All Chapters of The Man I was Never Meant to Love: Chapter 81 - Chapter 90

KIARABigla akong napaisip sa sinabi ni Cedric sa akin. Hindi siya natanggal sa isipan ko. Hanggang sa makauwi ako ng bahay. Hindi ko alam na meron siyang alam sa mga pangyayaari na iyon. Alam niya ba talaga kung asaan si Noah? Matutulungan niya ba ako sa bagay na iyon? “Ang lalim ng iniisip mo?” tanong sa akin ni Zoren. Napatingin naman ako sa kaniya na busy sa ginagawa niya. “Ano meron ka bang naiisip na paraan para kay Noah?” Napalunok naman ako at napayakap sa sarili ko. “O baka naman, iniisip mo ang kasal mo?” napahinga naman ako nang malalim at napatingin sa kaniya. “Kilala mo ba si Cedric?” tanong ko sa kaniya. Napatigil naman siya sa ginagawa niya at napatingin sa akin. “Siya yung papakasalan ko, hindi ba alam?” “Hindi ko alam… ngayon ko lang din nalaman yung bagay na iyon. Ang dami kong inaayos sa business namin. Iniisip ko rin kung paano ang gagawin ko kay mom.” “Alam mo ba na meron siyang alam tungkol kay Noah.” Napatingin naman siya sa akin dahil sa sinabi ko. “First

KIARA“Dad?” wika ko sa kaniya. Hindi ako makapaniwala na siya ang makikita ko dito. “Siya ang source ko. Nung lumapit sa akin si Noah about sa gusto niyang information about sa mommy mo. Sakto na nakita ko ang daddy mo, I just wanted to ask him about your life. Doon na niya sinabi sa akin ang lahat.” Hindi ako makapaniwala sa sinasabi niya. Kay daddy mismo nagmula ang lahat? Pero bakit? Ano ang rason niya. “Bakit mo sinabi lahat sa kaniya dad?” tanong ko sa kaniya. Kita sa mata niya ang kalungkutan at pagsisisi. “Because you’re right, masyado akong sumusunod sa mommy mo. Wala akong sariling decision, lahat ng decision na ginagawa ko ay dapat dadaan muna kay Evelyn. Masyado akong nabulag ng pagmamahal ko, hindi ko alam na hindi naman kami parehas ng nararamdaman.” dama ko ang kalungkutan sa bawat sinasambit niyang salita. “Hindi ko alam na nasasaktan na yung anak ko, sorry Kiara…” mahina niyang sabi. Hindi ko mapigilan ang sarili ko kung hindi ang umiyak. Doon ko mas naramdaman s

KIARANapahinga ako nang malalim habang nakatingin sa kawalan. This is it, mangyayari na yung isang bagay na kinkatakutan ko para sa buhay ko. Wala ng atrasan ito. Habang naglalakad ako papunta sa isle ng simbahan, nakita ko si dad sa pinaka dulo ng isle. Hindi ko alam kung bakit hindi niya ako sinamahan sa paglalakad gaya ng ginagawa ni mom ngayon. Napahinga na lang ako nang malalim habang dama ko naman ang mahigpit na hawak sa akin ni mommy. “Hindi naman ako tatakbo mom. Bakit ang higpit ng hawak mo sa akin?” tanong ko sa kaniya. “But still gagawin mo pa rin ang bagay na iyon, kaya bakit kita bibitawan?” napalunok na lang ako at napatingin muli sa harapan. Doon ay unti-unti kong nakikita kung sino ang mga nandoon. Nakita ko si Zoren na nakatingin lang sa akin. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko sa oras na iyon. Makakahingi pa ba ako ng tulong? Kasi sa lagay ngayon, wala na talaga. “Once na makasal kayong dalawa ni Cedric, ipapasok ka agad niya sa company niya. Doon mas mapapad

KIARATWO YEARS PASSEDDalawang taon ang lumipas, pero wala pa rin akong narinig na Noah. Ang dami ng nagdaang moments. Nakita ko na kung paano kinasal si Zoren, kung paano nasundan yung anak nila ni Elyse. Nakita ko na rin ko paano sila nagkasama sa iisang bahay. I saw how the Alcantara Enterprise fell. Talagang humarap sila ng bankruptcy, hindi ko inaasahan ang bagay na iyon. Kasi hindi naman natuloy ang plano ni mom na kunin ang ari-arian nila. Pero dahil na rin siguro sa pumutok ang issue about Mom’s case. Nagkaroon ng domino effect iyon. Kaya nagkaroon ng kahirapan ang Alcantara. Pero after a year, nabawi rin iyon ni Zoren ng gamitin niya ang pera ni Noah. Isa iyon sa pangako ni Zoren na papalaguin niya ang iniwan ng magulang ni Noah para kapag dumating si Noah makita ni Noah na nagbubunga na yung iniwan ng mom niya. Hindi rin nagtagal nung nakulong si mom, sumunod na rin sila tita Helena at tito Victor dahil sa case about tita Anna. Malaki raw ang naging pagsisisi nila at hin

KIARA Kinabukasan maaga akong nag-ayos ng sarili ko. Hindi pa sumisikat ang araw pero naayos ko na ang lahat ng gamit na kailangan ko. Nang marinig ko ang balita na iyon, hindi na ako nakatulog ng buong gabi. Iniisip ko ang balita na nahanap na nila si Noah. Iba yung excitement na nararadaman ko sa oras na iyon. Iba yung saya yung kaba lalo na ang iyak dahil finally yung matagal naming hinahanap ay makikita na namin. Nang matapos ako ay agad na akong lumabas ng kuwarto na tinutulugan ko. Doon ay nakita ko ng nakaayos si Zoren. Napatingin siya sa akin at napangiti. “Hindi ka rin ba nakatulog?” tanong niya sa akin. “Hindi… iniisip ko kung paano ko kakausapin si Noah after sometime.” Napangiti naman siya sabay napatango-tango. “Let’s go, hinihintay na tayo nila Cedric.” Hindi na rin kami nag-aksaya pa ng oras at agad na kaming tumungo kung asaan sila Cedric. Malayo-layo rin ang lugar na sinabi nila. Hindi ko alam kung bakit doong probinsya nila nakita si Noah. Masyadong malayo sa