LOGINShare
โปรย+แนะนำตัวละคร
publish date:
2025-12-03 22:02:36โปรยปก
“คุณอย่ากระแทกแรง ฉันเจ็บ....”
“คุณแค่อึดอัด...ไม่ได้เจ็บ”
“มะ ไม่...ฉันเจ็บ คุณ...”
“เรียกชื่อผมสิ...นนท์ คุณนนท์ เรียกสิมิน”
“คุณนนท์ มินเจ็บ อึกกก!!”
เฮือกกกก!!
ท่ามกลางทริปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจของเธอกลับกลายเป็นจะได้พักผ่อนกี่โมง???
เพราะทุกครั้งที่นอนหลับตา ก็มีหน้าหล่อของคนบางคนตามหลอกหลอน ไม่ได้หลอนธรรมดา หลอนมากกกกก
ทั้งที่เรื่องมันก็ผ่านมาเกือบหนึ่งอาทิตย์ แต่เธอกลับต้องจมอยู่กับฝันร้ายและกลางกายที่ฉ่ำชื้น
สีหน้าแววตากรุ่มกริ่มเจ้าชู้รู้ทัน น้ำเสียงนุ่มทุ้มเรียบเรื่อยแต่ก็แฝงไปด้วยความอารมณ์ดี กลิ่นกายสะอาดหอมกรุ่น และลมหายใจที่ร้อนผ่าวของเขา...นนทภพ
ตึกตัก! ตึกตัก!
ทันทีที่นึกถึงหน้าเขาหัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ หญิงสาวหยัดกายลุกขึ้นนั่งใช้ฝ่ามือลูบไปกับลำคออย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว เธอหลับตาลงพร้อมกับผ่อนลมหายใจร้อนผ่าวออกมา
ปลายจมูกโด่งสันและริมฝีปากหยักลึกที่เจือไปด้วยกลิ่นบุหรี่ สัมผัสร้อนเร่าพวกนั้นกลับฝังรากลึกลงไปในหัวใจเธอ
มินตราเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตนเอง เธอตั้งขาขึ้นและลูบซอกขาด้านในก่อนจะก้มมองลงไปพร้อมกับหัวใจที่เต้นระรัวแรง
รอยม่วงช้ำขนาดประมาณหนึ่งถึงสองเซนติเมตรกระจายอยู่เต็มข้างขา คิดดูว่าหนึ่งอาทิตย์ผ่านไปแล้ว รอยยังชัดขนาดนี้...แล้วเขาบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ
“ผมไม่ได้ตั้งใจ ถ้าทำมินเจ็บขอโทษด้วยนะ ครั้งต่อไปขอแก้ตัว...”
“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ และมันจะไม่มีครั้งต่อไปให้คุณได้แก้ตัว”
“ไม่ต้องรีบร้อนตอบหรอกมิน เรื่องของเรา...เก็บไปคิดสักทีสองทีก็ได้”
ทีสองทีของเขานี่มันหมายถึงเรื่องอะไร?
พระเอก : นนทภพ หรือ คุณนนท์
▪️เจ้าของ GOLD CLUB MOTERCENTER โชว์รูมรถยนต์นำเข้าติดท็อป 5 ของประเทศ / สถานบันเทิงย่านธุรกิจ / ธุรกิจสีเทา
▪️อายุ 32 ปี ส่วนสูง 189 เซนติเมตร
▪️สถานะ : โสด
▪️หล่อ รวย ใจดี สายเปย์ ชอบทำบุญกับเด็กโดยเฉพาะเด็กผู้หญิง เจ้าแผนการ
นางเอก : มินตรา หรือ คุณมิน▪️เจ้าของแบรนด์น้ำหอมชื่อดังของไทย / ร้านอาหารเชฟเทเบิ้ล / โรงงานผลิตพลาสติกที่ใหญ่ที่สุดในตะวันออกเฉียงเหนือ (ธุรกิจครอบครัว)
▪️อายุ 30 ปี ส่วนสูง 175 เซนติเมตร
▪️สถานะ : เพิ่งจะโสด
▪️สวย รวย ลุคร้าย แต่งตัวเก่ง ปากร้ายไม่ยอมคน
นนทภพ ➡️ คุณมินครับ...ริอยากจะเลี้ยงเสือก็ต้องตั้งใจเลี้ยงให้มันอิ่มด้วย ไม่ใช่ปล่อยปละละเลยให้อดให้อยาก หัวโตพอดี
มินตรา ➡️ คุณนนท์คะ...พอดีมินไม่ชอบเลี้ยงเสือ แต่มินชอบเลี้ยงหมา อยากเป็นมั๊ย...หมาของมิน?
หนูมินลูกกก หนูก็อย่าไปเปิดแบบนี้ ใครมันจะไปอยากเป็นหมาของหนู 55555 คุณนนท์เขาเป็นเฉือย้ายยยย 🐯
เรื่องนี้เป็นนิยายของคนคลั่งร๊ากกกก ถ้าเธอเป็นไฟ ฉันมีน้ำมันเป็นบ่อ เธออยากจะสาดใครก็สาดฉันจะนั่งเป็นกำลังใจ 🤣
#คนของนนท์ถูกเสมอออออ #คุณนนท์ตามใจเก่งที่หนึ่งงงง
เรื่องนี้พระเอก นางเอก หล่อ สวย รวย มีเสน่ห์ กินกันไม่ลง เลือกไม่ถอก 🤣🤣🤣
เรื่องนี้รวยกับรวยมาเจอกันค่ะ ไม่ต้องมาปลดนงปลดหนี้อะไรแล้วนะค้าบบบ โคตะระ! ร๊วย!
เรามาอ่านแบบคนรวยเค้านอนคุยกันนะคะ 🔥 ลุ๊กกกกกกพรึบ! ฮรี่ๆๆๆ
นางเอกสู้มือ ปากไม่ตรงกับใจ พระเอกเพลย์บอย มีหน้าหล่อ นิสัยรวยไปวัน ๆ
รักกันแบบสู้ฟัด นัว 🔞💦เลยนะคะ >< หนุบหนับ มี NC ฉ่ามมม 😎
ปล.อินนท์โดนน้อนมินทุบเดี้ยงแน่ ฮ่าาาาาา
#นิยายเรื่องนี้มีโทนหม่น ดราม่า+โรมานซ์+กุ๊กกิ๊ จบสุขนิยม ในเรื่องมีเด็ก
เป็นเรื่อง TOXIC , มีการใช้กำลัง , SEX , มีคำหยาบคาย (แต่ไม่หยาบโลน) ไม่เหมาะกับเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี
รบกวนใช้วิจารณญาณในการอ่าน ไม่ทิ้งคอมเมนต์ด้านลบไว้กับนักเขียน เพราะนักเขียนจะหยอกกลับ
Latest chapter
เรื่องของเรา...จะเอายังไง ตอนพิเศษ สำรวจลูก NC
ตอนพิเศษ สำรวจลูก NCผ้าห่มที่ค่อย ๆ ร่นออกจากร่างเปลือยเปล่าตามแรงดึงทำให้คนที่ตกอยู่ในห้วงนิทราเริ่มรู้สึกตัวตื่น แต่เพราะว่านี่ยังคงเช้าเกินไปเกินกว่าที่เธอจะอยากลืมตาตื่น“อื้ออออ” แต่เพราะความเย็นของเครื่องปรับอากาศที่มากระทบโดนผิวกายกับมือหนาที่สอดเข้ามาบีบบั้นท้ายอวบอัดของเธอ ก่อนที่บางอย่างจะค่อย ๆ กดและสอดใส่เข้ามาในร่างเธอในที่สุด“อึกกก คะ คุณนนท์” ความใหญ่โตของคนเป็นสามีสอดเข้ามาในโพรงรักอ่อนนุ่มที่พร้อมสำหรับเขาเสมอ“มอร์นิงงับคุณเมียสุดสวย...” ปากหยักจูบลงมาบนลาดไหล่เปลือยเปล่ามินตราฝังหน้าไปกับหมอนที่ใช้หนุน ก่อนจะค่อย ๆ ปลดปล่อยเสียงครางกระเส่าออกมาเบา ๆ“ผมจะเบา ๆ ไม่โดนหัวลูกแน่นอนงับ”มินตราในอายุครรภ์หกเดือนเต็ม เธอนอนตะแคงข้างกอดหมอนที่เป็นของเขา นนทภพคุกเข่าคร่อมร่างกันไว้ และค่อย ๆ ขยับเอวสอบส่งใส่ความใหญ่ยาวเข้าไปอย่างไม่เต็มแรงนัก ด้วยกลัวว่าจะรบกวนคนท้องโต“อ๊ะ ๆ ๆ” ถึงแม้คนเป็นสามีจะสาดใส่ความใหญ่โตเข้ามาอย่างเนิบช้า แต่เขาก็เติมเต็มเธอได้เสมอ“มิน อืม...” มือหนาบีบหน้าอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามแรงกระแทก เขาก้มลงไปจูบหน้าท้องที่ยื่นนูนก่อนจะขยับเอวใส่เธอ
เรื่องของเรา...จะเอายังไง ตอนพิเศษ เคร่งเครียด
ตอนพิเศษ เคร่งเครียด การรอคอยลูกคนที่สองของบ้านพชรเมธากุลยังไม่เป็นผล แม้เวลาจะล่วงเลยมากกว่าหกเดือน ที่นนทภพพยายามสร้างสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าลูกให้กับครอบครัวเราอย่างสมบูรณ์ในทุกค่ำคืนแต่ความพยายามนั้นก็ดูเหมือนจะยังไม่สัมฤทธิ์ผลเสียที! เดิมทีนนทภพก็ไม่ได้เร่งรีบหรือวิตกนัก แต่เมื่อเวลาผ่านไปนานวันเข้าความกังวลก็เริ่มก่อตัวจนสุดท้ายนนทภพก็เก็บความอายใส่กระเป๋าและแบกหน้าหล่อ ๆ เอาเรื่องนี้ไปปรึกษาเหล่าเพื่อนสนิทโดยเฉพาะธรรม ผู้มีลูกดกเสียจนดูเหมือนกำลังตั้งทีมฟุตบอล!“เดี๋ยวจะมาก็มาเองนั่นแหละ มึงไม่ต้องเครียดไปหรอก”ธรรมพูดโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นจากกองงานตรงหน้า ขณะที่นนทภพเพื่อนสนิทนั่งหน้าเครียดอยู่ฝั่งตรงข้ามธรรมไม่ได้คิดว่าเรื่องนี้จะน่าหนักใจอะไรนัก ก็แค่ยังไม่ถึงจังหวะเวลาเท่านั้น ไม่ใช่ว่านนทภพจะมีปัญหาถึงขนาดจะมีลูกอีกแล้วไม่ได้ เพราะมันก็มีลูกสาวมาแล้วหนึ่งคน“จะไม่ให้กูเครียดได้ไง กูพยายามสุด ๆ แล้วนะ หรือว่าไข่กูจะมีปัญหาวะ?” นนทภพพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดไอ้ที่บอกว่าพยายามสุด ๆ คือเขาพยายามทุกคืน ตอกเมียทุกคืนแล้วทำไมลูกยังไม่ติด!“ก็ไปหาหมอกันทั้งคู่แล้วไม่ใช่เหร
เรื่องของเรา...จะเอายังไง บทส่งท้าย
บทส่งท้าย“ครบหนึ่งเดือนแล้ว มินเป็นยังไงบ้าง…”คำถามของคนที่เธอรับนัดดื่มชาที่สนามหญ้าหน้าบ้านด้วยกัน ไม่ได้แปร่งหูอย่างที่เคยเป็นมา หญิงสาวยกแก้วชาร้อนขึ้นจิบและรู้สึกว่าวันนี้ชาดีกว่าทุกครั้ง“ดีมากค่ะ”“พ่อรู้ว่ามันจะต้องดีมากแน่ ๆ มินดูมีความสุขมากเลยนะลูก”มินตราหันไปมองหน้าบิดา ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอสบตาท่าน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าการมองกันในครั้งนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว“คุณพ่อก็ดูมีความสุขนะคะ”“เพราะมินยอมมาดื่มชากับพ่อ…แล้วยังพานีร่ามาเที่ยวเล่นที่บ้านเราอีกด้วย พ่อดีใจมาก…จริง ๆ”เจ้าสัวสารัชถ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่เขาเฝ้ารอวันนี้มานาน...วันที่ลูกสาวจะกลับมาที่บ้านหลังนี้อีกครั้ง พร้อมกับหลานที่เขาไม่เคยได้เห็นหน้า“คุณย่าเอง…ก็ดีใจมากเหมือนกัน” ดวงตาของชายชราสั่นระริก ขอบตาแดงจัด แม้จะพยายามสะกดกลั้นไว้เพียงแค่น้ำเสียงของลูก…แววตาที่เขาเคยมองหา และหลานสาวตัวน้อยทันทีที่รู้ถึงการมีอยู่ของมนพัทธ์ เขาก็เฝ้ารอวันที่ได้มาพบกัน มันก็เพียงพอแล้วสำหรับหัวใจที่รอคอยมายาวนานมนพัทธ์คือจุดศูนย์รวมหัวใจของคนในบ้าน เจ้าสัวสารัชถ์ไม่เคยถามให้ลูกสาวต้องเจ็บช้ำ
เรื่องของเรา...จะเอายังไง บทที่ 51 ปรับความเข้าใจ
บทที่ 51 ปรับความเข้าใจหลังจากปรับความเข้าใจกันนนทภพก็ยอมไปหาหมอเพื่อทำแผลกับเธอที่โรงพยาบาล และก็มาปรับความเข้าใจกับแอรอนด้วย ต่างฝ่ายต่างขอโทษกันและกันแอรอนกับยลดาจึงขอตัวกลับกรุงเทพฯ เพราะอยากจะอยู่กันสองคนเนื่องจากอีกสองวันแอรอนก็มีบินไปทำงานที่ต่างประเทศอีกแล้ว คราวนี้วิลลาที่เช่าไว้ก็เหลือแค่มินตรา นีร่า ป้านี และพี่เลี้ยงลูกอีกสองคน ไม่น่าเชื่อว่าพอไม่มียลดากับแอรอนวิลลาหลังนี้ก็ดูใหญ่เกินไปจริง ๆ แต่ไม่ต้องเหงานานเพราะพิชานันท์และเนตรนภาตามมาสมทบพร้อมกับยศชัยที่อาสาไปรับสองสาวมาด้วย ตอนนี้สองวิลลาเริ่มมารวมตัวกัน เสียงเจี๊ยวจ๊าวของพวกเด็ก ๆ กับเสียงกระโดดน้ำของพวกผู้ใหญ่ทำให้บ้านทั้งหลังคึกคักเป็นอย่างมากธรรศธีรากับธีราธรรศดูแลน้องเล็กเป็นอย่างดี มนพัทธ์เรียกว่าติดพวกพี่แจ แต่ที่ติดกว่าพวกพี่ก็เห็นจะเป็นพ่อของเธอนนทภพแสดงตัวกับเด็กหญิงตอนแรกลูกก็ยังงง ๆ เพราะไม่เคยมีพ่อมาก่อน ถึงจะมีแอรอนแต่ก็ไม่ได้เรียกแอรอนว่าพ่อ แม่อย่างเธอจึงต้องอธิบายว่าพ่อคืออะไร มนพัทธ์เหมือนจะเข้าใจครึ่งไม่เข้าใจครึ่งแต่สักพักก็ยอมเข้าใกล้นนทภพและหลังจากนั้นก็ไม่ยอมห่างกันอีกเด็กหญิงเป่าแผลให้
เรื่องของเรา...จะเอายังไง บทที่ 50 ไม่มีใครไม่เจ็บปวด
บทที่ 50 ไม่มีใครไม่เจ็บปวด“ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้…”มินตราไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องที่ได้รู้จากศรุตาเมื่อช่วงบ่ายจะทำให้เธอมายืนอยู่ในห้องนี้และมองภาพของชายคนหนึ่งคนที่เคยนั่งอยู่ในหัวใจเธอเสมอ...นนทภพกำลังนอนขดตัวอยู่บนเตียงในสภาพน่าเวทนาเขายังใส่เสื้อผ้าชุดเดิมตั้งแต่เมื่อวาน ร่างกายยังคงเปรอะเปื้อนด้วยคราบเลือดที่แห้งกรังหัวใจของเธอบีบรัดจนแน่น มินตราค่อย ๆ เดินไปหยุดที่ข้างเตียง มือข้างหนึ่งถือถุงยาจากโรงพยาบาลเธอหยิบยาขึ้นมาดูพลิกฉลากอ่านด้วยมือที่สั่นน้อย ๆ“คุณป่วย…เพราะเลิกกับฉันเหรอ” เสียงที่เปล่งออกมานั้นเบาแผ่ว หัวใจของเธอเต้นแรง รัวถี่ เพราะไม่รู้ว่าคำตอบที่จะได้รับจะเจ็บแค่ไหนถ้ามันเป็นเรื่องจริง...ถ้านี่คือผลของการที่เธอเดินจากเขาไปอย่างไร้เยื่อใย และทำให้นนทภพต้องอยู่กับอะไรแบบนี้มาตลอดมินตราควรจะทำอย่างไร...เธอไม่รู้สึกสะใจอย่างที่เคยคิดเลยสักนิด ตรงกันข้าม…เธอกลับเจ็บเจ็บจนเหมือนอะไรบางอย่างกำลังฉีกกลางอกศรุตาบอกมินตราว่าตั้งแต่ที่เธอกับนนทภพเลิกกันไปเขาต้องไปพบจิตแพทย์ทุกเดือน…เพื่อรักษาอาการนอนไม่หลับสามครั้ง…ที่เขาเทกยานอนหลับเกินขนาดจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด“ผม
เรื่องของเรา...จะเอายังไง บทที่ 49 วิธีการ
บทที่ 49 วิธีการผ่านไปหนึ่งวันแล้วตั้งแต่เกิดเรื่องนนทภพไม่ออกมาจากห้องเลย ศรุตาไปเคาะประตูตั้งหลายรอบคนในห้องก็บอกเพียงแค่ว่าอยากพักผ่อนศรุตาจึงให้ลูกแฝดหลานรักของลุงไปเรียก นนทภพก็ไม่เปิดทั้งยังโทร. มาหาสามีเธอว่าให้ห้ามลูก เพราะคนเป็นลุงไม่อยากให้หลานเห็นสภาพตัวเองในตอนนี้ศรุตาได้แต่กลัดกลุ้มผุดลุกผุดนั่งเพราะไม่รู้จะทำยังไง นนทภพเจ็บหนักน่าดู แผลก็ไม่ได้ทำ ยาสักเม็ดก็ไม่ได้กิน“คุณธรรมต้องทำอะไรสักอย่างนะคะ จะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ ตาว่าเราควรหาวิธี!” “แล้วตาจะให้ฉันทำอะไร?”ทั้งที่เธอเครียดมากแต่สามีของเธอดันตรงข้ามเธอเสียหมดทั้งที่นั่นก็เพื่อนรักของเขาไม่ใช่เหรอ!“อ้าว! คุณธรรมนั่นเพื่อนรักคุณนะคะ!” “อืม แต่ตาจะให้ฉันทำอะไร ฉันจะไปทำอะไรได้ ฉันไม่ได้สนิทสนมกับมินตรา…” ธรรมจับปลายผมของเธอเล่นก่อนจะยกมาเขี่ยปลายจมูกตัวเองด้วยความเคยชินศรุตาทำท่าครุ่นคิดและสักพักก็คิดอะไรดี ๆ ออก“เออถ้าพูดถึงความสนิท ตาก็สนิทกับคุณมินนิดหนึ่งนะ งั้นเดี๋ยวเครื่องปั่นมานะคะสุดหล่ออออ” สองแขนของเธอที่โอบรอบลำตัวหนาของสามีคลายออก “เครื่องปั่นอะไรของเธอ?” ธรรมขมวดคิ้วถามคนที่ผุดลุกขึ้นทั้งที่กำลัง
เรื่องของเรา...จะเอายังไง บทที่ 7 คนที่โดนใส่ใจ (หวั่นไหว 20%)
บทที่ 7 คนที่โดนใส่ใจ (หวั่นไหว 20%)ความอุ่นร้อนของฝ่ามือที่ประสานกอบกุมมือบางและพาเดินลัดเลาะออกมาตามทางเดินที่ร้างไร้ผู้คนในส่วนนี้อาจจะเป็นทางลับทางหนึ่งซึ่งเข้า-ออกได้แค่เพียงคนพิเศษของสถานที่แห่งนี้เท่านั้น“มันทะลุออกไปที่โรงจอดรถ” นนทภพไม่ได้เดินเร่งรีบอย่างเช่นตอนแรกเพราะเขาคงรู้ว่าหากเขา
เรื่องของเรา...จะเอายังไง บทที่ 6 วิธีเอาคืน
บทที่ 6 วิธีเอาคืนมินตรามองโทรศัพท์ของเธอที่อยู่ในมือนนทภพ เขายื่นมาปลดรหัสล็อกหน้าจอด้วยการสแกนใบหน้า และเข้าแอปพลิเคชันรูปถ่ายก่อนจะกางแขนออกข้างหนึ่ง“อะไร?” “ก็แค่ถ่ายรูปกัน”นนทภพพูดและโอบไหล่เธอ เพียงแค่อ้อมกอดเดียวของเขามินตราก็แทบจะจมลงไปกับอกแกร่งสองแขนเธอยกขึ้นประสานป้องหน้าอกอวบอิ่มเอ
เรื่องของเรา...จะเอายังไง บทที่ 5 ไม่เคยได้สัมผัส
บทที่ 5 ไม่เคยได้สัมผัส“คุณไม่มีที่ไปหรือไง ถึงได้มานั่งอยู่ตรงนี้…” เพราะนนทภพนั่งจมจ่อมอยู่หน้าบาร์กับเธอเข้าชั่วโมงที่สองแล้ว เครื่องดื่มกำลังจะถูกเปิดเป็นขวดที่สาม และเขาก็ขยันเติมให้กันแบบสุด ๆ เธอจะไม่ดื่มก็ไม่ได้เพราะเสียเชิงหมด!มินตราคงไม่ต้องถามเขาให้แน่ใจว่านนทภพคือเจ้าของไนต์คลับหรูที
เรื่องของเรา...จะเอายังไง บทที่ 4 คนแรกที่จีบ
บทที่ 4 คนแรกที่จีบ“คุณไม่ต้องมาอวดเบ่ง... คิดว่าฉันกลัวคุณหรือไง?”มินตราตวัดสายตาไม่พอใจมองไปที่นนทภพ แต่เขาแค่ยิ้มกว้าง ก่อนยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มอย่างไม่สะทกสะท้าน เหมือนไม่รับรู้เลยว่าเธอกำลังโกรธเขามากแค่ไหนมินตราเม้มปากแน่น เธอรู้ดีว่าเรื่องนี้เธอผิดที่ใช้อารมณ์แบบไม่สนใจอะไรเลยแต่ตอนนั้นมันเ
You may also like
