาศัยในเมืองนี้ ภายในตกแต่งอย่างหรูหรา หากยังให้ความรู้สึกอบอุ่นแบบบ้านเอาไว้ "บ้านเราไม่มีคนรับใช้ประจำแบบที่เมืองไทย เราจะมีแต่เมดมาทำงานบ้านแบบเช้าไปเย็นกลับน่ะครับ แม่กับปาชอบทำอะไรเอง" ธรรศอธิบายให้หญิงสาวฟัง ดารินทร์พยักหน้ารับรู้ เท่าที่ได้สัมผัสมา แม้ครอบครัวมอเรลจะร่ำรวยติดอันดับโลก หากการใช้ชีวิตเรียบง่ายนัก "ช่วงนี้เหงาหน่อยนะครับ แม่กับปาน่าจะอยู่เมืองไทยอีกพักใหญ่" "แล้วคุณธีร์กับคุณธามล่ะค่ะ" ดารินทร์ถามถึงฝาแฝด เพราะสองคนนั้นออกจากเมืองไทยก่อนเธอหลายวัน แต่ตั้งแต่มาถึงยังไม่เห็นวี่แววเลย "สองคนนั้นอยู่นีซครับ" ธรรศหมายถึงเมืองชายทะเลทางตอนใต้ของฝรั่งเศสที่จัดเป็นเมืองท่องเที่ยวที่โด่งดัง "ธีร์กับธามจะเปิดโรงแรมกึ่งคาสิโนที่นั้น ตอนนี้กำลังเริ่มโครงการเลยค่อนข้างยุ่ง" พอได้ฟังดารินทร์ก็รู้สึกหวั่นๆในใจ อย่างงี้ก็หมายความว่าบ้านทั้งบ้านมีเพียงเธ