All Chapters of แสงจันทร์พันธนาการ: Chapter 411 - Chapter 420

428 Chapters

บทที่ 104. ตอนที่ 1. คำสาปรักด้ายแดง

“ตัวข้าเอง ไม่รู้หรอกว่าในคืนวันนั้นเป็นเช่นไร เพราะตัวข้าและครอบครัวของท่านแม่ทัพหวังหยง รวมทั้งคุณหนูน้องสาวของท่านเจ้าเมือง ต่างออกเดินทางไปได้เพียงสองวัน ก็พบเข้ากับกองทัพจากเมืองหลวง ที่กำลังเดินทางมาสมทบด้วยความเร่งรีบเสียก่อน ทั้งหมดเลยต้องเดินทางกลับมาที่เดิม พร้อมกับกองทัพ”“กองทัพจากเมืองหลวง เช่นนั้น ทหารพวกนี้ ก็มาจากเมืองหลวงเช่นนั้นรึ แล้วเจ้าบอกได้หรือไม่ ว่าตอนนี้สถานการณ์เป็นเช่นไรบ้าง”“ตอนนี้ท่านแม่ทัพเฉิงเหริน ได้รับความดีความชอบ ที่บุกเข้าปราบเมืองตะวันออกได้สำเร็จ และจับกุมตัวท่านอ๋องหยางเจี้ยนและพวกเอาไว้ได้ แต่น่าเสียดาย ที่อ๋องหยางเจี้ยนสิ้นใจไปแล้วก่อนหน้านี้ แต่อย่างน้อย ก็รู้ว่าตัวการและพวกคือใคร เห็นว่าจัดการทางนี้เสร็จ จะส่งตัวพวกเขาทั้งหมดกลับไปรับโทษที่เมืองหลวง”“มีเท่านี้เองหรือ” จ้าวตงหยางยังถามต่อด้วยความแคลงใจ“ข้ารู้เท่านี้ ตั้งแต่มาถึง ท่านแม่ทัพหวังหยง ก็สั่งให้ข้าติดตามกองทัพหลวงมา เพื่อดูแลคุณชายเฉิงและท่านโดยเฉพาะ ส่วนเบื้องลึกอะไรเป็นอย่างไรนั้น ข้าไม่รู้เลย”“จะอะไรอย่างไร เจ้าอยากรู้ ก็ไปตามเรื่องเอาเองเถิด ตอนนี้ข้าขอตัวไปดูลู่ฮุ่ยหมิงก่อ
last updateLast Updated : 2025-12-21
Read more

บทที่ 104. ตอนที่ 2. คำสาปรักด้ายแดง

จ้าวตงหยางเพียงยิ้มเท่านั้น ไม่มีคำตอบหรือปฏิเสธออกจากปากของเขา“ตงหยาง…อ้าว ฟ่านถิงถิง เจ้าก็อยู่ที่นี่ด้วยรึ”“เฉิงวั่งซู เหตุใดเจ้าถึงตามข้ามา ไม่ไปดูแลแม่นางลู่ฮุ่ยหมิงของเจ้ารึ”“กำลังไป แต่ระหว่างทาง ข้าเจอคนผู้หนึ่ง เลยรีบตามมารายงานเจ้าก่อน”“ใครกันสำคัญขนาดนั้น”“องค์ชายสาม สำคัญพอหรือไม่”“เจ้าว่าอย่างไรนะ…”“องค์ชายสาม เจ้าฟังไม่ผิด เขาอาสาเป็นผู้นำทัพหลวงมาสมทบกับพี่ชายของข้าด้วยตนเอง เหตุคงเป็นเพราะแม่นางน้อยอู๋อิงของเจ้าปฏิเสธเขา เพราะองค์ชายสามเอ่ยถามหาเจ้า ว่าแต่เขารู้ได้อย่างไร ว่าเจ้ามาที่นี่ เท่าที่ข้ารู้ จ้าวตงหยางเดินทางออกจากลั่วหยางมา มิได้บอกใครว่าจะเดินทางไปที่ใด มาเถิด เจ้ารีบตามข้าไปพบเขาเดี๋ยวนี้เลย”“อะไรกัน เหตุใดต้องอยากพบข้า”เฉิงวั่งซูรีบเหลือบตามองยังเจ้าของสถานที่ ซึ่งบัดนี้นอนสงบอยู่ใต้เนินดิน ชายหนุ่มเดินเข้าไปจุดธูปสักการะต่อลี่ฉุน ด้วยท่าทีสุขุม“พี่ชาย ตลอดเวลาที่เราร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน ข้านับถือยกย่องให้ท่านเป็นเสมือนเช่นพี่ชายของข้า นับแต่นี้ไป ท่านอย่าได้เป็นกังวล จ้าวตงหยาง ข้าเฉิงวั่งซูจะเป็นผู้ดูแลเขาแทนท่านเอง” กล่าวจบเฉิงวั่งซูก็หันมาฉุดด
last updateLast Updated : 2025-12-21
Read more

บทที่ 104. ตอนที่ 3. คำสาปรักด้ายแดง

งานเลี้ยงย่อยแค่คนภายใน ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย องค์ชายสามผู้นี้นับว่าเป็นผู้นำที่ดี ทุกคนต่างเริ่มกินดื่มจนเมามาย แต่พระองค์กลับแค่ดื่มไปเพียงไม่กี่จอก เน้นการพูดคุยสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในเรื่องการเมืองการปกครองเป็นสำคัญ ดูไปแล้ว หากคนผู้นี้ได้เป็นบุตรชายคนโต ตำแหน่งสำคัญคงไม่มีทางตกเป็นของพี่น้องคนอื่นเป็นแน่ หรือบางทีเพราะความเก่งเช่นนี้ เลยถูกจัดวางให้คู่ควรที่จะปกครองแผ่นดินห่างไกล เพื่อไม่ต้องเป็นภัยต่อแผ่นดินเกิดของตนเอง“คุณชายจ้าว ข้ายอมรับ ว่าก่อนหน้านี้ข้าเคยคิดดูแคลนเจ้า ด้วยไม่รู้ถึงความสามารถในตัวของเจ้า ข้ามารู้เอาตอนนี้ คงไม่นับว่าสายเกินไปใช่หรือไม่ หากเราจะเป็นสหายที่ดีต่อกัน”“องค์ชาย ท่านกล่าวเกินไป ข้าน้อยเป็นเพียงหมอดูเร่ร่อนไหนเลยจะกล้าปฏิเสธไมตรีต่อท่านได้”“ชายเร่ร่อนอันใดกัน คนทั้งเมืองหลวงต่างรู้ดี ว่าคฤหาสหลังใหญ่ริมน้ำนั่นเป็นของท่าน หมอดูดวงตาสวรรค์ ที่หาตัวยากยิ่ง คนใดที่ท่านได้ตรวจดูดวงชะตาให้ ย่อมนับว่ามีวาสนายิ่งนัก” นายทหารยศระดับแม่ทัพกล่าวขึ้น ทำให้ทุกคนที่ได้ยิน ต่างอื้ออึงถึงชื่อเสียงของชายชุดขาว ที่นั่งข้างองค์ชายสาม ไม่เว้นแม้กระทั่งแม่ท
last updateLast Updated : 2025-12-21
Read more

บทที่ 104. ตอนที่ 4. คำสาปรักด้ายแดง

“ร้ายแรงเช่นนี้ พรุ่งนี้ข้าจะส่งคนไปตามหาท่านหมอมีฝีมือ ขอแค่รักษาน้องสะใภ้ได้ จะต้องจ่ายเท่าไหร่ข้าช่วยเจ้าเอง”“พี่รองอย่าเลย ข้ากับฮุ่ยหมิง เราผ่านความเป็นตายมาก่อนนี้แล้ว อาการของนางเป็นอย่างไร มีหรือที่ข้าจะไม่รู้ เรื่องนี้ท่านปล่อยให้ข้าช่วยนางเองเถิด ขอบคุณพี่รองที่เป็นห่วง”“ตามใจ มีอะไรให้ข้าช่วยเหลือเจ้าบอกข้าได้เลย อย่างไรแล้ว เจ้ากับข้า เราล้วนเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน”“ขอรับท่านพี่”“นี่ก็ดึกมากแล้ว เห็นทีข้าคงต้องขอตัวก่อน ส่วนพวกท่าน คืนนี้ยังอีกยาวไกล เชิญพวกท่านกินดื่มกันให้เต็มที่”“องค์ชาย เหตุใดจึงรีบเลิกลาเล่า หากคืนนี้ยาวไกล ท่านก็อยู่ร่วมกับพวกเราก่อนเถิด”“ท่านหลี่ ข้าต้องขอตัวจริง ๆ ข้ามีของบางอย่าง ที่จำเป็นต้องมอบให้แก่ท่านจ้าวตงหยางในคืนนี้” ชายหนุ่มหันไปมององค์ชายสามด้วยความไม่เข้าใจ เฉิงวั่งซูเองก็เช่นกัน “คุณชายจ้าว พอจะไปกับข้าสักครู่ได้หรือไม่”“พระเจ้าค่ะ”เฉิงวั่งซูมองดูสหายที่กำลังเดินตามหลังองค์ชายสามออกจากห้องจัดเลี้ยงไป“ตงหยาง…จะให้ข้าไปเป็นเพื่อนเจ้าหรือไม่” เฉิงวั่งซูพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเมื่อสหายรักกำลังเดินผ่าน“ไม่เป็นไร เจ้ารอข้าอยู่ที่นี
last updateLast Updated : 2025-12-21
Read more

บทที่ 105. ตอนที่ 1. หวนคืนชะตารัก

การเดินทางจากเมืองตะวันออก มาจนถึงลั่วหยางผ่านไปด้วยความสงบเรียบร้อยดี อาจด้วยเป็นเพราะผู้นำกองขบวน ที่เป็นถึงเจ้าผู้ครองแคว้นคนใหม่ จึงไม่มีอันตรายอะไรระหว่างการเดินทางฟู่ซิงอียืนอยู่หน้าจวนตระกูลฟู่ ที่เคยมากล้นอำนาจบารมี แต่เวลานี้แม้แต่โคมไฟหน้าจวน กลับไม่มีแม้แสงประทีปส่องสว่าง มิหนำซ้ำยังมีประกาศปิดไขว้หน้าประตูจวน“นี่มันเรื่องอะไรกัน เกิดอะไรขึ้นกับจวนของข้า” ฟู่ซิงอีวิ่งเข้าไปฉีกกระชากกระดาษปิดประกาศออก ประตูไม้บานใหญ่ที่ถูกผลักเปิดเข้าไป ยิ่งทำให้หัวใจของฟู่ซิงอีต้องพังทะลายลงจวนใหญ่โตงดงามที่เคยคึกครื้น มากล้นไปด้วยบ่าวไพร่ข้าทาสรับใช้ กลับว่างเปล่า ข้าวของถูกรื้อค้นกระจัดกระจายเสียหาย จวนทั้งหลังเหมือนถูกทิ้งร้างมานาน ไม่เหลือสภาพให้เป็นที่พักอาศัยได้อีก หรือคำพูดของท่านอ๋องหวังที่บอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดแก่นาง จะเป็นความจริง“ซิงอี…”หวังหยงใช้ไม้เท้ายันกายพยุงร่างที่ยังไม่หายดี เดินตามภรรยาของตนมายังจวนสกุลฟู่ด้วยความเป็นห่วง“ท่านพี่…” นางวิ่งเข้ามาสวมกอดหวังหยง พร้อมกับร้องไห้ระบายความเสียใจแก่ผู้เป็นสามี“สาวใช้บอกข้าว่า เจ้ากลับมาจวนสกุลฟู่ ข้ารู้สึกร้อนใจเป็นห่วงเจ
last updateLast Updated : 2025-12-21
Read more

บทที่ 105. ตอนที่ 2. หวนคืนชะตารัก

“ใช่ ๆ เจ้าพูดถูก ได้ ๆ พรุ่งนี้เราค่อยคุยกัน เจ้าไปพักเถิด ย่าก็จะเข้าข้างในแล้วเหมือนกัน แค่เจ้ากลับมาปลอดภัย นี่ก็ถือว่าดีมากแล้ว ไม่เสียแรงที่ข้าเฝ้าขอพรภาวนาต่อพระแม่หนี่วา ในที่สุดเจ้าก็กลับมาแล้ว”สาวใช้รีบประคองนายหญิงชรา ประมุขของครอบครัวเข้าไปยังด้านใน เฉิงวั่งซูรีบคุกเข่าลงต่อหน้ามารดาของตนทันทีที่หญิงชราลับสายตาไป“นี่เจ้า จะทำอะไรน่ะ ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้นะ”“ท่านแม่ ข้าผิดต่อท่าน ผิดต่อครอบครัวของเรา ลู่ฮุ่ยหมิงเพื่อช่วยข้าแล้ว นางยอมสละชีวิตจากพวกเราไปแล้ว”ไม่มีเสียงตอบกลับหรือต่อว่าจากมารดา เฉิงวั่งซูที่ก้มหน้ายอมรับต่อความผิดรออยู่จนอึดใจ จนต้องเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นมารดา“ข้าคิดเอาไว้แล้ว ว่าสุดท้ายมันจะลงเอยเช่นนี้ นางรักเจ้ามาก ยอมสละได้ด้วยชีวิตก็ไม่แปลก แม่จะโทษเจ้าได้อย่างไร นางก็แค่บุญน้อย แต่เป็นเช่นนี้ก็ดี ในกายของนางเองก็มีพิษสะสม ต่อให้มีลมหายใจอยู่ต่อไป ก็ใช่ว่าจะยืดยาว มีแต่จะเหนี่ยวรั้งกันไว้ให้ต้องทุกข์ทรมานกันไปเปล่า ๆ ข้ารู้ตั้งแต่วันที่นางหนีไป ว่าการจากกันครั้งนั้น ก็คือครั้งสุดท้ายที่ข้าจะได้เห็นนาง วั่งซูลูกรัก มันจบลงแล้ว ต่อจากนี้เจ้าจะเอาอย่างไร เลื
last updateLast Updated : 2025-12-21
Read more

บทที่ 105. ตอนที่ 3. หวนคืนชะตารัก

ไป่เยว่ยืนแอบมองดูสองแม่ลูกภายใต้กองฟืนที่ลุกไหม้กลางลานบ้าน แม้จะเห็นได้จากระยะไกล เขาก็จำได้ดี ว่าสตรีนางนี้คือใคร“ท่านอา มีคนแอบมาอยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย เหตุใดท่านไม่รีบเข้าไปไล่พวกนางสองแม่ลูกออกไป” จูจิงหานทำท่าจะเดินเข้าไปต่อว่าผู้บุกรุก แต่กลับถูกไป่เยว่ดึงรั้งเอาไว้“ช้าก่อน เจ้าไม่เห็นรึ ว่านางมีบุตรที่ยังเล็ก เจ้ากลับไปรอข้าที่ห้องรับรองก่อน ตรงนี้ข้าจะพูดคุยกับนางเอง”“แต่…” ไป่เยว่เพียงมองเขาด้วยสายตาห้ามปราม จูจิงหานก็ยอมรับคำสั่งจากไปแต่โดยดีเด็กชายร่างผอมบาง เดินไปนั่งรอมารดาของตนตามคำสั่ง หญิงสาวก้มเก็บเศษกระเบื้องชามขนมบนพื้น เพื่อเอาไปทิ้ง ไม่ให้เกิดอันตราย“ให้ข้าช่วยนะ”หลิวหยุนรีบหันไปมองต้นเสียงในทันที ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเครา และมีดวงตาเพียงข้างเดียว ยืนมองนางอยู่ด้านหลังกองไฟ ดวงตาของเขาช่างดูคุ้นเคย แต่สำหรับหลิวหยุนแล้ว สิ่งเดียวที่นางจำได้ คือนางไม่เคยพบปะพูดจาผูกไมตรีกับใคร เหตุใดชายตาบอดหนึ่งข้างผู้นี้ จึงบุกรุกเข้ามาหานางยามวิกาล“ท่านแม่…” เด็กชายวิ่งเข้ามากอดเอวมารดาไว้ พร้อมกับเอาตัวเองบังร่างมารดา เด็กน้อยจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความไม
last updateLast Updated : 2025-12-21
Read more

บทที่ 105. ตอนที่ 4. หวนคืนชะตารัก

“ขอบใจเจ้ามาก ที่ออกหน้าเสี่ยงชีวิตช่วยเหลือนาง”จ้าวตงหยางเอ่ยขอบคุณต่ออู๋อิง ทั้งสองยืนดูคนทั้งสามในระยะไกล โดยมีจูจิงหานที่ยืนถัดออกไป“นางเป็นพี่สาวของท่าน อย่างไรแล้ว ข้าก็ต้องช่วยนางให้ถึงที่สุด ข้าเองก็ต้องขอโทษ ที่ให้นางเข้ามาหลบซ่อนตัวอยู่ที่นี่ โดยไม่แจ้งกับพี่ตงหยางก่อน ว่าแต่พี่ตงหยางกลับมาครั้งนี้ จะอยู่ที่นี่ตลอดไปใช่หรือไม่”จ้าวตงหยางหันกลับมามองหญิงสาวข้างกาย นางมีแววตาเศร้าหมอง ต่างจากอดีตสิ้นเชิง“เราไปคุยกันต่อด้านนอกดีหรือไม่ ตรงนี้ก็ปล่อยให้พวกเขาได้พูดคุยกันตามลำพังเถิด จูจิงหาน เจ้าก็ออกไปกับข้า ตรงนี้ปล่อยให้ท่านอาของเจ้า กับพี่สาวของข้า ได้มีโอกาสอยู่ด้วยกันเถิด ข้าจะพาเจ้าไปดูห้องพักส่วนตัว แบบนี้ดีไหม”"ห้องพักส่วนตัวรึ พี่ชาย ท่านมีห้องให้ข้าด้วยหรือ"“มีสิ เจ้าเป็นหนุ่มแล้ว จะนอนรวมกับท่านอาแบบนั้นไปถึงเมื่อไหร่ ไปกันเถิด”“ขอรับ ๆ” เด็กหนุ่มดูดีใจจนยิ้มกว้าง ตลอดชีวิตที่ผ่านมา นับว่าเขาและไป่เยว่มีชีวิตที่ยากลำบาก อาศัยซุกหัวนอนตามวัดร้างห่างไกลผู้คน รับจ้างเขายังชีพ มิหนำซ้ำท่านไป่เยว่เอง ยังแบ่งรายได้ของตนเอง ไปช่วยเหลือผู้อื่นอีก พวกเขาจึงไม่มีเงินมาก
last updateLast Updated : 2025-12-21
Read more

บทที่ 106. ตอนที่ 1. ชะตาข้าลิขิต

ไป่เยว่กับหลิวหยุน เดินออกมาจากเรือนเล็กท้ายสวนในช่วงสาย ตามหลังมาติด ๆ คือก้งเยว่ พวกเขากลับพบว่าเรือนหลักด้านหน้าในวันนี้ ดูจะวุ่นวายไปด้วยช่างก่อสร้าง ที่เดินกันขวักไขว่เต็มจวน“ท่านอา…” เด็กหนุ่มรีบวิ่งเข้ามาทำความเคารพต่อผู้เป็นอา และภรรยาของเขา ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส“จูจิงหานนี่มันเกิดอะไรขึ้น คุณชายจ้าวปรับปรุงเรือนเช่นนั้นรึ”“ขอรับ พี่ชายต้องการปรับปรุงเรือนฝั่งตะวันออกทั้งหมด เห็นบอกว่า จะมอบเรือนฝั่งนั้นให้ท่านกับฮูหยินเป็นของขวัญวิวาห์”“วิวาห์รึ…” หลิวหยุนหันไปมองหน้าไป่เยว่ด้วยความประหลาดใจ“คุณชาย ท่านอย่าได้สิ้นเปลือง ข้ากับลูกมาอยู่ที่นี่โดยไม่ขออนุญาตท่านก่อน ก็นับว่าเป็นเรื่องน่าละอายใจมากแล้ว ท่านไม่ต้องทำเช่นนี้”“พี่หลิวหยุน ไม่สิเวลานี้ข้าควรเรียกท่านว่า เฟยเซียน ท่านพี่ทั้งสอง เป็นญาติที่เหลืออยู่ของข้า ไม่ทำเพื่อท่านแล้วจะให้ข้าทำเพื่อใคร พี่ไป่เยว่ก็เป็นผู้มีพระคุณ ยามเด็กหากไม่ได้ท่านช่วยข้าเอาไว้ คงไม่มีข้าในวันนี้เช่นกัน เรือนหลังนี้เดิมทีข้าตั้งใจมอบให้บ้านเฉิงอยู่แล้ว ตอนนี้มอบให้บ้านไป่ ก็นับว่าถูกต้องแล้ว ท่านทั้งสอง ล้วนเป็นญาติของข้า เราได้อยู่ร่ว
last updateLast Updated : 2025-12-21
Read more

บทที่ 106. ตอนที่ 2. ชะตาข้าลิขิต

ฟ่านถิงถิง เดินขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์ ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นของล้ำค่าทรงอำนาจ ที่ใครต่างก็หมายขึ้นมานั่งครอบครองมัน นางปีศาจมองดูกุญแจสุสานโบราณ นางถือครองกุญแจศักดิ์สิทธิ์นี้มาตลอดชีวิต แต่ไม่เคยคิดไขเข้าไปดูความลับด้านหลังประตูศิลาแผ่นใหญ่เลย ตอนนี้ขอสักครั้ง อย่างน้อยด้านหลังประตูสลักโบราณนี้ อาจมีทางรอดให้เผ่าปีศาจพังพอนที่เหลืออยู่ ไม่เช่นนั้น เหตุใดเผ่าปีศาจสวรรค์จึงเลือกให้เผ่าปีศาจพังพอนเป็นผู้ทำหน้าที่ดูแลสุสานโบราณหลังประตูหินแผ่นใหญ่ ตลอดแนวทางเดินอันมืดดำ เริ่มปรากฏแสงสว่างจากคบเพลิงที่ริมผนัง มันค่อย ๆ ติดขึ้นเองที่ละดวง ไปจนสุดทางเดินที่มีทางแยกตรงปลายทางเดิน ฟ่านถิงถิงเดินไปตามแสงไฟที่ติดตามทางเดิน ภายในโถงอุโมงค์ในสุสาน ยิ่งเข้าไปลึกมากเท่าไหร่ ยิ่งเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นอับ อึดอัดและชื้นแฉะ จากน้ำธรรมชาติบนภูเขาที่แทรกซึมเข้ามาในห้องใต้ดินของสุสานโบราณ จนพื้นทางเดินบางจุด มีน้ำขังเป็นแอ่งจนต้องเดินหลบหลีกปลายทางเดินที่มีคบเพลิงส่องสว่าง เป็นประตูทรงโค้งขนาดใหญ่ ภายในห้องกลับมืดมิดไร้แสงไฟ มาถึงตรงนี้ นางปีศาจหวนคิดถึงพลังอัคคีของเฉิงวั่งซู ถ้ามีพลังปราณอัคคีเช่นเขา สถานที่
last updateLast Updated : 2025-12-21
Read more
PREV
1
...
383940414243
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status