“เจ้าคิดว่าการแต่งงานเชื่อมไมตรีระหว่างสองแคว้นในครานี้ จะเป็นผู้ใดหรือ?” หรงเจวี๋ยหยิบถุงผ้าใบเล็กออกจากแขนเสื้อ แล้วส่งให้เซวียหว่านอี้ต่อหน้าเย่จั๋วนางรับมาด้วยความสงสัยใคร่รู้ สิ่งที่อยู่ด้านในมีลักษณะเป็นก้อนเล็ก ๆ สัมผัสค่อนข้างนุ่มเมื่อเปิดออกก็พบห่อกระดาษเคลือบน้ำมันขนาดเท่ากำปั้นซ่อนอยู่ พอหยิบออกมาดูก็พบว่าเป็นขนมยามนี้ฮ่องเต้ ฮองเฮา และคณะทูตยังเสด็จมามิถึง อาหารจึงยังมิได้ถูกจัดเตรียมขึ้นโต๊ะเย่จั๋วเอ่ยว่า “ก่อนหน้านี้ข้าเคยสนทนาเรื่องนี้กับฮูหยินแล้ว หากไม่ผิดคาด น่าจะเป็นจวนหย่งอันป๋อ”“ตรงกับที่ข้าคิดไว้เลย” หรงเจวี๋ยยัดขนมชิ้นเล็กให้เซวียหว่านอี้อย่างเป็นกันเอง นัยน์ตาสีดำขลับกวาดมองไปรอบโถง ห่างออกไปสองโต๊ะ เขาเห็นสองสามีภรรยาหย่งอันป๋อ “หย่งอันป๋อก็คงคาดเดาได้เช่นกัน”“ย่อมมิอาจเป็นองค์ชายได้” เย่จั๋วมองขนมที่ถูกยื่นมาตรงหน้า ก่อนจะหัวเราะแล้วหยิบใส่ปาก “องค์ชายรองมิได้ องค์ชายห้าก็มิได้เช่นเดียวกัน”องค์ชายรองเก่งกาจเรื่องการรบ ทว่าก็แค่การรบเท่านั้น แต่ไม่สันทัดในการคุมทัพถึงกระนั้น หากต้องรับมือกับแคว้นซีอู ก็ถือว่าเหนือกว่าจนบดขยี้ได้สบายส่วนองค์ชาย
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
