جميع فصول : الفصل -الفصل 130

154 فصول

บทที่ 67

ฟิโอน่าเงียบไปหลังได้ยินคำอธิบาย แม้จะยังไม่ค่อยปักใจเชื่อเท่าไหร่ แต่ก็ช่างเถอะ เธอตัดสินใจหันกลับมามองสำรวจห้องที่ถูกตกแต่งเอาไว้เป็นโทนสีขาวตัดกับสีเทาในบางส่วนให้ดูเย็นสบายตา อุปกรณ์ทุกอย่างครบครันจนเธอไม่อยากเชื่อคำพูดของฟาบิโอ แต่ก็เหมือนเขาจะอ่านความคิดเธอออกเลย “ที่นี่มีอุปกรณ์ครบ เพราะห้องนี้เป็นห้องที่หรูและราคาแรงเป็นพิเศษ พี่คิดว่าคงเหมาะที่สุดที่จะซื้อ เพราะเราจะได้ย้ายเข้ามาอยู่เลย” คำว่า เรา ของฟาบิโอไม่ได้ทำให้เธอแปลกใจเท่าไหร่ เพราะเขายืนยันหนักแน่นว่าจะอยู่กับเธอที่นี่จนกว่าทุกอย่างจะลงตัว ซึ่งเธอพยายามห้ามแล้วแต่ก็ไม่เป็นผล อีกอย่างเธอไม่ได้อยากมาอยู่ที่นี่หรอก ในใจอยากจะหาห้องเช่าเล็กๆ อยู่เองมากกว่า ทว่าพอมองตามความเป็นจริง แค่ตัวเธอยังเอาไม่รอด ยอดคงเหลือในบัญชีเองก็มีไม่มากแล้ว แถมตอนนี้ยังมีเจ้าตัวน้อยเข้ามาอยู่ในท้องเพิ่มอีกคน คงเป็นเรื่องยากที่จะปฏิเสธพี่ชายตัวเองในตอนนี้ “น่าอยู่ที่นี่ก็ได้ค่ะ แต่วันไหนที่น่าพร้อมและตั้งตัวได้ น่าจะย้ายออกทันที” แน่นอนว่าเธอไม่คิดจะอยู่กินของพี่ชายไปตลอด มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ส่วนฟาบิโอที่ยืนอยู่ด้านหลังก็ได้แต่
اقرأ المزيد

บทที่ 68

และอีกครั้งที่คำพูดเตือนใจจากลูกน้องทำเขาแทบพูดไม่ออก ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าสิ่งที่เจคพูดคือความจริง หากเขามัวแต่ขี้ขลาดอยู่แบบนี้ คงไม่มีวันที่จะได้เธอกลับมา แต่ตอนนี้เขาขอเวลาอีกสักนิดก่อน ไม่ใช่ว่าไม่คิดจะทำอะไรเลย เพียงแต่ว่าเขาต้องการเวลาอีกสักนิด… “ขอบคุณมากนะครับคุณหมอ งั้นพวกเราขอตัวก่อนนะครับ” เสียงจากในห้องดังออกมาเบาๆ พอให้ได้ยิน ทำให้คนที่ยืนแอบอยู่หน้าห้องรีบหลบหลีกเมื่อรู้ว่าคนด้านในกำลังจะออกมา ฟ้าครามรีบเดินไปหลบอีกมุมที่ลับตา ตามด้วยลูกน้องที่ได้แต่เดินตามหลัง ไม่นานประตูห้องตรวจเมื่อครูก็ถูกเปิดออก พร้อมกับฟาบิโอที่พาฟิโอน่าเดินออกไป ทั้งคู่เดินไปจัดการเรื่องการจ่ายยาและจ่ายเงินจนถึงเวลากลับ จึงเดินไปที่ลานจอดรถ ส่วนคนที่แอบตามอยู่ ห่างๆ ก็ยังคงตามมาถึงลานจอดรถ เขาตั้งใจจะขับตามไปส่งเธอห่างๆ จนถึงคอนโดอย่างปลอดภัย และนั่นคือสิ่งที่เขาทำตลอดทั้งอาทิตย์ ทุกๆ วันเขาจะตั้งใจขับรถไปจอดไต้คอนโดเพื่อรอดูว่าเธอออกไปไหนหรือเปล่า หากเธอออกไปที่ไหน เขาก็จะคอยแอบมองอยู่ห่างๆ เพื่อความปลอดภัยของเธอ แม้ทุกครั้งจะมีฟาบิโอที่คอยดูแลอยู่ข้างกายเสมอ แต่นั่นไม่ได้ทำให้เขาวางใจจะปล่
اقرأ المزيد

บทที่ 69

ฟาบิโอเตือนด้วยความหวังดี คอนโดที่เขาอ้างว่าซื้อมาสดๆ ใหม่ๆ ที่จริงเป็นคอนโดส่วนตัวของฟ้าครามที่มันโทรมาบอกให้เขาช่วยพาฟิโอน่าเข้าไปอยู่โดยไม่ให้บอกว่าเป็นของมัน เพราะกลัวฟิโอน่าจะปฏิเสธ แล้วไปใช้ชีวิตลำบากด้วยตัวเอง ส่วนเงินจำนวนร้อนล้านยังอยู่ในมือเขา เพราะหากเอาให้ฟิโอน่าตอนนี้เธอได้รู้แน่ๆ และเรื่องที่เขามาไทยได้อย่างรวดเร็วแถมยังตรงไปหาน้องสาวได้ถึงที่พักโรงแรม ก็เพราะฟ้าครามโทรไปวานให้เขามาอยู่ดูแลด้วยความเป็นห่วงฟิโอน่าซึ่งเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว แม้จะคอยส่งคนตามดูห่างๆ แต่ก็ไม่เหมือนมีคนดูแลไกล้ชิด แต่ถึงยังไงหากเขารู้เรื่อง ถึงฟ้าครามไม่ขอร้อง ไม่ยื่นเงินมาให้ เขาก็ไม่คิดจะละทิ้งน้องสาวอยู่แล้ว “อือ กูจะพยายาม แต่กูยังไม่อยากรีบวู่วามเข้าไปหาน่าเลย กูรู้ว่าน่ายังไม่อยากเจอหน้ากูหรอก” ฟ้าครามตัดพ้อด้วยสีหน้าไม่ค่อยจะดูดีนัก แถมรอบตายังหมองคลํ้าเหมือนคนไม่ได้นอนติดต่อกันมาเป็นเดือน ก็คงน่าจะเพราะเรื่องงานบวกกับเรื่องของฟิโอน่านั่นแหละ “แล้วมึงแพลนจะทำยังไง” “กูอยากค่อยๆ เข้าหาน่าโดยไม่ให้เธอรู้ตัวกระทันหัน งานนี้กูคงต้องให้มึงช่วย” “……” ฟาบิโอเงียบไป หากจะปฏิเสธก็สงสารห
اقرأ المزيد

บทที่ 70

“พี่เห็นคุณยายเดินหอบขาย สงสารเลยซื้อมาให้เรา” ฟิโอน่าขมวดคิ้วมองดูช่อดอกไม้ในอ้อมอกของพี่ชายเงียบๆ เพราะทั้งการจัดช่อและรายละเอียดต่างๆ เหมือนสั่งทำพิเศษจากร้านมากกว่าจะมีคนหอบขายตามทาง อีกอย่างดอกพีโอนีสีชมพูคือดอกไม้โปรดเธอและยังสื่อถึงความหมายของชื่อเธออีก มันมีอะไรที่บังเอิญขนาดนี้เลยหรือยังไงกัน “หรือว่าน่าไม่ชอบ?” ฟาบิโอถามขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นว่าน้องสาวเอาแต่จ้องมองโดยไม่ยอมหยิบไปสักที นี่เพื่อนเขามันโง่จนไม่รู้ว่าดอกไม้อะไรที่เธอชอบไม่ชอบเลยเหรอ ฟาบิโอได้แต่นึกบ่นในใจ “ขอบคุณค่ะ” ฟิโอน่าไม่ได้แสดงสีหน้าสงสัยอะไรอีก เธอเพียงเอื้อมมือเข้าไปหยิบช่อดอกไม้ไปวางในห้อง แม้จะไม่เชื่อคำพูดของพี่ชาย แต่ก็ไม่ได้อยากจู้จี้ถามอะไรมากมาย “อาบนํ้าแล้วออกมาทานข้าวกัน พี่ซื้ออาหารบำรุงคนท้องมาให้น่าเยอะแยะเลย” ฟิโอน่าชะงักไปเพียงนิด ก่อนจะพยักหน้าให้พี่ชายเบาๆ เมื่อเห็นว่าเธอไม่พูดอะไรอีก คนหน้าประตูจึงเดินออกไปโดยไม่ลืมปิดประตูคืนให้เธอ ดวงตากลมโตมองตามประตูที่ปิดลงด้วยความรู้สึกมากมายหลั่งไหลเข้ามา ทั้งช่อดอกไม้ ทั้งการดูแลเอาใจใส่แบบที่ไม่เคยมีใครทำให้เธอมาก่อน มันทำให้หัวใจที่
اقرأ المزيد

บทที่ 71

(ไอ้มาร์โก้ ไปซื้อถุงยางให้กูหน่อย ต้องได้ภายในห้านาที) เสียงที่แทรกเข้ามาทำเอาทั้งเจคและเจ้าของสายถึงกับเงียบกริ๊บไปชั่วครู่ อยู่ๆ ใบหน้าก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ กับคำพูดของฟรานเชสโก้ที่พึ่งแทรกเข้ามาเสียงดังฟังชัด ก่อนกระโยคต่อมาจะดังแทรกตามมาอีกครั้ง (มึงคุยกับใคร?) (มือขวาคุณฟ้าครามครับนาย) (มีอะไร หรือว่ามึงแอบกิ๊กกับมือขวาพี่เมียกู?) เสียงจากปลายสายที่คุยกันดังแทรกเข้ามาต่อเนื่อง แต่คำพูดล่าสุดของฟรานเชสโก้นี่สิ แทบทำเจคสำลักนํ้าลายตัวเอง ถึงว่าทำไมเจ้านายถึงได้คอยเปิดศึกกับน้องเขยตัวเองบ่อย เพราะปากโครตจะกวนเบื้องล่างนี่เอง (นายจะบ้าเหรอครับ คุณเจคโทรมาเพราะมีธุระ) (ธุระอะไร?) (นายคุยเองเถอะครับ ผมจะได้รีบไปซื้อถุงยางให้) จบประโยคนั้น ก็เหมือนโทรศัพท์จะถูกยื่นไปให้เจ้าตัว เพราะฟรานเชสโก้กรอกเสียงลงมาทันที (พี่เมียมีธุระอะไรกับน้องเขยอย่างกูอย่างนั้นเหรอ) “เอ่อ… พอดีว่านายผมอยากวานให้คุณฟรานเข้ามาช่วยจัดการคาสิโนให้สักพักน่ะครับ เพราะตอนนี้นายผมติดธุระด่วนที่ไทย ทำให้กลับไปจัดการปัญหาที่เกิดกระทันหันไม่ได้” (หึ ธุระด่วนหรือภารกิจง้อเมียกันแน่) ”เอ่อ…
اقرأ المزيد

บทที่ 72

”แล้วเป็นยังไงรสชาติ“ ฟ้าครามถามขึ้นคำเดิม ไม่ได้สนใจสิ่งที่ลูกน้องอธิบายเลยสักนิด ”ใช้ได้เลยครับ ผมยังอึ้งเลยว่านายทำจริงๆ แต่ผมว่าต้องลดเค็มอีกนิดก็ดีเลยครับ คนท้องต้องกินจืดๆ ไว้จะได้ดีต่อร่างกาย” “จริงเหรอวะ ไหนกูลองชิมดูก่อน” พูดเสร็จก็ตักแกงจืดเข้าปากเพื่อดูว่าลูกน้องไม่ได้โกหก และพอกินเข้าไปมันก็แอบเค็มอย่างที่ลูกน้องบอกจริงๆ ส่วนอย่างอื่นพอดีหมดแล้ว เหลือแค่ต้องปรับให้จืดลงนิดหน่อย มุมปากหนาเหยียดยิ้มแป้นทันทีเมื่อสิ่งที่ตั้งใจทำสำเร็จ “นายจะไปไหนครับ?“ เจครีบเงยหน้าถามเมื่ออยู่ๆ เจ้านายก็ดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้คว้ากุญแจรถเหมือนรีบจะไปไหน ทั้งที่เพิ่งจะนั่งยิ้มชื่นชมฝีมือตัวเองอยู่หยกๆ “ไปซูเปอร์มาร์เก็ต” บอกแค่นั้นเขาก็เดินออกจากห้องทันทีอย่างอารมณ์ดี เพราะของสดที่ซื้อมาเมื่อครู่เขาทดลองจนหมด บางอย่างก็หั่นไม่เป็นจนเละเทะต้องทิ้งไป บางอย่างก็ทำพลาดจนไหม้ไปบ้าง กว่าจะได้แต่ละอย่างเขาตั้งใจที่สุด และตอนนี้ก็กำลังจะไปเลือกซื้อของสดด้วยตัวเองเพื่อมาตุนไว้สำหรับพรุ่งนี้เช้า จะได้ตื่นเช้าๆ ทำกับข้าวไปให้เธอกินทันเวลา @คอนโด “น่า มากินข้าวได้แล้ว” “พี่ฟาทำเองอีกแล้วเ
اقرأ المزيد

บทที่ 73

@วันต่อมา 04:30 น เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น ร่างสูงที่หลับไหลอยู่บนเตียงก็ลืมตาขึ้นทันที ก่อนจะเอื้อมมือไปปิดเสียงที่ดังอยู่ข้างหู แล้วหยัดกายลุกขึ้นจากเตียงก้าวไปจัดการธุระส่วนตัวในห้องนํ้า เขาใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาทีที่จะจัดการตัวเอง แต่งตัวแล้วเดินออกไปเพื่อทำตามสิ่งที่ตั้งใจเอาไว้ พอเดินมาถึงห้องครัว เขาก็จัดการทำอาหารเพื่อที่จะได้เสร็จก่อนหกโมงเช้า เพราะวันนี้เขาตั้งใจจะไปจัดแจงทุกอย่างให้เธอด้วยตัวเองถึงคอนโด และจะทำให้เสร็จทุกอย่างก่อนที่เธอตื่นแล้วมาเจอเขาเข้าก่อน แค่คิดว่าจะได้ไปหาเธอถึงคอนโด หัวใจมันก็พองโตขึ้นมา แม้จะไม่ได้เจอหน้าไม่ได้กอดแบบที่อยากทำ “นายให้ผมเตรียมรถให้พร้อมก่อนหกโมง เพื่อจะแอบไปหานายหญิงเหรอครับ” ธามเอ่ยถามเจ้านายตัวเองที่หิ้วถุงอาหารมากมายลงมา จนเขาต้องรีบเข้าไปช่วยถือ วันนี้เป็นธามที่มาทำหน้าที่แทนเจค เพราะเจ้านายสั่งให้เจคไปจัดการงานที่ฮ่องกงแทน “อือ แวะร้านดอกไม้ให้กูด้วย” ตอบลูกน้องแค่นั้น ฟ้าครามก็ก้าวขึ้นรถอย่างอารมณ์ดีกว่าทุกวัน หลังจากตั้งใจเลือกซื้อช่อดอกไม้ทุกอย่างเสร็จ รถหรูก็เคลื่อนตัวเข้ามาจอดลานจอดรถประจำคอนโด ร่างสูงก้าวลงมา หิ้
اقرأ المزيد

บทที่ 74

“มึงหลบอยู่ในนี้ เดี๋ยวกูออกไปถ่วงน่าไม่ให้เข้ามา” ฟาบิโอกระซิบบอกเพื่อน ฟ้าครามจึงจำใจต้องทำตาม เพราะตอนนี้เขาไม่มีทางเลือก “พี่ฟา…” ร่างเล็กที่ตื่นได้สักพัก หลังจากจัดการธุระส่วนตัวเสร็จจึงเดินออกมา เธอตั้งใจจะเดินไปหยิบนํ้าดื่มในครัวแต่เมื่อเดินมายังไม่ทันได้เข้าไปในครัว พี่ชายก็โผล่ออกมาบังหน้าเธอด้วยสีหน้าเลิ่กลั่กอย่างกับซ่อนอะไรไว้ด้านหลัง ทำเธอขมวดคิ้วมองพี่ชายอย่างไม่เข้าใจทันที “เอ่อ… พี่เพิ่งทำกับข้าวเสร็จ ในครัวมันรกแถมยังมีกลิ่น น่าอย่าเพิ่งเข้าไปดีกว่าเดี๋ยวพี่ยกอาหารออกมาให้ ไปนั่งรอที่โต๊ะไป” ฟิโอน่าเงียบไป มองหน้าพี่ชายด้วยแววตายากจะคาดเดา ทำเอาคนที่พยายามทำตัวปกติแทบจะไม่กล้าขยับตัว แล้วทำไมเขาต้องรู้สึกเหมือนกำลังหนีคดีอะไรบางอย่างด้วยเนี่ย “ก็ได้ค่ะ” ร่างสูงถึงกับลอบถอนหาวใจออกมาอย่างโล่กอก เมื่อน้องสาวไม่ได้พูดอะไรต่อแล้วยอมเดินไปนั่งที่โต๊ะรอยแต่โดยดี อยู่กับสองคนนี้แล้ววันหนึ่งเขาได้ถอนหายใจไปไม่ตํ่ากว่าสิบครั้ง “มึงอยู่ในนี้เงียบๆ เดี๋ยวน่าเข้าห้องไปแล้วค่อยออกไป” ฟ้าครามเพียงแต่พยักหน้าอย่างจำยอม แม้ในใจอยากจะออกไปหาร่างเล็กแทบขาดใจ แต่ก็คงได
اقرأ المزيد

บทที่ 75

“แล้วน่าเคยถามลูกหรือยัง ว่าต้องการพ่อมั้ย” “พ่อของลูก ไม่จำเป็นต้องเป็นแค่คุณ ถ้าลูกต้องการจริงๆ ฉันหาให้ลูกได้อยู่แล้วค่ะ” คำตอบของเธอเหมือนเข้าไปจุดประกายไฟในตัวของเขาให้ลุกขึ้นมาทันที จากที่ไม่คิดจะหัวเสียต่อหน้าเธอ แต่เรื่องนี้เขายอมไม่ได้ และไม่มีทางยอม “พูดอะไรวะน่า ไม่มีใครมาเป็นพ่อแทนพี่ได้ทั้งนั้น พี่จะเอาทั้งเมีย ทั้งลูกพี่คืน” ”……” ฟิโอน่าเงียบไป ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น เพราะคำพูดของเขากลับสร้างความรู้สึกบางอย่างในใจเธอขึ้นมา ทั้งๆ ที่เธอควรจะโมโหกับคำพูดหยาบคายนั่นด้วยซํ้า “ให้พี่ได้พยายามแก้ไขสักครั้งได้มั้ยน่า พี่จะทำให้มันดีที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำได้ อย่าคิดจะเอาใครมาแทนที่ของพี่เลยนะ” นํ้าเสียงที่เกรี้ยวกราดเมื่อครู่อ่อนลงเมื่อได้สติว่าเผลอใส่อารมณ์ใส่คนที่รัก “พยายาม? โดยการแอบทำลับๆ ล่อๆ แบบนี้น่ะเหรอคะ” ดวงตากลมหลุบมองอาหารมากมายตรงหน้า ก่อนจะหันกลับมามองร่างสูงที่ยืนทำสีหน้ารู้สึกผิดไม่สิ้นไม่สุดอยู่เบื้องหน้า “พี่… แค่กลัวว่าน่าจะไม่ยอมรับสิ่งที่พี่ตั้งใจทำให้” “ถึงแม้ว่าคุณจะแอบทำลับหลังหรือต่อหน้า ฉันก็ไม่เคยรับมันค่ะ” “ม…หมายความ
اقرأ المزيد

บทที่ 76

“วันนี้พี่ซื้อผลไม้กับนมมาตุนไว้ให้ในตู้เย็นเพิ่มนะครับ เดี๋ยวพี่จะปลอกผลไม้เอาไว้ให้ ส่วนนมถ้าอยากกินเวลาที่พี่ไม่อยู่ ก็เรียกให้ไอ้ฟามันมารินให้นะ” ร่างสูงที่นั่งเฝ้าเธอกินข้าวอยู่ตรงหน้าเอาแต่พูดนั่นสั่งนี่ไม่หยุด แววตาที่หม่นหมองของเขาดูสดใสขึ้นมาในหลายวันนี้ เหมือนทุกครั้งที่เขาได้ทำสิ่งต่างๆ เพื่อเธอ มันคือความสุขที่ล้นเหลือออกมาจนเก็บสีหน้าไม่อยู่ยังไงอย่างนั้น… ฟิโอน่าก้มหน้าตักข้าวเข้าปากเงียบๆ ผ่านมาอีกหนึ่งอาทิตย์ ที่ฟ้าครามยังคงทำทุกอย่างสมํ่าเสมอให้เธอเป็นประจำทุกวัน สิ่งที่เธอห้าม เขาก็ดึงดันจะทำ อย่างเช่น… “น่ากินข้าวไปก่อนนะครับ กินเสร็จแล้วก็อย่าดื้อเอาไปเก็บเองอีกนะ เดี๋ยวพี่ไปซักผ้าให้เสร็จแล้วจะออกมาเก็บเอง” เขายิ้มให้เธออย่างอบอุ่น แล้วลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องนอนของเธออย่างเช่นทุกวัน แววตาคู่สวยที่แฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่างได้แต่มองตามแผ่นหลังกว้างที่หายลับเข้าไปในห้องอย่างเงียบๆ ในหัวพลันนึกคิดอะไรมากมายขึ้นมา เพราะการกระทำทุกอย่างของเขา กำลังทำให้หัวใจของเธอมันยากที่จะปฏิเสธขึ้นทุกวัน “อ้าว ไอ้ครามมันไปไหนแล้วน่า กลับไปแล้วเหรอ” ดวงตากลมละจากประตูห้อ
اقرأ المزيد
السابق
1
...
111213141516
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status