My Bodyguard のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

MAAGA nagising si Cassandra kahit na wala siyang tulog. Ewan niya ba, at hindi siya komportable na may kasamang lalaki at estranghero sa loob ng mansyon. Lalo na't magkalapit sila ng silid, wala na siyang privacy at nawalan siya ng lugar na pupuntahan sa tuwing sasapit ang hapon. Madalas niyang tingnan ang paglubog ng araw sa silid na iyon, para itong ginto na sumabog sa buong kalangitan na nagbibigay kinang sa buong paligid. Lumabas siya ng silid at nagtungo sa lugar na pinupuntahan ng kanyang mommy, ang garden. Madalas silang nagbe-breakfast dito ng sabay-sabay, isang kinagawian na ng kanilang pamilya. Nagulat ang mga bodyguard nang makita siya, dahil simula nang mawala ang kanyang mga magulang, madalang na siyang lumalabas ng mansyon at madalas na nakakulong lamang sa kuwarto. "Good morning po, Ma'am Cassandra," bati ng isang bodyguard na nakatalaga sa labas ng mansyon. Ngumiti siya at patuloy na naglakad sa buong paligid ng garden. Nababawasan ang lungkot na nararamdaman dahil

MALALIM na ang gabi, ngunit nanatili pa ring gising si Cassandra; hindi siya dalawin ng antok. Nagpasya siyang lumabas ng kanyang silid at nagtungo sa balcony. Umihip ang malakas na hangin at humampas sa kanyang buhok.Napatingin siya sa labas ng mansyon at tiningnan ang mga bantay. Kung dati ay isang katirba ang nakapaligid sa buong mansyon, ngayon ay mabibilang na sa daliri ang mga bodyguards na nagbabantay sa kaniya. Pakiramdam niya, naging maaliwalas ito sa kanyang paningin. Meron din naman palang magandang idinulot ang mga ginawa ni Christopher sa pagtanggal ng ibang bodyguards na may mga criminal records. Hindi niya maitatangi na ang lahat ng karangyaan na kanyang tinatamasa ngayon ay dahil na rin sa baril at bala. Ngunit, hindi niya pa rin matanggap ang pagkawala ng kanyang mga magulang. Sa kabila ng magandang buhay na meron siya ngayon, ang kapalit ay ang buhay ng kanyang mga magulang. Nangako siya sa kanyang sarili na bibigyan niya ng hustisya ang pagkawala ng kanyang mga mag

Sa Top of the Alpha, isang sikat na disco bar sa Makati, nagpunta sina Cassandra at Aries. Mayroong full bar at iba't ibang uri ng alak.Naupo sila sa isang sulok, malayo sa maraming tao. Gusto ni Aries na makasama lang si Cassandra. Matagal na rin silang hindi nagkikita simula pagkabata.Nag-order si Aries ng dalawang tequila at side dish. Naka-ilang tequila pa sila hanggang sa medyo marami na ang nainom nila. Mabuti na lang at hindi gaanong nakikisabay si Cassandra sa pag-inom ni Aries; kung hindi, pareho silang mapapahamak.“Sa tingin ko, uwi na tayo, Aries. Parang marami ka nang nainom,” sabi ni Cassandra. Ngumisi lang si Aries at tinungga ang huling baso ng tequila.“Huwag kang mag-alala. Kaya kitang ihatid pauwi nang ligtas,” nakangiting sabi ni Aries at nilagyan ng alak ang baso niya.“Cheers?” Itinaas ni Aries ang baso niya, gayundin si Cassandra. Pinagdikit nila ang mga baso at sabay na uminom ng tequila.Nakaramdam si Cassandra ng pagkahilo; parang lumulutang siya sa

NAPAHAWAK si Cassandra sa ulo ng maramdaman ang pagkirot nito, para itong binabarina na tumatangos sa kanyang sintudo. Pinilit niyang bumangon sa kama at dahan-dahan, na naupo. Kinuha niya ang isang basong tubig at ininom ito. Napasinghap siya at napatingala na lang sa kisame ng maalala niya ang mga naganap sa pagitan nila ni Aries. Laking pasalamat niya kay Christopher dahil sa pagtatanggol nito, ngunit nababahala siya sa mga mangyayari sa pagitan nila ni Aries pakiramdam niya nagkaroon na ng lamat ang tiwala niya sa kababata. Nakaramdam siya ng pangangalam ng sikmura kung kaya 't nagpasya siyang magpunta sa dining area. Kung maari nga lang ay ayaw niyang lumabas at magkulong na lang ng buong mag hapon sa loob ng kaniyang kuwarto. Ayaw niyang makita at makasalubong si Christopher, hanggang ngayon kasi ay natutunaw pa din siya sa hiya dahil sa pagmamalaki niya na hindi siya sasaktan ni Aries. Hindi niya alam kung anong meron kay Christopher, bakit ba siya na lang ang palaging tama a

HINDI alam ni Cassandra kung gaano na siya katagal na nakatayo sa gitna ng kaniyang silid, hanggang sa napagod na lamang siya at naupo sa harap ng kanyang study table. Nakapalumbaba siya at pinagmamasdan ang repleksyon ni Christopher sa salamin na nakalagay sa kanyang study table. Pinagmamasdan ang bawat kilos nito. Nothing had changed; the same scenario pa rin ito—ang kanyang evening routine na suriin ang bawat sulok ng kanyang silid, pati na rin ang kaniyang kamang hinihigaan. “Matagal ka pa ba?” tanong niya dito. Sandaling napahinto si Christopher sa kaniyang ginagawa at bumaling ng tingin kay Cassandra. “Just a moment,” matipid na sagot niya. Napabuntong-hininga na lamang siya at nilaro-laro ang ballpen na kanyang hawak. Isinasayaw niya ito sa kanyang mga daliri, at kung minsan, naitutoktok niya ito sa kaniyang study table. Halata sa kaniya ang pagkainip sa paghihintay na matapos si Christopher sa kaniyang pag-check sa bawat sulok ng kaniyang silid. Pakiramdam niya, sinasady