All Chapters of Contractually Yours: Chapter 21 - Chapter 30

106 Chapters

Kabanata 22 - Mga Lihim na Hindi Maaaring Itago

Hindi agad nakatulog si Trevor nang gabing iyon.Kahit yakap niya si Samantha at ramdam ang init ng katawan nito sa kanyang dibdib, gising ang isip niya. Paulit-ulit na umuukilkil sa kanya ang boses sa telepono—“Mas kilala ko ang nakaraan mo kaysa sa iniisip mo.”Mahigpit niyang ipinikit ang mga mata.May mga bagay sa buhay niya na pinili niyang ibaon. Mga pagkakamali. Mga desisyong ginawa sa panahong wala pa si Samantha sa kanyang mundo. Hindi iyon krimen—ngunit sapat para magdulot ng pagdududa kung mabubunyag sa maling paraan.Gumalaw si Samantha sa kanyang tabi.“Hindi ka pa natutulog,” mahina nitong sabi, hindi man lang dumidilat.“Hmm?” bulong niya.“Ramdam ko kapag gising ka,” dagdag nito, saka marahang umangat ang mukha upang tingnan siya. “May iniisip ka.”Saglit siyang natigilan. Ito ang eksaktong sitwasyong iniiwasan niya—ang kailangang magsinungaling sa babaeng mahal niya.Ngunit nang titigan niya ang mga mata ni Samantha, napagtanto niyang mas nakakatakot ang posibilidad n

Kabanata 21 - Pangamba

Maagang nagising si Trevor kinabukasan, bago pa tuluyang sumilip ang araw sa silangan. Tahimik ang buong bahay; maririnig lamang ang mahinang pag-ihip ng hangin sa labas at ang marahang paghinga ni Samantha sa kanyang tabi.Dahan-dahan siyang bumangon upang hindi ito magising. Ngunit bago siya tuluyang tumayo, sandali muna siyang tumitig sa mukha ng dalaga. Mapayapa ang ekspresyon nito—walang bakas ng alinlangan o takot. Sa sandaling iyon, mas lalong tumibay ang pasya niya: iingatan niya ang babaeng ito, hindi lamang sa harap ng ama nito, kundi sa harap ng mundo.Marahan niyang hinaplos ang buhok ni Samantha. Bahagya itong gumalaw at pumikit nang mas mariin, ngunit hindi nagising.“Good morning,” bulong niya, kahit hindi pa ito mulat.Nagtungo siya sa kusina at muling sinimulan ang araw sa paghahanda ng almusal. Nagprito siya ng itlog, nag-init ng pandesal, at nagtimpla ng kape. Habang abala, paminsan-minsan ay napapangiti siya sa alaala ng pagbisita ni Conrad kahapon. Hindi man lubus

Kabanata 22 - Nagising mula sa mahabang panaginip

Isang umaga, nagising si Samantha na mahigpit na nakayakap sa kanyang unan. Naalimpungatan siya sa matinding sikat ng araw na tumatama sa kanyang balat, marahan niyang binuksan ang mga mata at iginala ang mga mata sa buong paligid.May kung anong lungkot ang bumalot sa kanyang dibdib na para bang inagaw ang kaligayahan niya matapos niyang magising sa katotohanan."Panaginip lang pala ang lahat ng iyon," malungkot niyang sinabi, muli niyang naalala na kamuntik na siyang masagasaan ng sasakyan, buti na lamang ay nahila siya ni Trevor."Pero bakit may kung anong kirot sa puso ko na nagnanais na sana totoo na lamang lahat ng nangyari sa panaginip ko," isang malalim na buntong hininga ang kanyang pinawalan bago tumayo mula sa hinihigaan.Iniligpit niya ang kanyang hinigaan, itiniklop ang kumot at inayos ang mga unan nito, nagtungo siya sa banyo at naligo."I don't love him, bakit ko ba siya iniisip?" inis niyang sabi sa sarili habang sinusuot ang kanyang kulay rosas na sleeveless na bestid

Kabanata 23 - MRS. DEVIN.?

Nakaupo pa rin ang dalawa sa loob ng coffee shop at nag-uusap, "uy, Sam... ano ka na? Kanina ka pa nakatitig diyan sa kawalan," kinalabit siya ng kaibigan, "ano bang iniisip mo?""Kasi..." nakayukong ikinuwento ni Samantha ang napakahabang panaginip niya na parang totoong nangyari habang naiiyak sa roller coaster dream niyang iyon."Ano ka ba? Wag ka ngang maapektuhan sa panaginip mong iyon dahil hindi totoo yun, kung mananatili ka sa imahinasyon mas lalo ka lang malulungkot," saad ng kaibigang abogada."Saka kung gusto ka niya, sasabihin niya ng buong puso ehh kung ganyan walang pag-asa," naiiling na payo ni Lou sa kanya.Lalong humaba ang nguso ni Samantha sa sinabi ng kaibigan, " oh, bakit ganyan ang nguso na iyan? Umaasa ka, beee?" "H...hindi," kagat labi niyang tugon."Umaasa ka ehh," muli ay hinampas ni Lou ang kaibigan sa braso, "stop forcing things to happen at wag na wag mong hilingin dahil kung para sa'yo kusa iyang ibibigay sa'yo.""Hindi ako umaasa," nakabusangot pa rin a

KABANATA 24 - Happy to see your smile

"Trevor's POV"Hindi ko pa rin alam kung anong pumasok sa utak ko kung bakit ko niyakap si Sam noong kamuntik na siyang masagasaan ni Benedict.Ano kayang ginagawa niya dito? Bakit siya nagbalik ng bansa gayong nagtagumpay siya sa pang-aagaw sa babaeng minamahal ko noon. Ang kapal ng mukha niyang magpakita pa sa akin, subukan lang niyang guluhin o lapitin si Sam makikita na niya ang hinahanap niya.Bakit kaya paulit-ulit bumabalik sa isipan ko ang mukha ni Sam na umiiyak? Hindi kaya nagi-guilty ako sa nangyari sa kanya? Imposible! Nagsabi lamang ako ng totoo at hindi ako magkakagusto sa katulad niya na ang daming kaartehan sa katawan.Agad akong napatayo ng aking higaan at sumilip mula sa labas ng aking kwarto para alamin kung ano yung lumagabog sa katabi ng kwarto ko, hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip ko nung makita ko siyang lumabas ng silid na parang may kung anong humila sa mga paa ko para lumbas din ng kwarto, tumayo ako sa tapat ng pinto at nakatingin sa kanya.Tumingin

Kabanata 25 - Para sa’yo lang, Mrs. Devin

"Hi ma'am, here's your oder," nakangiting sabi ng crew sa dalawang magkaibigan."Wow, akala ko mamaya pa ang order natin afer one hour?" tanong ni Samantha kay Lou, tahimik lang tumango ang kaibigan."No need to worry, Mrs. Devin. Nagpunta kasi ang mister niyo sa drive-thru kanina at binayaran ng triple ang order nyo para makakain ka na po daw."Nagtinginan ang dalawa sa isa't-isa, "for real?!" bulalas ni Lou sa staff."Yes, ma'am, para kay Mrs. Samantha Castelo-Devin," siguradong tugon ng staff, "kung wala na kayong kailangan, aalis na po ako. Enjoy your meal, ma'am."Nanlaki ang mga mata ni Lou habang nakatitig sa pagkain nila at nagbalik ng tingin sa kaibigan niyang walang reaksyon."Are you moved, sweetheart?" pang-aasar ni Lou."Not really," agad niyang hinawakan ang fork at pinaikot ang pasta doon, "kung kanina pa siya nagpadala ng food, hindi siya mag-aaksaya ng ganun kalaking pera," sambit niya bago tuluyang isubo ang chicken pesto."Ano ka ba? It's the thought that counts," s

Kabanata 26 - Excite

Pagkatapos nilang kumain ng kasabay ni Trevor, nagpaalam si Samantha sa sala at dahan-dahang naglakad patungo sa kanyang silid. Binuksan niya ang pinto, at ang liwanag mula sa hallway ay sumilay sa malambot na kama na nakaayos nang maayos—parang inaanyayahan siyang humiga.Nang humiga siya, tinakpan ang sarili ng kumot at huminga nang malalim. Sa ibabaw ng unan, nakatitig siya sa kisame, ngunit kahit gaano niya subukang i-relax ang katawan, hindi pa rin siya makatulog.Ang isipan niya ay paulit-ulit bumabalik sa mga nangyari kanina—ang drive-thru surprise, ang banter sa mister niya, ang mga biro at pang-aasar na nagdulot ng kakaibang init sa dibdib niya.“Bakit kaya ganito?” bulong niya sa sarili. “Hindi ko dapat ito nararamdaman… pero bakit parang tuwing nagbibiro siya, may kumikilos sa loob ko?”Hinawakan niya ang kumot nang mas mahigpit, sinusubukang i-rationalize ang damdamin. “Contractual lang kami. Pretend lang ang marriage. Hindi siya… hindi siya naman talaga… pero…”Tumigil si

Kabanata 27 - absence presence

Kinabukasan, sa ospital, ramdam ni Samantha ang kakaibang katahimikan sa hallway na karaniwan nilang pinupuntahan nang magkasama. Walang banat ni Trevor, walang mischievous wink, at walang subtle na teasing na magaan ang dating sa paligid.Habang naglalakad siya patungo sa nurses’ station, hawak ang clipboard at ini-check ang schedule, napansin niya kung gaano kalaki ang epekto ng presensya ng mister niya sa mood niya—kahit simpleng joke lang, parang naibsan nito ang pressure. Ngayon, ang kawalan niya ay ramdam niya sa bawat hakbang at bawat tindi ng tunog sa ospital.“Late pa rin ako kahapon, at ngayon, wala siya… paano na ako?” bulong ni Samantha sa sarili. Huminga siya nang malalim, pilit tinutulungan ang sarili na i-focus ang attention sa mga pasyente. Ngunit kahit gaano niya subukang ilayo ang isip, bumabalik pa rin ang bawat memorya ng teasing, ng banat, at ng mga playful experiments nila ni Trevor.Lumapit siya sa isang ward, at habang nag-check ng vitals, naramdaman niya ang b

Kabanata 28 - Beach Trip

"Samantha's POV"Ilang linggo ng hindi umuuwi si Trevor nasaan na kaya siya? Kumusta na kaya siya? Kumain na ba siya? Maraming mga tanong ang tumatakbo sa utak ko ng mga ganitong oras, nakahiga pa rin ako sa kama at pilit pinapakalma ang sarili at sinusubukang kalimutan siya dahil parang nakalimutan na rin niya ako, limang linggo na siya doon at halos dalawang linggo na siyang walang paramdam sa akin.Paulit-ulit kong ipinipikit ang aking mga mata hanggang mga luha na ang kusang tumulo mula sa aking mga mata, pinunasan ko ang aking mga luha gamit ang aking mata pero para itong ilog na patuloy umaagos at hindi ko alam kung kailan hihinto parang sakit ng aking puso, hindi ko alam kung kailan matatapos ang sakit na aking nararamdaman."Bakit ako iiyak sa kanya? Hindi ko naman siya mahal," paulit-ulit kong pinapapaniwala ang aking sarili sa ganitong mga salita pero bakit palagi kong nararamdaman ang sakit?Nahiga lamang ako sa kama hanggang sa iduyan ako ng antok at unti-unting makatulog.

Kabanata 29 - CLOSEST TO HIS HEART?!

"Samantha's POV"“Trevor.” bulong ko.Parang tumigil ang mundo ko sa isang iglap.Nakatayo siya sa harap ko, suot ang puting polo na bahagyang nakabukas sa itaas at basang-basang ang buhok na tila kakalabas lang sa dagat. Ngunit hindi iyon ang mas lalong nagpabigat sa dibdib ko.May babaeng nakatayo sa likuran niya.Maganda. Maputi. Mahaba ang buhok na bahagyang hinahangin ng dagat. Nakasuot ng sky-blue na two-piece at may manipis na cover-up na halos wala ring silbi sa pagtatago ng hubog ng katawan niya. Hawak niya ang braso ni Trevor—parang natural lang.“Are you okay?” tanong ni Trevor habang inaabot ang kamay ko para tulungan akong makatayo.Hindi ko tinanggap ang kamay niya at pinilit kong tumayo kahit malakas ang pagkakabagsak ko.“Okay lang ako,” malamig kong sagot habang pinipilit tumayo mag-isa, kahit nanginginig ang tuhod ko.Lumapit ang babae. “Trev, who’s she?” mahinahon pero may kakaibang tono ang tanong niya.Trev. Parang tinusok ang puso ko sa simpleng palayaw na iyon.

1 2 3 4 5 6

...

SCAN CODE TO READ ON APP